Atos 10
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH
1 Oras naan, anmuiꞌ soraru ꞌnakaf tuaf es naꞌko pah Roma, kaan ee naiꞌ Kornelis. In naꞌnaak sorarus tuaf nautn es. Sin neman naꞌkon pah Itali, bare ꞌroo. In natua nbi kota Kaisarea.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 In, ma in uim je naan ee msaꞌ anneek niis Uisneno. Mes atoni mfaun pah Roma sin bian, ka on fa naan. Eraꞌ-eraꞌ in nturun amaꞌmuiꞌt ein, ma in nꞌonen piut-piut neu Uisneno.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Neon goes, of oniꞌ nreuk teun maans ii nteib, in niit nok maat meꞌu nbi mnitas, Uisneno In ameupt es naꞌko sonaf neno tunan, neem ma nhaamn ee mnak, “Kornelis!”
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Naiꞌ Kornelis niit ameput naan, onaim in namtau nmaet. Rarit in nataan am nak, “On mee, tua?”
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Onaim oras ia, amreek tuaf he nnao neu kota Yope, he naskau neik naan atoin es, kaan ee naiꞌ Simon Petrus.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 In natua et uim jes nbi tais je ninin, nok atoin es reꞌ in meup goe nakninuꞌ pasu. In kaan ee, naiꞌ Simon amsaꞌ.”
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Oras ameput sonaf neno tunan annao nasaitn ee, naiꞌ Kornelis noꞌen in aan ameput tuaf nua, ma nok in soraurs es, reꞌ anneek Uisneno msaꞌ.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Oras naiꞌ Kornelis natoon anrair areꞌ rasi naan ate, in nreek haefan sin he nnaon neun kota Yope.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Nokaꞌ on naan ate, of oniꞌ maans ii naꞌpuup, naiꞌ Kornelis in haef ein anhaumak-maak kota Yope. Oras naan, naiꞌ Petrus ansae ma nꞌonen anbi naiꞌ Simon in uim je porataꞌ pakan.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Naiꞌ Petrus anꞌonen, mes in nnaben ate namnaah. In npao abiurt ein nabaarb ein bukaet. Ma oras in nꞌonen on naan ate, Uisneno nakriir ee mnitas.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Nak, on reꞌ in niit neon goe natfeꞌi, ma isparei mainuan es anboor neem. Isparei naan mafutuꞌ ma makfiriꞌ anbi in suusk ein haa sin. Isparei naan ansaun neem.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Anbi isparei jan in nanan, in niit muꞌit humaꞌ-humaꞌ, esan reꞌ: muiꞌ hae haaꞌ, anonok, ma koro humaꞌ-humaꞌ.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Ma in nneen haanf es anreun goe mnak, “Peꞌu! Amfeen nai! Amroor muiꞌt ein ia. Rarit mubarab sin ma mbukae!”
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Mes naiꞌ Petrus nataah am nak, “Ka bisa fa, tua! Kais on reꞌ naan! Natuin au ka ꞌeuk ꞌiit fa muꞌit humaꞌ-humaꞌ naan sin siisk ein! Hai atoin Yahudis minunin muꞌit ein reꞌ naan sin siisk ein!”
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Mes hanaf naan nataah am nak, “Karu Uisneno nak baer es kninuꞌ te, ho kaisaꞌ mak anꞌoemeet!”
15 A voz falou de novo com ele:
16 Isparei naan, anpoi no teun, ma naꞌait on anfain neu neon goe tunan.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Rarit naiꞌ Petrus natenab neu-mneem anmatoom nok amnitas naan in aꞌmoufn ii saaꞌ. Nateef oras naan, naiꞌ Kornelis in haef ein neem antean naiꞌ Simon in umi. Sin nhake nrarin anbin enoꞌ.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Onaim sin nhaman uim tuaf naan ma nataan am nak, “Hoore, tua! Hai iim maim tuaf es, reꞌ natua ntahan et umi ia. In kaan ee, naiꞌ Simon Petrus. Hi mihiin je, oo?”
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Oras naan, naiꞌ Petrus natenab mnitas naan in aꞌmoufn ii feꞌ, mes Uisneno In Asmaan Akniunꞌ ee natoon ee mnak, “Hae, Peꞌu. Anmuiꞌ atoniꞌ neem naim ko et aꞌpinan ee.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Amsaun he mnao mutuinaꞌ sin nai. Kaisaꞌ ho neekm aan nabait. Maski sin reꞌ naan ka atoin Yahudis fa, mes kais ammaiꞌnisin sin, aiꞌ maan sin anjarin atoin ꞌoemetan, mutuin harat atoin Yahudis. Natuin Au es reꞌ aꞌreun sin he neem naan ko.”
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Rarit naiꞌ Petrus ansaun ma nateef nok atoin ein naan, ma nak sin am nak, “Au reꞌ ia, es reꞌ hi maim je. Hi mperluu saaꞌ?”
