1 Coríntios 7

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Oras ia, au he ꞌtui anmatoom nok areꞌ rasi reꞌ hi mitanan sin imbi hi surat am mak, “On mee? Reko nneis atoin ii, kais ansao, oo?”
1 Agora, a respeito das coisas que me escrevestes. Penso que seria bom ao homem não tocar mulher alguma.
2 On nai: natuin anmuiꞌ mainuan fani-fani he tuaf bisa nmoufu nbi rasi ꞌbuꞌuf amreꞌut, es naan ate, reko nneis atoin es ansao in fee ja kuun. On naan amsaꞌ, bifee jes ansao in moen ja kuun.
2 Todavia, considerando o perigo da incontinência, cada um tenha sua mulher, e cada mulher tenha seu marido.
3 Atoin mafeꞌe ki! Kais ampenan ho fee jan in hak he ntuup nabua nok ko. Ma bifee mamoneꞌ ki! Kais ampenan ho moen jan in hak he ntuup nabua nok ko.
3 O marido cumpra o seu dever para com a sua esposa e da mesma forma também a esposa o cumpra para com o marido.
4 Fin bifee mamoen ein annonaꞌ nrair sin aok ein anjarin sin moenk ein sin aꞌmuiꞌk ein. Ma atoin mafeꞌe annonaꞌ nrair sin aok ein anjarin sin feek ein sin aꞌmuiꞌk ein.
4 A mulher não pode dispor de seu corpo: ele pertence ao seu marido. E da mesma forma o marido não pode dispor do seu corpo: ele pertence à sua esposa.
5 Onaim hi kais ammararaꞌkoit, fin hi nua ki ammuiꞌ hak! Onaim karu hi he mꞌonen, ma ka mroim fa he mitenab meu rasi bian, bisa mtahan hi tuam ein akreꞌo, he kais amtuup mibua mbi oors es. Asar fee-mone ki miꞌuab rek-reko nahuun feꞌ, ma hi mꞌakoor. Karu oras onen naan oekꞌ een, reko nneis hi nua ki mibua mfain rabah. Fin karu ka on fa naan ate, ampaant om! Fin niut reuꞌf ein sin aꞌnaakt ee, naꞌokiꞌ tuaf ate rabah, neu tuaf-tuaf reꞌ ka nabeiꞌ fa he ntahan in tuan aa kuun.
5 Não vos recuseis um ao outro, a não ser de comum acordo, por algum tempo, para vos aplicardes à oração; e depois retornai novamente um para o outro, para que não vos tente Satanás por vossa incontinência.
6 Rasi reꞌ ia, au suma ꞌfee je utuin au penit, ka Uisneno In atoorn aa fa.
6 Isto digo como concessão, não como ordem.
7 Utuin au tenab, reko nneis kais amsao, on reꞌ au reꞌ ka ꞌsao fa. Mes Uisneno nfee mahinif ma manoef ansuun tuaf, natai nok tuaf naan. Rarit bian In nkonan sin he nmatsaon. Ma bian In ka nkonan sin fa he nmatsaon.
7 Pois quereria que todos fossem como eu; mas cada um tem de Deus um dom particular: uns este, outros aquele.
8 Au he utoon ꞌeu atoin munif ma bifee munif reꞌ ka nsaon fa feꞌ, ma ꞌeu baun bifee ngguin ꞌak, reko nneis hi kais amsao, on reꞌ au reꞌ ka ꞌsao fa.
8 Aos solteiros e às viúvas, digo que lhes é bom se permanecerem assim, como eu.
9 Mes karu ka bisa mtahan maan fa hi tuam ein aan, reko nneis amsao. Reko nneis amsao, fin karu kaah fa te, ho snaas reuꞌf ee of naah nafaniꞌ ko.
9 Mas, se não podem guardar a continência, casem-se. É melhor casar do que abrasar-se.
10 Rasi reꞌ ia ka naꞌko kau fa, tua. Fin au he utoon saaꞌ reꞌ hit Usiꞌ naprenat anrair neu amatsaos ein am nak, bifee mamoneꞌ ka nabeiꞌ fa he nporin nain in mone.
10 Aos casados mando {não eu, mas o Senhor} que a mulher não se separe do marido.
11 Mes, karu in nporin in mone, in kais ansao ntein. Reko nneis, in ntebi nfain ma naraem on nok in mone. On naan amsaꞌ, atoin mafeꞌe ka nabeiꞌ fa he mporin in fee.
11 E, se ela estiver separada, que fique sem se casar, ou que se reconcilie com seu marido. Igualmente, o marido não repudie sua mulher.
