Atos 10
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT
1 Oras naan, anmuiꞌ soraru ꞌnakaf tuaf es naꞌko pah Roma, kaan ee naiꞌ Kornelis. In naꞌnaak sorarus tuaf nautn es. Sin neman naꞌkon pah Itali, bare ꞌroo. In natua nbi kota Kaisarea.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 In, ma in uim je naan ee msaꞌ anneek niis Uisneno. Mes atoni mfaun pah Roma sin bian, ka on fa naan. Eraꞌ-eraꞌ in nturun amaꞌmuiꞌt ein, ma in nꞌonen piut-piut neu Uisneno.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Neon goes, of oniꞌ nreuk teun maans ii nteib, in niit nok maat meꞌu nbi mnitas, Uisneno In ameupt es naꞌko sonaf neno tunan, neem ma nhaamn ee mnak, “Kornelis!”
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Naiꞌ Kornelis niit ameput naan, onaim in namtau nmaet. Rarit in nataan am nak, “On mee, tua?”
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Onaim oras ia, amreek tuaf he nnao neu kota Yope, he naskau neik naan atoin es, kaan ee naiꞌ Simon Petrus.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 In natua et uim jes nbi tais je ninin, nok atoin es reꞌ in meup goe nakninuꞌ pasu. In kaan ee, naiꞌ Simon amsaꞌ.”
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Oras ameput sonaf neno tunan annao nasaitn ee, naiꞌ Kornelis noꞌen in aan ameput tuaf nua, ma nok in soraurs es, reꞌ anneek Uisneno msaꞌ.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Oras naiꞌ Kornelis natoon anrair areꞌ rasi naan ate, in nreek haefan sin he nnaon neun kota Yope.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Nokaꞌ on naan ate, of oniꞌ maans ii naꞌpuup, naiꞌ Kornelis in haef ein anhaumak-maak kota Yope. Oras naan, naiꞌ Petrus ansae ma nꞌonen anbi naiꞌ Simon in uim je porataꞌ pakan.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Naiꞌ Petrus anꞌonen, mes in nnaben ate namnaah. In npao abiurt ein nabaarb ein bukaet. Ma oras in nꞌonen on naan ate, Uisneno nakriir ee mnitas.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Nak, on reꞌ in niit neon goe natfeꞌi, ma isparei mainuan es anboor neem. Isparei naan mafutuꞌ ma makfiriꞌ anbi in suusk ein haa sin. Isparei naan ansaun neem.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Anbi isparei jan in nanan, in niit muꞌit humaꞌ-humaꞌ, esan reꞌ: muiꞌ hae haaꞌ, anonok, ma koro humaꞌ-humaꞌ.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Ma in nneen haanf es anreun goe mnak, “Peꞌu! Amfeen nai! Amroor muiꞌt ein ia. Rarit mubarab sin ma mbukae!”
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Mes naiꞌ Petrus nataah am nak, “Ka bisa fa, tua! Kais on reꞌ naan! Natuin au ka ꞌeuk ꞌiit fa muꞌit humaꞌ-humaꞌ naan sin siisk ein! Hai atoin Yahudis minunin muꞌit ein reꞌ naan sin siisk ein!”
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Mes hanaf naan nataah am nak, “Karu Uisneno nak baer es kninuꞌ te, ho kaisaꞌ mak anꞌoemeet!”
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Isparei naan, anpoi no teun, ma naꞌait on anfain neu neon goe tunan.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Rarit naiꞌ Petrus natenab neu-mneem anmatoom nok amnitas naan in aꞌmoufn ii saaꞌ. Nateef oras naan, naiꞌ Kornelis in haef ein neem antean naiꞌ Simon in umi. Sin nhake nrarin anbin enoꞌ.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Onaim sin nhaman uim tuaf naan ma nataan am nak, “Hoore, tua! Hai iim maim tuaf es, reꞌ natua ntahan et umi ia. In kaan ee, naiꞌ Simon Petrus. Hi mihiin je, oo?”
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Oras naan, naiꞌ Petrus natenab mnitas naan in aꞌmoufn ii feꞌ, mes Uisneno In Asmaan Akniunꞌ ee natoon ee mnak, “Hae, Peꞌu. Anmuiꞌ atoniꞌ neem naim ko et aꞌpinan ee.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Amsaun he mnao mutuinaꞌ sin nai. Kaisaꞌ ho neekm aan nabait. Maski sin reꞌ naan ka atoin Yahudis fa, mes kais ammaiꞌnisin sin, aiꞌ maan sin anjarin atoin ꞌoemetan, mutuin harat atoin Yahudis. Natuin Au es reꞌ aꞌreun sin he neem naan ko.”
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Rarit naiꞌ Petrus ansaun ma nateef nok atoin ein naan, ma nak sin am nak, “Au reꞌ ia, es reꞌ hi maim je. Hi mperluu saaꞌ?”
