Atos 26

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Rarit usif Agripa nreun naiꞌ Paulus nak, “Oras ia, ho bisa mumneob om. Hai ok-okeꞌ mibarab he mneen ko.”
1 Depois, Agripa disse a Paulo: Permite-se-te que te defendas. Então, Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 “Aam usiꞌ Agripa reꞌ au ꞌtunaꞌ ma uꞌratan ko. Au ꞌteenb ate, au neek ii nmainua, natuin ho mfee kau mainuan he au uꞌuab, ma sin amaꞌ arki he mneen kau, saaꞌ-saaꞌ reꞌ atoin Yahudis sin nakuu ma ntuꞌiran sin neu kau.
2 Tenho-me por venturoso, ó rei Agripa, de que perante ti me haja, hoje, de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus,
3 Au uhiin ꞌak, ho muhiin batuur, hit atoin Yahudis hit atoran harat, ma hit rasi ꞌmonit ma ꞌmaten. Onaim au ꞌtoit ko he ho mneen murek-rekoꞌ au uabk ii, tua.
3 mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 Anmurai naꞌko au aanꞌ-anaꞌ, sin nanoniꞌ kau goen he ꞌmoin utuin hit atoin Yahudis hit harat. Nahunu te, nanoniꞌ kau anbi au kuan; rarit au ꞌuum uskoor aꞌtamba ꞌbi Yerusalem. Atoin Yahudis abitan Yerusalem, sin nahiin au ꞌmonik, ma sin nahiin narek-rekoꞌ kau.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, qual haja sido, desde o princípio, em Jerusalém, entre os da minha nação, todos os judeus a sabem.
5 Karu aꞌnaet ein rais pirsait Yahudi sin nromin, sin bisa naretaꞌ nain nak sin nahiin kau naꞌko un-unuꞌ. Fin au reꞌ ia, au ꞌtaam partei Farisi. Atoni mfaun sin ok-okeꞌ nahinin nak, hai atoin Farisis, hai es reꞌ maꞌtaniꞌ mneis mituin rais pirsait Yahudi in atoran.
5 Sabendo de mim, desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 — ausente —
6 E, agora, pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais, estou aqui e sou julgado,
7 — ausente —
7 à qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 — ausente —
8 Pois quê? Julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Nahunu te, au bisa ꞌmoeꞌ saaꞌ-saaꞌ, ma au ꞌmaraban maꞌtaniꞌ ꞌeu atoin ein reꞌ natuin Naiꞌ Yesus, atoin Nasaretas naan.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus, o Nazareno, devia eu praticar muitos atos,
10 — ausente —
10 o que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido poder dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e, quando os matavam, eu dava o meu voto contra eles.
11 — ausente —
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 Naiꞌ Paulus antuut antein in uabn ii mnak, “Neot es, aꞌnaak pirsait ein sin nfee kau surat kuasa he au ꞌaim tuaf reꞌ natuin Naiꞌ Yesus anbin kota Damsik. Onaim au ꞌnao.
12 Sobre o que, indo, então, a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Aam usiꞌ Agripa! Oras hai mbi raan atnanaꞌ, of aiꞌ maans ii naꞌpuup, nok askeken, asnaaf es naꞌko neon goe, ntoom kau ma au aok-bian sin imsaꞌ.
13 ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Hai mtaikoib main amtea afu, natuin asnaaf naan in maꞌtanin. Rarit au ꞌneen haanf es naꞌuab nok kau neik uab Aram nak, ‘Hoe, Saulus! Nansaaꞌ am es ho mhaꞌmuiꞌ Kau piut-piut? Amsusat mmaet karu ho mraban Au roimk ii piut.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava e, em língua hebraica, dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura
15 Au ꞌneen hanaf naan, mes au ka ꞌiit fa in tuan. Onaim au utaan am ꞌak, ‘Usiꞌ. Ho sekau ko, tua?’
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Saulus! Amfeen nai! Au ukriir Ok on reꞌ ia, nok in sairt ii on nai: Au ꞌpiir ꞌaan ko mjair tuaf reꞌ Au ꞌpirsai. Ho ro he mnao mutoon meu mansian ii ok-okeꞌ, saaꞌ-saaꞌ reꞌ ho miit murair sin een neno ia muꞌko Kau. Of Au ukriraꞌ ꞌteniꞌ ko rais feꞌu bian, he ho bisa mutoon meu mansian ii ok-okeꞌ.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das
17 Of ho mupein susat humaꞌ-humaꞌ. Mes Au ꞌpanat ko uꞌko tuaf ein reꞌ he nhaꞌmuiꞌ ko, maski naꞌko atoin Yahudis, aiꞌ atoin aꞌtetaꞌ. Tebe! Au ꞌreun ko ꞌeu atoniꞌ ꞌtetaꞌ reꞌ ka atoin Yahudis sin fa.