12 Rasi reꞌ ia naꞌko kau, ka naꞌko fa hit Usiꞌ. ꞌEu tuaf bian sin, au he uꞌuab on nai: karu atoin asraint ii in fee je ka npirsai fa Kristus te, in kais anporin bifee reꞌ in nsao naan ee naan, karu bifee saꞌo naan anroim he nmoin naꞌkiiꞌ nok ne piut.
12 Aos outros, digo eu, não o Senhor: se um irmão desposou uma mulher pagã {sem a fé} e esta consente em morar com ele, não a repudie.
13 On naan amsaꞌ, karu anmuiꞌ bifee mamoneꞌ, reꞌ in moen je ka npirsai fa Kristus te, in kais anporin atoniꞌ reꞌ ansao naan ee naan, karu atoin saꞌo naan anroim he nmoin naꞌkiiꞌ nok ne piut.
13 Se uma mulher desposou um marido pagão e este consente em coabitar com ela, não repudie o marido.
14 Fin atoin saꞌo reꞌ ka npirsai fa Uisneno kninuꞌ msaꞌ, natuin in nmafuut nok in fee. Ma bifee saꞌo reꞌ ka npirsai fa Uisneno kninuꞌ msaꞌ, natuin in nmafuut nok in mone. Karu kaah fa te, sin aanh ein ka kniunꞌ ein fa. Mes nok ranan ia, sin ntoupu nrair marak akninuꞌ anbi Uisneno In human ma In matan.
14 Porque o marido que não tem a fé é santificado por sua mulher; assim como a mulher que não tem a fé é santificada pelo marido que recebeu a fé. Do contrário, os vossos filhos seriam impuros quando, na realidade, são santos.
15 Mes karu anmuiꞌ atoin saꞌo aiꞌ bifee saꞌo reꞌ ka npirsai fa Uisneno, reꞌ nporin nain in fee aiꞌ in mone apirsait ate, mkonan sin. Rarit atoin saꞌo aiꞌ bifee saꞌo reꞌ anpirsain neun Uisneno, ka nmafutuꞌ ntein fa on reꞌ naan. Fin Uisneno noꞌen ma nnapen ki, he mjair Iin na, he hi bisa mmoin nok mamut, rameꞌ es nok es, ma taininaꞌ.
15 Mas, se o pagão quer separar-se, que se separe; em tal caso, nem o irmão nem a irmã estão ligados. Deus vos chamou a viver em paz.
16 Bifee mamoen ein reꞌ apirsait ein! Ho of oniꞌ bisa msoi mufetin ho mone. Of oniꞌ ka bisa fa. Atoin mafeꞌe reꞌ apirsait ein! Ho of oniꞌ bisa msoi mufetin ho fee. Of oniꞌ ka bisa fa msaꞌ. Hi ka mihiin fa namneo, tua.
16 Aliás, como sabes tu, ó mulher, se salvarás o teu marido? Ou como sabes tu, ó marido, se salvarás a tua mulher?
17 Maski on naan amsaꞌ, mes ansuun-suun tuaf in aꞌtokon ma in aꞌhaken on mee-on mee msaꞌ, oras Uisneno noꞌen naan ki mjair Iin na te, ammoin piut on reꞌ naan nai. Kais miꞌbaniꞌ mteinꞌ ee, fin Uisneno es reꞌ anꞌator anrair je on reꞌ naan. Au unoniꞌ ꞌeu jemaaꞌt ein ok-okeꞌ, atoran reꞌ ia.
17 Quanto ao mais, que cada um viva na condição na qual o Senhor o colocou ou em que o Senhor o chamou. É o que recomendo a todas as igrejas.
18 On reꞌ hi miꞌheriꞌ miit he mikriraꞌ mmak, hi atoin Yahudis, namuni te naꞌ hi mneen Uisneno noꞌen ki te, kais misuan aꞌheriꞌ naan. Ma atoniꞌ reꞌ ka naꞌheriꞌ fa, oras anneen Uisneno noꞌen sin anjarin Iin na te, kais miꞌheriꞌ he njair tanar nak, sin njarin nrarin Uisneno Iin na.
18 O que era circunciso quando foi chamado {à fé}, não dissimule sua circuncisão. Quem era incircunciso, não se faça circuncidar.
19 Karu miꞌheriꞌ miit ate, naan ka maꞌosaꞌ fa. Ma karu ka miꞌheriꞌ fa te, naan ka maꞌosaꞌ fa msaꞌ. Reꞌ maꞌosaꞌ es reꞌ: hit tmoeꞌ tatuin Uisneno In apreent ein.
