Atos 26

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Rarit usif Agripa nreun naiꞌ Paulus nak, “Oras ia, ho bisa mumneob om. Hai ok-okeꞌ mibarab he mneen ko.”
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 “Aam usiꞌ Agripa reꞌ au ꞌtunaꞌ ma uꞌratan ko. Au ꞌteenb ate, au neek ii nmainua, natuin ho mfee kau mainuan he au uꞌuab, ma sin amaꞌ arki he mneen kau, saaꞌ-saaꞌ reꞌ atoin Yahudis sin nakuu ma ntuꞌiran sin neu kau.
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 Au uhiin ꞌak, ho muhiin batuur, hit atoin Yahudis hit atoran harat, ma hit rasi ꞌmonit ma ꞌmaten. Onaim au ꞌtoit ko he ho mneen murek-rekoꞌ au uabk ii, tua.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 Anmurai naꞌko au aanꞌ-anaꞌ, sin nanoniꞌ kau goen he ꞌmoin utuin hit atoin Yahudis hit harat. Nahunu te, nanoniꞌ kau anbi au kuan; rarit au ꞌuum uskoor aꞌtamba ꞌbi Yerusalem. Atoin Yahudis abitan Yerusalem, sin nahiin au ꞌmonik, ma sin nahiin narek-rekoꞌ kau.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Karu aꞌnaet ein rais pirsait Yahudi sin nromin, sin bisa naretaꞌ nain nak sin nahiin kau naꞌko un-unuꞌ. Fin au reꞌ ia, au ꞌtaam partei Farisi. Atoni mfaun sin ok-okeꞌ nahinin nak, hai atoin Farisis, hai es reꞌ maꞌtaniꞌ mneis mituin rais pirsait Yahudi in atoran.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 — ausente —
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 — ausente —
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 — ausente —
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Nahunu te, au bisa ꞌmoeꞌ saaꞌ-saaꞌ, ma au ꞌmaraban maꞌtaniꞌ ꞌeu atoin ein reꞌ natuin Naiꞌ Yesus, atoin Nasaretas naan.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 — ausente —
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 — ausente —
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 Naiꞌ Paulus antuut antein in uabn ii mnak, “Neot es, aꞌnaak pirsait ein sin nfee kau surat kuasa he au ꞌaim tuaf reꞌ natuin Naiꞌ Yesus anbin kota Damsik. Onaim au ꞌnao.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 Aam usiꞌ Agripa! Oras hai mbi raan atnanaꞌ, of aiꞌ maans ii naꞌpuup, nok askeken, asnaaf es naꞌko neon goe, ntoom kau ma au aok-bian sin imsaꞌ.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Hai mtaikoib main amtea afu, natuin asnaaf naan in maꞌtanin. Rarit au ꞌneen haanf es naꞌuab nok kau neik uab Aram nak, ‘Hoe, Saulus! Nansaaꞌ am es ho mhaꞌmuiꞌ Kau piut-piut? Amsusat mmaet karu ho mraban Au roimk ii piut.’
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 Au ꞌneen hanaf naan, mes au ka ꞌiit fa in tuan. Onaim au utaan am ꞌak, ‘Usiꞌ. Ho sekau ko, tua?’
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Saulus! Amfeen nai! Au ukriir Ok on reꞌ ia, nok in sairt ii on nai: Au ꞌpiir ꞌaan ko mjair tuaf reꞌ Au ꞌpirsai. Ho ro he mnao mutoon meu mansian ii ok-okeꞌ, saaꞌ-saaꞌ reꞌ ho miit murair sin een neno ia muꞌko Kau. Of Au ukriraꞌ ꞌteniꞌ ko rais feꞌu bian, he ho bisa mutoon meu mansian ii ok-okeꞌ.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Of ho mupein susat humaꞌ-humaꞌ. Mes Au ꞌpanat ko uꞌko tuaf ein reꞌ he nhaꞌmuiꞌ ko, maski naꞌko atoin Yahudis, aiꞌ atoin aꞌtetaꞌ. Tebe! Au ꞌreun ko ꞌeu atoniꞌ ꞌtetaꞌ reꞌ ka atoin Yahudis sin fa.