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Rarit sin natahan am nak, “Aꞌnaak sorarus pah Roma tuaf es, in es reꞌ anreun kai he iim meu ia. In naꞌnaak sorarus nautn es. In neekn ee naꞌteeb ma namnau Uisneno. Atoin Yahudis amfaun nahiin atoniꞌ ia in arekon. Afi naa, Uisneno In ameput sonaf neno tunan neem ma nreun hai aꞌnakat, he ntoit ko aam, he uum meu in umi, natuin in he nneen ko, tua.”
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Anneen anrair on naan ate, naiꞌ Petrus ntoit sin he ntupan fai jes anbi umi naan. Nokaꞌ on naan ate, sin nfenan, ma naiꞌ Petrus annao nabua nok sin. Anmuiꞌ tuaf fauk naꞌkon Usif Yesus Iin na reꞌ abitan Yope, annaon nabuan nok sin.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Mabeꞌ naan, sin ntupan nbin raan atnanaꞌ. Nokaꞌ on naan ate, naꞌ sin antean kota Kaisarea. Oras sin ntean naiꞌ Kornelis in umi, in npao nain sin. In nabuab in aasr ein am in aok-bian no mes-meseꞌ anbin naan.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Oras naiꞌ Petrus he ntaam neu umi naan ate, naiꞌ Kornelis naen anseun nggoe nbi moneꞌ, ma in nriꞌtuu anbi naiꞌ Petrus in haen, ma naꞌruriꞌ he naꞌbesan naiꞌ Petrus.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Mes naiꞌ Petrus anfiit nahakeꞌ aam Kornelis ma naꞌuab am nak, “Baꞌe! Amfeen amhaek nai! Kais muꞌbesan kau! Fin au reꞌ ia, mansian on reꞌ ho msaꞌ.”
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Anneen on naan ate, naiꞌ Kornelis anfeen anhaek. Rarit naiꞌ Kornelis ma naiꞌ Petrus naꞌuab ein, ma sin annaon ntaman neu uim je nanan. Naiꞌ Petrus niit too mfaun nabuan anbi naan, sin npao nain je.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 In nkius natefan sin, rarit in naꞌuab am nak, “Sin au baꞌe ma benuꞌ arki! Hi mihiin main hai atoin Yahudis hai harat. Karu tatuin harat naan, ka nabeiꞌ fa he hai mseor gom mok atoniꞌ pah aꞌtetaꞌ. Saaꞌ ntein he mtaam meu sin umi. Mes Uisneno neikn On nakriraꞌ neu kau mnak, karu In es reꞌ naꞌuab am nak, baer es kninuꞌ, ka nabeiꞌ fa he au ꞌak bareꞌ naan ꞌoemetan. Onaim oras ia, au ka maiꞌnisin fa tuaf bian anteniꞌ. Au ro he ꞌaan sin anjarin au nonot-asar ꞌbi au uim je nanan.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Es naan ate, oras hi iim maan kau te, au ꞌfeen aꞌnao ꞌuum ꞌain. Au ka puutr ok fa, natuin Uisneno natoon anrair kau. Onaim hi mitoon kau feꞌ! Hi moꞌen kau he saaꞌ?”
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Onaim naiꞌ Kornelis anpeo areꞌ rasi nak, “Neno haa akonot, of oniꞌ nreuk teun maans ii nteib, au ꞌonen aꞌbi au umi reꞌ ia. Nok askeken ate, atoin es anhake nbi au matak. In paekn ii namaas.
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Ma in nhaman kau mnak, ‘Kornelis! Uisneno anneen ho onen toits ein, ma In namnau ho nekam arekot neu too mfaun ein.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Onaim oras ia, amreun tuaf he nnaon neun kota Yope he naskau neik naan tuaf es, kaan ee naiꞌ Simon Petrus. In natua ntahan et uim jes nbi tais je ninin, et atoin es reꞌ biasa nakninuꞌ pasu. In kaan ee, naiꞌ Simon amsaꞌ.’
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Es naan ate, au ꞌreun tuaf he naen neit ma naskau neik ko uum meu ia, tua. Hai mtoit makasi ma sukuur kouꞌ-koꞌu, natuin ho mkoen om uum main, tua. Onaim oras ia, hai mibua he mitniin saaꞌ-saaꞌ reꞌ Uisneno nreun ko he mutoon sin meu kai, tua!”
