Romanos 7
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs NTLH
1 Gɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́né, ámá mɨpé sɨnɨ sɨŋɨ́ nɨŋwearɨ́ná ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨnɨŋɨ́pimɨ xɨ́dɨpɨ́rɨ́a nánɨ uxeŋwɨrárɨnɨŋɨ́pɨ nánɨ sɨnɨ majɨ́á rimónɨŋoɨ? Ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨnɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨgɨ́áyɨ́né eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Ewayɨ́ ikaxɨ́ rɨpɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmoranéná nionɨ seararɨŋápɨ ananɨ dɨŋɨ́ mopaxɨ́rɨnɨ. Apɨxɨ́ oxɨ́ nɨmeánɨrɨ́ná ŋwɨ́ ikaxɨ́ “Oxɨ́ nɨmeánɨrɨ́ná o tɨ́nɨ anɨŋɨ́ kumɨxɨnɨrɨ́ɨnɨ.” rɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ oxo sɨnɨ ŋweaŋáná o tɨ́nɨ nawínɨ ŋweanɨ́a nánɨ ɨ́ánɨŋɨ́ xeŋwɨrárɨnɨnɨ. E nerɨ aí oxo nɨperɨ́náyɨ́, ŋwɨ́ ikaxɨ́ ímɨ xegɨ́ oxo nánɨ ɨ́ánɨŋɨ́ xeŋwɨrárɨnɨŋɨ́pimɨ rɨxa rakiowárɨnɨnɨ.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Ayɨnánɨ íyá oxo mɨpé sɨnɨ sɨŋɨ́ ŋweaŋáná omɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurɨ womɨ meánáná “Ámá o oyá apɨxírɨnɨ.” rɨpɨ́rɨ́árɨnɨ. E nerɨ aí íyá oxo péánáyɨ́, ŋwɨ́ ikaxɨ́ o nánɨ ɨ́ánɨŋɨ́ xeŋwɨrárɨnɨŋɨ́pimɨ rɨxa rakiowárɨnɨ́ɨ́ eŋagɨ nánɨ í nurɨ womɨ meánɨ́agɨ aí “Ámá o oyá apɨxírɨnɨ.” rɨpɨ́rɨ́ámanɨ.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Ayɨnánɨ gɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́né, ámá pegɨ́áyɨ́ pí pí ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨnɨŋɨ́pɨ sɨnɨ ɨ́ánɨŋɨ́ mɨxeŋwɨrárɨnɨgɨ́ápa seyɨ́né enɨ Kiraiso tɨ́nɨ nawínɨ ikárɨnɨgɨ́áyɨ́né, xɨ́o peŋɨ́pimɨ dánɨ rɨxa pegɨ́á eŋagɨ nánɨ sɨnɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ dánɨ wé rónɨŋɨ́ oimónaneyɨnɨro xɨ́dɨpɨ́rɨ́a nánɨ ɨ́ánɨŋɨ́ mɨseaxeŋwɨrárɨnɨ. Seyɨ́né enɨ ámá wo tɨ́nɨ —O nɨpémáná ámɨ sɨŋɨ́ nerɨ wiápɨ́nɨmeaŋorɨnɨ. Seyɨ́né enɨ ámá o tɨ́nɨ nawínɨ nɨkumɨxɨnɨro Gorɨxo nánɨ neróná íkɨ́á sogwɨ́ naŋɨ́ wearɨŋɨ́na yapɨ imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ sɨnɨ ɨ́ánɨŋɨ́ mɨseaxeŋwɨrárɨnɨ.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Nene sɨnɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́ró ámá wigɨ́ dɨŋɨ́yo nɨxɨ́dɨróná yarɨgɨ́ápa neranéná ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá neainarɨŋɨ́pɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ dánɨ sɨwánɨŋɨ́ neaipiomeaagɨ́rɨnɨ. E yagɨ́ eŋagɨ nánɨ anɨ́nanɨ́wá nánɨ íkɨ́á sogwɨ́ sɨpí wearɨŋɨ́na yapɨ yagwárɨnɨ.