Mateus 13
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs ARC
1 Jisaso sɨ́á ayimɨ aŋɨ́yo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nɨpeyearɨ ipí maŋɨ́pá tɨ́nɨ éɨ́ nɨŋwearɨ
1 Tendo Jesus saído de casa naquele dia, estava assentado junto ao mar.
2 ámá oxɨ́ apɨxɨ́ ayá wí epɨ́royɨ́ wiarɨŋagɨ́a nánɨ ewé bámɨ nɨpɨxemoánɨrɨ éɨ́ nɨŋwearɨ oxɨ́ apɨxɨ́ nɨ́nɨ sɨnɨ ipí imaŋɨ́pá tɨ́nɨ roŋáná
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 ewayɨ́ xwɨyɨ́á ayá wí nura nurɨ́ná re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá wo (Nene ayé siyɨ́ nɨwiáróa nurɨ́ná yarɨŋwápa) o xegɨ́ omɨŋɨ́yo witɨ́ siyɨ́ nɨwiáróa umɨnɨrɨ nánɨ nurɨ
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 rɨxa xwɨ́á yunɨ́ ikɨxeárɨnɨŋe píránɨŋɨ́ nɨwiárorɨ aí wí óɨ́ maŋɨ́pá tɨ́nɨ piéróɨ́yɨ́ iŋɨ́ nɨbɨrɨ mɨmánɨ́ eŋɨnigɨnɨ.
4 E, quando semeava,
5 Ámɨ wí sɨ́ŋá ínɨmɨ yapɨnɨŋáná xwɨ́á seáyɨ e onɨmiápɨ eŋɨ́yo piéróɨ́yɨ́ xwɨ́á akwɨnɨ́ánáɨ eŋagɨ nánɨ apaxɨ́ mé nerápɨrɨ nɨyapɨrɨ aiwɨ
5 e outra
6 sogwɨ́ nɨwepɨ́nɨrɨ xaíwɨ́ anáná mɨ́mɨ rapiŋɨ́ mɨwárɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ yeáyɨ́ yɨweánárɨŋɨnigɨnɨ.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Ámɨ wí emɨ́ pɨpɨŋɨ́ arɨ́kiárɨnɨŋe wiároŋɨ́yɨ́ emɨ́ pɨpɨŋɨ́yo dánɨ nawínɨ nerápɨmáná emɨ́ xeŋwɨrárɨŋagɨ nánɨ witɨ́ ayɨ́ ná mɨweŋɨnigɨnɨ.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Ámɨ wí xwɨ́á naŋɨ́yo wiároŋɨ́yɨ́ nerápɨrɨ nɨyapɨrɨ ná nɨkɨkɨreánɨrɨ́ná wí aga dɨŋɨ́ nɨmorɨ ɨ́á mɨropaxɨ́ werɨ wí xwé obaxɨ́ werɨ wí xwé onɨmiápɨ werɨ eŋɨnigɨnɨ.” Jisaso ewayɨ́ xwɨyɨ́á e nurɨrɨ
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto: um, a cem, outro, a sessenta, e outro, a trinta.
9 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Seyɨ́né witɨ́ siyɨ́ nánɨ rɨ́á apɨ nánɨ arɨ́á ókiarɨ́ nɨmónɨ́poyɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Wiepɨsarɨŋowa idáná Jisaso xegɨ́pɨ ŋweaŋáná nɨbɨro yarɨŋɨ́ re wigɨ́awixɨnɨ, “Joxɨ ámáyo nuréwapɨyirɨ́ná ewayɨ́ xwɨyɨ́á tɨ́nɨ pí nánɨ urarɨŋɨ́rɨnɨ?” urɨ́agɨ́a
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Xwɨyɨ́á eŋíná dánɨ Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nɨseairɨ seameŋweanɨ́ápɨ nánɨ yumɨ́í imónɨŋɨ́pɨ nionɨ soyɨ́né nɨjɨ́á imónɨpɨ́rɨ nánɨ áwaŋɨ́ nɨsearɨrɨ aiwɨ ámá wíyo áwaŋɨ́ murarɨŋɨnɨ.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Ámá nionɨ xwɨyɨ́á rarɨ́ná arɨ́á niro dɨŋɨ́ nɨkwɨ́roro nero nɨjɨ́á bɨ tɨ́ŋɨ́ imónarɨgɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ Gorɨxo ámɨ wí mɨnɨ winɨŋoɨ. Arɨ́á mɨnipa ero dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ropa ero yarɨgɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ ‘Nɨjɨ́á rɨpɨ imónɨŋɨnɨ.’ yaiwiarɨŋagɨ́a aí Gorɨxo apɨ aí ámɨ nurápɨnɨŋoɨ.
12 porque àquele que tem se dará, e terá em abundância; mas aquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Ayɨnánɨ ámáyo nuréwapɨyirɨ́ná ewayɨ́ xwɨyɨ́á tɨ́nɨ urarɨŋárɨnɨ. Ámá nionɨ dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ropa yarɨgɨ́áyɨ́ ewayɨ́ xwɨyɨ́á nionɨ rarɨŋápɨ arɨ́á nɨniro aiwɨ mɨ́kɨ́ nánɨ dɨŋɨ́ mɨmopa nero nɨjɨ́á wí imónarɨgɨ́ámanɨ.
13 Por isso, lhes falo por parábolas, porque eles, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem compreendem.
14 Ayɨ́ e yarɨ́ná xwɨyɨ́á Gorɨxo rɨŋɨ́ wɨ́á rókiamoagɨ́ Aisaiao nɨrɨrɨ rɨ́wamɨŋɨ́ eaŋɨ́ rɨpɨ rɨxa xɨxenɨ imónarɨnɨ, ‘Seyɨ́né aríkwɨ́kwɨ́ nɨwiro segɨ́ arɨ́á pɨ́rónɨro sɨŋwɨ́ supárɨro nero nánɨ arɨ́á nɨwia nuro aí nɨjɨ́á imónɨpɨ́rɨ́ámanɨ. Sɨŋwɨ́ nɨwɨga nuro aí dɨŋɨ́ wí mopɨ́rɨ́ámanɨ.
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Segɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ néra warɨgɨ́áyɨ́né mɨŋɨ́ sɨ́ŋánɨŋɨ́ imoŋagɨ́a nánɨ seararɨŋɨnɨ. Wigɨ́ sɨŋwɨ́ mɨsupárɨpa ero arɨ́á mɨpɨ́rónɨpa ero nero sɨŋwɨrɨyɨ́, wigɨ́ sɨŋwɨ́ tɨ́nɨ sɨŋwɨ́ anɨro arɨ́á ero dɨŋɨ́ píránɨŋɨ́ neyíroro moro wigɨ́ ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ rɨ́wɨ́mɨnɨ mamoro éánáyɨ́ Gorɨxonɨ píránɨŋɨ́ wimɨxɨpaxɨ́rɨnɨ.’ Xwɨyɨ́á apɨ xɨxenɨ imónɨnɨ nánɨ ámáyɨ́ e yarɨŋoɨ.
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e ouviu de mau grado com seus ouvidos e fechou os olhos, para que não veja com os olhos, e ouça com os ouvidos, e compreenda com o coração, e se converta, e eu o cure.
