2 Coríntios 1

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Surat reꞌ ia naꞌko au naiꞌ Paulus kau. Uisneno nreek kau he au ꞌnao ꞌeu mee-mee he utoon ꞌeu tuaf anmatoom nok Yesus Kristus, reꞌ Uisneno naruruꞌ ma nakriraꞌ nain Je naꞌko unuꞌ. Hit oriꞌ naiꞌ Timotius es ia msaꞌ. In nsonuꞌ haan tabes ma haan buseet.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Au ꞌonen ꞌeu Uisneno, es reꞌ hit Amaꞌ, ma ꞌeu Yesus Kristus, es reꞌ hit Usiꞌ. Au ꞌtoit he Sin naruruꞌ ma nakriraꞌ Sin nekak arekot neu ki, maut he hi bisa mmoin nok mamut, rameꞌ es nok es, ma taininaꞌ.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Hai mroim he areꞌ kanan mansian ii naikas naꞌrat-ratan Uisneno In kanan. Fin In reꞌ naan, hit Usiꞌ Yesus Kristus In Amaf. Areꞌ rais kasian ii naꞌuu ma naꞌbaaꞌ naꞌko Ne, ma In es reꞌ anhaꞌtain hit nekak.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 In es reꞌ anseuꞌsaab ma nhaan mau kit oras hit tapein susat. Etun es hit bisa tseuꞌsaab ma thaan mau tuaf bian reꞌ napenin susat amsaꞌ. Fin hit bisa thaꞌtain sin neek ein, on reꞌ Uisneno nhaꞌtani nrair hit nekak amsaꞌ.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Kristus napein susat amfa-faun neu kit. Onaim natuin Kristus annaben naan susat humaꞌ-humaꞌ on reꞌ naan, etun In Amaf anhaꞌtain hit nekak nathoe, oras hit tapein susat.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Karu hai mipein susat ambi ia, Uisneno nhaꞌtain hai neekm ein. Ma karu hai mipein susat, rarit hai maran nok neek sabaar, hi ro he mihiin mak, Uisneno npaek ranan on reꞌ naan amsaꞌ he nhaꞌtain hi neekm ein, ma nafetin ki naꞌko rais maufinu. Fin karu hi mipein susat on reꞌ hai, Uisneno nhaꞌtain hi neekm ein, he hi bisa maran ma mtahan nok neek sabaar amsaꞌ.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Es naan ate hai mpirsai mak, hi bisa mtahan maꞌtaniꞌ ma ka miꞌoniꞌ fa. Fin hai mihiin mak, karu hi mipein susat on reꞌ hai, Uisneno nhaꞌtain hi neekm ein, ma In nhaꞌtain hai neekm ein amsaꞌ.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Aok-bian manekat arki! Hai roim ein ii he hi mihiin batuur anmatoom nok susat reꞌ hai mnaben miit ee ambi propinsi Asia. Hai mnaben ate maꞌfenaꞌ, anneis naꞌko reꞌ hai he bisa misaah. Tar antea hai he maꞌnuur, natuin hai mitenab mak, hai he mmaet een.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Hai amnaben ate, maꞌfenaꞌ, on reꞌ tuaf es feꞌe nneen afeek rasi nafeek hukun aꞌmaten neu ne. Mes areꞌ rasin naan anjarin, maut he hai mpirsai Uisneno, ma ka mpirsai fa hai tuam ein kiim. Fin Uisneno es reꞌ anmuiꞌ kuasa he namonib nafani amates.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 In es reꞌ nafetin anrair kai naꞌko maufinu, oras hai he noi mmaet. In nroim he nafetin kai naꞌko maufinu. Ma hai mifnekan piut mak, In of nafetin kai naꞌko rais maufinu piut-piut.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Karu hi mꞌonen ma mteek kai piut, naan anturun ma nbaab kai msaꞌ, fin Uisneno nroim he nmoeꞌ rais reko mfaun neu kai. In he nmoeꞌ on reꞌ naan, natuin tuaf amfaun anꞌoen ein ma nteek kai. Rarit oras tuaf amfaun namnau kai, sin of antotin makasi kouꞌ-koꞌu neu Ne msaꞌ.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Hai bisa mifeef aꞌkreꞌo, natuin hai mihini mbi hai neekm ein am nak, saaꞌ reꞌ hai mmoeꞌ sin ambi pah-pinan ia, mituin Uisneno In romin neu kai. Hai ka mtet-koit fa naꞌko mepu naan, maut he biak ein ok-okeꞌ bisa nkius ma niit hai mmeup nok neek akninuꞌ. Hai minaob hai mepu mpaek mahinif ma manoef reꞌ ansaun naꞌko Uisneno, ka mpaek fa mahinif reꞌ naꞌuu ma naꞌbaaꞌ naꞌko pah-pinan ia. Fin Uisneno naruruꞌ ma nakriraꞌ In nekan arekot neu kai. Es naan ate hai bisa mmeup maꞌtaniꞌ ntein oras hai mibu-bua mok ki.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Au suma ꞌtui ꞌeu ki nmatoom nok rasin reꞌ hi bisa mrees ma mihiin. Oras ia hi mihini mrair au sarit bian. Mes au ufnekan he hi bisa mihiin au sairt ii ꞌteme-ꞌteme.