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Rarit naiꞌ Petrus naꞌuab am nak, “Oras ia, au feꞌ uhiin ꞌak, Uisneno naan ro nkius mansian ii ok-okeꞌ namnees. In ka npiir fa humaf, nak ia atoin Yahudis, ma bian sin ka atoin Yahudis fa.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Karu nmuiꞌ tuaf naꞌko uuf mee-mee reꞌ in neekn ee mneꞌo, ma nꞌonen piut neu Uisneno, ma natuin In nromin, tuaf naan anharineb In nekan.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Hi mihiin saaꞌ reꞌ Uisneno natoon anrair je neu kai too Israꞌel, nak In nsonuꞌ anrair Kristus, es reꞌ Naiꞌ Yesus. Ma Naiꞌ Yesus naan anmaet he narameꞌ mansian ii nok Uisneno. Ma In anjair Aꞌnakat neu mansian ii ok-okeꞌ.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Hi mneen mirari msaꞌ, saaꞌ-saaꞌ reꞌ anjarin nbin propinsi Yudea nfuun am nateef. Retaꞌ naan anmurai naꞌko naiꞌ Yohanis natoon neu too mfaun ein am nak, sin ro he nasaitan sin saant ein. Ma sin ro he nasranin amsaꞌ, he njair tanar nak, sin nareko nfanin nok Uisneno.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Rarit Uisneno nfee In Asmaan Akninuꞌ neu Naiꞌ Yesus, atoin Nasaretas naan. Uisneno nfee In kuasan neu Naiꞌ Yesus amsaꞌ. Rarit Naiꞌ Yesus anpoi-ntaam kuan am bare, he nmoeꞌ rais reko neu too mfaun ein. In nturun ma nbaab tuaf reꞌ niut reuꞌf ein sin aꞌnakat nasusab sin. In nmoeꞌ on reꞌ naan, natuin Uisneno nok Ne piut.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Hai reꞌ ia miit meik hai maatm ein kiim saaꞌ reꞌ In nmoeꞌ sin nbin kota Yerusalem, ma anbin pah atoin Yahudis sin nfuun am nateef.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 In nmaet batuur-batuur, mes nmeu te, Uisneno namonib nafainꞌ Ee. Rarit In nakriraꞌ In tuan, he njair bukti nak, In anmoni nfain.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Mes In ka nakriir On fa neu mansian ii okeꞌ, suma neu kai mmees. Oras In nmoni nfain reꞌ naan, hai biasa mbukae mok Ne. Onaim Uisneno anruur kai he njair saksii ma mnao mitoon Usif Yesus In Rais Reko naan meu tuaf amfaun ambi mee-mee.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Onaim Uisneno es reꞌ anreun kai he mnao mitoon maat-maat, anmatoom nok Atoniꞌ reꞌ In nruur nain Je naꞌko afi unuꞌ, es reꞌ Naiꞌ Yesus. Ma Uisneno nait Naiꞌ Yesus amsaꞌ anjair Afeek Rasi, he nafeek nak sekau es reꞌ anmoin piut nok Uisneno, ma sekau es reꞌ kahaf. Naiꞌ Yesus naan, es reꞌ nafeek rasi neu amates ma neu amoint ein.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Naꞌko afi unuꞌ, Uisneno In mafefa kniunꞌ ein anrurun amsaꞌ neu Naiꞌ Yesus naan nak, sekau-sekau reꞌ anpirsai Je, Uisneno of antoup sin ma annoes nain sin saant am penu sin.”
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Oras naiꞌ Petrus naꞌuab on naan feꞌe te, nok askeken Uisneno In Asmaan Akninuꞌ neem antaam anbi bifee-atoniꞌ sin ok-okeꞌ reꞌ anneen ee.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Anbi naan amsaꞌ, anmuiꞌ naiꞌ Petrus in partei ngguin atoin Yahudis, reꞌ neem nokan naꞌkon kota Yope neu naiꞌ Kornelis in umi et kota Kaisarea. Oras sin niit too mfaun ein antoup Uisneno In Asmaan Akninuꞌ naan, sin nsanmakan, natuin sin feꞌ nitan, nak Uisneno nfee In Asmaan Akninuꞌ neu atoniꞌ reꞌ ka atoin Yahudis fa.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Sin nneen bifee-atoniꞌ reꞌ anbin naiꞌ Kornelis in umi, naꞌuab ein neik uab humaꞌ-humaꞌ, ma sin npures ma nboꞌis Uisneno.
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 “Hi mkius kiim! Sin reꞌ ia, antoup Uisneno In Asmaan ee on reꞌ hit imsaꞌ. Onaim oras ia, iim he tasrain sin nai. Ka tiit fa es, reꞌ he bisa npenan anteniꞌ sin.”
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Rarit naiꞌ Petrus anreun sin he nasrain naiꞌ Kornelis nok areꞌ bifee-atoniꞌ nbin naan, he sin ntaman too sraniꞌ neu Usif Yesus. Rarit sin ntotin, he naiꞌ Petrus natua nabaar nok sin neno fauk antein, naꞌ sin nafetin naiꞌ Petrus he ntebi nfain neu Yerusalem.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.