2 Coríntios 12
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH
1 Karu hi mroim, maut he au ufeef aꞌtein. Te kaah tafeef ate ka maꞌosaꞌ fa. Mes au ꞌroim he utoon ꞌeu ki rasin reꞌ hit Usiꞌ naruruꞌ ma nakriraꞌ nrair sin neu kau nbi mnitas.
1 Embora não adiante nada, eu preciso me gabar de mim mesmo. Agora vou falar a respeito das visões e revelações que o Senhor me tem dado.
2 — ausente —
2 Conheço um cristão que há catorze anos foi levado, de repente, até o mais alto céu. Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se ele teve uma visão; somente Deus sabe. Repito: sei que esse homem foi levado, de repente, ao paraíso . Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se foi uma visão; somente Deus sabe. E ali ele ouviu coisas que palavras humanas não conseguem contar.
5 Onaim neu atoniꞌ humaf on reꞌ naan, au he ufeef. Mes au ka ufeef fa ꞌmatoom nok au tuak ii. Mes anmatoom nok rasi reꞌ au ka bisa ꞌmoeꞌ je fa te, naꞌ au ufeef on naan.
5 Eu me gabarei desse homem. Mas não me gabarei de mim mesmo, a não ser das coisas que mostram as minhas fraquezas.
6 Karu au ufeef, au ka ꞌperluu fa he upoi, fin au ꞌmuiꞌ rasi mfaun reꞌ batuur reꞌ au bisa uꞌuab sin. Mes au ꞌtahan kuuk au tuak, he atoniꞌ kais natenab nak, au reko ꞌneis uꞌko saaꞌ reꞌ sin nneen ma nkius niit ee naꞌko kau.
6 No entanto, se eu quisesse me gabar de mim mesmo, isso não seria uma loucura, porque estaria dizendo a verdade. Mas eu não me gabarei, pois quero que a opinião que as pessoas têm de mim se baseie naquilo que me viram fazer e me ouviram dizer.
7 Anneis-neisi ntein, Uisneno naruruꞌ ma nakriraꞌ kau rasi mfaun reꞌ maꞌtaniꞌ.
7 Mas, para que não ficasse orgulhoso demais por causa das coisas maravilhosas que vi, eu recebi uma doença dolorosa, que é como um espinho no meu corpo. Ela veio como um mensageiro de Satanás para me dar bofetadas e impedir que eu ficasse orgulhoso.
8 Anfain no teun goen, au ꞌtoit he Uisneno nait inporin rasi ia naꞌko kau.
8 Três vezes orei ao Senhor, pedindo que ele me tirasse esse sofrimento.
9 Mes In nataah kau mnak, “Au ururuꞌ ma ukriraꞌ Au nekak arekot ꞌeu ko. Naan nanokab neu ko. Fin oras ho mukeo ma msadaar mak, natuin ho ꞌbeꞌim kuum ka nanokab fa, anbi naan Au kuasa naꞌbaab on piut.” Es naan ate, au he ufeef aꞌtein, oras au ka ꞌmoeꞌ ubeiꞌ fa rais jes. Fin nok ranan naan, au uhiin ꞌak, Kristus In kuasa nmoin et au nekak.
9 Mas ele me respondeu: “A minha Portanto, eu me sinto muito feliz em me gabar das minhas fraquezas, para que assim a proteção do poder de Cristo esteja comigo.
10 Es naan ate, karu au ꞌnaben ꞌak, au ka ꞌmeup ubeiꞌ fa rais jes aꞌmees, au neek ii ntaininaꞌ. Onaim oras atoin ein ankanaꞌpaar kau, aiꞌ nasusab kau, aiꞌ anhaꞌmuiꞌ kau, aiꞌ natuin au ꞌjair Kristus Iin ja, au neek ii ntaininaꞌ nabaar aah. Fin karu au ka ubeiꞌ kuuk fa te, au upein kuasa uꞌko Kristus he au ubeiꞌ rasi naan.
10 Eu me alegro também com as fraquezas, os insultos, os sofrimentos, as perseguições e as dificuldades pelos quais passo por causa de Cristo. Porque, quando perco toda a minha força, então tenho a força de Cristo em mim.
