1 Coríntios 7
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT
1 Oras ia, au he ꞌtui anmatoom nok areꞌ rasi reꞌ hi mitanan sin imbi hi surat am mak, “On mee? Reko nneis atoin ii, kais ansao, oo?”
1 Agora, quanto às perguntas que vocês me fizeram em sua carta, digo que é bom que o homem não toque em mulher.
2 On nai: natuin anmuiꞌ mainuan fani-fani he tuaf bisa nmoufu nbi rasi ꞌbuꞌuf amreꞌut, es naan ate, reko nneis atoin es ansao in fee ja kuun. On naan amsaꞌ, bifee jes ansao in moen ja kuun.
2 Mas, uma vez que há tanta imoralidade sexual, cada homem deve ter sua própria esposa, e cada mulher, seu próprio marido.
3 Atoin mafeꞌe ki! Kais ampenan ho fee jan in hak he ntuup nabua nok ko. Ma bifee mamoneꞌ ki! Kais ampenan ho moen jan in hak he ntuup nabua nok ko.
3 O marido deve satisfazer as necessidades conjugais de sua esposa, e a esposa deve fazer o mesmo por seu marido.
4 Fin bifee mamoen ein annonaꞌ nrair sin aok ein anjarin sin moenk ein sin aꞌmuiꞌk ein. Ma atoin mafeꞌe annonaꞌ nrair sin aok ein anjarin sin feek ein sin aꞌmuiꞌk ein.
4 A esposa não tem autoridade sobre seu corpo, mas sim o marido. Da mesma forma, não é o marido que tem autoridade sobre seu corpo, mas sim a esposa.
5 Onaim hi kais ammararaꞌkoit, fin hi nua ki ammuiꞌ hak! Onaim karu hi he mꞌonen, ma ka mroim fa he mitenab meu rasi bian, bisa mtahan hi tuam ein akreꞌo, he kais amtuup mibua mbi oors es. Asar fee-mone ki miꞌuab rek-reko nahuun feꞌ, ma hi mꞌakoor. Karu oras onen naan oekꞌ een, reko nneis hi nua ki mibua mfain rabah. Fin karu ka on fa naan ate, ampaant om! Fin niut reuꞌf ein sin aꞌnaakt ee, naꞌokiꞌ tuaf ate rabah, neu tuaf-tuaf reꞌ ka nabeiꞌ fa he ntahan in tuan aa kuun.
5 Não privem um ao outro de terem relações, a menos que ambos concordem em abster-se da intimidade sexual por certo tempo, a fim de se dedicarem de modo mais pleno à oração. Depois disso, unam-se novamente, para que Satanás não os tente por causa de sua falta de domínio próprio.
6 Rasi reꞌ ia, au suma ꞌfee je utuin au penit, ka Uisneno In atoorn aa fa.
6 Digo isso como concessão, e não como mandamento.
7 Utuin au tenab, reko nneis kais amsao, on reꞌ au reꞌ ka ꞌsao fa. Mes Uisneno nfee mahinif ma manoef ansuun tuaf, natai nok tuaf naan. Rarit bian In nkonan sin he nmatsaon. Ma bian In ka nkonan sin fa he nmatsaon.
7 Gostaria que todos fossem como eu, mas cada um tem seu próprio dom, concedido por Deus: um tem este tipo de dom, o outro, aquele.
8 Au he utoon ꞌeu atoin munif ma bifee munif reꞌ ka nsaon fa feꞌ, ma ꞌeu baun bifee ngguin ꞌak, reko nneis hi kais amsao, on reꞌ au reꞌ ka ꞌsao fa.
8 Portanto, digo aos solteiros e às viúvas: é melhor que permaneçam como eu.
9 Mes karu ka bisa mtahan maan fa hi tuam ein aan, reko nneis amsao. Reko nneis amsao, fin karu kaah fa te, ho snaas reuꞌf ee of naah nafaniꞌ ko.
9 Mas, se não conseguirem se controlar, devem se casar. É melhor se casar que arder em desejo.
10 Rasi reꞌ ia ka naꞌko kau fa, tua. Fin au he utoon saaꞌ reꞌ hit Usiꞌ naprenat anrair neu amatsaos ein am nak, bifee mamoneꞌ ka nabeiꞌ fa he nporin nain in mone.
10 Para os casados, porém, tenho uma ordem que não vem de mim, mas do Senhor: a esposa não deve se separar do marido.
11 Mes, karu in nporin in mone, in kais ansao ntein. Reko nneis, in ntebi nfain ma naraem on nok in mone. On naan amsaꞌ, atoin mafeꞌe ka nabeiꞌ fa he mporin in fee.
