Gênesis 20
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARC
1 Rarit naiꞌ Abraham nananiꞌ naꞌko Mamre, nnao neu pah Negep et pasaꞌ haaꞌ-nua. In natua nbi kuan Kades ma kuan Sur sin atnaank ein. Mes ka ꞌroo fa on naan ate, in natnani ntein neu kuan Gerar.
1 E partiu Abraão dali para a terra do Sul e habitou entre Cades e Sur; e peregrinou em Gerar.
2 Ma in natonan abitan kuan naan am nak, ain Saraꞌ naan, in fetof. Es naan ate, naiꞌ Abimerek, usif Gerar, nreek tuaf ma ntaam antoit bi Saraꞌ. Rarit sin neik je neu uisf ee in sonaf.
2 E, havendo Abraão dito de Sara, sua mulher: É minha irmã, enviou Abimeleque, rei de Gerar, e tomou a Sara.
3 Fai jes, Uisneno nakriir On anbi mneit neu usif naan. In naꞌuab am nak, “Ho he mmaet een! Natuin ho mtoup maan atoniꞌ in fee!”
3 Deus, porém, veio a Abimeleque em sonhos de noite e disse-lhe: Eis que morto és por causa da mulher que tomaste; porque ela está casada com marido.
4 — ausente —
4 Mas Abimeleque ainda não se tinha chegado a ela; por isso, disse: Senhor, matarás também uma nação justa?
5 — ausente —
5 Não me disse ele mesmo: É minha irmã? E ela também disse: É meu irmão. Em sinceridade do coração e em pureza das minhas mãos, tenho feito isto.
6 Onaim Uisneno nataah am nak, “Batuur. Au uhiin ꞌak ho nekam naan kninuꞌ. Ma Au es reꞌ aꞌkaheꞌ ko he kaisaꞌ mreoꞌ bifee naan. Nok ranan naan ate, ho ka musanab fa meu Kau.
6 E disse-lhe Deus em sonhos: Bem sei eu que na sinceridade do teu coração fizeste isto; e também eu te tenho impedido de pecar contra mim; por isso, te não permiti tocá-la.
7 Oras ia, mnonaꞌ mufaniꞌ bifee naan meu in mone. Atoniꞌ reꞌ naan, Au mafefa kninuꞌ. Onaim amtoit je he nꞌonen henatiꞌ ho kaisaꞌ mmaet. Mes karu ho ka mnonaꞌ mufaniꞌ fa bifee naan, ho mumnau murek-rekoꞌ! Ho mok ho too ngguin of anmaet sapuꞌ-sapuꞌ.”
7 Agora, pois, restitui a mulher ao seu marido, porque profeta é e rogará por ti, para que vivas; porém, se não lha restituíres, sabe que certamente morrerás, tu e tudo o que é teu.
8 Kik-kiku te, uisf ee noꞌen in ameupt ein okeꞌ, ma naretaꞌ in amneit naan. Onaim sin arsin namtaun.
8 E levantou-se Abimeleque pela manhã, de madrugada, chamou todos os seus servos e falou todas estas palavras em seus ouvidos; e temeram muito aqueles varões.
9 Rarit uisf ee noꞌen naiꞌ Abraham, ma nataan ee mnak, “Au ꞌtao ꞌsaan ko saaꞌ, es ho mmoeꞌ he hai msiraak om? Ho kais mupoi on reꞌ naan.
9 Então, chamou Abimeleque a Abraão e disse-lhe: Que nos fizeste? E em que pequei contra ti, para trazeres sobre mim e meu reino tamanho pecado? Tu me fizeste aquilo que não deverias ter feito.
10 Ho mutenab saaꞌ, es ho mmoeꞌ on reꞌ ia?”
10 Disse mais Abimeleque a Abraão: Que tens visto, para fazeres tal coisa?
11 Onaim naiꞌ Abraham nataah am nak, “Aam usiꞌ! Au ꞌbaiseun. Au utenab ꞌak hi ar-arki ka mihiin fa Uisneno. Onaim hi of miꞌmaet kau, he msao au fee.
11 E disse Abraão: Porque eu dizia comigo: Certamente não há temor de Deus neste lugar, e eles me matarão por amor da minha mulher.
12 Au uꞌuab batuur, ꞌak bi Saraꞌ naan au fetoꞌ. Hai nua kai amaꞌ meseꞌ, mes es-es ate miꞌain kiim. Es naꞌ hai matsao on reꞌ ia.
12 E, na verdade, é ela também minha irmã, filha de meu pai, mas não filha da minha mãe; e veio a ser minha mulher.
13 Onaim oras Uisneno nreek kai he mpoi miꞌko hai kuan, ma mnao miꞌroo-ꞌroo meu kua-ꞌtetaꞌ, au utoon ain ꞌeu au fee ji mꞌak, ‘Hit tbi mee-mee jah, karu atoniꞌ natanan anmatoom nok hit nua kit, ma karu ho mneek kau te, mutaah am mak, hit meu fetof-naof.’ ”
13 E aconteceu que, fazendo-me Deus sair errante da casa de meu pai, eu lhe disse: Seja esta a graça que me farás em todo o lugar aonde viermos: dize de mim: É meu irmão.
14 — ausente —
14 Então, tomou Abimeleque ovelhas, e vacas, e servos, e servas e os deu a Abraão; e restituiu-lhe Sara, sua mulher.
15 — ausente —
15 E disse Abimeleque: Eis que a minha terra está diante da tua face; habita onde bom for aos teus olhos.
16 — ausente —
16 E a Sara disse: Vês que tenho dado ao teu irmão mil moedas de prata; eis que elas te sejam por véu dos olhos para com todos os que contigo estão e até para com todos os outros; e estás advertida.
17 — ausente —
17 E orou Abraão a Deus, e sarou Deus a Abimeleque, e a sua mulher, e as suas servas, de maneira que tiveram filhos;
18 — ausente —
18 porque o Senhor havia fechado totalmente todas as madres da casa de Abimeleque, por causa de Sara, mulher de Abraão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.