Romanos 7
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs NVT
1 Gɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́né, ámá mɨpé sɨnɨ sɨŋɨ́ nɨŋwearɨ́ná ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨnɨŋɨ́pimɨ xɨ́dɨpɨ́rɨ́a nánɨ uxeŋwɨrárɨnɨŋɨ́pɨ nánɨ sɨnɨ majɨ́á rimónɨŋoɨ? Ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨnɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨgɨ́áyɨ́né eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
1 Agora, irmãos, vocês que conhecem a lei, não sabem que ela se aplica apenas enquanto a pessoa vive?
2 Ewayɨ́ ikaxɨ́ rɨpɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmoranéná nionɨ seararɨŋápɨ ananɨ dɨŋɨ́ mopaxɨ́rɨnɨ. Apɨxɨ́ oxɨ́ nɨmeánɨrɨ́ná ŋwɨ́ ikaxɨ́ “Oxɨ́ nɨmeánɨrɨ́ná o tɨ́nɨ anɨŋɨ́ kumɨxɨnɨrɨ́ɨnɨ.” rɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ oxo sɨnɨ ŋweaŋáná o tɨ́nɨ nawínɨ ŋweanɨ́a nánɨ ɨ́ánɨŋɨ́ xeŋwɨrárɨnɨnɨ. E nerɨ aí oxo nɨperɨ́náyɨ́, ŋwɨ́ ikaxɨ́ ímɨ xegɨ́ oxo nánɨ ɨ́ánɨŋɨ́ xeŋwɨrárɨnɨŋɨ́pimɨ rɨxa rakiowárɨnɨnɨ.
2 Por exemplo, quando uma mulher se casa, a lei a une a seu marido enquanto ele estiver vivo. No entanto, se ele morrer, as leis do casamento já não se aplicarão à mulher.
3 Ayɨnánɨ íyá oxo mɨpé sɨnɨ sɨŋɨ́ ŋweaŋáná omɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurɨ womɨ meánáná “Ámá o oyá apɨxírɨnɨ.” rɨpɨ́rɨ́árɨnɨ. E nerɨ aí íyá oxo péánáyɨ́, ŋwɨ́ ikaxɨ́ o nánɨ ɨ́ánɨŋɨ́ xeŋwɨrárɨnɨŋɨ́pimɨ rɨxa rakiowárɨnɨ́ɨ́ eŋagɨ nánɨ í nurɨ womɨ meánɨ́agɨ aí “Ámá o oyá apɨxírɨnɨ.” rɨpɨ́rɨ́ámanɨ.
3 Portanto, enquanto o marido estiver vivo, se ela se casar com outro homem, cometerá adultério. Mas, se o marido morrer, ela ficará livre dessa lei e não cometerá adultério ao se casar novamente.
4 Ayɨnánɨ gɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́né, ámá pegɨ́áyɨ́ pí pí ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨnɨŋɨ́pɨ sɨnɨ ɨ́ánɨŋɨ́ mɨxeŋwɨrárɨnɨgɨ́ápa seyɨ́né enɨ Kiraiso tɨ́nɨ nawínɨ ikárɨnɨgɨ́áyɨ́né, xɨ́o peŋɨ́pimɨ dánɨ rɨxa pegɨ́á eŋagɨ nánɨ sɨnɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ dánɨ wé rónɨŋɨ́ oimónaneyɨnɨro xɨ́dɨpɨ́rɨ́a nánɨ ɨ́ánɨŋɨ́ mɨseaxeŋwɨrárɨnɨ. Seyɨ́né enɨ ámá wo tɨ́nɨ —O nɨpémáná ámɨ sɨŋɨ́ nerɨ wiápɨ́nɨmeaŋorɨnɨ. Seyɨ́né enɨ ámá o tɨ́nɨ nawínɨ nɨkumɨxɨnɨro Gorɨxo nánɨ neróná íkɨ́á sogwɨ́ naŋɨ́ wearɨŋɨ́na yapɨ imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ sɨnɨ ɨ́ánɨŋɨ́ mɨseaxeŋwɨrárɨnɨ.
4 Assim, meus irmãos, vocês morreram para o poder da lei quando morreram com Cristo, e agora estão unidos com aquele que foi ressuscitado dos mortos. Como resultado, podemos produzir uma colheita de boas obras para Deus.
5 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Nene sɨnɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́ró ámá wigɨ́ dɨŋɨ́yo nɨxɨ́dɨróná yarɨgɨ́ápa neranéná ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá neainarɨŋɨ́pɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ dánɨ sɨwánɨŋɨ́ neaipiomeaagɨ́rɨnɨ. E yagɨ́ eŋagɨ nánɨ anɨ́nanɨ́wá nánɨ íkɨ́á sogwɨ́ sɨpí wearɨŋɨ́na yapɨ yagwárɨnɨ.
5 Quando éramos controlados pela natureza humana, desejos pecaminosos atuavam dentro de nós, e a lei despertava esses desejos maus, que produziam uma colheita de obras pecaminosas cujo resultado era a morte.
6 E nerɨ aí rɨxa peŋwaénénɨŋɨ́ nimónɨrane nánɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́ xámɨ ɨ́ánɨŋɨ́ neaxeŋwɨrárɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ gwɨ́nɨŋɨ́ neaíkweawárɨnɨŋenerɨnɨ. Ayɨnánɨ agwɨ nene Gorɨxomɨ nuxɨ́dɨranéná xámɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨ́wamɨŋɨ́ eagɨ́ápimɨnɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnaxɨ́dɨrane yagwápimɨ mé ámɨ sɨŋɨ́ bɨ, xɨ́oyá kwíyɨ́ neaíwapɨyarɨŋɨ́pimɨ nɨxɨ́dɨrɨ yarɨŋwɨnɨ.
6 Agora, porém, fomos libertos da lei, pois morremos para ela e já não estamos presos a seu poder. Podemos servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à letra da lei, mas da maneira nova, vivendo no Espírito.
7 Ayɨnánɨ píoɨ ranɨréwɨnɨ? “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ sɨpírɨnɨ.” ranɨréwɨnɨ? Oweoɨ, wí e rɨpaxɨ́ menɨnɨ. Niɨwanɨŋonɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ ɨ́á mɨropa nerɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, arɨge nerɨ “E nerɨ́ná ayɨ́ ɨ́wɨ́ rɨ́a yarɨŋɨnɨ?” yaiwimɨnɨrɨ eŋárɨnɨ? Ŋwɨ́ ikaxɨ́ “Amɨpí wayá sɨŋwɨ́ ɨ́wɨ́ mɨwɨnɨpa erɨ́ɨnɨ.” rɨnɨŋɨ́pɨ meánɨpa nerɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, nionɨ arɨge apɨ nánɨ nɨjɨ́á nimónɨrɨ “Sɨŋwɨ́ ɨ́wɨ́ nɨwɨnɨrɨ́ná ayɨ́ ɨ́wɨ́ rɨ́a yarɨŋɨnɨ?” yaiwimɨnɨrɨ eŋárɨnɨ?
7 Por acaso estou dizendo que a lei de Deus é pecaminosa? Claro que não! Na verdade, foi a lei que me mostrou meu pecado. Eu jamais saberia que cobiçar é errado se a lei não dissesse: “Não cobice”.
8 Ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ “Sɨŋwɨ́ ɨ́wɨ́ mɨwɨnɨpa erɨ́ɨnɨ.” rɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ ananɨ amɨpí xɨxegɨ́nɨ sɨŋwɨ́ ɨ́wɨ́ owɨnɨnɨrɨ nánɨ sɨwá nipiomeaŋɨ́rɨnɨ. Sɨŋwɨ́ ɨ́wɨ́ wɨnɨmɨ́a nánɨ apɨ apɨ sɨwánɨŋɨ́ nipiomeáagɨ apɨ e eŋárɨnɨ. Ŋwɨ́ ikaxɨ́ “E mepanɨ. E mepanɨ.” rɨnɨŋɨ́pɨ mɨrɨnɨpa nerɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá neainarɨŋɨ́pɨ sɨwá wí mɨneaipiomeapaxɨ́ imónɨmɨnɨrɨ eŋɨ́ meŋagɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ.
8 Mas o pecado usou esse mandamento para despertar dentro de mim todo tipo de desejo cobiçoso. Se não houvesse lei, o pecado não teria esse poder.
9 Eŋíná nionɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ nánɨ majɨ́á nimónɨrɨ́ná “Ananɨ naŋonɨrɨnɨ.” nɨyaiwinɨrɨ maiwí ŋweaagárɨnɨ. Íná ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ nɨnɨmeámɨ sánɨŋɨ́ nɨmewéagɨ aiwɨ nionɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ nánɨ rɨxa nɨjɨ́á nimónɨrɨ́náyɨ́, ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ saiwiárɨ́nɨŋɨ́ niŋɨ́rɨnɨ. E níagɨ nánɨ nionɨ “Ɨ́wɨ́ yarɨŋáonɨrɨ́anɨ?” nɨyaiwinɨrɨ “Gorɨxoyá sɨŋwɨ́yo dánɨ anɨ́nɨ́ɨmɨgɨnɨrɨ yarɨŋáonɨrɨ́anɨ?” yaiwinɨŋanigɨnɨ.
9 Houve um tempo em que eu vivia sem a lei. No entanto, quando tomei conhecimento do mandamento, o pecado ganhou vida,
10 “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ nionɨ nɨxɨ́dɨrɨ́ná dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨmɨ́a nánɨ imónɨŋɨ́pɨrɨ́anɨ?” xámɨ dɨŋɨ́ e nɨyaiwirɨ aí píránɨŋɨ́ nɨjɨ́á nimónɨrɨ́ná apɨ sɨwá rénɨŋɨ́ niŋɨ́rɨnɨ, “Joxɨ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋoxɨmanɨ. Nanɨ́nɨrɨ́árɨnɨ.” Sɨwá énɨŋɨ́ niŋɨ́rɨnɨ.
10 e eu morri. Assim, descobri que os mandamentos da lei, que deveriam trazer vida, trouxeram, em vez disso, morte.
11 Ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ dánɨ sɨwá nɨnipiomearɨ́ná yapɨ́ nɨníwapɨyirɨ nánɨ́nɨmɨ́a nánɨ niŋɨ́ eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
11 O pecado se aproveitou desses mandamentos e me enganou, e fez uso deles para me matar.
12 Ayɨnánɨ re nɨyaiwirane nɨjɨ́á imónɨŋwɨnɨ, “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ imónɨŋagɨ nánɨ awiaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ dánɨ sekaxɨ́ rɨnɨŋɨ́yɨ́ nɨ́nɨ awiaxɨ́ imónɨnɨ. Wé rónɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ nánɨ rɨnɨrɨ naŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ nánɨ rɨnɨrɨ yarɨŋɨ́yɨ́rɨnɨ.” E nɨyaiwirane nɨjɨ́á imónɨŋwɨnɨ.
12 Isso, porém, só demonstra que a lei em si é santa, e santos, justos e bons são seus mandamentos.
13 Ayɨnánɨ “Naŋɨ́ imónɨŋɨ́ apɨ nionɨ anɨ́nɨmɨ́a nánɨ nimɨxɨŋɨ́rɨnɨ.” rɨmɨnɨréɨnɨ? Oweoɨ, wí e rɨpaxɨ́ mimónɨnɨ. Gorɨxo nionɨ rɨpiaú yaiwíwɨnɨgɨnɨrɨ ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ xe ɨ́wɨ́ enɨ́a nánɨ wíwapɨyirɨ anɨ́nɨnɨ́a nánɨ wimɨxɨrɨ oenɨrɨ sɨŋwɨ́ nanɨŋɨnigɨnɨ, “Ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ re eŋɨ́rɨ́anɨ? Ŋwɨ́ ikaxɨ́pimɨ dánɨ —Apɨ naŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apimɨ dánɨ anɨ́nɨmɨ́a nánɨ nimɨxɨmɨnɨrɨ eŋɨ́rɨ́anɨ?” yaiwirɨ “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ sɨwá nipiomeaarɨŋagɨ nánɨ ɨ́wɨ́ ayɨ́ aga xwɨrɨ́á ninɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨrɨ́anɨ?” enɨ yaiwirɨ éwɨnɨgɨnɨrɨ ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ xe ɨ́wɨ́ enɨ́a nánɨ wíwapɨyirɨ anɨ́nɨnɨ́a nánɨ wimɨxɨrɨ oenɨrɨ sɨŋwɨ́ nanɨŋɨnigɨnɨ.
13 Mas, então, a lei, que é boa, foi responsável por minha morte? Claro que não! O pecado usou o que era bom para me condenar à morte. Vemos, com isso, como o pecado é terrível, usando os bons mandamentos de Deus para seus próprios fins perversos.
14 Nene nɨjɨ́árɨnɨ. Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ dánɨ kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ xɨ́o wimónarɨŋɨ́pɨ nánɨ sɨwá neaiarɨŋagɨ aí ɨ́wɨ́ nánɨ áxeŋwarɨ́ ninárɨnɨŋonɨ eŋagɨ nánɨ nionɨ gɨ́ nimónarɨŋɨ́pimɨ xɨ́darɨŋárɨnɨ.
14 O problema não está na lei, pois ela é espiritual e boa. O problema está em mim, pois sou humano, escravo do pecado.
15 Ayɨ́ rɨpɨ seararɨŋɨnɨ, “Nionɨ yarɨŋápɨ nánɨ ududɨ́ ninarɨnɨ. ‘Apɨ oemɨnɨ.’ nimónarɨŋɨ́pɨ mé sɨpípɨ, xwɨrɨ́á ninarɨŋɨ́pɨ aí yarɨŋárɨnɨ.” seararɨŋɨnɨ.
15 Não entendo a mim mesmo, pois quero fazer o que é certo, mas não o faço. Em vez disso, faço aquilo que odeio.
16 Nionɨ “Sɨpí apɨ mepa oemɨnɨ.” nimónarɨŋɨ́pɨ nerɨ́náyɨ́, ayɨ́ “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨnɨŋɨ́pɨ naŋɨ́ imónɨnɨ.” rɨnɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ́nɨŋɨ́ nɨrɨrɨ woákɨ́kɨ́ yarɨŋɨnɨ.
16 Mas, se eu sei que o que faço é errado, isso mostra que concordo que a lei é boa.
17 Ayɨnánɨ “Nionɨ sɨpí apɨ oemɨnɨ.” nimónɨ́agɨ nánɨ e yarɨŋámanɨ. Ɨ́wɨ́ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́ gɨ́ xwioxɨ́yo nɨroŋɨ́pimɨ dánɨ nináná sɨpí e yarɨŋárɨnɨ.
17 Portanto, não sou eu quem faz o que é errado, mas o pecado que habita em mim.
18 Nionɨ “Naŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ oemɨnɨ.” nɨnimónɨrɨ aiwɨ wí mepa nerɨ nánɨ dɨŋɨ́ re nɨyaiwirɨ nɨjɨ́á imónɨŋɨnɨ, “Gɨ́ xwioxɨ́yo —Nionɨ gɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ nɨnimónɨrɨ xɨ́darɨŋápɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ. Gɨ́ xwioxɨ́yo nɨpɨkwɨnɨ mimónɨŋɨ́pɨnɨ rɨ́a nínɨnɨ?” nɨyaiwirɨ nɨjɨ́á imónɨŋɨnɨ.
18 E eu sei que em mim, isto é, em minha natureza humana, não há nada de bom, pois quero fazer o que é certo, mas não consigo.
19 Ayɨ́ apɨrɨnɨ. “Naŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ oemɨnɨ.” nimónarɨŋɨ́pɨ mepa nerɨ sɨpí “Mepa oemɨnɨ.” nimónarɨŋɨ́pɨ yarɨŋárɨnɨ.
19 Quero fazer o bem, mas não o faço. Não quero fazer o que é errado, mas, ainda assim, o faço.
20 Nionɨ “Sɨpí mepa oemɨnɨ.” nimónarɨŋɨ́pɨ yarɨŋá eŋagɨ nánɨ ayɨ́ niɨwanɨŋonɨ “Sɨpí apɨ oemɨnɨ.” nimónɨ́agɨ nánɨ e yarɨŋámanɨ. Ɨ́wɨ́ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́ gɨ́ xwioxɨ́yo nínɨŋɨ́pimɨ dánɨ yarɨŋárɨnɨ.
20 Então, se faço o que não quero, na verdade não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Ayɨnánɨ nionɨ íníná yarɨŋápimɨ dánɨ sɨŋwɨ́ re anɨmeánɨ́ɨnɨ. “Naŋɨ́ oemɨnɨ.” nimónarɨŋonɨ sɨpí nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́ gɨ́ xwioxɨ́yo nínɨŋɨ́pɨ pɨ́rɨ́ nɨrakiarɨŋɨ́rɨnɨ.
21 Assim, descobri esta lei em minha vida: quando quero fazer o que é certo, percebo que o mal está presente em mim.
22 Gɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ Gorɨxo rɨŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmorɨ́ná “Ayɨ́ naŋɨ́rɨnɨ.” nɨyaiwirɨ yayɨ́ ninarɨŋagɨ aiwɨ
22 Amo a lei de Deus de todo o coração.
23 gɨ́ xwioxɨ́yo nínɨŋɨ́pimɨ dánɨ niarɨŋɨ́pɨ xegɨ́ bɨ imónɨŋagɨ anɨmeánɨŋɨnɨ. Gɨ́ xwioxɨ́yo nɨpɨkwɨnɨ mimónɨŋɨ́ nínɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ Gorɨxoyá gɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ “Apɨ naŋɨ́ rɨ́a rɨnɨnɨ?” yaiwiarɨŋápɨ tɨ́nɨ apiaú mɨxɨ́nɨŋɨ́ inarɨŋiɨ. Apɨ nínɨŋɨ́pɨ ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ nánɨ gwɨ́nɨŋɨ́ nɨjárɨnarɨnɨ.
23 Contudo, há outra lei dentro de mim que está em guerra com minha mente e me torna escravo do pecado que permanece dentro de mim.
24 Ai, nionɨ e imónɨŋáonɨ eŋagɨ nánɨ íkɨ́nɨŋɨ́ sɨpí nimɨxárɨnɨnɨ. Wará anɨ́nɨmɨ́a nánɨ imónɨŋɨ́rí tɨ́ŋáonɨ ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́ gwɨ́nɨŋɨ́ járɨnɨŋɨ́pɨ go níkweawárɨpaxɨ́ imónɨnɨ?
24 Como sou miserável! Quem me libertará deste corpo mortal dominado pelo pecado?
25 Ai, negɨ́ Ámɨná Jisasɨ Kiraiso neaiiŋɨ́pimɨ dánɨ Gorɨxo neaíkweawárɨpaxɨ́ imónɨŋagɨ nánɨ omɨ yayɨ́ owianeyɨ. Ayɨnánɨ nionɨ nɨra úápɨ, ayɨ́ rɨpɨ seararɨŋɨnɨ, “Nionɨ gɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ ‘Ŋwɨ́ ikaxɨ́ Gorɨxo rɨŋɨ́pɨ oxɨ́dɨmɨnɨ.’ nɨnimónɨrɨ aiwɨ ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́ nánɨ gwɨ́nɨŋɨ́ járɨnɨŋɨ́pimɨ —Apɨ nɨpɨkwɨnɨ mimónɨŋɨ́ gɨ́ xwioxɨ́yo nínɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apimɨ xɨ́darɨŋárɨnɨ.” seararɨŋɨnɨ.
25 Graças a Deus, a resposta está em Jesus Cristo, nosso Senhor. Na mente, quero, de fato, obedecer à lei de Deus, mas, por causa de minha natureza humana, sou escravo do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.