16 E nerɨ aí gɨ́ seaiepɨsarɨŋáoyɨ́né segɨ́ sɨŋwɨ́ tɨ́nɨ sɨŋwɨ́ nanɨro arɨ́á tɨ́nɨ arɨ́á niro nero nánɨ yayɨ́ oseainɨnɨ.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque veem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Aga nepa seararɨŋɨnɨ, ‘Wɨ́á rókiamoagɨ́á obaxɨ́yɨ́ tɨ́nɨ ámá wé rónɨgɨ́á obaxɨ́yɨ́ tɨ́nɨ enɨ soyɨ́né sɨŋwɨ́ nanɨro arɨ́á niro yarɨgɨ́á rɨpɨ nánɨ “None sɨŋwɨ́ wɨnɨ́wanɨgɨnɨ.” nɨyaiwiro aga nɨwimónɨrɨ aí wí arɨ́á niro sɨŋwɨ́ nanɨro yagɨ́ámanɨ.’ seararɨŋɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes e não
18 E nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ewayɨ́ xwɨyɨ́á ámá wo nurɨ witɨ́ siyɨ́ wiároŋɨ́pɨ mɨ́kɨ́ nánɨ áwaŋɨ́ osearɨmɨnɨ.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Witɨ́ siyɨ́ wiároŋɨ́yɨ́ xwɨyɨ́á Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ seameŋweanɨ́ápɨ nánɨrɨnɨ. Ámá xwɨyɨ́á apɨ arɨ́á nero nɨjɨ́á mepa éɨ́áyɨ́ ayɨ́ witɨ́ siyɨ́ óɨ́ maŋɨ́pá tɨ́nɨ piéroŋɨ́pɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋoɨ. Ayɨ́ arɨ́á wiarɨ́ná obo, arɨ́kí yarɨŋo nɨbɨrɨ ayɨ́ Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́ropɨ́rɨxɨnɨrɨ xwɨyɨ́á apɨ wigɨ́ xwioxɨ́yo mɨnɨŋɨ́yɨ́ emɨ rɨroámɨ́ yarɨŋɨ́rɨnɨ.
19 Ouvindo alguém a palavra do Reino e não a entendendo, vem o maligno e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho;
20 Ámá xwɨyɨ́á apɨ arɨ́á nɨwirɨ́ná axíná yayɨ́ nero ‘Naŋɨ́rɨnɨ.’ yaiwíɨ́áyɨ́, ayɨ́ witɨ́ siyɨ́ sɨ́ŋá ínɨmɨ yapɨnɨŋáná xwɨ́á seáyɨ e akwɨnɨ́ánáɨ eŋɨ́yo piéroŋɨ́yɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋoɨ.
20 porém o que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria;
21 Witɨ́ siyɨ́ sɨ́ŋá ínɨmɨ yapɨnɨŋagɨ nánɨ rapiŋɨ́ ná ínɨmɨ mɨwárɨpa eŋɨ́yɨ́nɨŋɨ́ ámá ayɨ́ enɨ wigɨ́ dɨŋɨ́ rapiŋɨ́nɨŋɨ́ xwɨ́áyo mɨ́mɨ ɨ́á mumɨxɨŋagɨ nánɨ ámá wí ayɨ́ xwɨyɨ́á apɨ xɨ́darɨŋagɨ́a nánɨ xeanɨŋɨ́ wikáráná apaxɨ́ mé pɨ́nɨ wiárarɨgɨ́árɨnɨ.
21 mas não tem raiz em si mesmo; antes, é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se ofende;
22 Ámá xwɨyɨ́á apɨ arɨ́á nɨwiro aiwɨ wigɨ́ yarɨgɨ́ápa sɨnɨ nɨxɨ́dɨrónáyɨ́ amɨpí xwɨ́áyo dáŋɨ́ ayá tɨ́ŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ obɨbaxɨ́ moro ‘Amɨpí wí nionɨ mɨnɨmúropa oninɨ.’ yaiwiro ‘Amɨpí ayá tɨ́ŋɨ́pɨ arɨge nɨmeámɨ́árɨ́anɨ?’ yaiwiro néra warɨgɨ́áyɨ́ ayɨ́ witɨ́ siyɨ́ emɨ́ pɨpɨŋɨ́ kɨkɨdɨpeárɨgɨ́e piéroŋɨ́yɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋoɨ. Witɨ́ emɨ́ xeŋwɨrárɨŋagɨ nánɨ ná mɨwepa eŋɨ́yɨ́nɨŋɨ́ ámá ayɨ́ enɨ ‘Amɨpí ayá tɨ́ŋɨ́pɨ arɨre nerɨ meámɨ́árɨ́anɨ?’ yaiwiarɨgɨ́ápɨ xwɨyɨ́á Gorɨxoyápimɨ yokwarɨmɨ́ éáná omɨ anɨŋɨ́ minɨ́ xɨ́darɨgɨ́ámanɨ.
