Atos 12
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC
1 Oras naan, usif naiꞌ Herodes anmurai nhaꞌmuiꞌ Usif Yesus In apirsait ein bian.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 In naprenat tuaf he nroor naꞌmaet naiꞌ Yakobus npaek suniꞌ. Naiꞌ Yakobus naan, naiꞌ Yohanis in tataf.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Oras naiꞌ Herodes nahiin nak naiꞌ Yakobus in aꞌmaten anharineb aꞌnaet Yahudi sin neek ein, in nmoꞌe nneis naꞌko naan. Onaim nateef nok neon koꞌu reꞌ sin nteek nain je nak, Fesat Utunuꞌ reꞌ ka Maseor Muur fa, in naprenat tuaf he nnaon nheek naan naiꞌ Petrus.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Anheke nrair je on naan ate, sin nataam ee nbi bui. Rarit sin nruur naan sorarus pukan haa, he nmakseun ein et fai ma manas, he npao ma ntiut naiꞌ Petrus. Sorarus pukan es ate, tuaf haa. Naiꞌ Herodes anroim he nafeek naiꞌ Petrus in rasi anbi too mfaun ein sin humak ma sin matak, oras fesat naan namsoup.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Onaim oras sin nataam naiꞌ Petrus anbi bui, Usif Yesus In apirsait ein anꞌoen ein piut-piut, antotin he Uisneno npafaꞌ ma npanat naiꞌ Petrus.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Nokaꞌ on naan ate, usif naiꞌ Herodes he nafeek naiꞌ Petrus in rasi nbi too mfaun ein sin humak ma sin matak. Mes mabeꞌ naan, sin nfuut naiꞌ Petrus nok korenit nonoꞌ nua anbi bui je nanan. Rarit in ntuup anbi sorarus nua sin atnaank ein. Sorarus bian anteniꞌ anhaken ma npaon anbi eonꞌ ee in matan.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Nok askeken ate, Uisneno In ameput es neem naꞌko sonaf neno tunan ma nhake nbi naan. Rarit keꞌen naan anmeu ꞌsiin-ꞌsiin. Rarit ameput naan anpooꞌ nafenaꞌ naiꞌ Petrus am nak, “Peꞌu! Amfeen nai!” Oras naan amsaꞌ, korenit naan natsefiꞌ nain naꞌko naiꞌ Petrus in aꞌniman.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Rarit ameput sonaf neno tunan naan anreun goe mnak, “Ampaek ho baru! Ampaek ho ꞌpein haef ein!” Naiꞌ Petrus anpaek anrair on naan ate, ameput naan anrenu nteinꞌ ee mnak, “Ampaek ho baru mnaun kotif, ma uum he mutuin kau nai!”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Onaim naiꞌ Petrus natuin ameput naan anpoin naꞌkon bui. Mes naiꞌ Petrus natenab nak, aiꞌ in suma namnei. Te kaah, naan ro njair tebe.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Oras sin nnaon nasoup baer paot nua nmaktun-tuin ein ate, sin ntean eon besi. Enoꞌ naan nasoitn on kuun, ma sin anpoi natuin ranan reꞌ he nnao neu kota. Nok askeken, Uisneno In ameput naan annao nasaitan naiꞌ Petrus anmes-mees.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Oras ameput naan namneku nrari te, naꞌ naiꞌ Petrus nahiin ma natenab am nak, “Namneo! Oras ia, au feꞌ uhiin. Uisneno nsonuꞌ In ameput neem he nafetin kau naꞌko naiꞌ Herodes in aꞌniman. Uisneno nmoeꞌ on reꞌ naan, he atoin Yahudis sin tenab amreꞌut reꞌ he najairb ee neu kau, ka ntoom kau fa.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Rarit naiꞌ Petrus annao neu ain Maria in umi. Ain Maria reꞌ ia, naiꞌ Yohanis in ainaf. Naiꞌ Yohanis naan, in kanan es anteniꞌ, es reꞌ naiꞌ Markus. Anbi naan, anmuiꞌ tuaf amfaun reꞌ nabuan ma nꞌoen ein. Sin ntotin he Uisneno nturun naiꞌ Petrus nok in rasi.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Neem antea umi naan ate, naiꞌ Petrus anteeꞌ ma nhaman anbi enoꞌ naan in kotin. Onaim aan feot ameput es anbi umi naan, kaan ee bi Rode, nnao naꞌmeꞌo he nahiin neu amnemat naan sekau.