Atos 25

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Oras naan, gubernur feꞌu, naiꞌ Festus, nananiꞌ neem anbi kota Kaisarea he nanaobaꞌ in aprenat. In suma namaik anbi naan neno teun goah, rarit in nnao nkoon neu Yerusalem.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Anbi naan, aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein nok atoni mnais harat sin neman he nmakhiin ein nok gubernur feꞌu naan. Sin nteek naan naiꞌ Paulus in rais je msaꞌ.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Sin ntotin, he karu bisa te, gubernur feꞌu nreun in atoin ein, he neik nafaniꞌ naiꞌ Paulus neem neu Yerusalem. Te kaah, sin anmaꞌakoran nrarin, he nroor niis naiꞌ Paulus anbi raan atnanaꞌ.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Mes gubernur ee nataah sin am nak, “Sin amaꞌ arki! On nai. Maut he sin ntaahn ee feꞌ anbi Kaisarea. Fin au he ꞌfain rabah on nee.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Onaim karu naꞌko hi reꞌ ia, anmuiꞌ tuaf he nꞌurus rasi naan, sin nok kau he mnao meu Kaisarea. Karu tebe atoniꞌ naan anmoeꞌ sanat, reko te, hi bole mmakaꞌrasi mok ne mbi nee jah.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 — ausente —
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 — ausente —
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Rarit naiꞌ Paulus namneob on am nak, “Amaꞌ gubernur. Au ka ꞌmoeꞌ ꞌiit fa rais sanat saaꞌ-saaꞌ. Au ka ꞌmoeꞌ ꞌiit fa rasi reꞌ anmaraban nok hai atoran pirsait Yahudi msaꞌ. Au ka ꞌhaiꞌniis ꞌiit fa hai Uim Onen Uuf aꞌbi Yerusalem. Ma au ka ꞌmoeꞌ ꞌiit fa rasi saaꞌ-saaꞌ he ꞌraban anaaꞌ aprenat Roma in atoran.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Mes gubernur naan, he naim atoin Yahudis sin neek ein ii he nok ne. Etun es in nataan naiꞌ Paulus am nak, “Ho mutenab, on mee? Ho mromi, aiꞌ kaah, karu au ꞌurus ho rasi ia anbi Yerusalem?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Anneen gubernur ee in haan tanas, on nai te, naiꞌ Paulus nataah am nak, “Amaꞌ gubernur. Au reꞌ ia, aꞌmuiꞌ hak too Romas. Ma oras ia, au ꞌhaek et anaaꞌ aprenat pah Roma in matan, reꞌ in nmuiꞌ hak he nꞌurus au rasi, natuin atoran prenat pah Roma. Onaim au ka ꞌroim fa he ꞌnao ꞌeu Yerusalem, he nafeek au rasi nbi nee. Ho meikn om muhiin murair mak, au ka ꞌmoeꞌ fa sanat saaꞌ-saaꞌ reꞌ he ꞌraban atoin Yahudis sin.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Onaim karu tebe au ꞌmoꞌe ꞌsaan saaꞌ-saaꞌ reꞌ anmatoom nok he nhukun naꞌmaet kau te, au ꞌtoup goe. Mes karu saaꞌ reꞌ sin naꞌuab nain je ka batuur fa, natuin in atoran, ka tiit tain fa es he anonaꞌ kau neu atoin ein ia sin aꞌniimk ein. Sin suma naim-naimn ahaa ranan, he nroor naꞌmaet kau ruum aah. Onaim oras ia, natuin au hak ii te, au ꞌeik au rais ji ꞌsae ꞌteniꞌ ꞌeu uis koꞌu keser, anbi pah uuf kota Roma. Maut he in es reꞌ neikn on nafeek rasi ia, tua.”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Anneen naiꞌ Paulus naꞌuab on naan ate, gubernur ee nok in aparikas raisn ein, nabuan ma naꞌuab ein. Rarit in natoon neu naiꞌ Paulus am nak, “Natuin ho mtoit murair he meik ho rais ji msae mteniꞌ meu keser, es naan ate, ho ro he mnao meu kota Roma.” Naꞌuab anrair on naan ate, in nreun abuat ein naan he nsisaꞌen.