22 e o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Ámá xwɨyɨ́á apɨ arɨ́á nɨwiro nɨjɨ́á éɨ́áyɨ́ ayɨ́ witɨ́ siyɨ́ xwɨ́á naŋɨ́yo piéroŋɨ́yɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋoɨ. Witɨ́ apɨ ná kɨkɨreánɨŋɨ́yɨ́nɨŋɨ́ ámá ayɨ́ enɨ ná nɨwerɨ́ná wí dɨŋɨ́ nɨmorɨ ɨ́á mɨropaxɨ́ werɨ wí xwé obaxɨ́ werɨ wí obaxɨ́ onɨmiápɨ werɨ yarɨgɨ́árɨnɨ.
23 mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro, sessenta, e outro, trinta.
24 O “Agwɨ Gorɨxo ámá sɨpíyɨ́ wigɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ xe néra úɨ́rɨxɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨ aiwɨ rɨ́wéná rɨ́áyo ikeaárɨnɨ́árɨnɨ.” oyaiwípoyɨnɨrɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á ámɨ xegɨ́ bɨ nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gorɨxo xegɨ́ ámáyo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ meŋweámɨnɨrɨ nánɨ yarɨ́ná imónɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ ámá wo xegɨ́ omɨŋɨ́yo xwɨ́á yunɨ́ nikɨxémáná witɨ́ siyɨ́ wiároŋɨ́pɨ tɨ́nɨ rɨ́ramɨŋɨyɨ́ epaxɨ́rɨnɨ.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O Reino dos céus é semelhante ao homem que semeia boa semente no seu campo;
25 Witɨ́ siyɨ́ nɨwiároárɨmáná xegɨ́ aŋɨ́yo nánɨ nurɨ sá weŋáná o tɨ́nɨ sɨ́mɨ́ tɨ́nɨ inarɨgɨ́ío nɨbɨrɨ re eŋɨnigɨnɨ. Rɨpɨkɨ́ siyɨ́ witɨ́ siyɨ́ wiárónɨŋe seáyɨ e nɨwiároárɨmɨ uŋɨnigɨnɨ.
25 mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou o joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 — ausente —
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 — ausente —
27 E os servos do pai de família, indo ter
28 o re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Gɨ́ sɨ́mɨ́ tɨ́nɨ inarɨgwɨ́ío eŋɨ́rɨ́anɨ? Oyɨ, orɨnɨ!’ urɨ́agɨ xegɨ́ omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́áwa yarɨŋɨ́ re wigɨ́awixɨnɨ, ‘None nurane rɨpɨkɨ́yɨ́ yɨyoámɨ́ yanɨréwɨnɨ?’ urɨ́agɨ́a aí
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 o re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Oweoɨ, soyɨ́né rɨpɨkɨ́yɨ́ yɨyoámɨ́ nerɨ́ná witɨ́ aí tɨ́nɨ yɨyoámɨ́ epɨ́rɨxɨnɨrɨ
29 Porém ele lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 aiwá mipɨ́rɨ́íná nánɨ nɨ́nɨ xe oenɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨ́poyɨ. Witɨ́ rɨxa yóɨ́ eŋáná witɨ́ mɨwákwímɨ́ yarɨgɨ́áwamɨ re urɨmɨ́árɨnɨ, “Xámɨ rɨpɨkɨ́yɨ́ mɨwákwímɨ́ nero áwɨnɨ e gwɨ́ nɨkɨrɨ́wímáná rɨ́á ikeaárɨ́ɨ́rɨxɨnɨ. E nemáná witɨ́ mɨwákwímɨ́ nero aiwá aŋɨ́ nɨtiarɨgɨ́iwámɨ nɨtíɨ́rɨxɨnɨ.” urɨmɨ́árɨnɨ.’ urɨŋɨnigɨnɨ.” Jisaso ewayɨ́ xwɨyɨ́á e urɨŋɨnigɨnɨ.
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: colhei primeiro o joio e atai-o em molhos para o queimar; mas o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 O ámá re oyaiwípoyɨnɨrɨ “Agwɨ ámá obaxɨ́ Jisasomɨ mɨxɨ́darɨŋagɨ́a aiwɨ rɨ́wɨ́yo Gorɨxo xegɨ́ ámáyo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ umeŋweaŋánáyɨ́ Jisasoyá ámá obaxɨ́ imónɨpɨ́rɨ́árɨnɨ.” oyaiwípoyɨnɨrɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á ámɨ bɨ nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gorɨxo seyɨ́né xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nɨseairɨ seameŋweanɨ́ápɨ, ayɨ́ masɨté aiwá siyɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Masɨté aiwá xegɨ́ siyɨ́ aga onɨmiá imónɨnɨ. Masɨté siyɨ́ nɨmearo omɨŋɨ́yo moárarɨgɨ́áyɨ́
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O Reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem, pegando dele, semeou no seu campo;
32 aiwá siyɨ́ nɨyonɨ masɨté siyɨ́ aga onɨmiá eŋagɨ aiwɨ rɨxa nɨyapɨrɨ xwé nɨrorɨ́ná íkɨ́ánɨŋɨ́ roŋáná iŋɨ́ nɨbɨrɨ nɨŋwearɨ yéwɨ́ tɨpaxɨ́ imónarɨŋɨ́rɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu e se aninham nos seus ramos.
33 O ewayɨ́ xwɨyɨ́á ámɨ bɨ nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nɨseairɨ seameŋweanɨ́ápɨ, ayɨ́ yisɨ́nɨŋɨ́ —Yisɨ́ bisɨ́kerɨ́á sɨnɨ sɨŋɨ́ eŋáná bɨ onɨmiápɨ ínɨmɨ táná nɨmɨnɨ íkwiaŋwɨ́ eapɨnarɨŋɨ́rɨnɨ. Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nɨseairɨ seameŋweanɨ́ápɨ, ayɨ́ yisɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Apɨxɨ́ bisɨ́kerɨ́á sɨnɨ sɨŋɨ́ dɨramɨxɨ́ xwé sɨxɨ́ ínɨŋáná yisɨ́ bɨ nɨmearo ínɨmɨ táná nɨmɨnɨ íkwiaŋwɨ́ eapɨnarɨŋɨ́rɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
33 Outra parábola lhes disse: O Reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Jisaso oxɨ́ apɨxɨ́ e epɨ́royɨ́ egɨ́áyo xwɨyɨ́á apɨ nɨpɨnɨ nuréwapɨyirɨ́ná ewayɨ́ xwɨyɨ́ánɨ nurɨrɨ uréwapɨyayiŋɨnigɨnɨ.
34 Tudo isso disse Jesus por parábolas à multidão e nada lhes falava sem parábolas,
35 Xwɨyɨ́á Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoagɨ́ wo nɨwurɨyirɨ rɨ́wamɨŋɨ́ eaŋɨ́ rɨpɨ, “Nionɨ xwɨyɨ́á nɨrɨrɨ́ná ewayɨ́ xwɨyɨ́áyo dánɨ rɨrɨ xwɨyɨ́á Gorɨxo xwɨ́á imɨxɨŋíná dánɨ ínɨmɨ rɨnɨŋɨ́pɨ áwaŋɨ́ rɨrɨ emɨ́árɨnɨ.” nɨrɨrɨ eaŋɨ́pɨ xɨxenɨ imónɨnɨ nánɨ Jisaso nuréwapɨyirɨ́ná ewayɨ́ xwɨyɨ́á tɨ́nɨnɨ nurɨrɨ uréwapɨyagɨ́rɨnɨ.
35 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a boca; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.
36 O oxɨ́ apɨxɨ́ e epɨ́royɨ́ egɨ́áyo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurɨ aŋɨ́yo nɨpáwirɨ ŋweaŋáná xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa nɨbɨro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Joxɨ nearéwapɨyirɨ́ná ewayɨ́ ikaxɨ́ rɨpɨkɨ́ nánɨ nearɨ́ɨ́pɨ áwaŋɨ́ nɨnearɨrɨ píránɨŋɨ́ nearéwapɨyiɨ.” urɨ́agɨ́a
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá witɨ́ siyɨ́ naŋɨ́ wiároŋoyɨ́ ámá imónɨŋáonɨ nánɨrɨnɨ.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem,
38 Omɨŋɨ́yɨ́ ayɨ́ xwɨ́á rɨrí nánɨrɨnɨ. Witɨ́ siyɨ́ naŋɨ́yɨ́, ayɨ́ ámá Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ umeŋweanɨ́áyɨ́ nánɨrɨnɨ. Rɨpɨkɨ́yɨ́ ayɨ́ ámá Gorɨxomɨ muxɨ́darɨgɨ́áyɨ́, ámá oboyáyɨ́ nánɨrɨnɨ.
38 o campo é o mundo, a boa semente são os filhos do Reino, e o joio são os filhos do Maligno.
39 Sɨ́mɨ́ tɨ́nɨ inarɨgɨ́ío, rɨpɨkɨ́ siyɨ́ wiároŋo, ayɨ́ Oborɨnɨ. Aiwá yóɨ́ eŋagɨ mipɨ́rɨ́ínáyɨ́ ayɨ́ sɨ́á yoparɨ́yi nánɨrɨnɨ. Witɨ́ mɨwákwímɨ́ nero mipɨ́rɨ́áyɨ́, ayɨ́ aŋɨ́najɨ́rɨnɨ.
39 O inimigo que o semeou é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Ayɨnánɨ rɨpɨkɨ́yɨ́ mɨwákwímɨ́ nero gwɨ́ nɨkɨrɨ́wímáná rɨ́á ikeaárɨgɨ́ápa imónɨŋɨ́yɨ́ sɨ́á yoparɨ́yimɨ axɨ́pɨ e imónáná
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 ámá imónɨŋáonɨ ámá rɨkɨkɨrɨ́ó ero wa enɨ nene yarɨŋwápɨ oépoyɨnɨrɨ wíwapɨyiro yarɨgɨ́áyɨ́ gɨ́ ápo meŋweanɨ́e ŋweapɨ́rɨxɨnɨrɨ gɨ́ aŋɨ́najowa awí eámeámɨ́ epɨ́rɨ urowárɨmɨ́árɨnɨ.
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, e eles colherão do seu Reino tudo o que causa escândalo e os que cometem iniquidade.
42 Urowáráná awa awí eámeámɨ́ nemáná rɨ́á ápiáwɨ́ xwé anɨŋɨ́ wearɨŋɨ́rímɨ ikeaáráná ayɨ́ e dánɨ ‘Yeyɨ!’ nɨrɨro magí írónɨpɨ́rɨ́árɨnɨ.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
43 E nerɨ aí oxɨ́ apɨxɨ́ wé rónɨgɨ́á Gorɨxoyáyɨ́ xɨ́o xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ umeŋweanɨ́e dánɨ sogwɨ́ nanɨrɨ́ná yarɨŋɨ́pa xɨxɨ́eá sɨŋánɨ inɨpɨ́rɨ́árɨnɨ. Seyɨ́né arɨ́á tɨ́gɨ́áyɨ́né eŋánáyɨ́, arɨ́á ókiarɨ́ nɨmónɨ́poyɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
44 O ámá re oyaiwípoyɨnɨrɨ, “Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nɨseairɨ seameŋweanɨ́ápɨ ayá tɨ́ŋɨ́pɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋagɨ nánɨ Jisaso pí pí nearɨ́agɨ aí xɨxenɨ éwanɨgɨnɨ.” oyaiwípoyɨnɨrɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nɨseairɨ seameŋweanɨ́ápɨ, ayɨ́ xwɨ́á bimɨ wí e ayá rɨmɨxarɨŋɨ́pɨ wí pɨ́nɨ́ tɨnɨŋɨ́pɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Ámá wo nemerɨ́ná wenɨŋɨ́ nerɨ nɨwɨnɨmearɨ yayɨ́ nikárɨnɨrɨ nánɨ re eŋɨnigɨnɨ. Mɨ́rɨ́ nurɨ ámá wíyo áwaŋɨ́ murɨ́ xegɨ́ amɨpí nɨ́nɨ nɨgwɨ́ nánɨ bɨ́ nerɨ nɨgwɨ́ apɨ tɨ́nɨ nɨmeámɨ nurɨ xwɨ́á apɨnɨ bɨ́ eŋɨnigɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
44 Também o Reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido n dele, vai, vende tudo quanto tem e compra aquele campo.
45 Ámɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ píránɨŋɨ́ seameŋweanɨ́ápɨ, ayɨ́ ámá amɨpí mɨmúrónɨŋɨ́ wo memiá awiaxɨ́nɨ awiaxɨ́nɨ nánɨ pɨ́á emearɨŋɨ́pánɨŋɨ́ imónɨnɨ.
45 Outrossim, o Reino dos céus é semelhante ao homem negociante que busca boas pérolas;
46 Bá nɨyonɨ múrónɨŋagɨ nɨwɨnɨmeaárɨmo aŋɨ́nɨ nurɨ xegɨ́ amɨpí nɨ́nɨ bɨ́ nemáná nɨgwɨ́ apɨ tɨ́nɨ memiápá bɨ́ eŋɨnigɨnɨ.” nurɨrɨ, “Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nɨneairɨ neameŋweanɨ́ápɨ ayá tɨ́ŋɨ́pɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋagɨ nánɨ Jisaso pí pí nearɨ́agɨ aí xɨxenɨ éwanɨgɨnɨ.” oyaiwípoyɨnɨrɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á e urɨŋɨnigɨnɨ.
46 e, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha e comprou-a.
47 O re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gorɨxo ámá xɨ́o xegɨ́ xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ umeŋweámɨnɨrɨ nerɨ́ná enɨ́ápɨ, ayɨ́ ubenɨ́ ipíyo nɨmamówárɨro peyɨ́ xɨxegɨ́nɨ ɨ́á mɨnarɨŋɨ́pánɨŋɨ́ imónɨnɨ.
47 Igualmente, o Reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar e que apanha toda qualidade
48 Rɨxa peyɨ́ magwɨ́ mɨnɨŋagɨ nɨwɨnɨro nɨmɨxearo ipí imaŋɨ́pá tɨ́ŋɨ́ e nɨtɨro éɨ́ nɨŋweámáná peyɨ́ naŋɨ́nɨ neyíroro íkwiaŋwɨ́yo mɨmeámɨ́ nɨyárɨro sɨpíyɨ́ emɨ mɨmeámɨ́ egɨ́awixɨnɨ.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Sɨ́á yoparɨ́yimɨ axɨ́pɨ e imónáná aŋɨ́najowa nɨweapɨro wé rónɨgɨ́áyo nɨmúroro sɨpí yarɨgɨ́áyo yɨyoámɨ́ nero
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos e separarão os maus dentre os justos.
50 rɨ́á ápiáwɨ́ xwé anɨŋɨ́ wearɨŋɨ́rímɨ ikeaáráná ayɨ́ e dánɨ ‘Yeyɨ!’ nɨrɨro magí írónɨpɨ́rɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
51 Wiepɨsarɨŋɨ́yo re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ searéwapɨyarɨŋápɨ nɨpɨnɨ mɨ́kɨ́ nánɨ rɨxa nɨjɨ́á rimónɨŋoɨ?” urɨ́agɨ “Oyɨ.” urɨ́agɨ́a
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ mewegɨ́á nionɨ nɨnɨxɨ́dɨro gɨ́ wiepɨsarɨŋáyɨ́ nimónɨro yarɨgɨ́á nɨ́nɨ ayɨ́ ámá amɨpí mɨmúrónɨgɨ́áyɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋoɨ. Ayɨ́ wigɨ́ ayá rɨmɨxarɨgɨ́ápɨ aŋɨ́yo weŋɨ́mɨ sɨŋɨ́ bɨ tɨ́nɨ xámɨŋɨ́ bɨ tɨ́nɨ nɨmearo ámáyo sɨwá wiarɨgɨ́ápa gɨ́ seaiepɨsarɨŋáoyɨ́né xwɨyɨ́á eŋíná Moseso nɨrɨrɨ rɨ́wamɨŋɨ́ eaŋɨ́pɨ tɨ́nɨ nionɨ agwɨ seararɨŋápɨ tɨ́nɨ axɨ́pɨ e epɨ́rɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo escriba instruído acerca do Reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu tesouro
53 Jisaso ewayɨ́ xwɨyɨ́á apɨ nura núɨsáná e dánɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurɨ
53 E aconteceu que Jesus, concluindo essas parábolas, se retirou dali.
54 aŋɨ́ xɨ́o xegɨ́ xwé iwiaroŋe nɨrémorɨ rotú aŋɨ́yo nɨpáwirɨ xwɨyɨ́á uréwapɨyarɨ́ná ayɨ́ ududɨ́ nero re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá royɨ́ nɨjɨ́á emɨmɨ́ yarɨŋɨ́ rɨpɨ gɨmɨ dánɨ nɨjɨ́á imónɨ́ɨ́rɨ́anɨ?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam e diziam: Donde veio a este a sabedoria e estas maravilhas?
55 O aŋɨ́ mɨrarɨŋɨ́ Josepomɨ xewaxo menɨranɨ? Xɨnáí Mariaíyɨ mɨrɨnɨŋíranɨ? Xogwáowa Jemiso tɨ́nɨ Josepo tɨ́nɨ Saimono tɨ́nɨ Judaso tɨ́nɨ rɨnɨŋowa re mɨŋweagɨ́á reŋoɨ?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Xɨnapíwa nene tɨ́nɨ mɨŋweapa reŋoɨ? E eŋagɨ nánɨ ámá royɨ́ arɨge nɨjɨ́á apɨ imónɨ́ɨ́rɨ́anɨ?” nɨrɨnɨro
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe veio, pois, tudo isso?
57 wikɨ́ dɨŋɨ́ nɨwóga warɨŋagɨ́a Jisaso xewanɨŋo nánɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá xwɨyɨ́á Gorɨxoyá wɨ́á urókiamoarɨŋɨ́ womɨ aŋɨ́ mɨdáŋɨ́yɨ́ arɨ́á umónarɨgɨ́á aí xegɨ́ e dáŋɨ́yɨ́ tɨ́nɨ xexɨrɨ́meáyɨ́ tɨ́nɨ o nánɨ ‘Sa negɨ́ ámáorɨnɨ.’ nɨyaiwiro arɨ́á umónarɨgɨ́ámanɨ.” nurɨrɨ
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 ayɨ́ dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́roarɨŋagɨ́a nánɨ e nɨŋwearɨ́ná emɨmɨ́ xwapɨ́ mɨwíwapɨyiŋɨnigɨnɨ.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.