Atos 18
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT
1 — ausente —
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 — ausente —
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 — ausente —
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Karu ntea atoin Yahudis sin neno snasat, naiꞌ Paulus antaam neu sin uim onen. Anbi naan, in nsobaꞌ he nfuriꞌ atoin Yahudis ma atoniꞌ ꞌtetaꞌ sin, he sin npirsain neu Usif Yesus.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Mes oras naiꞌ Silas ma naiꞌ Timotius neman naꞌkon propinsi Makedonia, naiꞌ Paulus nasnasab meup pasu naan. Fai-manas in nmeup maꞌtaniꞌ ma natoon neu atoin Yahudis sin am nak, “Atoniꞌ reꞌ hit tpa-pao naꞌko un-unuꞌ, reꞌ Uisneno nbaꞌan he nreek Ee neem naan, neem anrair jen. In es reꞌ, Naiꞌ Yesus!”
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Mes anmuiꞌ atoin Yahudis reꞌ nraban naiꞌ Paulus piut, ma sin naꞌuab namouf goe. Rarit in ntekar afu skukuk naꞌko in baer paken, njair tanar nak, in ka nfairori nteniꞌ sin fa, natuin sin ka nromin fa he ntoup Rais Reko reꞌ in natoon neu sin. Onaim in naꞌuab am nak, “Hi reꞌ ia, ro bainesiꞌ ki! Hi on he mikosob kiim hi ruikm ein! Mes maut nai! Hi of mitaah kiim hi saant ein. Anmurai naꞌko oras ia, au ka ꞌmuꞌi ꞌteniꞌ fa urusan ꞌok atoin Yahudis ki. Au he ꞌnao unoniꞌ uuf aꞌtetaꞌ reꞌ ka atoin Yahudis fa.”
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Anmuiꞌ uim jes anpaumaak uim onen naan. In tuan ee, kaan ee naiꞌ Titius Yustus. In ka atoin Yahudis fa, mes in neekn ee nmariin neu Uisneno. Rarit oras naiꞌ Paulus annao nasaitan atoin Yahudis sin, in nnao ma ntaam neu aam Titius in umi.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Ka ꞌroo fa te, uim onen naan in aꞌnaakt ee npirsai neu Usif Yesus amsaꞌ. In kaan ee, naiꞌ Krispus. In uim je naan ee nok atoin Korintus bian reꞌ nneen naiꞌ Paulus, sin anpirsain neu Usif Yesus amsaꞌ. Rarit naiꞌ Paulus nasrain sin ok-okeꞌ.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Anbi fai jes ate, anbi amnitas, naiꞌ Paulus anneen Uisneno naꞌuab am nak, “Paulus, ho kaisaꞌ mumtau, ma kaisaꞌ mꞌoer meu mepu ia, natuin ho ꞌsutais ein ka oekꞌ ein fa feꞌ. Ho ro he munoniꞌ sin piut meik Rais Reko naꞌko Kau.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Mumnau! Ho ka mmepu mmees fa. Au ꞌok ko. Maski atoniꞌ nasusab ko, mes Au ꞌpasan Au haek ꞌeu ko. Ma Au ꞌkius ko fai-manas. Kaisaꞌ mnikan, anbi kota reꞌ ia, Au ngguin namfaun.”
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Anneen on naan ate, naiꞌ Paulus natua sero ꞌroo nbi kota Korintus. In nanoniꞌ Uisneno In Raan Aꞌhonis anbi naan, tar antea toon es ma stenaꞌ.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Oras naan, sin nasaeb tuaf es njair gubernur anbi propinsi Akaya. In kaan ee, naiꞌ Galio. Onaim atoin Yahudis sin anmaꞌakoran ma sin nheer neik naiꞌ Paulus annao neu gubernur feꞌu, anbi bare feek rasi.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Onaim sin natraak naiꞌ Paulus am nak, “Atoniꞌ reꞌ ia, anfuriꞌ too mfaun he natuin pirsait feꞌu. Maski anaaꞌ aprenat pah Roma ka nahiin fa pirsait naan!”