11 Hi ꞌmoinm ein nahuum on reꞌ Uisneno ka nreek niit kau fa ꞌeit ꞌeu bare naan. Es naan ate, hi mromi aiꞌ ka mroim fa msaꞌ, feꞌe na au uꞌuab fareꞌ kreꞌo. Amneon ii, hi ro he es reꞌ mifeef anmatoom nok kau. Ro tebes, au ka maꞌosaꞌ fa. Mes karu hi mitaib kau mok “haef ein reꞌ maꞌtaniꞌ nneis” reꞌ nak Uisneno nreek haefan sin, sin reꞌ naan ka maꞌtaniꞌ nneis fa naꞌko kau.
11 Eu estou agindo como um louco, mas foram vocês que me obrigaram a isso. Porque vocês é que deviam falar bem de mim. Pois, mesmo que eu não valha nada, não sou inferior, de modo nenhum, a esses tais “superapóstolos” de vocês.
12 Ansuun oras Uisneno nreek haefan tuaf es he natoon anmatoom nok Ne, tuaf naan anmoeꞌ rais sanmakat humaꞌ-humaꞌ npaek kuasa he naruruꞌ ma nakriraꞌ bukti mnak, Uisneno es reꞌ anreek haefn ee. Mes kais amnikan, fin oras au ꞌbi hi sonam ma hi tnaanm ein, au ꞌmoeꞌ rais sanmakat amsaꞌ on reꞌ naan. Mes au ꞌmeup on naan nok sabaar piut.
12 As coisas que provam que, de fato, sou apóstolo foram feitas entre vocês com muita paciência. Foram sinais, maravilhas e milagres.
13 Mes kais mitooꞌ, tua! Suma rasi meesꞌ aah, reꞌ au ka ꞌmoeꞌ je fa ꞌeu ki, reꞌ tuaf bian nmoeꞌ je nbi jemaꞌat bian. Rasi naan es reꞌ: au ka ꞌtoit ki fa he hi misaah ma mitaah kau.
13 Como é que vocês foram tratados pior do que as outras igrejas? A única diferença é que eu não exigi que vocês me ajudassem. Por favor, perdoem essa injustiça!
14 On nai! Au ubarab aꞌrair he ꞌuum ꞌeu ki no teun ii. Au ka ꞌperluu fa he hi misaah ma mitaah meik noni-roit meu au ꞌmonik. Au ka ꞌperluu fa msaꞌ hi ꞌmuiꞌm ein. Fin, natuin hit harat, ka pantas fa he riꞌaan ein natunuꞌ ꞌmuꞌif neu sin mahoint ein. Reꞌ pantas ji, mahoint ii es reꞌ natunuꞌ ꞌmuꞌif neu sin aanh ein. Onaim au ka ꞌperluu fa he hi mitunuꞌ ꞌmuꞌif meu kau, fin hi on reꞌ au aanh ein! Reꞌ au ꞌperluu goe jaan, es reꞌ hi tuam ein ma hi maneekm ein.
14 Já estou preparado para fazer a minha terceira visita a vocês e novamente não vou exigir que vocês me ajudem. Eu quero vocês e não o dinheiro de vocês. Afinal de contas, são os pais que devem juntar dinheiro para os filhos, e não os filhos, para os pais.
15 Au ꞌroim he ꞌsoos bareꞌ he ꞌfee ki. Au ꞌmeup maꞌtaniꞌ msaꞌ, maut he hi bisa mmoin mituin Uisneno In romin. Karu au ꞌneek ꞌiis ki, hi ro he mneek kau on naan amsaꞌ. Onaim nansaaꞌ am es hi mtahan hi rais manekat naan? Ka pantas fa, tua.
15 Vou ficar contente em gastar tudo o que tenho e até a mim mesmo para ajudá-los. Será que vocês me amarão menos só porque eu os amo tanto?
16 Anmuiꞌ tuaf naꞌko ki reꞌ anmanakuꞌ mnak, au ka usaeb ki fa maꞌfenaꞌ. Mes anmuiꞌ tuaf reꞌ nak, au ꞌjair tua aputa-kriut maꞌtaniꞌ ma upoi ki, tar antea ꞌmoeꞌ ki mituin au romik.
16 Portanto, vocês vão concordar que eu não exigi nada de vocês. Porém alguém poderá dizer que os enganei e tapeei com mentiras.