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 E nerɨ aí rɨxa peŋwaénénɨŋɨ́ nimónɨrane nánɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́ xámɨ ɨ́ánɨŋɨ́ neaxeŋwɨrárɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ gwɨ́nɨŋɨ́ neaíkweawárɨnɨŋenerɨnɨ. Ayɨnánɨ agwɨ nene Gorɨxomɨ nuxɨ́dɨranéná xámɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨ́wamɨŋɨ́ eagɨ́ápimɨnɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnaxɨ́dɨrane yagwápimɨ mé ámɨ sɨŋɨ́ bɨ, xɨ́oyá kwíyɨ́ neaíwapɨyarɨŋɨ́pimɨ nɨxɨ́dɨrɨ yarɨŋwɨnɨ.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Ayɨnánɨ píoɨ ranɨréwɨnɨ? “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ sɨpírɨnɨ.” ranɨréwɨnɨ? Oweoɨ, wí e rɨpaxɨ́ menɨnɨ. Niɨwanɨŋonɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ ɨ́á mɨropa nerɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, arɨge nerɨ “E nerɨ́ná ayɨ́ ɨ́wɨ́ rɨ́a yarɨŋɨnɨ?” yaiwimɨnɨrɨ eŋárɨnɨ? Ŋwɨ́ ikaxɨ́ “Amɨpí wayá sɨŋwɨ́ ɨ́wɨ́ mɨwɨnɨpa erɨ́ɨnɨ.” rɨnɨŋɨ́pɨ meánɨpa nerɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, nionɨ arɨge apɨ nánɨ nɨjɨ́á nimónɨrɨ “Sɨŋwɨ́ ɨ́wɨ́ nɨwɨnɨrɨ́ná ayɨ́ ɨ́wɨ́ rɨ́a yarɨŋɨnɨ?” yaiwimɨnɨrɨ eŋárɨnɨ?
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ “Sɨŋwɨ́ ɨ́wɨ́ mɨwɨnɨpa erɨ́ɨnɨ.” rɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ ananɨ amɨpí xɨxegɨ́nɨ sɨŋwɨ́ ɨ́wɨ́ owɨnɨnɨrɨ nánɨ sɨwá nipiomeaŋɨ́rɨnɨ. Sɨŋwɨ́ ɨ́wɨ́ wɨnɨmɨ́a nánɨ apɨ apɨ sɨwánɨŋɨ́ nipiomeáagɨ apɨ e eŋárɨnɨ. Ŋwɨ́ ikaxɨ́ “E mepanɨ. E mepanɨ.” rɨnɨŋɨ́pɨ mɨrɨnɨpa nerɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá neainarɨŋɨ́pɨ sɨwá wí mɨneaipiomeapaxɨ́ imónɨmɨnɨrɨ eŋɨ́ meŋagɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Eŋíná nionɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ nánɨ majɨ́á nimónɨrɨ́ná “Ananɨ naŋonɨrɨnɨ.” nɨyaiwinɨrɨ maiwí ŋweaagárɨnɨ. Íná ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ nɨnɨmeámɨ sánɨŋɨ́ nɨmewéagɨ aiwɨ nionɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ nánɨ rɨxa nɨjɨ́á nimónɨrɨ́náyɨ́, ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ saiwiárɨ́nɨŋɨ́ niŋɨ́rɨnɨ. E níagɨ nánɨ nionɨ “Ɨ́wɨ́ yarɨŋáonɨrɨ́anɨ?” nɨyaiwinɨrɨ “Gorɨxoyá sɨŋwɨ́yo dánɨ anɨ́nɨ́ɨmɨgɨnɨrɨ yarɨŋáonɨrɨ́anɨ?” yaiwinɨŋanigɨnɨ.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ nionɨ nɨxɨ́dɨrɨ́ná dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨmɨ́a nánɨ imónɨŋɨ́pɨrɨ́anɨ?” xámɨ dɨŋɨ́ e nɨyaiwirɨ aí píránɨŋɨ́ nɨjɨ́á nimónɨrɨ́ná apɨ sɨwá rénɨŋɨ́ niŋɨ́rɨnɨ, “Joxɨ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋoxɨmanɨ. Nanɨ́nɨrɨ́árɨnɨ.” Sɨwá énɨŋɨ́ niŋɨ́rɨnɨ.