Atos 12
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT
1 Oras naan, usif naiꞌ Herodes anmurai nhaꞌmuiꞌ Usif Yesus In apirsait ein bian.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 In naprenat tuaf he nroor naꞌmaet naiꞌ Yakobus npaek suniꞌ. Naiꞌ Yakobus naan, naiꞌ Yohanis in tataf.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Oras naiꞌ Herodes nahiin nak naiꞌ Yakobus in aꞌmaten anharineb aꞌnaet Yahudi sin neek ein, in nmoꞌe nneis naꞌko naan. Onaim nateef nok neon koꞌu reꞌ sin nteek nain je nak, Fesat Utunuꞌ reꞌ ka Maseor Muur fa, in naprenat tuaf he nnaon nheek naan naiꞌ Petrus.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Anheke nrair je on naan ate, sin nataam ee nbi bui. Rarit sin nruur naan sorarus pukan haa, he nmakseun ein et fai ma manas, he npao ma ntiut naiꞌ Petrus. Sorarus pukan es ate, tuaf haa. Naiꞌ Herodes anroim he nafeek naiꞌ Petrus in rasi anbi too mfaun ein sin humak ma sin matak, oras fesat naan namsoup.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Onaim oras sin nataam naiꞌ Petrus anbi bui, Usif Yesus In apirsait ein anꞌoen ein piut-piut, antotin he Uisneno npafaꞌ ma npanat naiꞌ Petrus.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Nokaꞌ on naan ate, usif naiꞌ Herodes he nafeek naiꞌ Petrus in rasi nbi too mfaun ein sin humak ma sin matak. Mes mabeꞌ naan, sin nfuut naiꞌ Petrus nok korenit nonoꞌ nua anbi bui je nanan. Rarit in ntuup anbi sorarus nua sin atnaank ein. Sorarus bian anteniꞌ anhaken ma npaon anbi eonꞌ ee in matan.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Nok askeken ate, Uisneno In ameput es neem naꞌko sonaf neno tunan ma nhake nbi naan. Rarit keꞌen naan anmeu ꞌsiin-ꞌsiin. Rarit ameput naan anpooꞌ nafenaꞌ naiꞌ Petrus am nak, “Peꞌu! Amfeen nai!” Oras naan amsaꞌ, korenit naan natsefiꞌ nain naꞌko naiꞌ Petrus in aꞌniman.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Rarit ameput sonaf neno tunan naan anreun goe mnak, “Ampaek ho baru! Ampaek ho ꞌpein haef ein!” Naiꞌ Petrus anpaek anrair on naan ate, ameput naan anrenu nteinꞌ ee mnak, “Ampaek ho baru mnaun kotif, ma uum he mutuin kau nai!”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Onaim naiꞌ Petrus natuin ameput naan anpoin naꞌkon bui. Mes naiꞌ Petrus natenab nak, aiꞌ in suma namnei. Te kaah, naan ro njair tebe.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Oras sin nnaon nasoup baer paot nua nmaktun-tuin ein ate, sin ntean eon besi. Enoꞌ naan nasoitn on kuun, ma sin anpoi natuin ranan reꞌ he nnao neu kota. Nok askeken, Uisneno In ameput naan annao nasaitan naiꞌ Petrus anmes-mees.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Oras ameput naan namneku nrari te, naꞌ naiꞌ Petrus nahiin ma natenab am nak, “Namneo! Oras ia, au feꞌ uhiin. Uisneno nsonuꞌ In ameput neem he nafetin kau naꞌko naiꞌ Herodes in aꞌniman. Uisneno nmoeꞌ on reꞌ naan, he atoin Yahudis sin tenab amreꞌut reꞌ he najairb ee neu kau, ka ntoom kau fa.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Rarit naiꞌ Petrus annao neu ain Maria in umi. Ain Maria reꞌ ia, naiꞌ Yohanis in ainaf. Naiꞌ Yohanis naan, in kanan es anteniꞌ, es reꞌ naiꞌ Markus. Anbi naan, anmuiꞌ tuaf amfaun reꞌ nabuan ma nꞌoen ein. Sin ntotin he Uisneno nturun naiꞌ Petrus nok in rasi.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Neem antea umi naan ate, naiꞌ Petrus anteeꞌ ma nhaman anbi enoꞌ naan in kotin. Onaim aan feot ameput es anbi umi naan, kaan ee bi Rode, nnao naꞌmeꞌo he nahiin neu amnemat naan sekau.