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Anneen naiꞌ Petrus in haan ee te, in nahiin nain je. In nmariin anmaet. In naen antaam, ma natonan neu abitan naan am nak, “Naiꞌ Petrus anhaek et moneꞌ!” Natuin marinet koꞌu naan, tar antea in nnikan nain nak in he nasoitan enoꞌ naan neu naiꞌ Petrus.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Mes sin natahan am nak, “Kahaf! Kaisaꞌ muꞌraruꞌ on naan!”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Sin nmatitaꞌ-roin rasi naan ate, naiꞌ Petrus anhaman piut, tar antea sin nasoitan enoꞌ naan. Nasoit anrair je te, sin noo mkakan, natuin in reꞌ naan naiꞌ Petrus batuur.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Naiꞌ Petrus naꞌaitiꞌ in aꞌniman, he namnebaꞌ sin. Rarit in npeon sin nok ranan mee mꞌes Uisneno napoitn ee naꞌko bui. Onaim in nreun sin am nak, “Hi mnao nai he mitoon rasi reꞌ ia meu naiꞌ Yakobus ma haef bian sin.” Rarit naiꞌ Petrus npoi nnao neu bare bian anteniꞌ.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Kiuk anaꞌ te, oras soraur apaot ein ka niit anteniꞌ fa naiꞌ Petrus, sin ntakaꞌnaan ein ma namtaun nmaten, natuin sin ka nahinin fa rais saaꞌ es reꞌ of he nboor neu sin.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Oras usif naiꞌ Herodes nahiin rasi naan, in naprenat sin he naim naiꞌ Petrus. Mes sin ka nateef niit fa nok ne. Onaim naiꞌ Herodes naprenat he nparikas soraur apaot ein. Anparikas anrair sin on naan ate, in nreun he nroor niis sin ok-okeꞌ.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Oras naan, abitan kota Tirus ma kota Sidon, sin biasa nsosan amnahat naꞌkon usif naiꞌ Herodes in pah. Mes aꞌroo-ꞌroo reꞌ ia, usif naan anmamusun nok sin. Rarit sin nmaꞌakoran ma namin ranan he naraem ok nok ne. Onaim sin npiir naan tuaf fauk he nateef nok usif Herodes. Oras tua mapiir ein naan antean kota Kaisarea, sin makhiin ein nok atoin es, kaan ee naiꞌ Brastus. In njair atoin makanaꞌ et uisf ee in sonaf. Sin nmaꞌakoran nok naiꞌ Brastus, he in njair afuriꞌ ma asoitan ranan neu sin, he sin bisa nateef nok usif Herodes.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Rarit usif Herodes anroim he ntoup sin, onaim sin npiir naan oors es he natefan. Neno naan, sin nmoꞌen acara koꞌu. Usif Herodes anpaek in baur usif, ma antook anbi in aꞌtoko prenat. Onaim in naꞌuab nok sin.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Anneen in hanan on naan ate, sin nboꞌis ma naikas usif Herodes nak, “Amneen nai in hanan naan! Ia ka hanaf mansian fa! Ia pah ii tuan in hanan!”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Nok askeken, Uisneno In ameput es neem naꞌko neon goe tunan ma neikin naiꞌ Herodes menas huum es, natuin in antoup pures neu in tuan, tar antea in nsiuꞌ naꞌrobaꞌ Uisneno. Onaim pansoe ngguin naꞌsusuꞌ naiꞌ Herodes in aon, tar antea in maet.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Rasin naan ok-okeꞌ anjarin, maut he Uisneno In Rais Reko nhanua gon piut, ma tuaf-tuaf reꞌ natuin Usif Yesus In Raan Aꞌhonis naꞌbaab ok piut.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Oras naiꞌ Barnabas ma naiꞌ Saulus nua sin annaon naat anrair fitis-babat neu abitan Yerusalem, sin ntebi nfanin neun kota Antiokia. Sin nok atoin muinf es, kaan ee naiꞌ Yohanis. Sin nteek ee te, naiꞌ Markus amsaꞌ.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.