Gênesis 18

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Oors es, naiꞌ Abraham natua npaumaak hau kouꞌ guin Mamre. UISNENO neem ma nakriir On neu ne. In reetn ii on nai: neno naan, maans ee mapuutn ii kah een, onaim naiꞌ Abraham ntook ma nmainenu nbi in teens ee in enon.
1 E o SENHOR apareceu a ele nas planícies de Manre, e ele sentou-se à porta da tenda no calor do dia.
2 Oras naiꞌ Abraham nait matan on naan ate, in niit tuaf teun nhaken nbin naan. Onaim in naen anseun sin. In nriꞌtuu,
2 E ele elevou seus olhos e olhou, e eis que três homens estavam em pé com ele; e quando ele os viu, ele correu da porta da tenda para encontrá-los, e se curvou em direção a terra,
3 ma in naꞌuab neu sin am nak, “Sin aam ein! Karu reko te, au uskau he tkoen nok teem teu hi ate kau au tenas ia. Maski mbukae oe ruum-ruum ahaa msaꞌ, reko tua.
3 e disse: Meu Senhor, se agora eu encontrei favor aos teus olhos, suplico que não passes de teu servo.
4 Sin amaꞌ ki arki misnaas akreꞌo mbi haun guin sin maofk ein. Maut he au aten sin neikin oe ma nafaun ki.
4 Pegue um pouco de água, peço-vos, e lavai os vossos pés e descansai debaixo da árvore.
5 Au ꞌnao ubarab bukae ꞌeu ki, maut he hi mipein haꞌtanis akreꞌo, henaꞌ hi mkoen om amkoon. Au ꞌmariin, he ꞌtuthae ꞌaan ki, tua.”
5 E trarei um bocado de pão, e confortai os vossos corações; depois disso, passareis adiante, pois para isto vieste a vosso servo. E eles disseram: Faze como disseste.
6 Rarit naiꞌ Abraham naen antaam neu tenas naan, ma natonan bi Saraꞌ mnak, “Rabah! Mait maan uut arekot, sauk goes. Ammoeꞌ maan kit utunuꞌ.”
6 E Abraão se apressou para dentro da tenda até Sara, e disse: Prepara depressa três medidas de farinha fina, amasse-a e faça bolos sobre a lareira.
7 Rarit in naen neu in bijae ngguin, ma npiir naan bijae apokat aan es. In nreun in ameupt es he nroor goe ma nahaan in sisin.
7 E Abraão correu para o rebanho, e trouxe um novilho tenro e bom, e o deu a um jovem, e ele se apressou em prepará-lo.
8 Rarit naiꞌ Abraham annao nait susu, suus aritas, ma siis hanaꞌ reꞌ feꞌ nahaan anrair je, rarit in neik sin neu amneem feꞌun naan. Oras sin nbukaen ate, in nhake nbi hau goes uun ma ntuthae sin.
8 E ele pegou manteiga, e leite, e o novilho que havia preparado, e o colocou diante deles; e ele ficou em pé junto deles debaixo da árvore, e eles comeram.
9 Onaim sin nataan ee mnak, “Abraham! Ho fee bi Saraꞌ et mee?”
9 E eles lhe disseram: Onde está Sara, tua esposa? E ele disse: Eis que está na tenda.
10 Onaim tuaf es naꞌko sin teun ein naan naꞌuab am nak, “Of anmanfain on reꞌ ia te, Au ꞌfain ꞌuum. Oras naan, ho fee bi Saraꞌ of nahoniꞌ nrair riꞌaan moen jes.”
10 E ele disse: Eu certamente retornarei a ti de acordo com o tempo da vida; e eis que Sara, tua esposa, terá um filho. E Sara o ouviu na porta da tenda, que estava atrás dele.
11 Oras naan, naiꞌ Abraham ma bi Saraꞌ sin namnasin reꞌ-reuꞌf een. Bi Saraꞌ ka napeni ntein fa funan.
11 Ora, Abraão e Sara eram velhos e bem adiantados em idade, e cessou de estar com Sara a maneira das mulheres.
12 Anneen sin uabk ein on naan ate, bi Saraꞌ nmain neek aah. In natenab am nak, “Hmmh! Au umnais reꞌ-reuꞌf een. Saaꞌ anteniꞌ, au moen je nmaꞌnuur reꞌ-reuꞌf een. Nok ranan mee kah, he hai aom ein anmonin on reꞌ amatsao feuꞌn ee, he mipein anah?”
