Atos 22
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARC
1 Onaim naiꞌ Paulus anmurai naꞌuab am nak, “Sin amaꞌ ma au aok-bian arki okeꞌ! Au ꞌtoit ki he hi mitniin maan kau, he au uꞌuab he umneob ok, tua.”
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Oras naan, too mfaun ein neen naiꞌ Paulus naꞌuab anpaek sin uab. Onaim sin ntaaꞌ nanin, he nneen narek-rekoꞌ in uaban naan. Onaim in ntuut am nak,
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 “Asar hi arki mihiin mak, au reꞌ ia, atoin Yahudis. Au ainaꞌ nahonis kau nbi kota Tarsus et propinsi Kilikia. Mes au uꞌnae ꞌbi ia, kota Yerusalem. Reꞌ nanoniꞌ kau gui, es reꞌ tunggur koꞌu nbi ia, naiꞌ Gamalial. In nanoniꞌ kau namnuut anmatoom nok kaꞌo Musa in atoorn ein ok-okeꞌ. Au ꞌmakoe msaꞌ he utuin Uisneno, humaꞌ meseꞌ on reꞌ hi.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Neon goes ii, au ka usnaas fa he ꞌriuꞌ ma ꞌmoeꞌ ususab tuaf ein reꞌ natuin Naiꞌ Yesus In Raan Aꞌhonis. Au ꞌheer ꞌeik sin, et bifee ma atoniꞌ, neman neun Yerusalem, rarit au utaam sin anbin bui. Oras naan, anmuiꞌ amates amsaꞌ.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Hit aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu, ma aꞌnaak rais pirsait bian amsaꞌ, sin nahinin nrarin nak au uꞌuab ꞌak saaꞌ ate, tebe on naan! Au ka upoif. Fin sin es reꞌ anfee kau suur kuasat, he au ꞌnao ꞌheek ꞌaan tuaf-tuaf reꞌ natuin Naiꞌ Yesus, tar aꞌtea kota Damsik. Anbi naan, au he ꞌheek sin, rarit au he ꞌheer ꞌeik sin neman neun Yerusalem. Au utenab ꞌak, maut he afeek rais pirsait ein esan reꞌ anhukun sin.”
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 Onaim naiꞌ Paulus antuut antein in uaban naan am nak, “Onaim au ꞌnao ꞌeu kota Damsik, he au ꞌaim sin anbin nee. Of on reꞌ maans ii naꞌpupu te, aar akreꞌo te hai he mtea kota naan. Nok askeken ate, anmuiꞌ naan asnaaf es naꞌko neon goe, antoom kau.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Onaim au ꞌtaikoib ꞌeu afu, ma au ꞌneen haanf es naꞌuab am nak, ‘Hoe, Saulus! Nansaaꞌ am es ho mhaꞌmuiꞌ Kau on reꞌ ia?’
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Au ꞌneen hanaf naan, mes au ka ꞌiit fa tuaf es amsaꞌ. Onaim au utaan am ꞌak, ‘Usiꞌ, ho sekau ko?’
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Mes atoniꞌ reꞌ nnaon nabu-bua nok kau, sin niit snaaf naan, mes sin ka nnenan fa hanaf naan.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Onaim au utaah am ꞌak, ‘Karu on naan, oras ia, au he ꞌmoeꞌ saaꞌ, tua?’
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Au ꞌneen urair on naan ate, au ꞌfena ꞌhaek. Mes au ka bisa ꞌiit fa saaꞌ-saaꞌ ntein, natuin snaaf reꞌ naan es naforob kau. Onaim au aok-bian sin nnaaꞌ kau, ma nheer kau, onaim hai mtaam meu kota Damsik.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 Anbi naan, anmuiꞌ nain tuaf es, kaan ee naiꞌ Ananias. Atoniꞌ ia, in neekn ee mneꞌo, ma in annaaꞌ naheran atoran kaꞌo Musa msaꞌ. Areꞌ atoin Yahudis abitan kota naan, sin nroim je, ma nhormaat ee.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 In neem naim kau, rarit naꞌuab am nak, ‘Baꞌe! Ho maatm ein naan, narekon nrarin. Es naan ate, amfei ma mkius nai!’ In naꞌuab anrair on naan ate, au uꞌaitiꞌ au humak, ma au bisa ꞌiit ee.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Rarit in nanoniꞌ kau mnak, ‘Uisneno, reꞌ hit beꞌi-naꞌi sin nꞌonen neu Ne, oras ia, npiri nrair ko. Ho meup goe es reꞌ he muhiin murek-rekoꞌ In aꞌromin. Ma muhiin murek-rekoꞌ Usif Yesus naan, reꞌ hit tteek Ee te tak, “Atoni Kninuꞌ” taꞌko un-unuꞌ. Oras ia, Uisneno nfei ranan neu ko, he ho mneen kuum muꞌko Usif Yesus.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 In neikn On anpiir nain ko, he mnao mutoon In Rais Reko neu tuaf-tuaf anbi mee-mee. Ho ro he mutoon areꞌ saaꞌ reꞌ ho miit ma mneen kuum naꞌko Na.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Kais ampao ꞌroo-ꞌroo nteniꞌ. Amnao mak sin, he nasrain ko nai, he njair tanar nak, ho mtoti mrair he Usif Yesus ansaok nain ho saant ein.’ ”