19 A circuncisão de nada vale, e a incircuncisão de nada vale, o que importa é a observância dos mandamentos de Deus.
20 Oras Uisneno anpiir ma nbetis naan ki mjair Iin na, In ka nreun ki fa he miꞌheriꞌ aiꞌ ka maꞌheriꞌ fa. Onaim maut he hi mibaar on reꞌ naan, tua.
20 Cada um permaneça na profissão em que foi chamado por Deus.
21 Au ꞌfee ꞌteniꞌ aꞌtopeꞌ es antein. Karu ho mjair atoniꞌ in ate oras Uisneno noꞌen ko te, ho mubaar on reꞌ naan amsaꞌ, ka saaꞌ-saaꞌ fa. Mes on reꞌ ho bisa mjair tuaf reꞌ napein fetin naꞌko ate, amjair on reꞌ naan nai! Karu ka bisa fa he mupein fetin muꞌko ate, ka saaꞌ-saaꞌ fa msaꞌ.
21 Eras escravo, quando Deus te chamou? Não te preocupes disto. Mesmo que possas tornar-te livre, antes cuida de aproveitar melhor o teu chamamento.
22 Fin oras Uisneno noꞌen ate he njair Iin ja, ate naan anjair atoni frei reꞌ anmeup neu in Usin et baer aꞌratas. Ma oras atoni frei jes he njair Uisneno Iin ja, atoniꞌ naan anjair Kristus In aan renuꞌ-aan rekaꞌ.
22 Pois o escravo, que foi chamado pelo Senhor, conquistou a liberdade do Senhor. Da mesma forma, quem era livre por ocasião do chamado, fez-se escravo de Cristo.
23 Kristus anbaen nafeek anrair ki neik baen maꞌoos reꞌuf! Onaim hi kais amjair ate meu tuaf bian.
23 Por alto preço fostes comprados, não vos torneis escravos de homens.
24 Aok-bian manekat arki! Oras Uisneno noꞌen ma nnapen ki mjair Iin na, hi ꞌtokom ma hi ꞌhakem on mee-on mee te, maut he on reꞌ naan nai. Kais miꞌbaniꞌ mteinꞌ ee. No maut nai on reꞌ naan, neu Uisneno.
24 Irmãos, cada um permaneça diante de Deus na condição em que estava quando Deus o chamou.
25 Hi mitaan kau anmatoom nok tuaf-tuaf reꞌ ka ntuup-tuup niit fa he nseor gon nok bifee aiꞌ atoniꞌ. Uisneno ka natoon fa neu kau anmatoom nok rasi naan. Mes hi bisa mpirsai saaꞌ reꞌ au uꞌuab ee ia, natuin Uisneno nakriraꞌ ma naruruꞌ In rais kasian ee neu kau. Au teenb ii on nai:
25 A respeito das pessoas virgens, não tenho mandamento do Senhor; porém, dou o meu conselho, como homem que recebeu da misericórdia do Senhor a graça de ser digno de confiança.
26 Oras ia hit tapein haꞌmuꞌit humaꞌ-humaꞌ. Onaim karu atoniꞌ on mee-on mee te, maut he in on reꞌ naan nai. Au sairt ii on nai:
26 Julgo, pois, em razão das dificuldades presentes, ser conveniente ao homem ficar assim como é.
27 Karu ho msao ma mmafutub ho tuam aan mok ho fee jan ate, kais ampoirn ee. Karu ho ka mmafuut fa heen mok ho fee jan antein ate, kais maim he msao mtein.
27 Estás casado? Não procures desligar-te. Não estás casado? Não procures mulher.
28 Mes karu ho mjair he msao msaꞌ, nana ka nsaan fa. Ma karu anmuiꞌ bifee reꞌ ka ntuup-tuup niit fa feꞌ nok atoniꞌ rarit ansao, in ka nsaan fa. Mes mimnau, fin amatsaos ii of napein susat humaꞌ-humaꞌ anbi pah-pinan ia. Au sairt ii he hi kais amsuus on naan.
28 Mas, se queres casar-te, não pecas; assim como a jovem que se casa não peca. Todavia, padecerão a tribulação da carne; e eu quisera poupar-vos.
29 Aok-bian manekat arki! Utuin au teenb ii te, on nai: oors ii npaumaak een, ma neon amsoupt ii npaumaak een. Atoin mafeꞌe, in kais natenab ma nakeo naan ahaa in fee jan kuun, mes in ro he natenab ma nakeo Uisneno msaꞌ.
