Romanos 4

Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Negɨ́ arɨ́o írɨŋo, Ebɨrɨ́amo —O nene yapɨ imónɨŋorɨnɨ. O xegɨ́ eŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmorane “Gorɨxo apimɨ dánɨ ‘Ámá wé rónɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ.’ rárarɨŋɨ́rɨ́anɨ?” nɨrɨranéná píoɨ ranɨ́wɨnɨ?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 — ausente —
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Nene nɨjɨ́á rɨpɨ imónɨŋwápɨ nánɨ dɨŋɨ́ omoaneyɨ. Ámá wo o xegɨ́ nɨgwɨ́ omɨŋɨ́ éɨ́pɨ nánɨ nɨgwɨ́ wíáná, “Anɨpá wíɨ́pɨrɨnɨ.” yaiwiarɨŋwámanɨ. “Xegɨ́ omɨŋɨ́ éɨ́pɨ nánɨ xɨxenɨ wíɨ́pɨrɨnɨ.” yaiwiarɨŋwárɨnɨ.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Nɨgwɨ́ omɨŋɨ́ yarɨŋwápɨ nánɨ dɨŋɨ́ e nɨyaiwirane aí ámá Gorɨxo “Wé rónɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ.” rárarɨŋɨ́yɨ́ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmoranéná “Ayɨ́ wigɨ́ egɨ́ápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ rɨ́a wiarɨnɨ?” wí yaiwipaxɨ́manɨ. Ámá nionɨ gɨ́ eŋɨ́ neánɨrɨ yarɨŋápimɨ dánɨ Gorɨxo “Wé rónɨŋorɨnɨ.” orɨnɨrɨ mé sa omɨ —O ámá ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ xɨ́omɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́róagɨ́a nɨwɨnɨrɨ́ná ananɨ “Wé rónɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ.” rárarɨŋorɨnɨ. Omɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ́náyɨ́, o “Ayɨ́ dɨŋɨ́ nɨkwɨ́roarɨŋagɨ́a nánɨ gɨ́ wé rónɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ.” yaiwiárarɨŋɨ́rɨnɨ.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Nionɨ seararɨŋápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ eŋíná mɨxɨ́ ináyɨ́ Depito yayɨ́ ámá niɨwanɨŋonɨ eŋɨ́ neánɨrɨ píránɨŋɨ́ oemɨnɨrɨ yarɨgɨ́ápimɨ dánɨ marɨ́áɨ, yayɨ́ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́ápimɨ dánɨ Gorɨxo “Gɨ́ wé rónɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ.” rárɨ́agɨ nánɨ winarɨŋɨ́pɨ nánɨ xwɨyɨ́á bɨ enɨ nɨrɨrɨ re rɨŋɨ́rɨnɨ,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Ámá wigɨ́ rɨkɨkɨrɨ́ó yarɨgɨ́ápɨ Gorɨxo yokwarɨmɨ́ wiiŋɨ́ gɨyɨ́ gɨyɨ́ yayɨ́ owinɨnɨ. Ámá wigɨ́ ɨ́wɨ́ egɨ́ápɨ Gorɨxo rɨxa yokwarɨmɨ́ wiíagɨ nánɨ ámɨ rɨ́wéná xwɨyɨ́á mɨmeárɨnɨpɨ́rɨ́á imónɨgɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ yayɨ́ owinɨnɨ.
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Ámá wigɨ́ ɨ́wɨ́ egɨ́ápɨ nánɨ Ámɨnáo rɨxa dɨŋɨ́ peá nɨmorɨ nánɨ ámɨ ‘Sɨpí e eŋorɨ́anɨ?’ mɨwiaiwipa enɨ́áyɨ́ yayɨ́ owinɨnɨ.” Depito e rɨŋɨ́rɨnɨ.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 “Yayɨ́ ámá Gorɨxo ‘Wé rónɨgɨ́áyɨ́nérɨnɨ.’ urárɨ́ɨ́pimɨ dánɨ winɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ ámá iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó wákwínɨgɨ́áyɨ́nɨ nánɨrɨnɨ.” rɨseaimónarɨnɨ? Sɨ́ó mɨwákwínɨgɨ́áyɨ́ nánɨ enɨ menɨranɨ? Bɨkwɨ́yo xwɨyɨ́á re nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ, “Gorɨxomɨ Ebɨrɨ́amo dɨŋɨ́ wɨkwɨ́róagɨ nánɨ ‘Gɨ́ wé rónɨŋɨ́ worɨnɨ.’ yaiwiárɨŋɨ́rɨnɨ.” nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ nene mɨŋɨ́ iroarɨŋwá eŋagɨ nánɨ re nimónarɨnɨ, “Yayɨ́ apɨ sɨ́ó mɨwákwínɨgɨ́áyɨ́ nánɨ enɨrɨnɨ.” nimónarɨnɨ.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Ebɨrɨ́amo arɨge eŋáná Gorɨxo “Wé rónɨŋorɨnɨ.” rárɨŋɨ́rɨnɨ? Iyɨ́ sɨ́mɨ́ rɨxa sɨ́ó wákwínɨŋɨ́mɨranɨ, sɨnɨ sɨ́ó mɨwákwínɨŋɨ́mɨranɨ? Rɨxa sɨ́ó wákwínɨŋáná marɨ́áɨ, sɨnɨ sɨ́ó mɨwákwínɨŋáná rárɨŋɨ́rɨnɨ.