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ dánɨ sɨwá nɨnipiomearɨ́ná yapɨ́ nɨníwapɨyirɨ nánɨ́nɨmɨ́a nánɨ niŋɨ́ eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Ayɨnánɨ re nɨyaiwirane nɨjɨ́á imónɨŋwɨnɨ, “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ imónɨŋagɨ nánɨ awiaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ dánɨ sekaxɨ́ rɨnɨŋɨ́yɨ́ nɨ́nɨ awiaxɨ́ imónɨnɨ. Wé rónɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ nánɨ rɨnɨrɨ naŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ nánɨ rɨnɨrɨ yarɨŋɨ́yɨ́rɨnɨ.” E nɨyaiwirane nɨjɨ́á imónɨŋwɨnɨ.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Ayɨnánɨ “Naŋɨ́ imónɨŋɨ́ apɨ nionɨ anɨ́nɨmɨ́a nánɨ nimɨxɨŋɨ́rɨnɨ.” rɨmɨnɨréɨnɨ? Oweoɨ, wí e rɨpaxɨ́ mimónɨnɨ. Gorɨxo nionɨ rɨpiaú yaiwíwɨnɨgɨnɨrɨ ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ xe ɨ́wɨ́ enɨ́a nánɨ wíwapɨyirɨ anɨ́nɨnɨ́a nánɨ wimɨxɨrɨ oenɨrɨ sɨŋwɨ́ nanɨŋɨnigɨnɨ, “Ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ re eŋɨ́rɨ́anɨ? Ŋwɨ́ ikaxɨ́pimɨ dánɨ —Apɨ naŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apimɨ dánɨ anɨ́nɨmɨ́a nánɨ nimɨxɨmɨnɨrɨ eŋɨ́rɨ́anɨ?” yaiwirɨ “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ sɨwá nipiomeaarɨŋagɨ nánɨ ɨ́wɨ́ ayɨ́ aga xwɨrɨ́á ninɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨrɨ́anɨ?” enɨ yaiwirɨ éwɨnɨgɨnɨrɨ ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ xe ɨ́wɨ́ enɨ́a nánɨ wíwapɨyirɨ anɨ́nɨnɨ́a nánɨ wimɨxɨrɨ oenɨrɨ sɨŋwɨ́ nanɨŋɨnigɨnɨ.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Nene nɨjɨ́árɨnɨ. Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ dánɨ kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ xɨ́o wimónarɨŋɨ́pɨ nánɨ sɨwá neaiarɨŋagɨ aí ɨ́wɨ́ nánɨ áxeŋwarɨ́ ninárɨnɨŋonɨ eŋagɨ nánɨ nionɨ gɨ́ nimónarɨŋɨ́pimɨ xɨ́darɨŋárɨnɨ.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Ayɨ́ rɨpɨ seararɨŋɨnɨ, “Nionɨ yarɨŋápɨ nánɨ ududɨ́ ninarɨnɨ. ‘Apɨ oemɨnɨ.’ nimónarɨŋɨ́pɨ mé sɨpípɨ, xwɨrɨ́á ninarɨŋɨ́pɨ aí yarɨŋárɨnɨ.” seararɨŋɨnɨ.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Nionɨ “Sɨpí apɨ mepa oemɨnɨ.” nimónarɨŋɨ́pɨ nerɨ́náyɨ́, ayɨ́ “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨnɨŋɨ́pɨ naŋɨ́ imónɨnɨ.” rɨnɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ́nɨŋɨ́ nɨrɨrɨ woákɨ́kɨ́ yarɨŋɨnɨ.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Ayɨnánɨ “Nionɨ sɨpí apɨ oemɨnɨ.” nimónɨ́agɨ nánɨ e yarɨŋámanɨ. Ɨ́wɨ́ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́ gɨ́ xwioxɨ́yo nɨroŋɨ́pimɨ dánɨ nináná sɨpí e yarɨŋárɨnɨ.