Atos 25
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARIB
1 Oras naan, gubernur feꞌu, naiꞌ Festus, nananiꞌ neem anbi kota Kaisarea he nanaobaꞌ in aprenat. In suma namaik anbi naan neno teun goah, rarit in nnao nkoon neu Yerusalem.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Anbi naan, aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein nok atoni mnais harat sin neman he nmakhiin ein nok gubernur feꞌu naan. Sin nteek naan naiꞌ Paulus in rais je msaꞌ.
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 Sin ntotin, he karu bisa te, gubernur feꞌu nreun in atoin ein, he neik nafaniꞌ naiꞌ Paulus neem neu Yerusalem. Te kaah, sin anmaꞌakoran nrarin, he nroor niis naiꞌ Paulus anbi raan atnanaꞌ.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Mes gubernur ee nataah sin am nak, “Sin amaꞌ arki! On nai. Maut he sin ntaahn ee feꞌ anbi Kaisarea. Fin au he ꞌfain rabah on nee.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 Onaim karu naꞌko hi reꞌ ia, anmuiꞌ tuaf he nꞌurus rasi naan, sin nok kau he mnao meu Kaisarea. Karu tebe atoniꞌ naan anmoeꞌ sanat, reko te, hi bole mmakaꞌrasi mok ne mbi nee jah.”
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 — ausente —
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 — ausente —
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Rarit naiꞌ Paulus namneob on am nak, “Amaꞌ gubernur. Au ka ꞌmoeꞌ ꞌiit fa rais sanat saaꞌ-saaꞌ. Au ka ꞌmoeꞌ ꞌiit fa rasi reꞌ anmaraban nok hai atoran pirsait Yahudi msaꞌ. Au ka ꞌhaiꞌniis ꞌiit fa hai Uim Onen Uuf aꞌbi Yerusalem. Ma au ka ꞌmoeꞌ ꞌiit fa rasi saaꞌ-saaꞌ he ꞌraban anaaꞌ aprenat Roma in atoran.”
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Mes gubernur naan, he naim atoin Yahudis sin neek ein ii he nok ne. Etun es in nataan naiꞌ Paulus am nak, “Ho mutenab, on mee? Ho mromi, aiꞌ kaah, karu au ꞌurus ho rasi ia anbi Yerusalem?”
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Anneen gubernur ee in haan tanas, on nai te, naiꞌ Paulus nataah am nak, “Amaꞌ gubernur. Au reꞌ ia, aꞌmuiꞌ hak too Romas. Ma oras ia, au ꞌhaek et anaaꞌ aprenat pah Roma in matan, reꞌ in nmuiꞌ hak he nꞌurus au rasi, natuin atoran prenat pah Roma. Onaim au ka ꞌroim fa he ꞌnao ꞌeu Yerusalem, he nafeek au rasi nbi nee. Ho meikn om muhiin murair mak, au ka ꞌmoeꞌ fa sanat saaꞌ-saaꞌ reꞌ he ꞌraban atoin Yahudis sin.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Onaim karu tebe au ꞌmoꞌe ꞌsaan saaꞌ-saaꞌ reꞌ anmatoom nok he nhukun naꞌmaet kau te, au ꞌtoup goe. Mes karu saaꞌ reꞌ sin naꞌuab nain je ka batuur fa, natuin in atoran, ka tiit tain fa es he anonaꞌ kau neu atoin ein ia sin aꞌniimk ein. Sin suma naim-naimn ahaa ranan, he nroor naꞌmaet kau ruum aah. Onaim oras ia, natuin au hak ii te, au ꞌeik au rais ji ꞌsae ꞌteniꞌ ꞌeu uis koꞌu keser, anbi pah uuf kota Roma. Maut he in es reꞌ neikn on nafeek rasi ia, tua.”
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Anneen naiꞌ Paulus naꞌuab on naan ate, gubernur ee nok in aparikas raisn ein, nabuan ma naꞌuab ein. Rarit in natoon neu naiꞌ Paulus am nak, “Natuin ho mtoit murair he meik ho rais ji msae mteniꞌ meu keser, es naan ate, ho ro he mnao meu kota Roma.” Naꞌuab anrair on naan ate, in nreun abuat ein naan he nsisaꞌen.