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Anneen naiꞌ Petrus in haan ee te, in nahiin nain je. In nmariin anmaet. In naen antaam, ma natonan neu abitan naan am nak, “Naiꞌ Petrus anhaek et moneꞌ!” Natuin marinet koꞌu naan, tar antea in nnikan nain nak in he nasoitan enoꞌ naan neu naiꞌ Petrus.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Mes sin natahan am nak, “Kahaf! Kaisaꞌ muꞌraruꞌ on naan!”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Sin nmatitaꞌ-roin rasi naan ate, naiꞌ Petrus anhaman piut, tar antea sin nasoitan enoꞌ naan. Nasoit anrair je te, sin noo mkakan, natuin in reꞌ naan naiꞌ Petrus batuur.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Naiꞌ Petrus naꞌaitiꞌ in aꞌniman, he namnebaꞌ sin. Rarit in npeon sin nok ranan mee mꞌes Uisneno napoitn ee naꞌko bui. Onaim in nreun sin am nak, “Hi mnao nai he mitoon rasi reꞌ ia meu naiꞌ Yakobus ma haef bian sin.” Rarit naiꞌ Petrus npoi nnao neu bare bian anteniꞌ.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Kiuk anaꞌ te, oras soraur apaot ein ka niit anteniꞌ fa naiꞌ Petrus, sin ntakaꞌnaan ein ma namtaun nmaten, natuin sin ka nahinin fa rais saaꞌ es reꞌ of he nboor neu sin.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Oras usif naiꞌ Herodes nahiin rasi naan, in naprenat sin he naim naiꞌ Petrus. Mes sin ka nateef niit fa nok ne. Onaim naiꞌ Herodes naprenat he nparikas soraur apaot ein. Anparikas anrair sin on naan ate, in nreun he nroor niis sin ok-okeꞌ.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Oras naan, abitan kota Tirus ma kota Sidon, sin biasa nsosan amnahat naꞌkon usif naiꞌ Herodes in pah. Mes aꞌroo-ꞌroo reꞌ ia, usif naan anmamusun nok sin. Rarit sin nmaꞌakoran ma namin ranan he naraem ok nok ne. Onaim sin npiir naan tuaf fauk he nateef nok usif Herodes. Oras tua mapiir ein naan antean kota Kaisarea, sin makhiin ein nok atoin es, kaan ee naiꞌ Brastus. In njair atoin makanaꞌ et uisf ee in sonaf. Sin nmaꞌakoran nok naiꞌ Brastus, he in njair afuriꞌ ma asoitan ranan neu sin, he sin bisa nateef nok usif Herodes.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Rarit usif Herodes anroim he ntoup sin, onaim sin npiir naan oors es he natefan. Neno naan, sin nmoꞌen acara koꞌu. Usif Herodes anpaek in baur usif, ma antook anbi in aꞌtoko prenat. Onaim in naꞌuab nok sin.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Anneen in hanan on naan ate, sin nboꞌis ma naikas usif Herodes nak, “Amneen nai in hanan naan! Ia ka hanaf mansian fa! Ia pah ii tuan in hanan!”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Nok askeken, Uisneno In ameput es neem naꞌko neon goe tunan ma neikin naiꞌ Herodes menas huum es, natuin in antoup pures neu in tuan, tar antea in nsiuꞌ naꞌrobaꞌ Uisneno. Onaim pansoe ngguin naꞌsusuꞌ naiꞌ Herodes in aon, tar antea in maet.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Rasin naan ok-okeꞌ anjarin, maut he Uisneno In Rais Reko nhanua gon piut, ma tuaf-tuaf reꞌ natuin Usif Yesus In Raan Aꞌhonis naꞌbaab ok piut.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Oras naiꞌ Barnabas ma naiꞌ Saulus nua sin annaon naat anrair fitis-babat neu abitan Yerusalem, sin ntebi nfanin neun kota Antiokia. Sin nok atoin muinf es, kaan ee naiꞌ Yohanis. Sin nteek ee te, naiꞌ Markus amsaꞌ.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.