11 Mas, se o fizer, que permaneça solteira ou se reconcilie com ele. E o marido não deve se separar da esposa.
12 Rasi reꞌ ia naꞌko kau, ka naꞌko fa hit Usiꞌ. ꞌEu tuaf bian sin, au he uꞌuab on nai: karu atoin asraint ii in fee je ka npirsai fa Kristus te, in kais anporin bifee reꞌ in nsao naan ee naan, karu bifee saꞌo naan anroim he nmoin naꞌkiiꞌ nok ne piut.
12 Agora me dirijo aos demais, embora o Senhor não tenha dado instrução específica a respeito. Se um irmão for casado com uma mulher descrente e ela estiver disposta a continuar vivendo com ele, não se separe dela.
13 On naan amsaꞌ, karu anmuiꞌ bifee mamoneꞌ, reꞌ in moen je ka npirsai fa Kristus te, in kais anporin atoniꞌ reꞌ ansao naan ee naan, karu atoin saꞌo naan anroim he nmoin naꞌkiiꞌ nok ne piut.
13 E, se uma irmã for casada com um homem descrente e ele estiver disposto a continuar vivendo com ela, não se separe dele.
14 Fin atoin saꞌo reꞌ ka npirsai fa Uisneno kninuꞌ msaꞌ, natuin in nmafuut nok in fee. Ma bifee saꞌo reꞌ ka npirsai fa Uisneno kninuꞌ msaꞌ, natuin in nmafuut nok in mone. Karu kaah fa te, sin aanh ein ka kniunꞌ ein fa. Mes nok ranan ia, sin ntoupu nrair marak akninuꞌ anbi Uisneno In human ma In matan.
14 Pois o marido descrente é santificado pela esposa, e a esposa descrente é santificada pelo marido. Do contrário, os filhos seriam impuros, mas eles são santos.
15 Mes karu anmuiꞌ atoin saꞌo aiꞌ bifee saꞌo reꞌ ka npirsai fa Uisneno, reꞌ nporin nain in fee aiꞌ in mone apirsait ate, mkonan sin. Rarit atoin saꞌo aiꞌ bifee saꞌo reꞌ anpirsain neun Uisneno, ka nmafutuꞌ ntein fa on reꞌ naan. Fin Uisneno noꞌen ma nnapen ki, he mjair Iin na, he hi bisa mmoin nok mamut, rameꞌ es nok es, ma taininaꞌ.
15 Se, porém, o cônjuge descrente insistir em se separar, deixe-o ir. Nesses casos, o irmão ou a irmã não está mais preso à outra pessoa, pois Deus os chamou para viver em paz.
16 Bifee mamoen ein reꞌ apirsait ein! Ho of oniꞌ bisa msoi mufetin ho mone. Of oniꞌ ka bisa fa. Atoin mafeꞌe reꞌ apirsait ein! Ho of oniꞌ bisa msoi mufetin ho fee. Of oniꞌ ka bisa fa msaꞌ. Hi ka mihiin fa namneo, tua.
16 Você, esposa, como sabe que seu marido poderia ser salvo por sua causa? E você, marido, como sabe que sua esposa poderia ser salva por sua causa?
17 Maski on naan amsaꞌ, mes ansuun-suun tuaf in aꞌtokon ma in aꞌhaken on mee-on mee msaꞌ, oras Uisneno noꞌen naan ki mjair Iin na te, ammoin piut on reꞌ naan nai. Kais miꞌbaniꞌ mteinꞌ ee, fin Uisneno es reꞌ anꞌator anrair je on reꞌ naan. Au unoniꞌ ꞌeu jemaaꞌt ein ok-okeꞌ, atoran reꞌ ia.
17 Cada um continue a viver na situação em que o Senhor o colocou, e cada um permaneça como estava quando Deus o chamou. Essa é minha regra para todas as igrejas.
18 On reꞌ hi miꞌheriꞌ miit he mikriraꞌ mmak, hi atoin Yahudis, namuni te naꞌ hi mneen Uisneno noꞌen ki te, kais misuan aꞌheriꞌ naan. Ma atoniꞌ reꞌ ka naꞌheriꞌ fa, oras anneen Uisneno noꞌen sin anjarin Iin na te, kais miꞌheriꞌ he njair tanar nak, sin njarin nrarin Uisneno Iin na.
18 Se um homem foi circuncidado antes de crer, não deve tentar mudar sua condição. E, se um homem não foi circuncidado antes de crer, não o deve ser agora.
19 Karu miꞌheriꞌ miit ate, naan ka maꞌosaꞌ fa. Ma karu ka miꞌheriꞌ fa te, naan ka maꞌosaꞌ fa msaꞌ. Reꞌ maꞌosaꞌ es reꞌ: hit tmoeꞌ tatuin Uisneno In apreent ein.
