2 Coríntios 1
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ACF
1 Surat reꞌ ia naꞌko au naiꞌ Paulus kau. Uisneno nreek kau he au ꞌnao ꞌeu mee-mee he utoon ꞌeu tuaf anmatoom nok Yesus Kristus, reꞌ Uisneno naruruꞌ ma nakriraꞌ nain Je naꞌko unuꞌ. Hit oriꞌ naiꞌ Timotius es ia msaꞌ. In nsonuꞌ haan tabes ma haan buseet.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.
2 Au ꞌonen ꞌeu Uisneno, es reꞌ hit Amaꞌ, ma ꞌeu Yesus Kristus, es reꞌ hit Usiꞌ. Au ꞌtoit he Sin naruruꞌ ma nakriraꞌ Sin nekak arekot neu ki, maut he hi bisa mmoin nok mamut, rameꞌ es nok es, ma taininaꞌ.
2 Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Hai mroim he areꞌ kanan mansian ii naikas naꞌrat-ratan Uisneno In kanan. Fin In reꞌ naan, hit Usiꞌ Yesus Kristus In Amaf. Areꞌ rais kasian ii naꞌuu ma naꞌbaaꞌ naꞌko Ne, ma In es reꞌ anhaꞌtain hit nekak.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação;
4 In es reꞌ anseuꞌsaab ma nhaan mau kit oras hit tapein susat. Etun es hit bisa tseuꞌsaab ma thaan mau tuaf bian reꞌ napenin susat amsaꞌ. Fin hit bisa thaꞌtain sin neek ein, on reꞌ Uisneno nhaꞌtani nrair hit nekak amsaꞌ.
4 Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Kristus napein susat amfa-faun neu kit. Onaim natuin Kristus annaben naan susat humaꞌ-humaꞌ on reꞌ naan, etun In Amaf anhaꞌtain hit nekak nathoe, oras hit tapein susat.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo.
6 Karu hai mipein susat ambi ia, Uisneno nhaꞌtain hai neekm ein. Ma karu hai mipein susat, rarit hai maran nok neek sabaar, hi ro he mihiin mak, Uisneno npaek ranan on reꞌ naan amsaꞌ he nhaꞌtain hi neekm ein, ma nafetin ki naꞌko rais maufinu. Fin karu hi mipein susat on reꞌ hai, Uisneno nhaꞌtain hi neekm ein, he hi bisa maran ma mtahan nok neek sabaar amsaꞌ.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Es naan ate hai mpirsai mak, hi bisa mtahan maꞌtaniꞌ ma ka miꞌoniꞌ fa. Fin hai mihiin mak, karu hi mipein susat on reꞌ hai, Uisneno nhaꞌtain hi neekm ein, ma In nhaꞌtain hai neekm ein amsaꞌ.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Aok-bian manekat arki! Hai roim ein ii he hi mihiin batuur anmatoom nok susat reꞌ hai mnaben miit ee ambi propinsi Asia. Hai mnaben ate maꞌfenaꞌ, anneis naꞌko reꞌ hai he bisa misaah. Tar antea hai he maꞌnuur, natuin hai mitenab mak, hai he mmaet een.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Hai amnaben ate, maꞌfenaꞌ, on reꞌ tuaf es feꞌe nneen afeek rasi nafeek hukun aꞌmaten neu ne. Mes areꞌ rasin naan anjarin, maut he hai mpirsai Uisneno, ma ka mpirsai fa hai tuam ein kiim. Fin Uisneno es reꞌ anmuiꞌ kuasa he namonib nafani amates.
9 Mas já em nós mesmos tínha- mos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 In es reꞌ nafetin anrair kai naꞌko maufinu, oras hai he noi mmaet. In nroim he nafetin kai naꞌko maufinu. Ma hai mifnekan piut mak, In of nafetin kai naꞌko rais maufinu piut-piut.
10 O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Karu hi mꞌonen ma mteek kai piut, naan anturun ma nbaab kai msaꞌ, fin Uisneno nroim he nmoeꞌ rais reko mfaun neu kai. In he nmoeꞌ on reꞌ naan, natuin tuaf amfaun anꞌoen ein ma nteek kai. Rarit oras tuaf amfaun namnau kai, sin of antotin makasi kouꞌ-koꞌu neu Ne msaꞌ.
11 Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pela mercê, que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Hai bisa mifeef aꞌkreꞌo, natuin hai mihini mbi hai neekm ein am nak, saaꞌ reꞌ hai mmoeꞌ sin ambi pah-pinan ia, mituin Uisneno In romin neu kai. Hai ka mtet-koit fa naꞌko mepu naan, maut he biak ein ok-okeꞌ bisa nkius ma niit hai mmeup nok neek akninuꞌ. Hai minaob hai mepu mpaek mahinif ma manoef reꞌ ansaun naꞌko Uisneno, ka mpaek fa mahinif reꞌ naꞌuu ma naꞌbaaꞌ naꞌko pah-pinan ia. Fin Uisneno naruruꞌ ma nakriraꞌ In nekan arekot neu kai. Es naan ate hai bisa mmeup maꞌtaniꞌ ntein oras hai mibu-bua mok ki.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco.