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Rarit sin natahan am nak, “Aꞌnaak sorarus pah Roma tuaf es, in es reꞌ anreun kai he iim meu ia. In naꞌnaak sorarus nautn es. In neekn ee naꞌteeb ma namnau Uisneno. Atoin Yahudis amfaun nahiin atoniꞌ ia in arekon. Afi naa, Uisneno In ameput sonaf neno tunan neem ma nreun hai aꞌnakat, he ntoit ko aam, he uum meu in umi, natuin in he nneen ko, tua.”
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Anneen anrair on naan ate, naiꞌ Petrus ntoit sin he ntupan fai jes anbi umi naan. Nokaꞌ on naan ate, sin nfenan, ma naiꞌ Petrus annao nabua nok sin. Anmuiꞌ tuaf fauk naꞌkon Usif Yesus Iin na reꞌ abitan Yope, annaon nabuan nok sin.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Mabeꞌ naan, sin ntupan nbin raan atnanaꞌ. Nokaꞌ on naan ate, naꞌ sin antean kota Kaisarea. Oras sin ntean naiꞌ Kornelis in umi, in npao nain sin. In nabuab in aasr ein am in aok-bian no mes-meseꞌ anbin naan.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Oras naiꞌ Petrus he ntaam neu umi naan ate, naiꞌ Kornelis naen anseun nggoe nbi moneꞌ, ma in nriꞌtuu anbi naiꞌ Petrus in haen, ma naꞌruriꞌ he naꞌbesan naiꞌ Petrus.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Mes naiꞌ Petrus anfiit nahakeꞌ aam Kornelis ma naꞌuab am nak, “Baꞌe! Amfeen amhaek nai! Kais muꞌbesan kau! Fin au reꞌ ia, mansian on reꞌ ho msaꞌ.”
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Anneen on naan ate, naiꞌ Kornelis anfeen anhaek. Rarit naiꞌ Kornelis ma naiꞌ Petrus naꞌuab ein, ma sin annaon ntaman neu uim je nanan. Naiꞌ Petrus niit too mfaun nabuan anbi naan, sin npao nain je.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 In nkius natefan sin, rarit in naꞌuab am nak, “Sin au baꞌe ma benuꞌ arki! Hi mihiin main hai atoin Yahudis hai harat. Karu tatuin harat naan, ka nabeiꞌ fa he hai mseor gom mok atoniꞌ pah aꞌtetaꞌ. Saaꞌ ntein he mtaam meu sin umi. Mes Uisneno neikn On nakriraꞌ neu kau mnak, karu In es reꞌ naꞌuab am nak, baer es kninuꞌ, ka nabeiꞌ fa he au ꞌak bareꞌ naan ꞌoemetan. Onaim oras ia, au ka maiꞌnisin fa tuaf bian anteniꞌ. Au ro he ꞌaan sin anjarin au nonot-asar ꞌbi au uim je nanan.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Es naan ate, oras hi iim maan kau te, au ꞌfeen aꞌnao ꞌuum ꞌain. Au ka puutr ok fa, natuin Uisneno natoon anrair kau. Onaim hi mitoon kau feꞌ! Hi moꞌen kau he saaꞌ?”
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Onaim naiꞌ Kornelis anpeo areꞌ rasi nak, “Neno haa akonot, of oniꞌ nreuk teun maans ii nteib, au ꞌonen aꞌbi au umi reꞌ ia. Nok askeken ate, atoin es anhake nbi au matak. In paekn ii namaas.
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 Ma in nhaman kau mnak, ‘Kornelis! Uisneno anneen ho onen toits ein, ma In namnau ho nekam arekot neu too mfaun ein.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Onaim oras ia, amreun tuaf he nnaon neun kota Yope he naskau neik naan tuaf es, kaan ee naiꞌ Simon Petrus. In natua ntahan et uim jes nbi tais je ninin, et atoin es reꞌ biasa nakninuꞌ pasu. In kaan ee, naiꞌ Simon amsaꞌ.’
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Es naan ate, au ꞌreun tuaf he naen neit ma naskau neik ko uum meu ia, tua. Hai mtoit makasi ma sukuur kouꞌ-koꞌu, natuin ho mkoen om uum main, tua. Onaim oras ia, hai mibua he mitniin saaꞌ-saaꞌ reꞌ Uisneno nreun ko he mutoon sin meu kai, tua!”