19 Pois não faz diferença se ele foi circuncidado ou não. O importante é que obedeça aos mandamentos de Deus.
20 Oras Uisneno anpiir ma nbetis naan ki mjair Iin na, In ka nreun ki fa he miꞌheriꞌ aiꞌ ka maꞌheriꞌ fa. Onaim maut he hi mibaar on reꞌ naan, tua.
20 Sim, cada um deve permanecer como estava quando Deus o chamou.
21 Au ꞌfee ꞌteniꞌ aꞌtopeꞌ es antein. Karu ho mjair atoniꞌ in ate oras Uisneno noꞌen ko te, ho mubaar on reꞌ naan amsaꞌ, ka saaꞌ-saaꞌ fa. Mes on reꞌ ho bisa mjair tuaf reꞌ napein fetin naꞌko ate, amjair on reꞌ naan nai! Karu ka bisa fa he mupein fetin muꞌko ate, ka saaꞌ-saaꞌ fa msaꞌ.
21 Você foi chamado sendo escravo? Não deixe que isso o preocupe, mas, se tiver a oportunidade de ficar livre, aproveite-a.
22 Fin oras Uisneno noꞌen ate he njair Iin ja, ate naan anjair atoni frei reꞌ anmeup neu in Usin et baer aꞌratas. Ma oras atoni frei jes he njair Uisneno Iin ja, atoniꞌ naan anjair Kristus In aan renuꞌ-aan rekaꞌ.
22 E, se você era escravo quando o Senhor o chamou, agora é livre no Senhor. E, se você era livre quando o Senhor o chamou, agora é escravo de Cristo.
23 Kristus anbaen nafeek anrair ki neik baen maꞌoos reꞌuf! Onaim hi kais amjair ate meu tuaf bian.
23 Vocês foram comprados por alto preço, portanto não se deixem escravizar pelo mundo.
24 Aok-bian manekat arki! Oras Uisneno noꞌen ma nnapen ki mjair Iin na, hi ꞌtokom ma hi ꞌhakem on mee-on mee te, maut he on reꞌ naan nai. Kais miꞌbaniꞌ mteinꞌ ee. No maut nai on reꞌ naan, neu Uisneno.
24 Cada um de vocês, irmãos, deve permanecer como estava quando Deus os chamou.
25 Hi mitaan kau anmatoom nok tuaf-tuaf reꞌ ka ntuup-tuup niit fa he nseor gon nok bifee aiꞌ atoniꞌ. Uisneno ka natoon fa neu kau anmatoom nok rasi naan. Mes hi bisa mpirsai saaꞌ reꞌ au uꞌuab ee ia, natuin Uisneno nakriraꞌ ma naruruꞌ In rais kasian ee neu kau. Au teenb ii on nai:
25 Quanto à pergunta sobre as moças que ainda não se casaram, não tenho para elas um mandamento do Senhor. Em sua misericórdia, porém, o Senhor me deu sabedoria confiável, e eu a compartilharei com vocês.
26 Oras ia hit tapein haꞌmuꞌit humaꞌ-humaꞌ. Onaim karu atoniꞌ on mee-on mee te, maut he in on reꞌ naan nai. Au sairt ii on nai:
26 Tendo em vista as dificuldades de nosso tempo, creio que é melhor que permaneçam como estão.
27 Karu ho msao ma mmafutub ho tuam aan mok ho fee jan ate, kais ampoirn ee. Karu ho ka mmafuut fa heen mok ho fee jan antein ate, kais maim he msao mtein.
27 Se você já tem esposa, não procure se separar. Se não tem esposa, não procure se casar.
28 Mes karu ho mjair he msao msaꞌ, nana ka nsaan fa. Ma karu anmuiꞌ bifee reꞌ ka ntuup-tuup niit fa feꞌ nok atoniꞌ rarit ansao, in ka nsaan fa. Mes mimnau, fin amatsaos ii of napein susat humaꞌ-humaꞌ anbi pah-pinan ia. Au sairt ii he hi kais amsuus on naan.
28 Se, contudo, vier a se casar, não é pecado. E, se uma moça se casar, também não é pecado. No entanto, aqueles que se casarem em tempos como os atuais terão de enfrentar dificuldades, e minha intenção é poupá-los disso.
29 Aok-bian manekat arki! Utuin au teenb ii te, on nai: oors ii npaumaak een, ma neon amsoupt ii npaumaak een. Atoin mafeꞌe, in kais natenab ma nakeo naan ahaa in fee jan kuun, mes in ro he natenab ma nakeo Uisneno msaꞌ.
29 Irmãos, isto é o que quero dizer: o tempo que resta é muito curto. Portanto, de agora em diante, aqueles que têm esposa devem agir como se não fossem casados.