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Rarit atoin Yahudis sin uisf ee, kaan ee naiꞌ Agripa, nok in feotf ee, kaan ee bi Bernike, neman nbin Kaisarea. Sin neman he nmahormaatn ein nok gubernur feꞌu naan.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Sin natuan nok gubernur Festus sero ꞌroo. Neon goes te, naiꞌ Festus natonan sin nok naiꞌ Paulus in rasi mnak, “Aam usiꞌ! Anbi Kaisarea reꞌ ia, hai mtahan atoin es, kaan ee naiꞌ Paulus. Neno naan, gubernur ahuunt ii ka nafeek naan fa in rasi.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Neno fauk akoont ein, oras au ꞌeti ꞌbi Yerusalem, aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnakt ein ma sin atoni mnais haart ein, neman ma natraak naiꞌ Paulus. Rarit sin ntoit kau he au ꞌhuukn ee.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Mes au utoon ꞌeu sin am ꞌak, ‘Tatuin atoran prenat Roma, au ro he ꞌparikas ꞌaan rasi naan feꞌ, naꞌ au ufeek. Aꞌaaꞌ raisn ee ro he nabuan feꞌ. Au he ꞌneen ꞌaan ꞌak hi misaan ee nok saan saaꞌ. Ma in imsaꞌ ro he napein mainuan he namneob on, henaꞌ au bisa ufeek rasi naan, ma thuukn ee nok hukun humaꞌ mee.’
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Rarit oras au ꞌfain ꞌuum aꞌbi Kaisarea, atoin Yahudis fauk nok kau neman anbin ia. Nokaꞌ te, au ꞌfei ufaniꞌ ꞌain rasi naan. Au uprenat sin he neik naiꞌ Paulus neem neu kau, he au ꞌneen ꞌiit in rais je in aꞌnaon.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Rarit atoin Yahudis sin nbaisenun ma nmurai naꞌuab ein neu naiꞌ Paulus in saant ein. Mes saaꞌ reꞌ sin natoon sin naan, ka maꞌfenaꞌ fa nahuum on reꞌ au uteenb ee ji.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Sin suma nasuirn ahaa, nmatoom nok sin rais pirsait ein kuuk. Ma sin nasurin nok naiꞌ Paulus, natuin tuaf es, kaan ee Naiꞌ Yesus. Tatuin atoin Yahudis sin, Naiꞌ Yesus naan, anmaten nrair. Mes naiꞌ Paulus naheer aah nak, Naiꞌ Yesus nmonin nfain jen.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Sin nasurin on reꞌ naan, mes natuin au atoin feꞌu kau, onaim au ka uhiin ꞌaan fa reꞌ he tafeek rais pirsait ii te, on mee? Etun es au utaan naiꞌ Paulus am ꞌak, ‘On mee karu au ꞌparikas ho rais ji anbi Yerusalem?’
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Mes in ka nromif. Onaim in ntoit he neik in rais je nsaen anteniꞌ neu keser anbi pah uuf kota Roma. Etun es au ꞌtaahn ee feꞌ, tar antea au upein mainuan he ꞌsoun ee nnao neu Roma.”
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Anneen anrair naiꞌ Festus in uabn ii on naan ate, usif Agripa nak, “Karu reko te, au he ꞌneen kuuk atoniꞌ naan.”
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Nokaꞌ te, gubernur Festus anꞌator he usif Agripa bisa nneen naiꞌ Paulus in uaban. Ma in anꞌator he too mfaun ein bian amsaꞌ nneen nok naiꞌ Paulus. Sin esan reꞌ: soraru ꞌnaakf ein, ma aꞌnaet ein naꞌko kota Kaisarea. Rarit usif Agripa nok bi Bernike ntaam neman, ma sin npaek ein paek usif. Onaim too mfaun ein naꞌbees ma nhormaat neu sin nua sin. Oras sin nabuan okeꞌ, gubernur ee nreun he nok naiꞌ Paulus antaam neem.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Onaim sin neik naiꞌ Paulus antaam. Rarit gubernur ee naꞌuab am nak, “Usif Agripa, sin amaꞌ arki, ma areꞌ taumn ein ok-okeꞌ, reꞌ au uꞌratan ma ꞌhormaat ꞌain ki. Atoniꞌ reꞌ ia, kaan ee naiꞌ Paulus. Anmuiꞌ naan aꞌnakat atoin Yahudis fauk reꞌ sin namin rasi nok ne. Onaim anmuiꞌ tuaf neman neu kau, oras au ꞌbi Yerusalem ma ꞌbi Kaisarea, he naꞌsekeꞌ kau nak, atoniꞌ reꞌ ia, in nmoni msaꞌ ka maꞌosaꞌ fa.
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Etun es au ꞌpariiks ee, mes au ka upein fa in sanat reꞌ natai nok hukun aꞌmaten. Mes in neikn on antoti nrair he nasaeb in rais je annao nkoon neu pah uuf, es naꞌ rekoꞌ-reꞌuf ate, au ro he ꞌsoun ee nnao neu kota Roma.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 — ausente —
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 — ausente —
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.