Gênesis 18
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARIB
1 Oors es, naiꞌ Abraham natua npaumaak hau kouꞌ guin Mamre. UISNENO neem ma nakriir On neu ne. In reetn ii on nai: neno naan, maans ee mapuutn ii kah een, onaim naiꞌ Abraham ntook ma nmainenu nbi in teens ee in enon.
1 Depois apareceu o Senhor a Abraão junto aos carvalhos de Manre, estando ele sentado à porta da tenda, no maior calor do dia.
2 Oras naiꞌ Abraham nait matan on naan ate, in niit tuaf teun nhaken nbin naan. Onaim in naen anseun sin. In nriꞌtuu,
2 Levantando Abraão os olhos, olhou e eis três homens de pé em frente dele. Quando os viu, correu da porta da tenda ao seu encontro, e prostrou-se em terra,
3 ma in naꞌuab neu sin am nak, “Sin aam ein! Karu reko te, au uskau he tkoen nok teem teu hi ate kau au tenas ia. Maski mbukae oe ruum-ruum ahaa msaꞌ, reko tua.
3 e disse: Meu Senhor, se agora tenho achado graça aos teus olhos, rogo-te que não passes de teu servo.
4 Sin amaꞌ ki arki misnaas akreꞌo mbi haun guin sin maofk ein. Maut he au aten sin neikin oe ma nafaun ki.
4 Eia, traga-se um pouco d'água, e lavai os pés e recostai-vos debaixo da árvore;
5 Au ꞌnao ubarab bukae ꞌeu ki, maut he hi mipein haꞌtanis akreꞌo, henaꞌ hi mkoen om amkoon. Au ꞌmariin, he ꞌtuthae ꞌaan ki, tua.”
5 e trarei um bocado de pão; refazei as vossas forças, e depois passareis adiante; porquanto por isso chegastes ate o vosso servo. Responderam-lhe: Faze assim como disseste.
6 Rarit naiꞌ Abraham naen antaam neu tenas naan, ma natonan bi Saraꞌ mnak, “Rabah! Mait maan uut arekot, sauk goes. Ammoeꞌ maan kit utunuꞌ.”
6 Abraão, pois, apressou-se em ir ter com Sara na tenda, e disse-lhe: Amassa depressa três medidas de flor de farinha e faze bolos.
7 Rarit in naen neu in bijae ngguin, ma npiir naan bijae apokat aan es. In nreun in ameupt es he nroor goe ma nahaan in sisin.
7 Em seguida correu ao gado, apanhou um bezerro tenro e bom e deu-o ao criado, que se apressou em prepará-lo.
8 Rarit naiꞌ Abraham annao nait susu, suus aritas, ma siis hanaꞌ reꞌ feꞌ nahaan anrair je, rarit in neik sin neu amneem feꞌun naan. Oras sin nbukaen ate, in nhake nbi hau goes uun ma ntuthae sin.
8 Então tomou queijo fresco, e leite, e o bezerro que mandara preparar, e pôs tudo diante deles, ficando em pé ao lado deles debaixo da árvore, enquanto comiam.
9 Onaim sin nataan ee mnak, “Abraham! Ho fee bi Saraꞌ et mee?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde está Sara, tua mulher? Ele respondeu: Está ali na tenda.
10 Onaim tuaf es naꞌko sin teun ein naan naꞌuab am nak, “Of anmanfain on reꞌ ia te, Au ꞌfain ꞌuum. Oras naan, ho fee bi Saraꞌ of nahoniꞌ nrair riꞌaan moen jes.”
10 E um deles lhe disse: certamente tornarei a ti no ano vindouro; e eis que Sara tua mulher terá um filho. E Sara estava escutando à porta da tenda, que estava atrás dele.
11 Oras naan, naiꞌ Abraham ma bi Saraꞌ sin namnasin reꞌ-reuꞌf een. Bi Saraꞌ ka napeni ntein fa funan.
11 Ora, Abraão e Sara eram já velhos, e avançados em idade; e a Sara havia cessado o incômodo das mulheres.
12 Anneen sin uabk ein on naan ate, bi Saraꞌ nmain neek aah. In natenab am nak, “Hmmh! Au umnais reꞌ-reuꞌf een. Saaꞌ anteniꞌ, au moen je nmaꞌnuur reꞌ-reuꞌf een. Nok ranan mee kah, he hai aom ein anmonin on reꞌ amatsao feuꞌn ee, he mipein anah?”