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 Ho mnao mfei sin maatk ein ee, he sin bisa nahinin ma nmonin nbin meꞌu. Rarit sin nasaitan sin raan meisꞌookn ein. Ma ho ro he mrurun sin ranan neu ꞌmonit amneot. Ho mufetin main sin muꞌko niut reuꞌf ein sin aꞌnakat in kuasan, rarit meik sin meu Uisneno. Nok ranan naan ate, he Uisneno nsaok nain sin saant ein ok-okeꞌ. Ma sin anjarin Uisneno In aanh ein, nabu-buan nok tuaf bian reꞌ Uisneno npiir naan sin, natuin sin npirsain neu Kau. Au uabk ii ntuuꞌ on naan, Saulus!’ ”
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 Naiꞌ Paulus antuut in uab ein, nak, “Aam usiꞌ. Mepu reꞌ au ꞌtoup goe naꞌko sonaf neno tunan naan, au unaob ee. Tar antea oras ia, au ro he ꞌmeup piut-piut, ka nabeiꞌ fa he au ꞌtet-koit.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Nahunu te, au utoon Usif Yesus In Raan Aꞌhonis ꞌeu atoin Yahudis sin anbin Damsik. Rarit au ꞌuum utoon ꞌeu atoin Yahudis sin anbin Yerusalem, ma propinsi Yudea nfuun am nateef. Rarit au ꞌnao ꞌfuun am uteef atoniꞌ ꞌtetaꞌ sin pah-pah. Au uꞌuab ꞌeu sin nok mutiꞌ monas, he sin npoin naꞌko sin raan penu reꞌ asanat, rarit sin nnonaꞌ sin neek ein ma sin tuak ein ii neu Uisneno. Sin ro he nmoꞌen ꞌmoeꞌ reko neu tuaf bian, he njair tanar nak, sin nmonin feꞌu nbi Uisneno.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Natuin au ꞌmeup on naan, es naan ate atoin Yahudis sin anheek kau nbi Uim Onen Uuf et Yerusalem. Ma sin he nroor niis kau.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Mes Uisneno nturun kau. Etun es au ꞌmoin feꞌ tar antea oras ia. Onaim au bisa ꞌhake ꞌbi ia, ma uretaꞌ ki, et anaꞌ-koꞌu, rasi reꞌ nmatoom nok Usif Yesus In Raan Aꞌhonis. Saaꞌ-saaꞌ reꞌ au utoon sin reꞌ ia, natai nok saaꞌ reꞌ kaꞌo Musa nok Uisneno In mafefa kniunꞌ ein ii nanoniꞌ nain sin.
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 Sin nanoniꞌ areꞌ saaꞌ ii reꞌ anmatoom nok Kristus, Tuaf reꞌ Uisneno nbaꞌan nain Je he nreek Ee neem. Nak, In ro he nasaah haꞌmuꞌit. Rarit In nmaet. Mes In he njair unu naꞌko areꞌ amaets ein reꞌ Uisneno namonib nafainꞌ Ee naꞌko ꞌmaten. In es reꞌ he nfee meꞌu neu atoin Yahudis sin, ma atoniꞌ ꞌtetaꞌ msaꞌ nbi mee-mee nbi pah-pinan ia.”
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Naiꞌ Paulus naꞌuab ma natoon in meup goe feꞌ, mes naiꞌ Festus ansenu nfeek in uaban nok haan maꞌtaniꞌ mnak, “Hoe! Pauꞌ! Ho mumaunu mrair. Ho muhiin bainesiꞌ, tar antea nmoeꞌ ho roenm aan namreuꞌ.”
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Mes naiꞌ Paulus nataah am nak, “Amaꞌ gubernur reꞌ au uꞌtunaꞌ ko. Au ka umaunuf. Saaꞌ-saaꞌ reꞌ au utoon ee ia, tebe on naan. Au ka uꞌuab fa rais ruum-ruum.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Amaꞌ usif Agripa, ho muhiin kuum, saaꞌ reꞌ au uꞌuab aꞌrair sin. Etun au ubrain he uꞌuab sin mutiꞌ monas. Au ꞌpirsai ꞌak ho mneen murair saaꞌ-saaꞌ ein okeꞌ, fin saaꞌ reꞌ njair naan ka nbin fa baer maꞌkoroꞌ. Nak, Usif Yesus reꞌ amates naan, anmoni nfain jen. Areꞌ too mfaun ein ok-okeꞌ nahinin nrarin rasi naan.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Naꞌko oras ahun-hunut, Uisneno In mafefa kniunꞌ ein natoon nain areꞌ rasin reꞌ ia. Au ubrain he ꞌatmanpasan ꞌak, ho mpirsai msaꞌ mafefa kniunꞌ ein sin uabk ein.”
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Usif Agripa nsenu nfeek naiꞌ Paulus in uaban am nak, “Hoe! Pauꞌ! Ka ꞌroo fa te, of ho he mmoeꞌ kau ꞌjair atoniꞌ Kristen!”
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Ma naiꞌ Paulus nataah am nak, “On nai, usiꞌ. Au ꞌonen ꞌeu Uisneno, he oors ii aꞌroo aiꞌ haumakaꞌ, ka neu fa aam usiꞌ ho mmees jah, mes atoni mfaun ein reꞌ anenat neno ia msaꞌ, bisa njarin on reꞌ au, reꞌ Naiꞌ Yesus In aanh ein! Mes asar hi arki kais amjair atoin bui on reꞌ au.”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Naiꞌ Paulus naꞌuab anrair on naan ate, usif Agripa nok bi Bernike, ma gubernur Festus, ma aꞌnaet ein anfeen anhaken, ma nasaitan bare naan.
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 Oras sin nnaon npoin, atoin ein reꞌ naan naꞌuab ein es nok es am nak, “Atoniꞌ reꞌ ia, in ka nmoeꞌ fa saaꞌ-saaꞌ reꞌ natai nok reꞌ he thukun taꞌmate, aiꞌ he tataam ee neu bui!”
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Rarit usif Agripa naꞌuab neu gubernur Festus am nak, “Airoo. Bait atoniꞌ ia in kais neik in rais je nsae nteniꞌ neu pah uuf kota Roma. Kaah fa te, rasi ia hit tafeek ee, ma tapoitn ee.”
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.