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Ayɨ́ rɨ́wɨ́yonɨ Gorɨxo sekaxɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Igí weŋɨ́pɨ nainenɨrɨ́ná ‘Nionɨ Gorɨxoyá wonɨrɨ́anɨ?’ yaiwirɨ́a nánɨ iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó wákwíneɨ.” urɨ́agɨ o dɨŋɨ́ sɨnɨ sɨ́ó mɨwákwínɨŋáná wɨkwɨ́róagɨ nánɨ “Gorɨxo ‘Wé rónɨŋorɨnɨ.’ rárɨŋonɨrɨ́anɨ?” yaiwinɨ nánɨ igí apɨ eŋɨ́rɨnɨ. Ayɨnánɨ Ebɨrɨ́amo ámá iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó mɨwákwínɨgɨ́á aí Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́róagɨ́a nánɨ “Wé rónɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ.” rárarɨŋɨ́pɨ nánɨ iwamɨ́ó épeŋo eŋagɨ nánɨ wigɨ́ xiáwo írɨŋónɨŋɨ́ imónɨnɨ.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Sɨ́ó wákwínɨgɨ́áyɨ́ nánɨ enɨ wigɨ́ xiáwo írɨŋónɨŋɨ́ imónɨnɨ. Dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́ró sɨ́ónɨ wákwínɨgɨ́áyɨ́ marɨ́áɨ, ámá sɨ́ó nɨwákwínɨro aí Ebɨrɨ́amo sɨ́ó mɨwákwínɨŋáná Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roŋɨ́pa axɨ́pɨ wɨkwɨ́roarɨgɨ́áyɨ́ nánɨ enɨ wigɨ́ xiáwo írɨŋónɨŋɨ́ imónɨnɨ.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Ebɨrɨ́amo ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨnɨŋɨ́pimɨ xɨ́darɨŋagɨ nánɨranɨ, oyá iyɨ́ axɨ́pá imónɨgɨ́áyɨ́ xɨ́dɨpɨ́rɨ́á eŋagɨ nánɨranɨ, Gorɨxo xegɨ́ sɨ́mɨmaŋɨ́yo dánɨ “Dɨxɨ́ iyɨ́ axɨ́pá imónɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ aŋɨ́ nɨmɨnɨ segɨ́ imónɨnɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨ́manɨ. Xɨ́omɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́róagɨ nánɨ “Wé rónɨŋorɨnɨ.” rárɨrɨ sɨ́mɨmaŋɨ́yo dánɨ e urɨrɨ eŋɨ́rɨnɨ.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Ámá dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́ró ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨnɨ xɨ́darɨgɨ́áyo Gorɨxo Ebɨrɨ́amomɨ sɨ́mɨmaŋɨ́yo dánɨ “E nɨseaiimɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨ́pɨ nepa nɨwímearɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, ámá Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́áyɨ́ surɨ́má ero xwɨyɨ́á Gorɨxo urɨŋɨ́pɨ surɨ́má xwɨ́ánɨ uxewieárɨrɨ epaxɨ́rɨnɨ.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Ámá ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ xɨxenɨ oxɨ́dɨmɨnɨrɨ éɨ́áyɨ́ wigɨ́ nɨwiaíkirɨŋɨ́pimɨ dánɨ Gorɨxo pɨrɨ́ umamonɨ́ápɨ nánɨ yarɨgɨ́árɨnɨ. E nerɨ aí ŋwɨ́ ikaxɨ́ mɨrɨnɨpa eŋánáyɨ́, nɨwiaíkipaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ enɨ menɨnɨ.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ayɨnánɨ Gorɨxo Ebɨrɨ́amomɨ “Joxɨmɨ dánɨ ámá nɨyonɨ naŋɨ́ wiimɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨ́pɨ ámáyo nɨwímearɨ́ná xegɨ́ bɨ mimónɨ́ íníná ámáyo wá nɨwianɨrɨ anɨpá wiiarɨŋápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ oimónɨrɨ nánɨ ámáyɨ́ nɨ́nɨ xɨ́omɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́ápimɨ dánɨnɨ owímeanɨrɨ eŋɨ́rɨnɨ. Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ tɨ́gɨ́áyonɨ owímeanɨrɨ eŋɨ́manɨ. Ebɨrɨ́amo Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roŋɨ́pa wɨkwɨ́roarɨgɨ́á gɨyɨ́ gɨyo enɨ owímeanɨrɨ eŋɨ́rɨnɨ. O dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨŋwápɨ épeŋo eŋagɨ nánɨ nɨnenenɨyá negɨ́ arɨ́o írɨŋónɨŋɨ́ imónɨŋorɨnɨ.