12 Por isso, Sara riu dentro de si, dizendo: Depois de tão envelhecida, eu terei prazer, e meu senhor sendo também velho?
13 Rarit UISNENO nataan naiꞌ Abraham am nak, “Nansaaꞌ am es bi Saraꞌ nmain? In natenab nak aiꞌ saaꞌ reꞌ Au uꞌuab ee ia of ka njair fa, natuin in namnasi, oo?
13 E o SENHOR disse a Abraão: Por que Sara riu, dizendo: É verdade que eu, que sou velha, gerarei uma criança?
14 Au reꞌ ia, UISNENO! Ka tiit tain fa saaꞌ es reꞌ Au ka bisa ꞌmoeꞌ je fa. Mumnau murek-reok, oo! Karu Au ꞌfain ꞌuum toon amnemat, bi Saraꞌ of nahoniꞌ nrair riꞌaan moen jes.”
14 Há alguma coisa difícil demais para o SENHOR? No tempo determinado, eu retornarei a ti, de acordo com o tempo de vida, e Sara terá um filho.
15 Anneen on naan ate, bi Saraꞌ namtau. Rarit in npeen mates am nak, “Au ka ꞌmain kuuk fa, tua!”
15 Então Sara negou, dizendo: Eu não ri, pois ela estava com medo. E ele disse: Não, mas tu riste.
16 Rarit tua teun ein naan nnaon nkonon neun kota Sodom. Naiꞌ Abraham annao nasain sin ntean raan atnanaꞌ. Antean naan ate, sin napeen niit kota Sodom.
16 E os homens se levantaram dali, e olharam para Sodoma; e Abraão foi com eles para levá-los ao caminho.
17 Rarit UISNENO natenab am nak, “Reko nneis, Au utoon ꞌeu naiꞌ Abraham am ꞌak, Au he ureuꞌ kota Sodom.
17 E o SENHOR disse: Eu ocultarei de Abraão as coisas que faço,
18 Natuin naiꞌ Abraham in suufk ein of nmaꞌbaab ok tar namfaun, ma njarin uuf es, reꞌ maꞌtaniꞌ. In of anjair amneik tetus-athoen amsaꞌ neu areꞌ kanan uuf anbi pah-pinan ia.
18 vendo que Abraão certamente se tornará uma nação grande e poderosa, e todas as nações da terra serão abençoadas nele?
19 Au ꞌpiri ꞌrair je, he in nanoniꞌ in aanh ein ma tuaf bian antein, he natuin UISNENO In raan ee piut, ma nmonin nok neek amneot ma amnonot. Karu sin nmoꞌen on reꞌ naan ate, Au rais manbaꞌan ꞌeu sin of nateab on.”
19 Porque eu o conheço, que ele ordenará a seus filhos e sua casa depois dele, e eles guardarão o caminho do SENHOR, para fazer justiça e juízo, para que o SENHOR possa trazer sobre Abraão aquilo que dele tem falado.
20 Onaim UISNENO naꞌuab neu naiꞌ Abraham am, nak “On nai! Au ꞌneen aꞌrair too mfaun ein nsakoinaꞌ abitan kota Sodom ma kota Gomora sin maufiunk ein. Sin baiseek ein een.
20 E o SENHOR disse: Porque o clamor de Sodoma e Gomorra é grande, e porque o seu pecado é muito grave,
21 Etun Au ꞌsaun ꞌuum, he ꞌiit nok Au matak ma uhiin areꞌ saaꞌ-saaꞌ reꞌ Au ꞌneen sin naan, batuur, aa oo, aiꞌ kaah. Karu kaah fa te, Au of uhini msaꞌ.”
21 eu descerei agora e verei se eles fizeram segundo o clamor que veio a mim, e se não, eu saberei.
22 Oras UISNENO feꞌ naꞌuab nok naiꞌ Abraham, tua nuaꞌ ein naan sin nnaon nkonon neun kota Sodom.
22 E os homens voltaram as suas faces dali, e foram em direção a Sodoma, mas Abraão ainda estava em pé diante do SENHOR.
23 Naiꞌ Abraham nsiriꞌ npaumak-maak Uisneno, rarit in nbaisenu ntaabr Ee mnak, “Koi, Aam Usiꞌ! On mee? Ho he mureuꞌ atoin reko ma atoin reꞌuf no meseꞌ nani, oo?