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 Onaim naiꞌ Paulus antuut antein in uaban naan am nak, “Rarit au ꞌfain ꞌeu Yerusalem. Neon goes, au ꞌnao ꞌonen aꞌbi Uim Onen Uuf. Oras au ꞌonen, Uisneno nakriir On neu kau nbi mnitas.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Au ꞌiit Naiꞌ Yesus. Onaim In naprenat kau mnak, ‘Oras ia, ho ro he mnao musaitan kota Yerusalem nai! Fin abitan bareꞌ ia, sin ka nromin fa he ntoup saaꞌ reꞌ ho munoniꞌ anmatoom nok Kau.’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Mes au ka ꞌroim fa he ꞌtoup prenat naan, natuin un-unuꞌ te, aꞌnaak rais pirsait sin anroim kau. Onaim au utaah am ꞌak, ‘Mes on nai, tua! Sin ar-arsin nahinin nak, neno naan au es reꞌ aꞌpoi ma ꞌtaam uim onen anbi mee-mee, au ꞌheek ma ꞌbeos atoniꞌ reꞌ anpirsai Ko.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Sin nahinin nak, oras sin anpoir naꞌmaet Ho haef, naiꞌ Stefanus, au aꞌbi naan, ma au ꞌromi msaꞌ. Oras sin nabuab ein fatu he npoir naiꞌ Stefanus, au es reꞌ uꞌhabaꞌ sin, ma au es reꞌ aꞌtiut sin barun.’
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Au umnaub Ee on reꞌ naan, mes Usif Yesus naprenat nafanik kau mnak, ‘Kais maim rasi ꞌsukif humaꞌ-humaꞌ! Musaitan Yerusalem oras ia! Natuin Au he ꞌreun ko he mnao meu bare ꞌroo ngguin, he munoniꞌ atoniꞌ ꞌtetaꞌ reꞌ ka atoin Yahudis sin fa.’ ”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Oras too mfaun ein anneen naiꞌ Paulus naꞌuab nak, Uisneno es reꞌ anreun naan ee, he nnao neu atoniꞌ ꞌtetaꞌ, sin ka nromin fa he nneen anteinꞌ ee. Sin natoꞌon, rarit sin nhuun ein ok-okeꞌ mnak, “Kais amneen atoniꞌ reꞌ ia! Amroor miis ne! In nmoni msaꞌ ka maꞌosaꞌ fa.”
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Sin nkoaꞌ ein on naan, onaim sin nhoroꞌ nain sin barun, rarit sin nnaun afu skukuꞌ ma naꞌpeneꞌ, natuin sin natoꞌon nmaten.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Oras soraru ꞌnakaf naan niit sin antaisibun nfanin, in nreun in soraurs ein he nheer nataam naiꞌ Paulus neu benteng. Rarit aꞌnakat naan anreun he nbeos goe, he in manakuꞌ nak in nmoꞌen saan saaꞌ, tar atoin Yahudis sin he nroor goe.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Oras sin nfuut naiꞌ Paulus he nbeos goe te, in nniik ma nataan soraur abeost ee mnak, “Natuin atoran prenat pah Roma, mee es namneo? Karu tuaf es in nmuiꞌ hak too Romas, rarit in napein rasi, hi he mmoeꞌ je, on mee? Hi mbeos goe nahunu, oo? Aiꞌ hi mpariiks ee nahuun?”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Anneen on naan ate, sorarus naan naim in aꞌnakat. Onaim in natoon am nak, “Aam! Atoniꞌ ia nmuiꞌ hak too Romas! Onaim ho he mmoeꞌ je, on mee?”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Anneen on naan ate, soraru ꞌnakaf naan, in neikn on nataan naiꞌ Paulus am nak, “Nak ho mmuiꞌ hak too Romas? Tebe, oo?”
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Rarit soraru ꞌnakaf naan nak, “Au on naan amsaꞌ. Au ꞌbaen ii koꞌu, henaꞌ au upein hak naan.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Oras sin nnenan nak naiꞌ Paulus anmuiꞌ hak too Romas on naan ate, soraurs ein antet-kotin, ma sin ka nabranin fa he nbeos goe ma nparikas anteinꞌ ee. Soraru ꞌnakaf naan namtau, natuin in es reꞌ anreun he nfuut naiꞌ Paulus. In nahini nrair nak, in tanhai atoran.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Nokaꞌ te, soraru ꞌnakaf naan, in naim he nahiin batuur rasi naan in uun ma ꞌnaon ii, on mee. Rarit in nreun in soraurs ein he nnao noꞌen nabuab tuaf ein reꞌ biasa nafekan rais pirsait Yahudi. Onaim in nreun he nseif naiꞌ Paulus in korenit, rarit sin neik je nnao nateef nok afeek rasin naan ok-okeꞌ.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.