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Rarit atoin Yahudis sin uisf ee, kaan ee naiꞌ Agripa, nok in feotf ee, kaan ee bi Bernike, neman nbin Kaisarea. Sin neman he nmahormaatn ein nok gubernur feꞌu naan.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Sin natuan nok gubernur Festus sero ꞌroo. Neon goes te, naiꞌ Festus natonan sin nok naiꞌ Paulus in rasi mnak, “Aam usiꞌ! Anbi Kaisarea reꞌ ia, hai mtahan atoin es, kaan ee naiꞌ Paulus. Neno naan, gubernur ahuunt ii ka nafeek naan fa in rasi.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Neno fauk akoont ein, oras au ꞌeti ꞌbi Yerusalem, aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnakt ein ma sin atoni mnais haart ein, neman ma natraak naiꞌ Paulus. Rarit sin ntoit kau he au ꞌhuukn ee.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Mes au utoon ꞌeu sin am ꞌak, ‘Tatuin atoran prenat Roma, au ro he ꞌparikas ꞌaan rasi naan feꞌ, naꞌ au ufeek. Aꞌaaꞌ raisn ee ro he nabuan feꞌ. Au he ꞌneen ꞌaan ꞌak hi misaan ee nok saan saaꞌ. Ma in imsaꞌ ro he napein mainuan he namneob on, henaꞌ au bisa ufeek rasi naan, ma thuukn ee nok hukun humaꞌ mee.’
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Rarit oras au ꞌfain ꞌuum aꞌbi Kaisarea, atoin Yahudis fauk nok kau neman anbin ia. Nokaꞌ te, au ꞌfei ufaniꞌ ꞌain rasi naan. Au uprenat sin he neik naiꞌ Paulus neem neu kau, he au ꞌneen ꞌiit in rais je in aꞌnaon.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Rarit atoin Yahudis sin nbaisenun ma nmurai naꞌuab ein neu naiꞌ Paulus in saant ein. Mes saaꞌ reꞌ sin natoon sin naan, ka maꞌfenaꞌ fa nahuum on reꞌ au uteenb ee ji.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Sin suma nasuirn ahaa, nmatoom nok sin rais pirsait ein kuuk. Ma sin nasurin nok naiꞌ Paulus, natuin tuaf es, kaan ee Naiꞌ Yesus. Tatuin atoin Yahudis sin, Naiꞌ Yesus naan, anmaten nrair. Mes naiꞌ Paulus naheer aah nak, Naiꞌ Yesus nmonin nfain jen.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Sin nasurin on reꞌ naan, mes natuin au atoin feꞌu kau, onaim au ka uhiin ꞌaan fa reꞌ he tafeek rais pirsait ii te, on mee? Etun es au utaan naiꞌ Paulus am ꞌak, ‘On mee karu au ꞌparikas ho rais ji anbi Yerusalem?’
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Mes in ka nromif. Onaim in ntoit he neik in rais je nsaen anteniꞌ neu keser anbi pah uuf kota Roma. Etun es au ꞌtaahn ee feꞌ, tar antea au upein mainuan he ꞌsoun ee nnao neu Roma.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Anneen anrair naiꞌ Festus in uabn ii on naan ate, usif Agripa nak, “Karu reko te, au he ꞌneen kuuk atoniꞌ naan.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Nokaꞌ te, gubernur Festus anꞌator he usif Agripa bisa nneen naiꞌ Paulus in uaban. Ma in anꞌator he too mfaun ein bian amsaꞌ nneen nok naiꞌ Paulus. Sin esan reꞌ: soraru ꞌnaakf ein, ma aꞌnaet ein naꞌko kota Kaisarea. Rarit usif Agripa nok bi Bernike ntaam neman, ma sin npaek ein paek usif. Onaim too mfaun ein naꞌbees ma nhormaat neu sin nua sin. Oras sin nabuan okeꞌ, gubernur ee nreun he nok naiꞌ Paulus antaam neem.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Onaim sin neik naiꞌ Paulus antaam. Rarit gubernur ee naꞌuab am nak, “Usif Agripa, sin amaꞌ arki, ma areꞌ taumn ein ok-okeꞌ, reꞌ au uꞌratan ma ꞌhormaat ꞌain ki. Atoniꞌ reꞌ ia, kaan ee naiꞌ Paulus. Anmuiꞌ naan aꞌnakat atoin Yahudis fauk reꞌ sin namin rasi nok ne. Onaim anmuiꞌ tuaf neman neu kau, oras au ꞌbi Yerusalem ma ꞌbi Kaisarea, he naꞌsekeꞌ kau nak, atoniꞌ reꞌ ia, in nmoni msaꞌ ka maꞌosaꞌ fa.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Etun es au ꞌpariiks ee, mes au ka upein fa in sanat reꞌ natai nok hukun aꞌmaten. Mes in neikn on antoti nrair he nasaeb in rais je annao nkoon neu pah uuf, es naꞌ rekoꞌ-reꞌuf ate, au ro he ꞌsoun ee nnao neu kota Roma.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 — ausente —
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 — ausente —
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.