Gênesis 12
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARIB
1 Oras naan, UISNENO naꞌuab neu naiꞌ Abram am nak, “Abram! Ho mnao musait ho nonot-asar, ho amaꞌ in umi, ma ho kuan. Ho mnao meu baer jes, reꞌ Au of ukriir ee ꞌeu ko.
1 Ora, o Senhor disse a Abrão: Sai-te da tua terra, da tua parentela, e da casa de teu pai, para a terra que eu te mostrarei.
2 Au of aꞌfee tetus-athoen ꞌeu ko.
2 Eu farei de ti uma grande nação; abençoar-te-ei, e engrandecerei o teu nome; e tu, sê uma bênção.
3 Au of aꞌfee tetus ꞌeu tuaf-tuaf reꞌ nfee tetus neu ko.
3 Abençoarei aos que te abençoarem, e amaldiçoarei àquele que te amaldiçoar; e em ti serão benditas todas as famílias da terra.
4 — ausente —
4 Partiu, pois Abrão, como o Senhor lhe ordenara, e Ló foi com ele. Tinha Abrão setenta e cinco anos quando saiu de Harã.
5 — ausente —
5 Abrão levou consigo a Sarai, sua mulher, e a Ló, filho de seu irmão, e todos os bens que haviam adquirido, e as almas que lhes acresceram em Harã; e saíram a fim de irem à terra de Canaã; e à terra de Canaã chegaram.
6 Antean bare naan ate, naiꞌ Abram sin annoon goe nfuun am nateef, tar sin mpaumakan ntean kuan Sikem. Rarit sin natuan ntaahn ein anpaumaak hau kouꞌ goes et More. Oras naan, abitan Kanaꞌan feꞌ natuan nbin naan.
6 Passou Abrão pela terra até o lugar de Siquém, até o carvalho de Moré. Nesse tempo estavam os cananeus na terra.
7 Anbi bare naan, UISNENO nakriir On neu naiꞌ Abram. In naꞌuab am nak, “Au of aꞌfee bare ia ꞌeu ho sufam-kaꞌum sin.” Rarit naiꞌ Abram nbakin mei fatu he njair mei fuat neu UISNENO reꞌ nakriir On anbi naan.
7 Apareceu, porém, o Senhor a Abrão, e disse: À tua semente darei esta terra. Abrão, pois, edificou ali um altar ao Senhor, que lhe aparecera.
8 Rarit naiꞌ Abram sin nanain ein bare. Sin nnaon neun aꞌtoꞌef et pasaꞌ haaꞌ-nua. Rarit sin natua ntaahn ein nbin kuan Betel ma kuan Ai sin atnanak. Anbi bare naan, in nbaik mei fuat, ma naꞌbees neu UISNENO.
8 Então passou dali para o monte ao oriente de Betel, e armou a sua tenda, ficando-lhe Betel ao ocidente, e Ai ao oriente; também ali edificou um altar ao Senhor, e invocou o nome do Senhor.
9 Rarit sin natnan-nain bare, naꞌko baar jes neu baar jes, ntean pah Negep et Kanaꞌan pasaꞌ haaꞌ-nua.
9 Depois continuou Abrão o seu caminho, seguindo ainda para o sul.
10 Neot es, amnahas maꞌtaniꞌ antaman pah Kanaꞌan. Es naan ate, naiꞌ Abram sin nnaon naꞌroo nteinꞌ ein neu pasaꞌ haaꞌ-nua, ntean pah Masir. Sin natuan ntaahn ein anbin naan.
10 Ora, havia fome naquela terra; Abrão, pois, desceu ao Egito, para peregrinar ali, porquanto era grande a fome na terra.
11 Oras sin he ntaman neun pah Masir, in naꞌuab neu in fee bi Sarai mnak, “Sarai, ho maas maan reokn ii kaah!
11 Quando ele estava prestes a entrar no Egito, disse a Sarai, sua mulher: Ora, bem sei que és mulher formosa à vista;
12 Onaim karu abitan pah Masir niit ho maasm ii te, sin of naꞌmaet kau, natuin au reꞌ ia ho mone. Onaim sin of ansao ko.
12 e acontecerá que, quando os egípcios te virem, dirão: Esta é mulher dele. E me matarão a mim, mas a ti te guardarão em vida.
13 Onaim reko nneis, ho mutonan sin am mak, au reꞌ ia, ho naꞌo. Nok ranan naan, sin ka neu nroor kau fa, mes sin of nok kau te, reko, natuin sin nroim ko.”
13 Dize, peço-te, que és minha irmã, para que me vá bem por tua causa, e que viva a minha alma em atenção a ti.
14 Onaim oras naiꞌ Abram sin ntean pah Masir, abitan naan niit ain Sarai in masan arekot naan.
14 E aconteceu que, entrando Abrão no Egito, viram os egípcios que a mulher era mui formosa.
15 Oras usif pah Masir in atutaꞌ-abhaꞌet sin niit ee te, sin nboiꞌs ahaa bifee naan nbi uisf ee in matan. Onaim sin neik bifee naan neu uisf ee in sonaf.
15 Até os príncipes de Faraó a viram e gabaram-na diante dele; e foi levada a mulher para a casa de Faraó.
16 Onaim usif naan nok naiꞌ Abram nmonin reko, natuin bi Sarai. Rarit uisf ee nfeen naiꞌ Abram bijae, bikaes keledai, bikaes unta, ꞌbibi, ma ꞌbib-kase. Uisf ee nfee sin ruum aah. In nfee ate neu naiꞌ Abram amsaꞌ, et bifee ma atoniꞌ.
16 E ele tratou bem a Abrão por causa dela; e este veio a ter ovelhas, bois e jumentos, servos e servas, jumentas e camelos.
17 Mes natuin uisf ee nataam atoniꞌ in fee nbi in sonaf, es naan ate, UISNENO nhukun usif naan. Etun uisf ee napein hukun humaꞌ-humaꞌ, et in ma in uim je naan ee msaꞌ.
17 Feriu, porém, o Senhor a Faraó e a sua casa com grandes pragas, por causa de Sarai, mulher de Abrão.
18 Rarit uisf ee noꞌen naiꞌ Abram ma nataan ee mnak, “Abram! Ho mmoeꞌ kau on mee? Nansaaꞌ am es ho ka mutoon fa mmak bifee ia, ho fee ja?
18 Então chamou Faraó a Abrão, e disse: Que é isto que me fizeste? por que não me disseste que ela era tua mulher?
19 Mes ho mak in reꞌ ia, ho fetoꞌ! Aar akreꞌo te, au ꞌsao! Amtoup mufaniꞌ ho fee. Oras ia, meik je ma mpoi maen mimneuk nai! Au ka ꞌiit aꞌtein ki fa mbi bare ia!”
19 Por que disseste: E minha irmã? de maneira que a tomei para ser minha mulher. Agora, pois, eis aqui tua mulher; toma-a e vai-te.
20 Rarit uisf ee naprenat in ameupt ein he nriuꞌ napoitan naiꞌ Abram ma in fee, ma sin baerꞌ ein ok-okeꞌ. Sin ro he nasaitan bare naan.
20 E Faraó deu ordens aos seus guardas a respeito dele, os quais o despediram a ele, e a sua mulher, e a tudo o que tinha.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.