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 Oras ia, hi feꞌ mihini ꞌkreoꞌ goah anmatoom nok kai. Mes oras hit Usiꞌ Yesus Kristus ankoen On nfain neem, au ꞌpirsai hi of mihini mfaun. Nok ranan naan, hi bisa mifeef aꞌkreꞌo nmatoom nok kai, on reꞌ hai mifeef aꞌkreꞌo nmatoom nok ki.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Natuin au ꞌpirsai ꞌak, hi mihiin rasin reꞌ ia ok-okeꞌ, etun unuꞌ te, au ufeek ꞌiit he ꞌeit iꞌkius ki ꞌtein, maut he hi bisa mipein tetus no nua.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Onaim unuꞌ te au utenab, karu au ꞌjair he ꞌnao ꞌeu propinsi Makedonia, au bisa ꞌeis iꞌkius ki. Rarit, karu au ꞌfain ꞌuum uꞌko Makedonia, au bisa ꞌeis iꞌkius ki ꞌtein. Nok ranan naan, hi bisa mturun ma mbaab kau, he au bisa ꞌkoon ꞌeu propinsi Yudea.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Mes on mee, tua? Ansuun oras au utoon ki mꞌak, au ꞌroim he ꞌeit iꞌkius ki, of oniꞌ hi mak, au ꞌfeꞌ-ꞌfeeꞌn aah ee, aiꞌ? Aiꞌ, hi mak au suma ufeek rasi utuin au roimk ii kuuk, on reꞌ tuaf bian anbi pah-pinan ia, oo? Aiꞌ hi mak au atoin aputa-kriut, reꞌ nak, “Tua.” Te kaah, anbi au nekak naan ii, au utenab ꞌak, “Kahaf!” Of oniꞌ hi mak, au reꞌ ia, on reꞌ naan, aa oo?
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Hit bisa tpirsai teu Uisneno, fin karu In naꞌuab rais jes, In ro nmoeꞌ natuin ee. Es naan ate hai on naan amsaꞌ. Karu hai mak, “Tua,” hai ka mitenab fa mak, “Kahaf.”
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Au ꞌok naiꞌ Silas, ma naiꞌ Timotius minoniꞌ mrair ki nmatoom nok Yesus Kristus, Uisneno In Anah. In ka atoin aputa-kriut fa reꞌ nak, “tua”, mes in sairt ii, “kahaf”. In ka naꞌoniꞌ fa msaꞌ, fin karu In nak, “tua”, In sairt ii batuur-batuur “tua”.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Areꞌ kanan rasi reꞌ Uisneno nbaꞌan anrair sin naan, In of anmoeꞌ sin anjarin. Es naan ate, karu Naiꞌ Yesus anbaꞌan rais jes nak, “tua,” hit bisa tataah am tak, “Batuur. On reꞌ naan, tua! Amin!” Natuin hit tahiin tain saaꞌ reꞌ Naiꞌ Yesus he nmoꞌe. Hai mitoon rasi ia he miruruꞌ ma mikriraꞌ Uisneno In pinan ma krahan.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Uisneno naan es reꞌ anpiir naan ki ma hai msaꞌ. In es reꞌ nait kit atjair Iin na. In es reꞌ anmoeꞌ kit atmaran ma ttahan piut amsaꞌ.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 In es reꞌ anfee In Asmanan he nꞌator kit, naruruꞌ ma nakriraꞌ In reon neu kit. Naan on reꞌ tuaf es, reꞌ antao marak neu in baer es he natoon nak, naan iin ja.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Au ꞌtoit he Uisneno kuun es reꞌ anjair saksii neu au uabak ia. Fin In nahiin au nekak nanan. In nahiin neu saaꞌ am es au ka ꞌnao fa feꞌ ꞌeu kota Korintus. Au ka ꞌroim fa he ꞌtao umaeb ki, es naan ate, au ka ꞌeit fa feꞌ ꞌeu naan.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Hai ka maikas fa hai tuam ein mjair usif he mreun ki mak, hi ro he mpirsai meu sekau. Mes hai mmeup humaꞌ meseꞌ mok ki, maut he hi neekm ein bisa nmarinan. Fin hi bisa maran ma mtahan maꞌtaniꞌ, natuin hi mpirsai meu Uisneno.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.