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Bɨkwɨ́yo xwɨyɨ́á rɨpɨ “Gorɨxonɨ ámá gwɨ́ wɨrɨ́ wɨrí obaxɨ́ ayá wí nánɨ xiáwo írɨŋoxɨ imónɨ́wɨnɨgɨnɨrɨ simɨxɨ́ɨnɨ.” nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ nionɨ seararɨŋápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ imónɨŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ. Ayɨnánɨ Gorɨxo —O ámá pegɨ́áyɨ́ ámɨ wiápɨ́nɨmeapɨ́rɨ nánɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ uyirɨ amɨpí sɨnɨ mimónɨŋɨ́pɨ oimónɨrɨ rɨrɨ yarɨŋo, ayɨ́ orɨnɨ. Ebɨrɨ́amo dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roŋo, ayɨ́ axorɨnɨ. Ayɨnánɨ o “E nɨseaiimɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨ́pɨ bɨ arɨ́á mikeamonɨnɨ. Sɨnɨ sɨ́mɨmaŋɨ́ e tɨnɨnɨ.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Ebɨrɨ́amo Gorɨxo “Dɨxɨ́ rárɨ́awéyɨ́ obaxɨ́ e imónɨpɨ́rɨ́árɨnɨ.” nɨrɨŋɨ́pɨ xɨxenɨ nɨnímearɨ ámá gwɨ́ wɨrɨ́ wɨrí obaxɨ́yɨ́yá xiáwo írɨŋonɨ imónɨ́ɨmɨgɨnɨrɨ yagɨ́rɨnɨ. E nerɨ Gorɨxo “E nɨseaiimɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmorɨ́ná “ ‘Apimɨ dánɨ xɨxenɨ e nímeanɨ́árɨ́anɨ?’ nɨyaiwirɨ dɨŋɨ́ wikwɨ́ropaxɨ́manɨ.” wimónɨ́agɨ aí nímeáwɨnɨgɨnɨrɨ anɨŋɨ́ Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ nɨwikwɨ́móa uŋɨnigɨnɨ.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 E nerɨ xewanɨŋo imónɨŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmorɨ́ná “Xwiogwɨ́ nionɨyá 100 nánɨ aŋwɨ e eŋagɨ nánɨ rɨxa yɨ́wɨ́ imónɨŋáonɨrɨ́anɨ?” yaiwirɨ “Gɨ́ apɨxɨ́ Seraí enɨ rɨxa rɨ́paíwɨ́ imónɨŋírɨ́anɨ?” yaiwirɨ nerɨ aiwɨ Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roŋɨ́pɨ bɨ mɨwáramó anɨŋɨ́ ɨ́á nɨxɨra nurɨ
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Gorɨxo xegɨ́ sɨ́mɨmaŋɨ́yo dánɨ “Dɨxɨ́ apɨxɨ́ Seraí niaíwɨ́ wo xɨrɨnɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ́ná dɨŋɨ́ bɨ bɨ mɨmó omɨ yayɨ́ numerɨ eŋɨ́ neága nurɨ xegɨ́ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roŋɨ́pɨ xaíwɨ́ ɨ́á nɨxɨra uŋɨnigɨnɨ.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Xaíwɨ́ ɨ́á nɨxɨra nurɨ́ná re yaiwiŋɨnigɨnɨ, “Gorɨxo ‘Nɨseaiimɨ́árɨnɨ.’ nɨrɨŋɨ́pɨ e mepaxorɨ́anɨ? Oweoɨ, aga xɨxenɨ e epaxorɨnɨ.” yaiwiŋɨnigɨnɨ.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Ayɨnánɨ Bɨkwɨ́yo nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pa Gorɨxo Ebɨrɨ́amo dɨŋɨ́ e wɨkwɨ́roarɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ nánɨ “ ‘Gɨ́ wé rónɨŋɨ́ worɨ́anɨ?’ yaiwiŋɨnigɨnɨ.”
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Bɨkwɨ́yo dánɨ “ ‘Gɨ́ wé rónɨŋɨ́ worɨ́anɨ?’ yaiwiŋɨnigɨnɨ.” nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ Ebɨrɨ́amo nánɨnɨ mɨrɨnɨnɨ.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Nene dɨŋɨ́ neaimonɨ́a nánɨ enɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ. Gorɨxomɨ —Oyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ Ámɨná Jisaso xwárɨpáyo dánɨ wiápɨ́nɨmeaŋɨ́rɨnɨ. Omɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨŋagwɨ nánɨ “Gɨ́ wé rónɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ.” rárɨnɨ́ene dɨŋɨ́ neaimonɨ́a nánɨ enɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Negɨ́ ɨ́wɨ́ yarɨŋwápɨ yokwarɨmɨ́ neaiinɨ́a nánɨ rɨdɨyowánɨŋɨ́ wirɨ nene nánɨ “Wé rónɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ.” rɨnɨ́a nánɨ xɨ́oyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ xwárɨpáyo dánɨ wiápɨ́nɨmearɨ eŋo, ayɨ́ Jisaso dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨŋwáorɨnɨ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.