17 livrando-te deste povo e
18 Ho mnao mfei sin maatk ein ee, he sin bisa nahinin ma nmonin nbin meꞌu. Rarit sin nasaitan sin raan meisꞌookn ein. Ma ho ro he mrurun sin ranan neu ꞌmonit amneot. Ho mufetin main sin muꞌko niut reuꞌf ein sin aꞌnakat in kuasan, rarit meik sin meu Uisneno. Nok ranan naan ate, he Uisneno nsaok nain sin saant ein ok-okeꞌ. Ma sin anjarin Uisneno In aanh ein, nabu-buan nok tuaf bian reꞌ Uisneno npiir naan sin, natuin sin npirsain neu Kau. Au uabk ii ntuuꞌ on naan, Saulus!’ ”
18 para lhes abrires os olhos e das trevas e
19 Naiꞌ Paulus antuut in uab ein, nak, “Aam usiꞌ. Mepu reꞌ au ꞌtoup goe naꞌko sonaf neno tunan naan, au unaob ee. Tar antea oras ia, au ro he ꞌmeup piut-piut, ka nabeiꞌ fa he au ꞌtet-koit.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Nahunu te, au utoon Usif Yesus In Raan Aꞌhonis ꞌeu atoin Yahudis sin anbin Damsik. Rarit au ꞌuum utoon ꞌeu atoin Yahudis sin anbin Yerusalem, ma propinsi Yudea nfuun am nateef. Rarit au ꞌnao ꞌfuun am uteef atoniꞌ ꞌtetaꞌ sin pah-pah. Au uꞌuab ꞌeu sin nok mutiꞌ monas, he sin npoin naꞌko sin raan penu reꞌ asanat, rarit sin nnonaꞌ sin neek ein ma sin tuak ein ii neu Uisneno. Sin ro he nmoꞌen ꞌmoeꞌ reko neu tuaf bian, he njair tanar nak, sin nmonin feꞌu nbi Uisneno.
20 Antes, anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judeia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Natuin au ꞌmeup on naan, es naan ate atoin Yahudis sin anheek kau nbi Uim Onen Uuf et Yerusalem. Ma sin he nroor niis kau.
21 Por causa disto, os judeus lançaram mão de mim no templo e procuraram matar- me.
22 Mes Uisneno nturun kau. Etun es au ꞌmoin feꞌ tar antea oras ia. Onaim au bisa ꞌhake ꞌbi ia, ma uretaꞌ ki, et anaꞌ-koꞌu, rasi reꞌ nmatoom nok Usif Yesus In Raan Aꞌhonis. Saaꞌ-saaꞌ reꞌ au utoon sin reꞌ ia, natai nok saaꞌ reꞌ kaꞌo Musa nok Uisneno In mafefa kniunꞌ ein ii nanoniꞌ nain sin.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 Sin nanoniꞌ areꞌ saaꞌ ii reꞌ anmatoom nok Kristus, Tuaf reꞌ Uisneno nbaꞌan nain Je he nreek Ee neem. Nak, In ro he nasaah haꞌmuꞌit. Rarit In nmaet. Mes In he njair unu naꞌko areꞌ amaets ein reꞌ Uisneno namonib nafainꞌ Ee naꞌko ꞌmaten. In es reꞌ he nfee meꞌu neu atoin Yahudis sin, ma atoniꞌ ꞌtetaꞌ msaꞌ nbi mee-mee nbi pah-pinan ia.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Naiꞌ Paulus naꞌuab ma natoon in meup goe feꞌ, mes naiꞌ Festus ansenu nfeek in uaban nok haan maꞌtaniꞌ mnak, “Hoe! Pauꞌ! Ho mumaunu mrair. Ho muhiin bainesiꞌ, tar antea nmoeꞌ ho roenm aan namreuꞌ.”
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Mes naiꞌ Paulus nataah am nak, “Amaꞌ gubernur reꞌ au uꞌtunaꞌ ko. Au ka umaunuf. Saaꞌ-saaꞌ reꞌ au utoon ee ia, tebe on naan. Au ka uꞌuab fa rais ruum-ruum.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo! Antes, digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Amaꞌ usif Agripa, ho muhiin kuum, saaꞌ reꞌ au uꞌuab aꞌrair sin. Etun au ubrain he uꞌuab sin mutiꞌ monas. Au ꞌpirsai ꞌak ho mneen murair saaꞌ-saaꞌ ein okeꞌ, fin saaꞌ reꞌ njair naan ka nbin fa baer maꞌkoroꞌ. Nak, Usif Yesus reꞌ amates naan, anmoni nfain jen. Areꞌ too mfaun ein ok-okeꞌ nahinin nrarin rasi naan.
26 Porque o rei, diante de quem falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Naꞌko oras ahun-hunut, Uisneno In mafefa kniunꞌ ein natoon nain areꞌ rasin reꞌ ia. Au ubrain he ꞌatmanpasan ꞌak, ho mpirsai msaꞌ mafefa kniunꞌ ein sin uabk ein.”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Usif Agripa nsenu nfeek naiꞌ Paulus in uaban am nak, “Hoe! Pauꞌ! Ka ꞌroo fa te, of ho he mmoeꞌ kau ꞌjair atoniꞌ Kristen!”
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Ma naiꞌ Paulus nataah am nak, “On nai, usiꞌ. Au ꞌonen ꞌeu Uisneno, he oors ii aꞌroo aiꞌ haumakaꞌ, ka neu fa aam usiꞌ ho mmees jah, mes atoni mfaun ein reꞌ anenat neno ia msaꞌ, bisa njarin on reꞌ au, reꞌ Naiꞌ Yesus In aanh ein! Mes asar hi arki kais amjair atoin bui on reꞌ au.”
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Naiꞌ Paulus naꞌuab anrair on naan ate, usif Agripa nok bi Bernike, ma gubernur Festus, ma aꞌnaet ein anfeen anhaken, ma nasaitan bare naan.
30 Dizendo ele isto, se levantou o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 Oras sin nnaon npoin, atoin ein reꞌ naan naꞌuab ein es nok es am nak, “Atoniꞌ reꞌ ia, in ka nmoeꞌ fa saaꞌ-saaꞌ reꞌ natai nok reꞌ he thukun taꞌmate, aiꞌ he tataam ee neu bui!”
31 E, apartando-se dali, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Rarit usif Agripa naꞌuab neu gubernur Festus am nak, “Airoo. Bait atoniꞌ ia in kais neik in rais je nsae nteniꞌ neu pah uuf kota Roma. Kaah fa te, rasi ia hit tafeek ee, ma tapoitn ee.”
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.