2 Coríntios 7

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Aok-bian manekat arki! Natuin Uisneno nbaꞌan anrair rasin ia ok-okeꞌ neu kit, es naan ate hit ro he takninuꞌ hit nekak ma hit aꞌmonik. Kais atkonan ꞌoemetan aꞌkreꞌo msaꞌ, natua namaik anbi hit tuak. Fin hit takninuꞌ batuur-batuur ma ꞌteme-ꞌteme teu Uisneno, he taruruꞌ ma takriraꞌ tak, hit tamtau ma thormaat Ee.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Aok-bian arki! Amfee mainuan meu kai. Amfei hi neekm ein he mtoup kai nok rek-reko. Kais miꞌeek hi neekm ein. Fin unuꞌ te, oras hai mbi hi tnaanm ein, hai ka misanab miit fa meu tuaf es amsaꞌ. Hai ka mfuriꞌ ma mkopoꞌ miit fa tuaf he nmoꞌe nsaan. Hai ka mputa-kriu miit fa tuaf he mipein upan anneis miꞌko sin.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Au sairt ii, au ka usaeb fa sanat ꞌeu ki. Fin au ꞌak aꞌrair ki mꞌak, hai mneek ki. Rarit maski on mee-on mee msaꞌ, hai mmafuut mok ki, maski hit tmaet aiꞌ hit tmoin.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Oras ia, au ka utenab aꞌtein fa, fin au ꞌpirsai ki. Au ufeef anmatoom nok ki msaꞌ. Hi mhaꞌtain au neek ii msaꞌ. Onaim maski hai mipein susat humaꞌ-humaꞌ, mes au neek ii nmariin piut, natuin hi ꞌmoinm ein.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Oras hai iim ambi propinsi Makedonia, hai mhae mmaet, fin hai mipein susat humaꞌ-humaꞌ. Hai mmatoe mok tua sonaꞌ. Anbi hai neekm ein hai mimtau msaꞌ.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Mes Uisneno es reꞌ anhaꞌtain tuaf reꞌ anꞌoer, ma reꞌ nnaben ate maꞌfenaꞌ. Rarit In nhaꞌtain hai neekm ein oras In nreek naiꞌ Titus neem neu kai.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Naiꞌ Titus in amneman naan, anhaꞌtain hai neekm ein. Fin in natoon am nak, oras in nbi naan feꞌe te, hi mhaꞌtain in nekan. Amneen on naan ate, naan anhaꞌtain hai neekm ein amsaꞌ. In natoon amsaꞌ am nak, hi mimnau ma mroim he miteef mok kau, ma hi mmeiꞌ jom batuur nok rasi reꞌ unuꞌ te, njari nbi hi tnaanm ein. In natoon amsaꞌ anmatoom nok hi maim ranan he mturun ma mbaab kau. Es naan ate, au neek ii nmariin.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Au uhiin ꞌak, au surat ahunut reꞌ utoon ki ꞌeik uab maꞌtaniꞌ naan, batuur anmoeꞌ hi neekm ein ansusan. Mes au ka ꞌmeiꞌ jok fa natuin au ꞌtui surat naan. (Te kaah oras naan, au ꞌmeiꞌ jok aꞌkreꞌo, oras au uhiin ꞌak, au surat naan, anmoeꞌ hi neekm ein ansusan, maski raab ahaa.)
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Mes oras ia, au neek ii nmariin. Au ka ꞌmariin fa natuin oras naan hi neekm ein ansusan. Kaah fa, tua! Au ꞌmariin, natuin oras naan, au surat anfuriꞌ ma nkopoꞌ ki he misnaas miꞌko hi saant ein, ma mtebi mfain meu Uisneno. Rarit hi mmanakuꞌ hi saant ein ma misaitan hi rasin reꞌ ka reko fa, ma mituin Uisneno In raan aꞌhonis reꞌ namneo ma namnoon. Fin Uisneno es reꞌ anmoeꞌ ki he mmeiꞌ jom on reꞌ naan. Nok ranan naan, ka hai fa es reꞌ ammoeꞌ ki he mimreuꞌ.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Fin karu hit tmeiꞌ jok atbi hit nekak, tatuin Uisneno In romin naan, hit tasnasab ꞌmoeꞌ maufinu, rarit atteib itfain tatuin raan aꞌhonis reꞌ namneo ma namnoon. Naan nafetin kit taꞌko Uisneno In hukun, rarit hit ka tmoin fa tbi reꞌ he tmeiꞌ jok piut. Mes karu hit tmeiꞌ jok atbi haa hit fefak, naan on reꞌ atoniꞌ pah-pinan ia sin aꞌmoink ein, hit of tamreuꞌ.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Hi mitenab miit! Oras hi mrees au surat naan, au uhiin ꞌak, hi mmeiꞌ jom amsaꞌ. Naan natuin Uisneno In romin. Fin rasi naan anmoeꞌ ki mmeup maꞌtaniꞌ he hi mnoes main rais maufinu miꞌko hi ꞌmonim. Hi mhae msaꞌ mok hi maufinun. Hi mimtau msaꞌ am mak, kais-kaisaꞌ hi mmoeꞌ maufinu mtein. Hi mimnau ma mroim he miteef mok kau, ma mibarab piut he mmoeꞌ rais reko. Hi mibarab amsaꞌ he mhukun tuaf reꞌ nmoꞌe nsaan. Natuin hi mmoeꞌ batuur on naan, es naan ate hi mikninuꞌ. Nok ranan naan, ka tiit fa tuaf es he nasahab ki sanat.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Onaim au ka ꞌtui fa au surat ahunut naan, ꞌeu tuaf reꞌ anmoeꞌ maufinu. Au ka ꞌtui fa msaꞌ ꞌeu tuaf reꞌ napein tuaf naan in maufinu. Mes au ꞌtui surat naan ꞌeu ki, maut he au ururuꞌ ma ukriraꞌ ꞌak, hi uab ein ambi Uisneno In human ma In matan naan, ro tebes. Ma hi mmuiꞌ manekat batuur meu kai.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Areꞌ saaꞌ ein reꞌ ia, anhaꞌtain au nekak.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Au ꞌaikas ꞌiit ki aꞌbi naiꞌ Titus, oras hai miretaꞌ anmatoom nok hi ꞌmoꞌem arekot. Au utoon ee amsaꞌ ꞌak, hi ka mimaeb miit kau fa. Fin areꞌ rasin reꞌ hai mitoon miit ki sin reꞌ naan, ro batuur. Rarit areꞌ rasin reꞌ hai miretaꞌ miit sin ambi naiꞌ Titus naan reꞌ anmatoom nok ki naan, ro batuur amsaꞌ.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Onaim ansuun oras in namnau hi ꞌmoeꞌm ein, ma hi uab ein, in maneekn ee neu ki naꞌbaab on piut. Ma in namnau msaꞌ oras in neit anbi naan, hi mtoup goe meik rais hormaat, mes hi mitenab nok au suurt aan amsaꞌ.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Au neek ii nmariin, natuin au bisa ꞌpirsai ki ꞌbi areꞌ kanan rasi. Onaim au ka ꞌmuiꞌ fa tenab ꞌeu ki ꞌteinꞌ een.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.