17 Onaim on mee? Of oniꞌ tuaf ein reꞌ au ꞌreek sin ꞌeu ki naan, napoi naan ki, oo?
17 Por acaso explorei vocês por meio de algum mensageiro que lhes mandei?
18 Fin au ꞌfuriꞌ naiꞌ Titus he neit nateef nok ki. Au ꞌreek haef amsaꞌ naꞌko hai aok-bian sin tuaf es antein, he neit nok ne. Of oniꞌ naiꞌ Titus napoi naan ki, oo? Kaah fa, tua. Fin naiꞌ Titus nok kau reꞌ ia, humaꞌ meseꞌ. Hai mmeup mepu reꞌ humaꞌ meseꞌ, fin hai nua kai teenb ii, humaꞌ meseꞌ msaꞌ.
18 Eu pedi a Tito que fosse visitá-los e mandei com ele o outro irmão na fé. Por acaso Tito os explorou? Será que nós dois não temos agido do mesmo modo e com o mesmo espírito?
19 Aok-bian manekat arki! Of oniꞌ hi mitenab miꞌko feꞌe na mmak, hai mimneob hai tuam ein ambi hi humam ma hi matam? Kaah fa, tua! Fin areꞌ saaꞌ ii reꞌ hai miꞌuab sin reꞌ ia, Uisneno nahiin anrair sin. Onaim hai ka bisa miꞌkoroꞌ fa saaꞌ-saaꞌ miꞌko Na. Hai mmafuut mok Kristus amsaꞌ. Natuin hai mneek ki, es naan ate areꞌ saaꞌ reꞌ hai mmoeꞌ sin naan, nok sarit he hai bisa mmoeꞌ ki he miꞌbeiꞌ.
19 Talvez vocês pensem que estamos querendo nos defender diante de vocês, mas não é isso. Falamos como Cristo nos mandaria falar, na presença de Deus. E tudo o que fazemos, queridos amigos, é para ajudar vocês.
20 Karu au ꞌjair he ꞌeit ꞌeu ki, au utenab, kais-kaisaꞌ hi ka mjair fa tuaf on reꞌ au romik. Fin kais-kaisaꞌ anmuiꞌ tuaf reꞌ anmatoe, reꞌ neekn ee nameen, reꞌ natunuꞌ nekaf, reꞌ natenab naan in tuan aa kuun, reꞌ naꞌuab naꞌreꞌuf es in kanan, reꞌ naꞌuab reꞌuf neu es, reꞌ abeꞌot, ma reꞌ nareuꞌ areꞌ saaꞌ ii. Of oniꞌ au ꞌjair tuaf reꞌ hi ka mroim je fa msaꞌ.
20 Tenho medo de que, quando chegar aí, eu os encontre diferentes do que eu gostaria que fossem e que vocês me achem diferente do que gostariam que eu fosse. Tenho medo também de encontrar brigas e ciumeiras, ódio e egoísmo, insultos, falatório, orgulho e desordens.
21 Karu au ꞌeit ꞌeu ki, au utiun gok natuin hi ꞌmoeꞌm ein. Kais-kaisaꞌ Uisneno he namae kau ꞌbi hi humam ma hi matam. Kais-kaisaꞌ au ꞌmoeꞌ tuaf annaben maꞌfenaꞌ, natuin tuaf amfaun naꞌko ki reꞌ nmonin nbin ꞌmoeꞌ maufinu feꞌ, mes ka mroim fa he miꞌpiis, he mibaniꞌ mfain mituin Uisneno In raan amneot ma amnonot. Sin nhaiꞌniis jok! Fin anmuiꞌ tuaf reꞌ anmakoin nok tuaf reꞌ in ka fee ja fa, aiꞌ in ka moen ja fa. Sin nmoꞌen humaꞌ-humaꞌ mes sin ka namaeb ok fa, tua.
21 Receio ainda que na minha próxima visita o meu Deus me humilhe diante de vocês e que eu tenha de chorar por muitos de vocês que continuam a cometer os mesmos pecados que cometiam no passado e não se arrependeram da sua imoralidade sexual, nem das relações sexuais proibidas, nem de outras coisas indecentes que faziam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.