12 Sara então riu-se consigo, dizendo: Terei ainda deleite depois de haver envelhecido, sendo também o meu senhor já velho?
13 Rarit UISNENO nataan naiꞌ Abraham am nak, “Nansaaꞌ am es bi Saraꞌ nmain? In natenab nak aiꞌ saaꞌ reꞌ Au uꞌuab ee ia of ka njair fa, natuin in namnasi, oo?
13 Perguntou o Senhor a Abraão: Por que se riu Sara, dizendo: É verdade que eu, que sou velha, darei à luz um filho?
14 Au reꞌ ia, UISNENO! Ka tiit tain fa saaꞌ es reꞌ Au ka bisa ꞌmoeꞌ je fa. Mumnau murek-reok, oo! Karu Au ꞌfain ꞌuum toon amnemat, bi Saraꞌ of nahoniꞌ nrair riꞌaan moen jes.”
14 Há, porventura, alguma coisa difícil ao Senhor? Ao tempo determinado, no ano vindouro, tornarei a ti, e Sara terá um filho.
15 Anneen on naan ate, bi Saraꞌ namtau. Rarit in npeen mates am nak, “Au ka ꞌmain kuuk fa, tua!”
15 Então Sara negou, dizendo: Não me ri; porquanto ela teve medo. Ao que ele respondeu: Não é assim; porque te riste.
16 Rarit tua teun ein naan nnaon nkonon neun kota Sodom. Naiꞌ Abraham annao nasain sin ntean raan atnanaꞌ. Antean naan ate, sin napeen niit kota Sodom.
16 E levantaram-se aqueles homens dali e olharam para a banda de Sodoma; e Abraão ia com eles, para os encaminhar.
17 Rarit UISNENO natenab am nak, “Reko nneis, Au utoon ꞌeu naiꞌ Abraham am ꞌak, Au he ureuꞌ kota Sodom.
17 E disse o Senhor: Ocultarei eu a Abraão o que faço,
18 Natuin naiꞌ Abraham in suufk ein of nmaꞌbaab ok tar namfaun, ma njarin uuf es, reꞌ maꞌtaniꞌ. In of anjair amneik tetus-athoen amsaꞌ neu areꞌ kanan uuf anbi pah-pinan ia.
18 visto que Abraão certamente virá a ser uma grande e poderosa nação, e por meio dele serão benditas todas as nações da terra?
19 Au ꞌpiri ꞌrair je, he in nanoniꞌ in aanh ein ma tuaf bian antein, he natuin UISNENO In raan ee piut, ma nmonin nok neek amneot ma amnonot. Karu sin nmoꞌen on reꞌ naan ate, Au rais manbaꞌan ꞌeu sin of nateab on.”
19 Porque eu o tenho escolhido, a fim de que ele ordene a seus filhos e a sua casa depois dele, para que guardem o caminho do Senhor, para praticarem retidão e justiça; a fim de que o Senhor faça vir sobre Abraão o que a respeito dele tem falado.
20 Onaim UISNENO naꞌuab neu naiꞌ Abraham am, nak “On nai! Au ꞌneen aꞌrair too mfaun ein nsakoinaꞌ abitan kota Sodom ma kota Gomora sin maufiunk ein. Sin baiseek ein een.
20 Disse mais o Senhor: Porquanto o clamor de Sodoma e Gomorra se tem multiplicado, e porquanto o seu pecado se tem agravado muito,
21 Etun Au ꞌsaun ꞌuum, he ꞌiit nok Au matak ma uhiin areꞌ saaꞌ-saaꞌ reꞌ Au ꞌneen sin naan, batuur, aa oo, aiꞌ kaah. Karu kaah fa te, Au of uhini msaꞌ.”
21 descerei agora, e verei se em tudo têm praticado segundo o seu clamor, que a mim tem chegado; e se não, sabê-lo-ei.
22 Oras UISNENO feꞌ naꞌuab nok naiꞌ Abraham, tua nuaꞌ ein naan sin nnaon nkonon neun kota Sodom.
22 Então os homens, virando os seus rostos dali, foram-se em direção a Sodoma; mas Abraão ficou ainda em pé diante do Senhor.
23 Naiꞌ Abraham nsiriꞌ npaumak-maak Uisneno, rarit in nbaisenu ntaabr Ee mnak, “Koi, Aam Usiꞌ! On mee? Ho he mureuꞌ atoin reko ma atoin reꞌuf no meseꞌ nani, oo?
