Apocalipse 16
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARA
1 Rarit au ꞌneen hanaf maꞌtain es npoi naꞌko Uim Onen, he naprenat ameput tuaf hiut naan am nak, “Amnao nai! Mait meik bookr ein naan, ma mꞌopaꞌ main Uisneno In toꞌos meu pah-pinan.”
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 Anneen on naan ate, ameput ahunut anꞌopaꞌ bookr ee in afan neu pah-pinan. Nok askeken ate, tuaf-tuaf reꞌ antoup niit muiꞌ fui apisut naan in marak, ma tuaf-tuaf reꞌ naꞌruriꞌ ma naꞌbesan neu in faut marunaꞌ, napenin siraak. Meen paap reuꞌf ii ntoman sin. Paap reꞌuf naan meen ii kah een, he noi nmaten.
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 Rarit ameput no nuan ii nꞌopaꞌ bookr ee in afan neu tasi. Nok askeken ate, oe tais ee njair naaꞌ reꞌ foo puun reꞌuf, nahuum on reꞌ amaets ii in naaꞌ. Onaim areꞌ kanan amonit anbi tasi, nmaet sapuꞌ.
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 Rarit ameput no teun ii nꞌopaꞌ bookr ee in afan neu noe ma oe maat ein. Onaim sin ok-okeꞌ anjarin naaꞌ.
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Rarit au ꞌneen ameput tuaf es naꞌko sonaf neno tunan, reꞌ anꞌurus areꞌ kanan oe nbi pah-pinan. In npures ma nboꞌis Uisneno mnak,
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 Tuaf bian nasaik anrair,
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 Rarit au ꞌneen hanaf es anpoi naꞌko mei fuat, reꞌ nataah am nak,
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Rarit ameput no haan ii nꞌopaꞌ bookr ee in afan neu manas. Nok askeken ate, manas naan mapuut reꞌuf, tar antea mansian ii nputun.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 Areꞌ mansian reꞌ anputun naan, ankaas Uisneno In kanan, natuin In es reꞌ anreek he nsonuꞌ sin siraak naan. Maski on naan amsaꞌ, ka tiit tain fa tuaf es reꞌ naꞌpiis ma naꞌteꞌun in nekan neu Uisneno, aiꞌ npures neu Ne.
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 Rarit ameput no niimn ii nꞌopaꞌ bookr ee in afan anbi muiꞌ fui apiust ee in aꞌtoko prenat. Nok askeken ate, meisꞌookn ii nꞌaum naan areꞌ tuaf reꞌ naꞌbesan neu ne, tar antea sin nrau niisk ein, he sin bisa ntaah ein naꞌkon haꞌmuꞌit naan.
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Sin nkaas Uisneno et sonaf neno tunan amsaꞌ, natuin sin paap ein naan, meenk ein kah een. Maski on naan amsaꞌ, ka tiit tain fa tuaf es, reꞌ naꞌpiis ma naꞌteꞌun in nekan, he natuin Uisneno.
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 Rarit ameput no neen ii nꞌopaꞌ bookr ee in afan neu noe koꞌu Efrat. Onaim noe naan nmeit metoꞌ-metoꞌ nain. Rarit sin nmoꞌen ranan anbi bare naan. Ranan naan, napaar ee neu uisf ein ma soraurs ein naꞌkon pasaꞌ neon-saet
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 Onaim au ꞌiit niut maufinu tuaf teun. Sin maask ein on reꞌ kreso. Es anpoi naꞌko kaun naga in fefan. Es anpoi naꞌko muiꞌ fui apisut in fefan. Es anteniꞌ npoi naꞌko kaun naga in mafefaꞌ reꞌ aputa-kriut ee in fefan.
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Niut maufiun teun ein naan, anmuꞌin kuasa he nmoꞌen rais sanmakat humaꞌ-humaꞌ. Sin npoin ma nnaon nateef nok areꞌ kanan usif anbi pah-pinan, rarit sin nahaek ein rais manbaꞌan he neot es, oors es sin nmakenan anraban Uisneno akuasat. Mes oras reꞌ sin nmanbaaꞌn ein naan, es reꞌ Uisneno In oras reꞌ In nbetis anrair je, he niis nain In muusn ein ok-okeꞌ.
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 — ausente —
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 — ausente —
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Rarit ameput no hiutn ii nꞌopaꞌ bookr ee in afan neu anin. Onaim Uisneno naꞌuab neik haan koꞌu naꞌko In aꞌtoko prenat, et Uim Onen am nak, “Oekꞌ een! Au tooꞌs ein oekꞌ ein een!”
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 Onaim anmuiꞌ rimat reꞌ nariim neu-mneem, ma ꞌrotos reꞌ naꞌroot neu-mneem amsaꞌ. Ma auf gui naꞌbekoꞌ maꞌtaniꞌ. Auf aꞌbekoꞌ ia ka njair niit fa feꞌ nbi pah-pinan.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Oras naan, Uisneno ka nnikan fa kota Babel in maufinun. In npaek auf aꞌbekoꞌ maꞌtaniꞌ naan, tar antea kota naan npeeꞌ batis teun. In nmoeꞌ on naan he abitan Babel nnaben nahiin In toꞌos. Kota bian anbi pah-pinan antuup annoban nain afu.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Oras naan, areꞌ kanan puru sin nreman on ahaa reꞌ naan. Ma ꞌtoeꞌf ein, namnekun okeꞌ.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 Anmuꞌi uran eis fatu msaꞌ reꞌ kouꞌ-koꞌun nmoufun naꞌkon neon goe tnanan, ma ntuut naan mansian. Eis fatun naan sin maꞌfeenk ein, ntean kiru boꞌ haa. Natuin uran eis naan anhaꞌmuiꞌ sin, etun mansian ii nkaas Uisneno.
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.