Gênesis 12
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs BKJ
1 Oras naan, UISNENO naꞌuab neu naiꞌ Abram am nak, “Abram! Ho mnao musait ho nonot-asar, ho amaꞌ in umi, ma ho kuan. Ho mnao meu baer jes, reꞌ Au of ukriir ee ꞌeu ko.
1 Ora, o SENHOR havia dito a Abrão: Sai-te do teu país, e da tua parentela, e da casa de teu pai, para uma terra que eu te mostrarei.
2 Au of aꞌfee tetus-athoen ꞌeu ko.
2 E eu farei de ti uma grande nação, e eu te abençoarei, e farei teu nome grande; e tu serás uma bênção.
3 Au of aꞌfee tetus ꞌeu tuaf-tuaf reꞌ nfee tetus neu ko.
3 E eu abençoarei os que te abençoarem, e amaldiçoarei os que te amaldiçoarem, e em ti todas as famílias da terra serão abençoadas.
4 — ausente —
4 Assim, Abrão partiu, como o SENHOR lhe havia falado, e Ló foi com ele. E Abrão tinha setenta e cinco anos de idade quando ele partiu de Harã.
5 — ausente —
5 E Abrão tomou Sarai, sua esposa, e Ló, filho de seu irmão, e todas as posses que haviam ajuntado, e as almas que eles tinham obtido em Harã, e eles saíram para a terra de Canaã, e para a terra de Canaã eles vieram.
6 Antean bare naan ate, naiꞌ Abram sin annoon goe nfuun am nateef, tar sin mpaumakan ntean kuan Sikem. Rarit sin natuan ntaahn ein anpaumaak hau kouꞌ goes et More. Oras naan, abitan Kanaꞌan feꞌ natuan nbin naan.
6 E Abrão passou pela terra até o lugar de Siquém, até a planície de Moré. E os cananeus estavam nesse tempo na terra.
7 Anbi bare naan, UISNENO nakriir On neu naiꞌ Abram. In naꞌuab am nak, “Au of aꞌfee bare ia ꞌeu ho sufam-kaꞌum sin.” Rarit naiꞌ Abram nbakin mei fatu he njair mei fuat neu UISNENO reꞌ nakriir On anbi naan.
7 E o SENHOR apareceu a Abrão e disse: À tua semente eu darei esta terra; e ali ele edificou um altar ao SENHOR, que lhe apareceu.
8 Rarit naiꞌ Abram sin nanain ein bare. Sin nnaon neun aꞌtoꞌef et pasaꞌ haaꞌ-nua. Rarit sin natua ntaahn ein nbin kuan Betel ma kuan Ai sin atnanak. Anbi bare naan, in nbaik mei fuat, ma naꞌbees neu UISNENO.
8 E ele moveu-se dali para o monte ao leste de Betel, e armou sua tenda, tendo Betel ao oeste e Ai ao leste. E ali ele edificou um altar ao SENHOR, e invocou o nome do SENHOR.
9 Rarit sin natnan-nain bare, naꞌko baar jes neu baar jes, ntean pah Negep et Kanaꞌan pasaꞌ haaꞌ-nua.
9 E Abrão viajou, indo adiante para o sul.
10 Neot es, amnahas maꞌtaniꞌ antaman pah Kanaꞌan. Es naan ate, naiꞌ Abram sin nnaon naꞌroo nteinꞌ ein neu pasaꞌ haaꞌ-nua, ntean pah Masir. Sin natuan ntaahn ein anbin naan.
10 E houve fome na terra, e Abrão desceu para o Egito para peregrinar ali, pois a fome era severa na terra.
11 Oras sin he ntaman neun pah Masir, in naꞌuab neu in fee bi Sarai mnak, “Sarai, ho maas maan reokn ii kaah!
11 E aconteceu que, quando ele estava prestes a entrar no Egito, ele disse a Sarai, sua esposa: Eis que eu sei que tu és uma mulher formosa à vista.
12 Onaim karu abitan pah Masir niit ho maasm ii te, sin of naꞌmaet kau, natuin au reꞌ ia ho mone. Onaim sin of ansao ko.
12 Por isso, acontecerá que, quando os egípcios te virem, eles dirão: Esta é a esposa dele. E me matarão, mas te manterão viva.
13 Onaim reko nneis, ho mutonan sin am mak, au reꞌ ia, ho naꞌo. Nok ranan naan, sin ka neu nroor kau fa, mes sin of nok kau te, reko, natuin sin nroim ko.”
13 Dize, suplico-te, que tu és minha irmã, para que eu possa ficar bem por tua causa, e a minha alma viverá por causa de ti.
14 Onaim oras naiꞌ Abram sin ntean pah Masir, abitan naan niit ain Sarai in masan arekot naan.
14 E aconteceu que, quando Abrão havia chegado ao Egito, os egípcios viram a mulher, e que ela era muito formosa.
15 Oras usif pah Masir in atutaꞌ-abhaꞌet sin niit ee te, sin nboiꞌs ahaa bifee naan nbi uisf ee in matan. Onaim sin neik bifee naan neu uisf ee in sonaf.
15 Também os príncipes do Faraó a viram, e a elogiaram diante do Faraó, e a mulher foi levada à casa do Faraó.
16 Onaim usif naan nok naiꞌ Abram nmonin reko, natuin bi Sarai. Rarit uisf ee nfeen naiꞌ Abram bijae, bikaes keledai, bikaes unta, ꞌbibi, ma ꞌbib-kase. Uisf ee nfee sin ruum aah. In nfee ate neu naiꞌ Abram amsaꞌ, et bifee ma atoniꞌ.
16 E ele tratou bem a Abrão por causa dela. E ele teve ovelhas, e bois, e jumentos, e servos, e servas, e jumentas e camelos.
17 Mes natuin uisf ee nataam atoniꞌ in fee nbi in sonaf, es naan ate, UISNENO nhukun usif naan. Etun uisf ee napein hukun humaꞌ-humaꞌ, et in ma in uim je naan ee msaꞌ.
17 E o SENHOR atormentou Faraó e a sua casa com grandes pragas por causa de Sarai, esposa de Abrão.
18 Rarit uisf ee noꞌen naiꞌ Abram ma nataan ee mnak, “Abram! Ho mmoeꞌ kau on mee? Nansaaꞌ am es ho ka mutoon fa mmak bifee ia, ho fee ja?
18 E Faraó chamou Abrão, e disse: O que é isto que tu me fizeste? Por que não me disseste que ela era tua esposa?
19 Mes ho mak in reꞌ ia, ho fetoꞌ! Aar akreꞌo te, au ꞌsao! Amtoup mufaniꞌ ho fee. Oras ia, meik je ma mpoi maen mimneuk nai! Au ka ꞌiit aꞌtein ki fa mbi bare ia!”
19 Por que disseste: Ela é minha irmã? Portanto eu a tomei para ser minha mulher. Agora, pois, eis a tua esposa. Toma-a e vai no teu caminho.
20 Rarit uisf ee naprenat in ameupt ein he nriuꞌ napoitan naiꞌ Abram ma in fee, ma sin baerꞌ ein ok-okeꞌ. Sin ro he nasaitan bare naan.
20 E Faraó ordenou aos seus homens com respeito a ele; e eles o mandaram embora, e a sua esposa, e a tudo que ele tinha.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.