29 Mas eis o que vos digo, irmãos: o tempo é breve. O que importa é que os que têm mulher vivam como se a não tivessem;
30 On naan amsaꞌ, karu anmuiꞌ tuaf ankuur ma nkae, reko nneis in nhaꞌtain in tuan he kais ankae, he in naꞌbeiꞌ he natenab ma nakeo Uisneno. On naan amsaꞌ, karu anmuiꞌ tuaf reꞌ neekn ee nmariin, reko nneis in nmoeꞌ in tuan ee he kais on reꞌ naan, he in bisa natenab ma nakeo Uisneno. Karu anmuiꞌ tuaf ansoos naꞌbeiꞌ bareꞌ, reko nneis in nmoin on reꞌ tuaf reꞌ anmaꞌmuiꞌ, he in bisa natenab ma nakeo nahiin Uisneno.
30 os que choram, como se não chorassem; os que se alegram, como se não se alegrassem; os que compram, como se não possuíssem;
31 Karu anmuiꞌ tuaf anpaek bareꞌ naꞌko pah-pinan ia, reko nneis in nmoeꞌ in tuan ee nahuum on reꞌ tuaf reꞌ ka nakfiirt on fa neu pah-pinan ia in baerꞌ ein, maut he in natenab ma nakeo nahiin Uisneno. Natuin pah-pinan ia in ranan of namneuk nain.
31 os que usam deste mundo, como se dele não usassem. Porque a figura deste mundo passa.
32 Au ꞌroim he kais hi teenb ein anꞌainuan ok. Fin tuaf reꞌ ka nsao fa naan, in npaek oras mainuan anneis he natenab ma nakeo nahiin Uisneno In romin. Es naan ate, in bisa naim ranan he nmeup he nharineb Uisneno In nekan.
32 Quisera ver-vos livres de toda preocupação. O solteiro cuida das coisas que são do Senhor, de como agradar ao Senhor.
33 — ausente —
33 O casado preocupa-se com as coisas do mundo, procurando agradar à sua esposa.
34 — ausente —
34 A mesma diferença existe com a mulher solteira ou a virgem. Aquela que não é casada cuida das coisas do Senhor, para ser santa no corpo e no espírito; mas a casada cuida das coisas do mundo, procurando agradar ao marido.
35 Au utoon areꞌ rasin reꞌ ia ꞌeu ki, he hi mipein in arekon. Ma au ka ꞌroim fa he ꞌekaꞌ ki. Au roimk ii, hi mmoeꞌ rais reko, mihiin ma mikeo Uisneno In romin, he hi teenb ein kais anbaits ok.
35 Digo isto para vosso proveito, não para vos estender um laço, mas para vos ensinar o que melhor convém, o que vos poderá unir ao Senhor sem partilha.
36 Karu atoin ii anmuꞌi frei reꞌ in toon anmoin naan ii nanokab he nsao goe, maut he in nsao. Saaꞌ antein atoniꞌ naan ka bisa ntahan naan fa in tuan. Sin ka nsanan fa saaꞌ-saaꞌ on naan. Kais amfeꞌ-feꞌen sin piut, rarit namuni te, atoniꞌ naan anmoeꞌ rais reꞌuf.
36 Se alguém julga que é inconveniente para a sua filha ultrapassar a idade de casar-se e que é seu dever casá-la, faça-o como quiser: não há falta alguma em fazê-la casar-se.
37 Mes karu in bisa ntahan naꞌbeiꞌ in tuan, in kais nanapaꞌ in tuan ee he nsao. Fin in nahiin neu in he nmoeꞌ saaꞌ. Maut he in naran ma ntahan aꞌroo reko msaꞌ.
37 Mas aquele que, sem nenhum constrangimento e com perfeita liberdade de escolha, tiver tomado no seu coração a decisão de guardar a sua filha virgem, procede bem.
38 Onaim atoniꞌ reꞌ ansao in afrei, naan reko. Ma reꞌ ka nsao fa naan, reko nneisi ntein.
38 Em suma, aquele que casa a sua filha faz bem; e aquele que não a casa, faz ainda melhor.
39 Bifee mamoneꞌ, ro mafutuꞌ ma naꞌkiiꞌ nok in mone tar antea in nmaet. Mes karu in moen je nmate nrari te, in bole nsao ntein, asar in mone naan, apirsait neu Kristus amsaꞌ.
39 A mulher está ligada ao marido enquanto ele viver. Mas, se morrer o marido, ela fica livre e poderá casar-se com quem quiser, contanto que seja no Senhor.
40 Utuin au penit, banuꞌ naan in nꞌua reko nneis karu in ka nsao ntein fa. Au utenab ꞌak fainekat ia naꞌko Uisneno In Asmanan reꞌ nok kau.
40 Contudo, na minha opinião, ela será mais feliz se permanecer como está. E creio que também eu tenho o Espírito de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.