30 On naan amsaꞌ, karu anmuiꞌ tuaf ankuur ma nkae, reko nneis in nhaꞌtain in tuan he kais ankae, he in naꞌbeiꞌ he natenab ma nakeo Uisneno. On naan amsaꞌ, karu anmuiꞌ tuaf reꞌ neekn ee nmariin, reko nneis in nmoeꞌ in tuan ee he kais on reꞌ naan, he in bisa natenab ma nakeo Uisneno. Karu anmuiꞌ tuaf ansoos naꞌbeiꞌ bareꞌ, reko nneis in nmoin on reꞌ tuaf reꞌ anmaꞌmuiꞌ, he in bisa natenab ma nakeo nahiin Uisneno.
30 Aqueles que choram, que se alegram ou que compram coisas não devem se entregar totalmente à tristeza, à alegria ou aos bens.
31 Karu anmuiꞌ tuaf anpaek bareꞌ naꞌko pah-pinan ia, reko nneis in nmoeꞌ in tuan ee nahuum on reꞌ tuaf reꞌ ka nakfiirt on fa neu pah-pinan ia in baerꞌ ein, maut he in natenab ma nakeo nahiin Uisneno. Natuin pah-pinan ia in ranan of namneuk nain.
31 Aqueles que usam as coisas deste mundo não devem se apegar a elas, pois este mundo, como o conhecemos, logo passará.
32 Au ꞌroim he kais hi teenb ein anꞌainuan ok. Fin tuaf reꞌ ka nsao fa naan, in npaek oras mainuan anneis he natenab ma nakeo nahiin Uisneno In romin. Es naan ate, in bisa naim ranan he nmeup he nharineb Uisneno In nekan.
32 Quero que estejam livres das preocupações desta vida. O homem que não é casado tem mais tempo para se dedicar à obra do Senhor e pensar em como agradá-lo.
33 — ausente —
33 Mas o homem casado precisa pensar em suas responsabilidades neste mundo e em como agradar sua esposa.
34 — ausente —
34 Seus interesses estão divididos. Da mesma forma, a mulher que não é casada ou que nunca se casou pode se dedicar ao Senhor e ser santa de corpo e espírito. Mas a mulher casada precisa pensar em suas responsabilidades aqui na terra e em como agradar seu marido.
35 Au utoon areꞌ rasin reꞌ ia ꞌeu ki, he hi mipein in arekon. Ma au ka ꞌroim fa he ꞌekaꞌ ki. Au roimk ii, hi mmoeꞌ rais reko, mihiin ma mikeo Uisneno In romin, he hi teenb ein kais anbaits ok.
35 Digo isso para seu bem, e não para lhes impor restrições. Quero que façam aquilo que os ajudará a servir melhor ao Senhor, com o mínimo possível de distrações.
36 Karu atoin ii anmuꞌi frei reꞌ in toon anmoin naan ii nanokab he nsao goe, maut he in nsao. Saaꞌ antein atoniꞌ naan ka bisa ntahan naan fa in tuan. Sin ka nsanan fa saaꞌ-saaꞌ on naan. Kais amfeꞌ-feꞌen sin piut, rarit namuni te, atoniꞌ naan anmoeꞌ rais reꞌuf.
36 Se, contudo, um homem acredita que está tratando sua noiva de forma inapropriada e que seus impulsos vão além de suas forças, que se case com ela, como é desejo dele. Não é pecado.
37 Mes karu in bisa ntahan naꞌbeiꞌ in tuan, in kais nanapaꞌ in tuan ee he nsao. Fin in nahiin neu in he nmoeꞌ saaꞌ. Maut he in naran ma ntahan aꞌroo reko msaꞌ.
37 Mas, se tiver assumido um compromisso firme, e não houver urgência, e ele for capaz de controlar sua paixão, faz bem em não se casar.
38 Onaim atoniꞌ reꞌ ansao in afrei, naan reko. Ma reꞌ ka nsao fa naan, reko nneisi ntein.
38 Portanto, quem se casa com sua noiva faz bem, e quem não se casa faz melhor ainda.
39 Bifee mamoneꞌ, ro mafutuꞌ ma naꞌkiiꞌ nok in mone tar antea in nmaet. Mes karu in moen je nmate nrari te, in bole nsao ntein, asar in mone naan, apirsait neu Kristus amsaꞌ.
39 A esposa está ligada ao marido enquanto ele viver. Se o marido morrer, ela está livre para se casar com quem quiser, desde que seja um irmão no Senhor.
40 Utuin au penit, banuꞌ naan in nꞌua reko nneis karu in ka nsao ntein fa. Au utenab ꞌak fainekat ia naꞌko Uisneno In Asmanan reꞌ nok kau.
40 Em minha opinião, porém, seria melhor que ela não se casasse novamente, e creio que, ao dizer isso, lhes dou o conselho do Espírito de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.