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Nionɨ “Naŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ oemɨnɨ.” nɨnimónɨrɨ aiwɨ wí mepa nerɨ nánɨ dɨŋɨ́ re nɨyaiwirɨ nɨjɨ́á imónɨŋɨnɨ, “Gɨ́ xwioxɨ́yo —Nionɨ gɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ nɨnimónɨrɨ xɨ́darɨŋápɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ. Gɨ́ xwioxɨ́yo nɨpɨkwɨnɨ mimónɨŋɨ́pɨnɨ rɨ́a nínɨnɨ?” nɨyaiwirɨ nɨjɨ́á imónɨŋɨnɨ.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Ayɨ́ apɨrɨnɨ. “Naŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ oemɨnɨ.” nimónarɨŋɨ́pɨ mepa nerɨ sɨpí “Mepa oemɨnɨ.” nimónarɨŋɨ́pɨ yarɨŋárɨnɨ.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Nionɨ “Sɨpí mepa oemɨnɨ.” nimónarɨŋɨ́pɨ yarɨŋá eŋagɨ nánɨ ayɨ́ niɨwanɨŋonɨ “Sɨpí apɨ oemɨnɨ.” nimónɨ́agɨ nánɨ e yarɨŋámanɨ. Ɨ́wɨ́ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́ gɨ́ xwioxɨ́yo nínɨŋɨ́pimɨ dánɨ yarɨŋárɨnɨ.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Ayɨnánɨ nionɨ íníná yarɨŋápimɨ dánɨ sɨŋwɨ́ re anɨmeánɨ́ɨnɨ. “Naŋɨ́ oemɨnɨ.” nimónarɨŋonɨ sɨpí nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́ gɨ́ xwioxɨ́yo nínɨŋɨ́pɨ pɨ́rɨ́ nɨrakiarɨŋɨ́rɨnɨ.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Gɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ Gorɨxo rɨŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmorɨ́ná “Ayɨ́ naŋɨ́rɨnɨ.” nɨyaiwirɨ yayɨ́ ninarɨŋagɨ aiwɨ
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 gɨ́ xwioxɨ́yo nínɨŋɨ́pimɨ dánɨ niarɨŋɨ́pɨ xegɨ́ bɨ imónɨŋagɨ anɨmeánɨŋɨnɨ. Gɨ́ xwioxɨ́yo nɨpɨkwɨnɨ mimónɨŋɨ́ nínɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ Gorɨxoyá gɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ “Apɨ naŋɨ́ rɨ́a rɨnɨnɨ?” yaiwiarɨŋápɨ tɨ́nɨ apiaú mɨxɨ́nɨŋɨ́ inarɨŋiɨ. Apɨ nínɨŋɨ́pɨ ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́pɨ nánɨ gwɨ́nɨŋɨ́ nɨjárɨnarɨnɨ.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Ai, nionɨ e imónɨŋáonɨ eŋagɨ nánɨ íkɨ́nɨŋɨ́ sɨpí nimɨxárɨnɨnɨ. Wará anɨ́nɨmɨ́a nánɨ imónɨŋɨ́rí tɨ́ŋáonɨ ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́ gwɨ́nɨŋɨ́ járɨnɨŋɨ́pɨ go níkweawárɨpaxɨ́ imónɨnɨ?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Ai, negɨ́ Ámɨná Jisasɨ Kiraiso neaiiŋɨ́pimɨ dánɨ Gorɨxo neaíkweawárɨpaxɨ́ imónɨŋagɨ nánɨ omɨ yayɨ́ owianeyɨ. Ayɨnánɨ nionɨ nɨra úápɨ, ayɨ́ rɨpɨ seararɨŋɨnɨ, “Nionɨ gɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ ‘Ŋwɨ́ ikaxɨ́ Gorɨxo rɨŋɨ́pɨ oxɨ́dɨmɨnɨ.’ nɨnimónɨrɨ aiwɨ ɨ́wɨ́ nánɨ ɨ́eapá ninarɨŋɨ́ nánɨ gwɨ́nɨŋɨ́ járɨnɨŋɨ́pimɨ —Apɨ nɨpɨkwɨnɨ mimónɨŋɨ́ gɨ́ xwioxɨ́yo nínɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apimɨ xɨ́darɨŋárɨnɨ.” seararɨŋɨnɨ.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.