23 E chegando-se Abraão, disse: Destruirás também o justo com o ímpio?
24 Karu nmuiꞌ tua reko boꞌ niim (50) nbin kota naan, Ho he mureuꞌ sin okeꞌ msaꞌ, aa oo? Aiꞌ Ho ka mureuꞌ fa kota naan, natuin Ho mneek sin.
24 Se porventura houver cinqüenta justos na cidade, destruirás e não pouparás o lugar por causa dos cinqüenta justos que ali estão?
25 Aam Usiꞌ! Kaisaꞌ mmoeꞌ on naan! Kais-kaisaꞌ atoin rekon naan nmaten amsaꞌ, oras Ho mureuꞌ atoin maufinus sin. Aam Usiꞌ, Ho es amjair Afeek Rasi et neno tunan ma pah-pinan. Es naan ate, Ho meikn Om muhiin mak reꞌ naan ka namneo fa, tua.”
25 Longe de ti que faças tal coisa, que mates o justo com o ímpio, de modo que o justo seja como o ímpio; esteja isto longe de ti. Não fará justiça o juiz de toda a terra?
26 UISNENO nataah am nak, “Karu Au upein tua reko boꞌ niim anbin kota Sodom, Au ka ꞌhukun fa kota naan, natuin Au ꞌneek sin.”
26 Então disse o Senhor: Se eu achar em Sodoma cinqüenta justos dentro da cidade, pouparei o lugar todo por causa deles.
27 Naiꞌ Abraham naꞌuab anteniꞌ mnak, “Aam Usiꞌ. Kais mutoꞌon kau, tua. Reko te, au he uꞌuab aꞌteniꞌ. Au reꞌ ia suma mansian amonot. Au ka uhiin fa saaꞌ-saaꞌ, tua.
27 Tornou-lhe Abraão, dizendo: Eis que agora me atrevi a falar ao Senhor, ainda que sou pó e cinza.
28 Taretaꞌ, karu ka ntea fa tua reko boꞌ niim, mes suma tuaf boꞌ haa mniim aah, on mee, tua? Karu nkuurn ahaa tuaf niim ate, on mee? Ho he mureuꞌ kota naan feꞌe, oo?”
28 Se porventura de cinqüenta justos faltarem cinco, destruirás toda a cidade por causa dos cinco? Respondeu ele: Não a destruirei, se eu achar ali quarenta e cinco.
29 Rarit naiꞌ Abraham antabar anteniꞌ mnak, “Karu suma tua reko boꞌ haa te, on mee, Aam Usiꞌ?”
29 Continuou Abraão ainda a falar-lhe, e disse: Se porventura se acharem ali quarenta? Mais uma vez assentiu: Por causa dos quarenta não o farei.
30 Naiꞌ Abraham naꞌsitiꞌ ntein am nak, “Aam Usiꞌ, kais mutooꞌ, tua. Mes karu suma tua reko boꞌ teun goah, on mee, tua?”
30 Disse Abraão: Ora, não se ire o Senhor, se eu ainda falar. Se porventura se acharem ali trinta? De novo assentiu: Não o farei, se achar ali trinta.
31 Rarit naiꞌ Abraham naꞌsitiꞌ anteniꞌ mnak, “Aam Usiꞌ, kais mutooꞌ, tua. Au he utaan aꞌteniꞌ kreꞌo. Karu suma tua reko boꞌ nua goah, on mee, tua?”
31 Tornou Abraão: Eis que outra vez me a atrevi a falar ao Senhor. Se porventura se acharem ali vinte? Respondeu-lhe: Por causa dos vinte não a destruirei.
32 Naiꞌ Abraham nasoup in haan totis am nak, “Aam Usiꞌ. Au uꞌsitiꞌ haef es anteniꞌ, mes kais mutoꞌon kau, tua. Karu suma nmuꞌi haa tua reko boꞌes, on mee, tua?”
32 Disse ainda Abraão: Ora, não se ire o Senhor, pois só mais esta vez falarei. Se porventura se acharem ali dez? Ainda assentiu o Senhor: Por causa dos dez não a destruirei.
33 Naꞌuab anrair on naan ate, UISNENO nnao nkoon. Onaim naiꞌ Abraham antebi nfain.
33 E foi-se o Senhor, logo que acabou de falar com Abraão; e Abraão voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.