23 E Abraão se aproximou e disse: Tu destruirás também os justos com os ímpios?
24 Karu nmuiꞌ tua reko boꞌ niim (50) nbin kota naan, Ho he mureuꞌ sin okeꞌ msaꞌ, aa oo? Aiꞌ Ho ka mureuꞌ fa kota naan, natuin Ho mneek sin.
24 Se porventura houver cinquenta justos na cidade, tu destruirás também e não pouparás o lugar por causa dos cinquenta justos que estão nela?
25 Aam Usiꞌ! Kaisaꞌ mmoeꞌ on naan! Kais-kaisaꞌ atoin rekon naan nmaten amsaꞌ, oras Ho mureuꞌ atoin maufinus sin. Aam Usiꞌ, Ho es amjair Afeek Rasi et neno tunan ma pah-pinan. Es naan ate, Ho meikn Om muhiin mak reꞌ naan ka namneo fa, tua.”
25 Esteja longe de ti fazer segundo essa maneira, matar os justos com os ímpios; e que os justos sejam como os ímpios, isso esteja longe de ti. Não fará justiça o Juiz de toda a terra?
26 UISNENO nataah am nak, “Karu Au upein tua reko boꞌ niim anbin kota Sodom, Au ka ꞌhukun fa kota naan, natuin Au ꞌneek sin.”
26 E o SENHOR disse: Se eu achar em Sodoma cinquenta justos na cidade, então eu pouparei todo o lugar por causa deles.
27 Naiꞌ Abraham naꞌuab anteniꞌ mnak, “Aam Usiꞌ. Kais mutoꞌon kau, tua. Reko te, au he uꞌuab aꞌteniꞌ. Au reꞌ ia suma mansian amonot. Au ka uhiin fa saaꞌ-saaꞌ, tua.
27 E Abraão respondeu e disse: Eis que agora resolvi falar ao Senhor, que sou somente pó e cinzas.
28 Taretaꞌ, karu ka ntea fa tua reko boꞌ niim, mes suma tuaf boꞌ haa mniim aah, on mee, tua? Karu nkuurn ahaa tuaf niim ate, on mee? Ho he mureuꞌ kota naan feꞌe, oo?”
28 Se porventura faltarem cinco dos cinquenta justos, tu destruirás toda a cidade pela falta de cinco? E ele disse: Se eu achar ali quarenta e cinco, eu não a destruirei.
29 Rarit naiꞌ Abraham antabar anteniꞌ mnak, “Karu suma tua reko boꞌ haa te, on mee, Aam Usiꞌ?”
29 E falou-lhe mais uma vez e disse: Se porventura se acharem quarenta ali. E ele disse: Não o farei por causa dos quarenta.
30 Naiꞌ Abraham naꞌsitiꞌ ntein am nak, “Aam Usiꞌ, kais mutooꞌ, tua. Mes karu suma tua reko boꞌ teun goah, on mee, tua?”
30 E ele lhe disse: Oh! Não se ire o Senhor, e eu falarei: Se porventura se acharem trinta ali. E ele disse: Não o farei, se eu encontrar trinta ali.
31 Rarit naiꞌ Abraham naꞌsitiꞌ anteniꞌ mnak, “Aam Usiꞌ, kais mutooꞌ, tua. Au he utaan aꞌteniꞌ kreꞌo. Karu suma tua reko boꞌ nua goah, on mee, tua?”
31 E ele disse: Eis que agora ousei falar ao Senhor: Se porventura houver vinte ali. E ele disse: Não a destruirei por causa dos vinte.
32 Naiꞌ Abraham nasoup in haan totis am nak, “Aam Usiꞌ. Au uꞌsitiꞌ haef es anteniꞌ, mes kais mutoꞌon kau, tua. Karu suma nmuꞌi haa tua reko boꞌes, on mee, tua?”
32 E ele disse: Oh! Não se ire o Senhor, e ainda eu falarei somente esta vez. Se porventura se encontrarem dez ali. E ele disse: Não a destruirei por causa dos dez.
33 Naꞌuab anrair on naan ate, UISNENO nnao nkoon. Onaim naiꞌ Abraham antebi nfain.
33 E o SENHOR foi pelo seu caminho, assim que deixou de falar com Abraão, e Abraão retornou ao seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.