Apocalipse 16
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH
1 Rarit au ꞌneen hanaf maꞌtain es npoi naꞌko Uim Onen, he naprenat ameput tuaf hiut naan am nak, “Amnao nai! Mait meik bookr ein naan, ma mꞌopaꞌ main Uisneno In toꞌos meu pah-pinan.”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Anneen on naan ate, ameput ahunut anꞌopaꞌ bookr ee in afan neu pah-pinan. Nok askeken ate, tuaf-tuaf reꞌ antoup niit muiꞌ fui apisut naan in marak, ma tuaf-tuaf reꞌ naꞌruriꞌ ma naꞌbesan neu in faut marunaꞌ, napenin siraak. Meen paap reuꞌf ii ntoman sin. Paap reꞌuf naan meen ii kah een, he noi nmaten.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Rarit ameput no nuan ii nꞌopaꞌ bookr ee in afan neu tasi. Nok askeken ate, oe tais ee njair naaꞌ reꞌ foo puun reꞌuf, nahuum on reꞌ amaets ii in naaꞌ. Onaim areꞌ kanan amonit anbi tasi, nmaet sapuꞌ.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Rarit ameput no teun ii nꞌopaꞌ bookr ee in afan neu noe ma oe maat ein. Onaim sin ok-okeꞌ anjarin naaꞌ.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Rarit au ꞌneen ameput tuaf es naꞌko sonaf neno tunan, reꞌ anꞌurus areꞌ kanan oe nbi pah-pinan. In npures ma nboꞌis Uisneno mnak,
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Tuaf bian nasaik anrair,
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Rarit au ꞌneen hanaf es anpoi naꞌko mei fuat, reꞌ nataah am nak,
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Rarit ameput no haan ii nꞌopaꞌ bookr ee in afan neu manas. Nok askeken ate, manas naan mapuut reꞌuf, tar antea mansian ii nputun.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Areꞌ mansian reꞌ anputun naan, ankaas Uisneno In kanan, natuin In es reꞌ anreek he nsonuꞌ sin siraak naan. Maski on naan amsaꞌ, ka tiit tain fa tuaf es reꞌ naꞌpiis ma naꞌteꞌun in nekan neu Uisneno, aiꞌ npures neu Ne.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Rarit ameput no niimn ii nꞌopaꞌ bookr ee in afan anbi muiꞌ fui apiust ee in aꞌtoko prenat. Nok askeken ate, meisꞌookn ii nꞌaum naan areꞌ tuaf reꞌ naꞌbesan neu ne, tar antea sin nrau niisk ein, he sin bisa ntaah ein naꞌkon haꞌmuꞌit naan.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Sin nkaas Uisneno et sonaf neno tunan amsaꞌ, natuin sin paap ein naan, meenk ein kah een. Maski on naan amsaꞌ, ka tiit tain fa tuaf es, reꞌ naꞌpiis ma naꞌteꞌun in nekan, he natuin Uisneno.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Rarit ameput no neen ii nꞌopaꞌ bookr ee in afan neu noe koꞌu Efrat. Onaim noe naan nmeit metoꞌ-metoꞌ nain. Rarit sin nmoꞌen ranan anbi bare naan. Ranan naan, napaar ee neu uisf ein ma soraurs ein naꞌkon pasaꞌ neon-saet
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Onaim au ꞌiit niut maufinu tuaf teun. Sin maask ein on reꞌ kreso. Es anpoi naꞌko kaun naga in fefan. Es anpoi naꞌko muiꞌ fui apisut in fefan. Es anteniꞌ npoi naꞌko kaun naga in mafefaꞌ reꞌ aputa-kriut ee in fefan.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Niut maufiun teun ein naan, anmuꞌin kuasa he nmoꞌen rais sanmakat humaꞌ-humaꞌ. Sin npoin ma nnaon nateef nok areꞌ kanan usif anbi pah-pinan, rarit sin nahaek ein rais manbaꞌan he neot es, oors es sin nmakenan anraban Uisneno akuasat. Mes oras reꞌ sin nmanbaaꞌn ein naan, es reꞌ Uisneno In oras reꞌ In nbetis anrair je, he niis nain In muusn ein ok-okeꞌ.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 — ausente —
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 — ausente —
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Rarit ameput no hiutn ii nꞌopaꞌ bookr ee in afan neu anin. Onaim Uisneno naꞌuab neik haan koꞌu naꞌko In aꞌtoko prenat, et Uim Onen am nak, “Oekꞌ een! Au tooꞌs ein oekꞌ ein een!”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Onaim anmuiꞌ rimat reꞌ nariim neu-mneem, ma ꞌrotos reꞌ naꞌroot neu-mneem amsaꞌ. Ma auf gui naꞌbekoꞌ maꞌtaniꞌ. Auf aꞌbekoꞌ ia ka njair niit fa feꞌ nbi pah-pinan.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Oras naan, Uisneno ka nnikan fa kota Babel in maufinun. In npaek auf aꞌbekoꞌ maꞌtaniꞌ naan, tar antea kota naan npeeꞌ batis teun. In nmoeꞌ on naan he abitan Babel nnaben nahiin In toꞌos. Kota bian anbi pah-pinan antuup annoban nain afu.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Oras naan, areꞌ kanan puru sin nreman on ahaa reꞌ naan. Ma ꞌtoeꞌf ein, namnekun okeꞌ.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Anmuꞌi uran eis fatu msaꞌ reꞌ kouꞌ-koꞌun nmoufun naꞌkon neon goe tnanan, ma ntuut naan mansian. Eis fatun naan sin maꞌfeenk ein, ntean kiru boꞌ haa. Natuin uran eis naan anhaꞌmuiꞌ sin, etun mansian ii nkaas Uisneno.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.