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Mes oras naiꞌ Paulus he nfei in fefan he namneob in tuan, gubernur ee nsenu nfeek in uaban. In nakainaꞌ nain atoin ein reꞌ natraak naiꞌ Paulus nak, “Haeh! Atoin Yahudis ki. Mitniin feꞌ! Karu hi mitrakan kau rais reꞌuf, aiꞌ rais marorot, au ro he ꞌneen hi rasi naan.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Mes rasi reꞌ hi meik je neem reꞌ ia, naan rasi et hi uim je nanan! Suma hi misurin rasi reꞌ nmatoom nok atoran rais pirsait Yahudi, ma nok in uab ein, ma nok in kaank ein. Anaaꞌ apreent ii ka nꞌurus fa rasin on reꞌ naan!”
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Rarit gubernur naan anriuꞌ napoitan sin naꞌko bare feek rasi naan.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Onaim atoin Yunanis sin anheek naan tuaf es, kaan ee naiꞌ Sostenes. In reꞌ naan, aꞌnakat naꞌko atoin Yahudis sin uim onen. Onaim sin nheer neik je, ma nbeos goe anbi gubernur ee in matan. Mes gubernur naan ka nfairoir sin fa.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 — ausente —
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 — ausente —
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Sin naꞌub-uab ein on naan ate, atoin Yahudis sin antotin he naiꞌ Paulus natua nteniꞌ nok sin sero ꞌroo. Mes in ka nroim fa.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Rarit in nasee sin am nak, “Aok-bian arki, kaisaꞌ hi neekm ein nabatin! Karu Uisneno nfei ranan neu kau te, of au aꞌfain ꞌuum he ꞌkisu ꞌteniꞌ ki.” Naꞌuab anrair on naan ate, in nnao nasaitan kota Efesus.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Rarit in nsae bnao oe nteniꞌ ma nnao nkoon tar antea kota Kaisarea. Ma in nsanu nbi naan. Rarit in nnao neiki nsae neu Yerusalem, ma nmataeb nok apirsait ein anbi naan. Rarit in nfain neu kota Antiokia.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 In natua sero ꞌroo nbi naan, rarit in nnao nteniꞌ, he in nnao nfuun am nateef anbi propinsi Galatia ma propinsi Frigia. Anbi naan, in nhaꞌtain apirsait ein sin neek ein.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Oras naan, anmuiꞌ atoin Yahudis tuaf es naꞌko kota Aleksandria et pah Masir. In kaan ee, naiꞌ Apolos. In reꞌ naan, atoin mafefaꞌ. In nahiin Uisneno In Suur Akniunꞌ ee in aafn ee namnuut. In feꞌ neem antea kota Efesus.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 In nneen anrair retaꞌ anmatoom nok Usif Yesus, ma in nmariin he naretaꞌ nafainꞌ ee neu tuaf bian. In naretaꞌ nok marinet, ma saaꞌ reꞌ in naꞌuab ee naan, ro namneo. Suma in ka nahiin narair fa feꞌ areꞌ rasi naan ok-okeꞌ. In suma nahiin nak, naiꞌ Yohanis nasrain atoniꞌ, karu sin nasaitan sin saant ein.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Neot es, in naꞌuab ka naꞌnifaꞌ fa nbi atoin Yahudis sin uim onen. Ain Priskila nok aam Akila sin nok annenan amsaꞌ. Anꞌoen ein anrarin ate, sin naskau neik je neu sin umi. Anbi naan, sin natoon ee Usif Yesus In Raan Aꞌhonis, tar antea namnuut.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Rarit naiꞌ Apolos nafeek he nnao neu propinsi Akaya. Apirsait ein kota Efesus anneek mesen nok in romin. Rarit sin ntui suurt es neu sin aok-bian sin abitan Akaya, ma ntotin he sin ntoup naiꞌ Apolos nok reko. Antoup surat naan, rarit in nnao ntea Akaya. Anbi naan, in nturun apirsait ein batuur-batuur.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 In anmakoin ein penit nok atoin Yahudis sin anbi too mfaun ein maatk ein, mes sin ka niis ee fa. In nroim he npaek Uisneno In Suur Akninuꞌ he nanoniꞌ sin nak, “Tuaf reꞌ Uisneno nbaꞌan he nreek Ee neem, reꞌ hit tpa-pao Goe ꞌroo-ꞌroo, In es reꞌ Naiꞌ Yesus!”
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.