13 Au suma ꞌtui ꞌeu ki nmatoom nok rasin reꞌ hi bisa mrees ma mihiin. Oras ia hi mihini mrair au sarit bian. Mes au ufnekan he hi bisa mihiin au sairt ii ꞌteme-ꞌteme.
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis.
14 Oras ia, hi feꞌ mihini ꞌkreoꞌ goah anmatoom nok kai. Mes oras hit Usiꞌ Yesus Kristus ankoen On nfain neem, au ꞌpirsai hi of mihini mfaun. Nok ranan naan, hi bisa mifeef aꞌkreꞌo nmatoom nok kai, on reꞌ hai mifeef aꞌkreꞌo nmatoom nok ki.
14 Como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Natuin au ꞌpirsai ꞌak, hi mihiin rasin reꞌ ia ok-okeꞌ, etun unuꞌ te, au ufeek ꞌiit he ꞌeit iꞌkius ki ꞌtein, maut he hi bisa mipein tetus no nua.
15 E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 Onaim unuꞌ te au utenab, karu au ꞌjair he ꞌnao ꞌeu propinsi Makedonia, au bisa ꞌeis iꞌkius ki. Rarit, karu au ꞌfain ꞌuum uꞌko Makedonia, au bisa ꞌeis iꞌkius ki ꞌtein. Nok ranan naan, hi bisa mturun ma mbaab kau, he au bisa ꞌkoon ꞌeu propinsi Yudea.
16 E por vós passar à macedônia, e da macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judéia.
17 Mes on mee, tua? Ansuun oras au utoon ki mꞌak, au ꞌroim he ꞌeit iꞌkius ki, of oniꞌ hi mak, au ꞌfeꞌ-ꞌfeeꞌn aah ee, aiꞌ? Aiꞌ, hi mak au suma ufeek rasi utuin au roimk ii kuuk, on reꞌ tuaf bian anbi pah-pinan ia, oo? Aiꞌ hi mak au atoin aputa-kriut, reꞌ nak, “Tua.” Te kaah, anbi au nekak naan ii, au utenab ꞌak, “Kahaf!” Of oniꞌ hi mak, au reꞌ ia, on reꞌ naan, aa oo?
17 E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não?
18 Hit bisa tpirsai teu Uisneno, fin karu In naꞌuab rais jes, In ro nmoeꞌ natuin ee. Es naan ate hai on naan amsaꞌ. Karu hai mak, “Tua,” hai ka mitenab fa mak, “Kahaf.”
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Au ꞌok naiꞌ Silas, ma naiꞌ Timotius minoniꞌ mrair ki nmatoom nok Yesus Kristus, Uisneno In Anah. In ka atoin aputa-kriut fa reꞌ nak, “tua”, mes in sairt ii, “kahaf”. In ka naꞌoniꞌ fa msaꞌ, fin karu In nak, “tua”, In sairt ii batuur-batuur “tua”.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Areꞌ kanan rasi reꞌ Uisneno nbaꞌan anrair sin naan, In of anmoeꞌ sin anjarin. Es naan ate, karu Naiꞌ Yesus anbaꞌan rais jes nak, “tua,” hit bisa tataah am tak, “Batuur. On reꞌ naan, tua! Amin!” Natuin hit tahiin tain saaꞌ reꞌ Naiꞌ Yesus he nmoꞌe. Hai mitoon rasi ia he miruruꞌ ma mikriraꞌ Uisneno In pinan ma krahan.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós.
21 Uisneno naan es reꞌ anpiir naan ki ma hai msaꞌ. In es reꞌ nait kit atjair Iin na. In es reꞌ anmoeꞌ kit atmaran ma ttahan piut amsaꞌ.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus,
22 In es reꞌ anfee In Asmanan he nꞌator kit, naruruꞌ ma nakriraꞌ In reon neu kit. Naan on reꞌ tuaf es, reꞌ antao marak neu in baer es he natoon nak, naan iin ja.
22 O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Au ꞌtoit he Uisneno kuun es reꞌ anjair saksii neu au uabak ia. Fin In nahiin au nekak nanan. In nahiin neu saaꞌ am es au ka ꞌnao fa feꞌ ꞌeu kota Korintus. Au ka ꞌroim fa he ꞌtao umaeb ki, es naan ate, au ka ꞌeit fa feꞌ ꞌeu naan.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto;
24 Hai ka maikas fa hai tuam ein mjair usif he mreun ki mak, hi ro he mpirsai meu sekau. Mes hai mmeup humaꞌ meseꞌ mok ki, maut he hi neekm ein bisa nmarinan. Fin hi bisa maran ma mtahan maꞌtaniꞌ, natuin hi mpirsai meu Uisneno.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.