2 Coríntios 2
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC
1 Onaim au es reꞌ ufeek kuuk ꞌak, au ka ꞌeit iꞌkius ki fa feꞌ, maut he tuaf amfaun ein kais neek ein maꞌfeen ein.
1 Eu decidi, pois, comigo mesmo não tornar a visitar-vos, para não vos contristar;
2 Fin karu au ꞌmoeꞌ hi neekm ein maꞌfeen ein, sekau ntein es reꞌ he nmoeꞌ au neek ii nmariin? Suma hi kiim. Mes oras ia, karu au ꞌuum, of au ususab ki.
2 porque, se eu vos entristeço, como poderia esperar alegria daqueles que por mim foram entristecidos?
3 Etun es au ꞌtui surat neno naan ꞌak, au ka ꞌjair fa feꞌ he ꞌeit iꞌkius ki. Au ꞌpao ꞌtahan feꞌ, maut he hi mꞌurus main hi raisn ein feꞌ. Rarit, karu of aꞌjair he ꞌeit, au ka ꞌnaben fa susat, natuin hi rasin reꞌ naan. Fin amneon ii, hi reꞌ naan es reꞌ ammoeꞌ au neek ii nmariin. Au uhiin ꞌain ki arki. Onaim au ꞌpirsai, karu au neek ii nmariin, hi neekm ein anmarinan on naan amsaꞌ.
3 Se vos escrevi estas coisas foi para que, quando eu chegar, não sinta tristeza precisamente da parte dos que me deviam alegrar. Confio em todos vós que a minha alegria seja a de todos.
4 Oras au ꞌtui surat naan ꞌeu ki neno naan, au ꞌsuus ma au neek ii maꞌfenaꞌ. Au ꞌkae ꞌpin-pinus amsaꞌ. Mes au ꞌtui on naan, maut he hi bisa mihiin au rais manekat ꞌeu ki. Fin au ka ꞌtui fa rasi naan he ususab ki.
4 Foi numa grande aflição, com o coração despedaçado e lágrimas nos olhos, que vos escrevi, não com o propósito de vos contristar, mas para vos fazer conhecer o amor todo particular que vos tenho.
5 Anbi hi jemaaꞌt ein naan, anmuiꞌ tuaf es, reꞌ nmoeꞌ too mfaun ein neek ein ansusan. Au ꞌsuus natuin atoniꞌ naan in aꞌmoꞌen amsaꞌ. Te kaah, in aꞌmoꞌen naan, batuur ka ntoom kau fa maꞌtaniꞌ, mes naan antoom maꞌtaniꞌ neu tuaf bian naꞌko hi arki.
5 Se alguém causou tristeza, não me contristou a mim, mas de certo modo - para não exagerar - a todos vós.
6 Au kais uꞌuab amfaun aꞌtein. Fin tuaf namfau naꞌko ki reꞌ mikainaꞌ mrair je, rarit in nasnaas een.
6 Basta a esse homem o castigo que a maioria dentre vós lhe infligiu.
7 Onaim oras ia, hi ro he mnikan main in sanat, rarit hi ro he miꞌuab mirek-rekoꞌ mok ne. Fin kais-kaisaꞌ in nꞌoer.
7 Assim deveis agora perdoar-lhe e consolá-lo para que não sucumba por demasiada tristeza.
8 Es naan ate, au ꞌtoit ki he mibua ok-okeꞌ he mmoeꞌ je he in nahiin nak, hi mneek ee.
8 Peço-vos que tenhais caridade para com ele,
9 Au ꞌtui surat neon goes ii, he ꞌuji ki. Fin au he uhiin, karu hi mmoeꞌ reꞌ batuur, ma mmoeꞌ mituin areꞌ saaꞌ ii ok-okeꞌ reꞌ au uprenat sin ꞌeu ki.
9 Quando vos escrevi, a minha intenção era submeter-vos à prova para ver se éreis totalmente obedientes.
10 Karu hi ka mitunuꞌ fa nekaf amtein, ma mnikan main atoniꞌ in sanat, au utuin saaꞌ reꞌ hi mifeek ee msaꞌ. Karu anmuiꞌ in sanat reꞌ au he ꞌnikan ꞌain je te, au ꞌnikan ꞌain atoniꞌ naan in sanat amsaꞌ. Au ꞌmoeꞌ on reꞌ naan aꞌbi Kristus In human ma In matan, he njari ꞌtopeꞌ reꞌ reko neu ki.
10 A quem vós perdoais, também eu perdôo. Com efeito, o que perdoei - se alguma coisa tenho perdoado - foi por amor de vós, sob o olhar de Cristo.
11 Fin au ka ꞌroim fa he nitu ꞌnaakf ee nakreo naan ki, he nasaan kit. Hit ro he tahiin in ruunt am reon amreuꞌt ein. Onaim kais ammoon, he!
11 Não quero que sejamos vencidos por Satanás, pois não ignoramos as suas maquinações.
12 Unuꞌ te, oras au ꞌnao ꞌeu kota Troas, he unoniꞌ tuaf anmatoom nok Kristus In Rais Reko naan, Uisneno nfei ranan neu kau ꞌbi nee.
12 Quando cheguei a Trôade para pregar o Evangelho de Cristo, apesar da porta que o Senhor me abriu,
13 Mes au neek ii ka ntaininaꞌ fa, natuin au ka uteef fa au aok-bian naiꞌ Titus aꞌbi nee. Rarit au usee ꞌeu atoin apirsait ein, ma au ꞌnao ꞌkoon ꞌeu propinsi Makedonia.
13 o meu espírito não teve sossego, porque não achei o meu irmão Tito. Despedi-me deles e parti para a Macedônia.
14 Maski au ꞌbi mee-mee jah, mes au ꞌtoit makasi kouꞌ-koꞌu ꞌeu Uisneno. Fin Kristus anraban anrair rais maufiun ein, rarit In niis anrair sin, ma hit tmafuut tok Ne msaꞌ. Etun Uisneno naruruꞌ ma nakriraꞌ piut nak, hit reꞌ ia, Iin na. Onaim oras hit tatoon anmatoom nok Kristus, naan nahuum on reꞌ foo meniꞌ reꞌ too mfaun ein nafoi niit ee.
14 Mas graças sejam dadas a Deus, que nos concede sempre triunfar em Cristo, e que por nosso meio difunde o perfume do seu conhecimento em todo lugar.
15 — ausente —
15 Somos para Deus o perfume de Cristo entre os que se salvam e entre os que se perdem.
16 — ausente —
16 Para estes, na verdade, odor de morte e que dá a morte; para os primeiros, porém, odor de vida e que dá a vida. E qual o homem capaz de uma tal obra?
17 Mimnau, fin hai reꞌ ia, ka humaꞌ meseꞌ fa on reꞌ atoniꞌ bian reꞌ nanoniꞌ Uisneno In Kabin ma Prenat, he suma naimn ahaa upan ma paꞌe, on reꞌ sin anrakan anpaek Uisneno In Kabin ma Prenat. Kaah fa, tua! Karu hai miꞌuab, too mfaun ein bisa nkius maat-maat nak, hai minoniꞌ nok neek akninuꞌ. Hai uab ein naan naꞌuun ma naꞌbaꞌan naꞌkon Uisneno. Ma hai ꞌmonim ammafuut mok Kristus.
17 É que, de fato, não somos, como tantos outros, falsificadores da palavra de Deus. Mas é na sua integridade, tal como procede de Deus, que nós a pregamos em Cristo, sob os olhares de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.