Marcos 10
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs ACF
1 Jisaso nɨwiápɨ́nɨmearɨ e pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurɨ Judia pɨropenɨsɨ́yo nɨmúrorɨ iniɨgɨ́ Jodanɨ rapáyo jɨ́arɨwámɨ dánɨ warɨ́ná oxɨ́ apɨxɨ́ epɨ́royɨ́ nero o tɨ́ŋɨ́ e awí eánáná xegɨ́ yarɨŋɨ́pa ámɨ uréwapɨyarɨ́ná
1 E, levantando-se dali, foi para os termos da Judéia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Parisi wa nɨwímearo omɨ iwamɨ́ó nɨwíwapɨyiro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Wa negɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ ɨ́á nɨroro re rarɨgɨ́árɨnɨ, ‘Xegɨ́ oxo apɨxímɨ ananɨ emɨ mopaxɨ́rɨnɨ.’ rarɨgɨ́árɨnɨ. Wa ‘Emɨ mopaxɨ́manɨ.’ rarɨgɨ́árɨnɨ. Joxɨyá dɨŋɨ́ arɨge simónarɨnɨ? ‘Ananɨ emɨ mopaxɨ́rɨnɨ.’ rɨsimónarɨnɨ? ‘Ŋwɨ́árɨnɨ.’ rɨsimónarɨnɨ?” urɨ́agɨ́a
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Moseso eŋíná segɨ́ seárɨ́awéyo ŋwɨ́ ikaxɨ́ nurɨrɨ́ná píoɨ urɨŋɨnigɨnɨ?” urɨ́agɨ
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Moseso ámá apɨxɨ́ emɨ moanɨro nánɨ ananɨ payɨ́ re rɨnɨŋɨ́pɨ ‘Nionɨ ímɨ anɨŋɨ́ emɨ móárɨnɨ.’ rɨnɨŋɨ́pɨ nearo owiowárɨ́poyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ neanagɨ́rɨnɨ.” urɨ́agɨ́a aiwɨ
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né segɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ nɨxɨ́dɨro arɨ́kí segɨ́ apɨxɨ́ emɨ moanɨro yarɨŋagɨ́a nánɨ Moseso ŋwɨ́ ikaxɨ́ apɨ nɨrɨrɨ eaŋɨ́rɨnɨ.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 E nerɨ aiwɨ xwɨyɨ́á rɨpɨ nɨrɨrɨ rɨ́wamɨŋɨ́ eaŋɨ́rɨnɨ, ‘Gorɨxo eŋíná xwɨ́á imɨxɨrɨ aŋɨ́na imɨxɨrɨ nerɨ́ná oxɨ́ imɨxɨrɨ apɨxɨ́ imɨxɨrɨ eŋɨ́rɨnɨ.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 — ausente —
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, e unir-se-á a sua mulher,
8 — ausente —
8 E serão os dois uma só carne; e assim já não serão dois, mas uma só carne.
9 Ayaú nɨmeánɨmɨ nemerɨ́ná Gorɨxo ŋwɨrárɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨnɨmɨ mupa oépiyɨ.” nurɨmɨ nurɨ
9 Portanto, o que Deus ajuntou não o separe o homem.
10 aŋɨ́yo nɨpáwirɨ ŋweaŋáná wiepɨsarɨŋowa ámɨ o meánɨgɨ́á nánɨ urɨ́ɨ́pɨ nánɨ yarɨŋɨ́ wíáná
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disto mesmo.
11 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá go go xegɨ́ apɨxɨ́ emɨ nɨmorɨ wí nɨmearɨ́náyɨ́, xámɨ meaŋímɨ sɨpí wikárarɨnɨ.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra, adultera contra ela.
12 Apɨxɨ́ gí gí enɨ xegɨ́ xiagwomɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurɨ womɨ nɨmeánɨrɨ́náyɨ́, xámɨ meánɨŋomɨ sɨpí wikárarɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
12 E, se a mulher deixar a seu marido, e casar com outro, adultera.
13 — ausente —
13 E traziam-lhe meninos para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhos traziam.
14 — ausente —
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir os meninos a mim, e não os impeçais; porque dos tais é o reino de Deus.
15 Nionɨ nepa seararɨŋɨnɨ. Ámá gɨyɨ́ gɨyɨ́ niaíwɨ́pia xanɨyaúmɨ dɨŋɨ́ ɨkwɨ́roro sɨmaŋwɨ́yónɨŋɨ́ yeáyɨ́ urɨ́nɨro yarɨgɨ́ápánɨŋɨ́ Gorɨxomɨ e mepa nerɨ́náyɨ́, o xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ píránɨŋɨ́ seameŋweanɨ́ápimɨ wí páwipɨ́rɨ́ámanɨ.” nurɨmáná
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como menino, de maneira nenhuma entrará nele.
16 niaíwɨ́pia wímɨ nɨmearɨ sáɨ́yo nɨŋwɨrárɨnɨmáná wé seáyɨ e wikwiárɨrɨ “Gɨ́ ápo píránɨŋɨ́ oumenɨ.” rɨrɨ nɨwia uŋɨnigɨnɨ.
16 E, tomando-os nos seus braços, e impondo-lhes as mãos, os abençoou.
17 Jisaso nɨwiápɨ́nɨmeámɨ aŋɨ́ wíyo umɨnɨrɨ yarɨ́ná ámá wo o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ mɨ́rɨ́ nɨbɨrɨ sɨ́mɨmaŋɨ́mɨ dánɨ xómɨŋɨ́ nɨyɨkwirɨ yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋɨ́ naŋoxɨnɨ, arɨge nerɨ́ná nionɨ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ tɨ́ŋáonɨ imónɨmɨ́árɨnɨ?” urɨ́agɨ
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele, e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 o “Jisaso Gorɨxorɨ́anɨ?” oyaiwinɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ pí nánɨ ‘Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ́ nɨnɨrɨrɨ́ná ‘Naŋoxɨnɨ́ nɨrɨ́ɨnɨ? Ámá wí naŋɨ́manɨ. Sa Gorɨxo naŋorɨnɨ.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom senão um, que é Deus.
19 Joxɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ nánɨ rɨxa nɨjɨ́á imónɨŋɨnɨ. ‘Nɨwiápɨ́nɨmearɨ ámá wí mɨpɨkipa erɨ́ɨnɨ. Ámá wí tɨ́nɨ ɨ́wɨ́ minɨpa erɨ́ɨnɨ. Ɨ́wɨ́ mɨmeapa erɨ́ɨnɨ. Yapɨ́ murɨpa erɨ́ɨnɨ. Yapɨ́ nurepɨsirɨ ɨ́wɨ́ murápɨpa erɨ́ɨnɨ. Inókímɨ tɨ́nɨ ápomɨ tɨ́nɨ wéyo merɨ́ɨnɨ.’ E rɨnɨŋɨ́pɨ joxɨ rɨxa nɨjɨ́á imónɨŋɨnɨ.” urɨ́agɨ
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a tua mãe.
20 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, apɨ nɨpɨnɨ sɨnɨ ononɨ imónɨŋaé dánɨ pɨ́rɨ́ mɨwiaíkí píránɨŋɨ́ nɨxɨ́da bɨŋárɨnɨ.” urɨ́agɨ
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Jisaso sɨŋwɨ́ agwɨ́ nɨwɨnɨrɨ wá nɨwianɨrɨ nánɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nɨpɨnɨ nɨxɨ́dɨrɨ aiwɨ ámɨ bɨ sɨnɨrɨnɨ. Joxɨ nurɨ dɨxɨ́ iyɨ́á ɨ́á tɨ́nɨ xwɨ́á tɨ́nɨ amɨpí dɨxɨ́yɨ́ nɨgwɨ́ nánɨ bɨ́ nerɨ nɨgwɨ́ meáɨ́yɨ́ ámá aiwá nánɨ ikeamónɨro aikɨ́ nánɨ ikeamónɨro egɨ́áyo mɨnɨ wíɨrɨxɨnɨ. E nemoxɨ nɨbɨrɨ nɨnɨxɨ́dɨmerɨ́náyɨ́, rɨ́wéná nɨpémáná aŋɨ́namɨ nánɨ nɨpeyirɨ́ná amɨpí joxɨyá aga xwé nɨdéronɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ aiwɨ
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma coisa: vai, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 o amɨpí wí mɨmúrónɨŋo eŋagɨ nánɨ dɨŋɨ́ sɨpí nɨwirɨ e mepaxɨ́ wimónɨ́agɨ nánɨ sɨ́mɨmaŋɨ́ kɨpɨŋɨ́ nɨyimɨ uŋɨnigɨnɨ.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste; porque possuía muitas propriedades.
23 Sɨ́mɨmaŋɨ́ kɨpɨŋɨ́ nɨyimɨ úagɨ Jisaso xegɨ́ wiepɨsarɨŋowamɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨmerɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Amɨpí xwé tɨ́gɨ́áyɨ́ ananɨ Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro o xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ umeŋweanɨ́e páwipaxɨ́manɨ.” nurɨrɨ
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 awa xɨ́o rɨ́ɨ́pɨ nánɨ ududɨ́ yarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ ámɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Niaíwoyɨ́né, ámá wí anɨŋɨ́ minɨ́ yanɨro nero aiwɨ ananɨ Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro o xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ umeŋweanɨ́e páwipaxɨ́manɨ.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no reino de Deus!
25 ‘Kamerɨ́ eŋɨ́ rapɨrapɨ́ gwɨ́ kiwearɨgɨ́á óɨ́yimɨ ananɨ páwipaxɨ́rɨnɨ.’ rɨyaiwiarɨŋoɨ? Ámá amɨpí xwé tɨ́gɨ́áyɨ́ kamerɨ́ eŋɨ́ óɨ́yimɨ mɨpáwipa éɨ́pɨ́nɨŋɨ́ Gorɨxo seameŋweanɨ́e nánɨ ananɨ páwipaxɨ́manɨ.” urɨ́agɨ
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 awa ududɨ́ nikárɨnɨro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “E imónɨŋáná ámá gɨyo Gorɨxo yeáyɨ́ uyimɨxemeanɨ́árɨ́anɨ?” urɨ́agɨ́a
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Jisaso sɨŋwɨ́ agwɨ́ nɨwɨnɨmáná re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá wí mepa epaxɨ́ nimónɨmáná aiwɨ Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ ananɨrɨnɨ. Amɨpí Gorɨxo mepa epaxɨ́ wí mimónɨŋagɨ nánɨ oyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ epaxɨ́rɨnɨ.” uráná
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens é impossível, mas não para Deus, porque para Deus todas as coisas são possíveis.
28 Pitao re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ai, none negɨ́ amɨpí rɨxa pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ joxɨ rɨxɨ́dɨmearɨŋwɨnɨ.” urɨ́agɨ
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos, e te seguimos.
29 — ausente —
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 — ausente —
30 Que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no século futuro a vida eterna.
31 E nerɨ aiwɨ ámá ‘Xwéonɨrɨnɨ.’ nɨrɨro xámɨ xámɨ imónarɨgɨ́áyɨ́ nɨperɨ́ná surɨ́má yárɨpɨ́rɨ́árɨnɨ. Agwɨ ríná surɨ́má ŋweagɨ́áyɨ́ nɨperɨ́ná xámɨŋɨ́yo múropɨrɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e muitos derradeiros serão primeiros.
32 Awa óɨ́yo nuro aŋɨ́ yoɨ́ Jerusaremɨ nánɨ nɨyirɨ́ná wiepɨsarɨŋowa Jisaso arɨ́kí aŋɨ́ apimɨ nánɨ nɨyirɨ xámɨ umeaarɨŋagɨ nɨwɨnɨro ududɨ́ ninɨro ámá Jisasomɨ xɨ́darɨgɨ́áyɨ́ wí enɨ ayá sɨ́wɨ́ uroarɨŋagɨ o ámɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú awamɨ ná dámɨnɨ e nɨmɨ́aurɨ ámɨ xɨ́omɨ wa wipɨ́rɨ́ápɨ nánɨ áwaŋɨ́ nurɨrɨ
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 re urɨŋɨnigɨnɨ, “None Jerusaremɨ nánɨ nɨyirane rémóáná ámá imónɨŋáonɨ re nikeaárɨpɨ́rɨ́árɨnɨ. Ámá wo nionɨ nánɨ mɨyɨ́ uráná apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á xwéowa tɨ́nɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ mewegɨ́áwa tɨ́nɨ nionɨ xwɨrɨxɨ́ nɨnɨmero xwɨyɨ́á nɨnɨmeárɨro ‘Sa joxɨnɨrɨnɨ.’ nɨnɨrɨro nɨpɨkímoanɨro wauyowamɨ mɨnɨ nɨwipɨ́rɨ́árɨnɨ.
33 Dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios.
34 Mɨnɨ nɨwíáná awa rɨperɨrɨ́ niro reaŋwɨ́ núrɨro iwaŋɨ́ nearo nɨníɨ́asáná nɨpɨkipɨ́rɨ́árɨnɨ. Nɨnɨpɨkiro aiwɨ sɨ́á wɨyaú wɨyi óráná ámɨ wiápɨ́nɨmeámɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
34 E o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Sebediomɨ xewaxowaú Jemiso tɨ́nɨ xogwáo Jono tɨ́nɨ aŋwɨ e nuri Jisasomɨ re urɨgɨ́isixɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, yawawi pí pí nánɨ yarɨŋɨ́ síwíyɨ́ joxɨ ananɨ nɨyeaiirɨ́árɨ́anɨ?” urɨ́agɨ́i
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ pí eaiimɨ nɨrarɨŋiɨ?” urɨ́agɨ
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 awaú yawawi enɨ ámɨná imónɨ́winigɨnɨrɨ wiepɨsarɨŋɨ́ wɨ́a yawawi sɨmaŋwɨ́yónɨŋɨ́ yeáyɨ́ yeaurɨ́nɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ re urɨgɨ́isixɨnɨ, “Joxɨ idáná ámɨnáoxɨ nimónɨrɨ meŋweaŋáná ámá nɨ́nɨ sɨmaŋwɨ́yónɨŋɨ́ yeáyɨ́ rurɨ́náná yawawi joxɨyá wéyo mɨnɨ mɨnɨ oŋweápiyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ yeanɨrɨréɨranɨ?” urɨ́agɨ́i aiwɨ
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Awagwí yarɨŋɨ́ niarɨgɨ́ípɨ nánɨ nɨjɨ́á mimónɨpa neri nánɨ yarɨŋɨ́ niarɨŋiɨ.” nurɨrɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á ámá wa xɨ́omɨ pɨkipɨ́rɨ́á eŋagɨ nánɨ áwaŋɨ́ nurɨrɨ́ná yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Awagwí iniɨgɨ́ sɨxɨ́ nionɨ nɨmɨ́áwá ananɨ nɨpaxɨ́ imónɨpɨsɨ́íranɨ? Iniɨgɨ́ waxɨ́yo nionɨ xémɨ́ápɨ awagwí enɨ ananɨ xepaxɨ́ imónɨpɨsɨ́íranɨ?” yarɨŋɨ́ wíáná
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 awaú re urɨgɨ́isixɨnɨ, “Ananɨrɨnɨ. Yawawi nepaxɨ́rɨnɨ.” urɨ́agɨ́i o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Iniɨgɨ́ nionɨ nɨmɨ́áwá awagwí enɨ nɨpɨsɨ́írɨnɨ. Iniɨgɨ́ waxɨ́ nionɨ xémɨ́ápɨ awagwí enɨ xepɨsɨ́írɨnɨ.
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade, vós bebereis o cálice que eu beber, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 E nerɨ aiwɨ ‘Woxɨ rɨ́mɨ dánɨ ŋweaɨ. Woxɨ rɨ́mɨ dánɨ ŋweaɨ.’ wí earɨpaxonɨmanɨ. Gorɨxo xewanɨŋo earɨpaxɨ́rɨnɨ. Xɨ́o wimónarɨŋɨ́ goxɨ goxɨ ‘Jisasomɨ mɨnɨ mɨnɨ ŋweápiyɨ.’ earɨpaxɨ́rɨnɨ.” urarɨ́ná
40 Mas, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 wiepɨsarɨŋɨ́ wé wúkaú wɨ́a Jemiso tɨ́nɨ xogwáo Jono tɨ́nɨ e urarɨŋagɨ́i arɨ́á nɨwiro wikɨ́ dɨŋɨ́ nɨwiaiwiro yarɨ́ná
41 E os dez, tendo ouvido isto, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Jisaso “Nionɨ tɨ́ŋɨ́ aŋwɨ re bɨ́poyɨ.” nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Émáyɨ́yá ámɨná meŋweagɨ́áwa seáyɨ e nimónɨro wigɨ́ ámáyo ayá mɨrɨmɨxɨ́ peayɨ́ wianarɨgɨ́árɨnɨ.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes dos gentios, deles se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre eles;
43 E nerɨ aiwɨ awa yarɨgɨ́ápa axɨ́pɨ mimónɨpanɨ. Go go segɨ́ rárónɨŋɨ́ nimónɨrɨ́náyɨ́ wɨ́oyɨ́néyá omɨŋɨ́ seaiiarɨŋo nimónɨrɨ arɨrá seaíwɨnɨgɨnɨ.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser ser grande, será vosso serviçal;
44 Go go xámɨ xɨráónɨŋɨ́ imónɨ́oxɨ xɨnáínɨŋɨ́ nimónɨrɨ ámá nɨyonɨ saŋɨ́ urápɨméɨrɨxɨnɨ.
44 E qualquer que dentre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Nionɨ enɨ ámá imónɨŋáonɨ aí ámá saŋɨ́ nɨrápɨpɨ́rɨ nánɨ weapɨŋáonɨmanɨ. Ámá nɨ́nɨ nánɨ nupeirɨ gwɨ́nɨŋɨ́ roayíróɨmɨgɨnɨrɨ weapɨŋárɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
45 Porque o Filho do homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Jisaso wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ nawínɨ sɨnɨ Jerusaremɨ nánɨ nɨyiro aŋɨ́ áwɨnɨ e bimɨ xegɨ́ yoɨ́ Jeriko nɨrémoro rɨxa aŋɨ́ apimɨ wiárɨ́ múroanɨro yarɨ́ná ámá sɨŋwɨ́ supárɨŋɨ́ wo —O omɨŋɨ́ mepaxo eŋagɨ nánɨ óɨ́ maŋɨ́pá tɨ́nɨ nɨŋweámáná nɨgwɨ́ nánɨ tɨ́nɨ aiwá nánɨ tɨ́nɨ rɨxɨŋɨ́ urarɨŋorɨnɨ. Xano xegɨ́ yoɨ́ Timiasorɨnɨ. Xɨ́o xegɨ́ yoɨ́ Batimiasorɨnɨ. O óɨ́ maŋɨ́pá tɨ́nɨ nɨŋwearɨ́ná arɨ́á wíɨ́yɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ.
46 E depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto do caminho, mendigando.
47 “Nasaretɨ dáŋɨ́ Jisaso daiwo pwarɨnɨ.” rarɨŋagɨ́a arɨ́á e nɨwirɨ rɨ́aiwá eŋɨ́ tɨ́nɨ re rayiŋɨnigɨnɨ, “Jisasoxɨ, rárɨ́awé mɨxɨ́ ináyɨ́ Depitoyáoxɨnɨ, wá nɨwianeɨ.” urarɨŋagɨ
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 ámá wí mɨxɨ́ rɨ́á tɨ́ŋɨ́ nurɨro “Rɨxa pɨ́nɨ wiáreɨ.” urɨ́agɨ́a aiwɨ arɨ́kí wínɨ eŋɨ́ tɨ́nɨ rɨ́aiwá re rayiŋɨnigɨnