Apocalipse 10

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Rarit au ꞌiit Uisneno In ameput tuaf es, reꞌ maꞌtaniꞌ, ansaun naꞌko sonaf neno tunan. In aon naan anꞌaum naan ee nok nope. Anmuiꞌ enous reꞌ anfuun naan in aꞌnakan. In human masnaaf on reꞌ manas, ma in haen, anpiin on reꞌ ai.
1 Vi então outro anjo vigoroso descer do céu, revestido de uma nuvem e com o arco-íris em torno da cabeça. Seu rosto era como sol, e as suas pernas como colunas de fogo.
2 In nnaaꞌ suur manunuꞌ aan es, reꞌ natfeꞌi nrair. In haen aꞌneꞌu nahaek ee nbi tasi, ma haen aꞌrii je nbi auf metoꞌ.
2 Segurava na mão um pequeno livro aberto. Pôs o pé direito sobre o mar, o esquerdo sobre a terra
3 Rarit in nhunun naher-heer, nahuum on reꞌ singa in hanan. In nhunun anrair on naan ate, aꞌroots ein antaur goe nfain no hiut.
3 e começou a clamar em alta voz, como um leão que ruge. Quando clamou, os sete trovões ressoaram.
4 Oras aꞌroots ein nataah anrarin ate, au he ꞌtui sin uabk ein. Mes au ꞌneen haanf es naꞌko sonaf neno tunan nak, “Hae! Ho kais mutoon meu tuaf, aꞌrotos hiut sin uabk ein naan, joo! Kais amtui saaꞌ-saaꞌ.”
4 Quando cessaram de falar, dispunha-me a escrever, mas ouvi uma voz do céu que dizia: Sela o que falaram os sete trovões e não o escrevas.
5 Rarit ameput reꞌ anhaek nok haen bian ee nbi tasi ma bian ee nbi auf metoꞌ naan, nait in aꞌniman aꞌneꞌu neu neno,
5 Então o anjo, que eu vira de pé sobre o mar e a terra, levantou a mão direita para o céu
6 ma ansuup am nak, “Au uabak reꞌ ia, ro batuur! Au ꞌsuup aꞌpaek Uisneno In kanan, natuin In kuun nabar-baar! In kuun es amoꞌet ma apakaet neno tunan ma pah-pinan, nok nain in afan ma in nesan. Onaim amneen mirek-rekoꞌ! Oras eti reꞌ hit tpa-pao goe naan, anpaumaak een.
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, que criou o céu e tudo o que há nele, a terra e tudo o que ela contém, o mar e tudo o que encerra, que não haveria mais tempo;
7 Fin karu Uisneno In ameput no hiutn ii anfuu in toꞌis, of Uisneno anmoeꞌ natuin in soꞌit ma reonaꞌ un-unuꞌ, reꞌ mansian ii ka nahiin je fa feꞌ. Mes soꞌit ma reon naan, In natoon ee neu In mafefa kniunꞌ ein reꞌ antuthae Je. Onaim amneen mirek-rekoꞌ, fin saaꞌ reꞌ au uꞌuab ee ji, ro batuur!”
7 mas nos dias em que soasse a trombeta do sétimo anjo, se cumpriria o mistério de Deus, de acordo com a boa nova que confiou a seus servos, os profetas.
8 Rarit hanaf reꞌ au ꞌneen ee naꞌko neon goe tnanan naan, naꞌuab antein nok kau mnak, “Yohanis, amnao nai meu ameput neno tunan reꞌ anhaek neik in haen es et tasi, ma es et auf metoꞌ. Amtoup suur manunuꞌ aanꞌ-anaꞌ reꞌ anfei nrair je et in aꞌniman.”
8 Então a voz que ouvi do céu falou-me de novo, e disse: Vai e toma o pequeno livro aberto da mão do anjo que está em pé sobre o mar e a terra.
9 Rarit au ꞌnao ꞌeu reꞌ ameput naan, he ꞌtoit suur aanꞌ-anaꞌ naan. Onaim in natoon kau mnak, “Mait je ma mbukae nai! Anbi ho feefm aan, mainoniꞌ on reꞌ oin hau, mes in of anmoeꞌ ho taim aan annaben menuꞌ.”
9 Fui eu, pois, ter com o anjo, dizendo-lhe que me desse o pequeno livro. E ele me disse: Toma e devora-o! Ele te será amargo nas entranhas, mas, na boca, doce como o mel.
10 Naꞌuab anrair on naan ate, au ꞌtoup suur aanꞌ-anaꞌ naan. Onaim au ꞌeku. Anbi au fefak, au ꞌnaben ate mainoniꞌ on reꞌ oin hau. Mes oras au ꞌoro, au ꞌnaben menuꞌ anbi au taik.
10 Tomei então o pequeno livro da mão do anjo e o comi. De fato, em minha boca tinha a doçura do mel, mas depois de o ter comido, amargou-me nas entranhas.
11 Rarit anmuiꞌ hanaf anreek kau mnak, “Ho ro he mfani mteniꞌ he mutoon main saaꞌ reꞌ Uisneno he nmoeꞌ je nbi pah-pinan. Mutoon anmatoom saaꞌ reꞌ of he anjair anbi areꞌ kanan usif pah-pinan, ma mansian naꞌko areꞌ kanan uuf ma pah, ma areꞌ kanan uab.”
11 Então foi-me explicado: Urge que ainda profetizes de novo a numerosas nações, povos, línguas e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.