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Rarit naiꞌ Petrus naꞌuab am nak, “Oras ia, au feꞌ uhiin ꞌak, Uisneno naan ro nkius mansian ii ok-okeꞌ namnees. In ka npiir fa humaf, nak ia atoin Yahudis, ma bian sin ka atoin Yahudis fa.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Karu nmuiꞌ tuaf naꞌko uuf mee-mee reꞌ in neekn ee mneꞌo, ma nꞌonen piut neu Uisneno, ma natuin In nromin, tuaf naan anharineb In nekan.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Hi mihiin saaꞌ reꞌ Uisneno natoon anrair je neu kai too Israꞌel, nak In nsonuꞌ anrair Kristus, es reꞌ Naiꞌ Yesus. Ma Naiꞌ Yesus naan anmaet he narameꞌ mansian ii nok Uisneno. Ma In anjair Aꞌnakat neu mansian ii ok-okeꞌ.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Hi mneen mirari msaꞌ, saaꞌ-saaꞌ reꞌ anjarin nbin propinsi Yudea nfuun am nateef. Retaꞌ naan anmurai naꞌko naiꞌ Yohanis natoon neu too mfaun ein am nak, sin ro he nasaitan sin saant ein. Ma sin ro he nasranin amsaꞌ, he njair tanar nak, sin nareko nfanin nok Uisneno.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Rarit Uisneno nfee In Asmaan Akninuꞌ neu Naiꞌ Yesus, atoin Nasaretas naan. Uisneno nfee In kuasan neu Naiꞌ Yesus amsaꞌ. Rarit Naiꞌ Yesus anpoi-ntaam kuan am bare, he nmoeꞌ rais reko neu too mfaun ein. In nturun ma nbaab tuaf reꞌ niut reuꞌf ein sin aꞌnakat nasusab sin. In nmoeꞌ on reꞌ naan, natuin Uisneno nok Ne piut.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Hai reꞌ ia miit meik hai maatm ein kiim saaꞌ reꞌ In nmoeꞌ sin nbin kota Yerusalem, ma anbin pah atoin Yahudis sin nfuun am nateef.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 In nmaet batuur-batuur, mes nmeu te, Uisneno namonib nafainꞌ Ee. Rarit In nakriraꞌ In tuan, he njair bukti nak, In anmoni nfain.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Mes In ka nakriir On fa neu mansian ii okeꞌ, suma neu kai mmees. Oras In nmoni nfain reꞌ naan, hai biasa mbukae mok Ne. Onaim Uisneno anruur kai he njair saksii ma mnao mitoon Usif Yesus In Rais Reko naan meu tuaf amfaun ambi mee-mee.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Onaim Uisneno es reꞌ anreun kai he mnao mitoon maat-maat, anmatoom nok Atoniꞌ reꞌ In nruur nain Je naꞌko afi unuꞌ, es reꞌ Naiꞌ Yesus. Ma Uisneno nait Naiꞌ Yesus amsaꞌ anjair Afeek Rasi, he nafeek nak sekau es reꞌ anmoin piut nok Uisneno, ma sekau es reꞌ kahaf. Naiꞌ Yesus naan, es reꞌ nafeek rasi neu amates ma neu amoint ein.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Naꞌko afi unuꞌ, Uisneno In mafefa kniunꞌ ein anrurun amsaꞌ neu Naiꞌ Yesus naan nak, sekau-sekau reꞌ anpirsai Je, Uisneno of antoup sin ma annoes nain sin saant am penu sin.”
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Oras naiꞌ Petrus naꞌuab on naan feꞌe te, nok askeken Uisneno In Asmaan Akninuꞌ neem antaam anbi bifee-atoniꞌ sin ok-okeꞌ reꞌ anneen ee.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Anbi naan amsaꞌ, anmuiꞌ naiꞌ Petrus in partei ngguin atoin Yahudis, reꞌ neem nokan naꞌkon kota Yope neu naiꞌ Kornelis in umi et kota Kaisarea. Oras sin niit too mfaun ein antoup Uisneno In Asmaan Akninuꞌ naan, sin nsanmakan, natuin sin feꞌ nitan, nak Uisneno nfee In Asmaan Akninuꞌ neu atoniꞌ reꞌ ka atoin Yahudis fa.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Sin nneen bifee-atoniꞌ reꞌ anbin naiꞌ Kornelis in umi, naꞌuab ein neik uab humaꞌ-humaꞌ, ma sin npures ma nboꞌis Uisneno.
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 “Hi mkius kiim! Sin reꞌ ia, antoup Uisneno In Asmaan ee on reꞌ hit imsaꞌ. Onaim oras ia, iim he tasrain sin nai. Ka tiit fa es, reꞌ he bisa npenan anteniꞌ sin.”
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Rarit naiꞌ Petrus anreun sin he nasrain naiꞌ Kornelis nok areꞌ bifee-atoniꞌ nbin naan, he sin ntaman too sraniꞌ neu Usif Yesus. Rarit sin ntotin, he naiꞌ Petrus natua nabaar nok sin neno fauk antein, naꞌ sin nafetin naiꞌ Petrus he ntebi nfain neu Yerusalem.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.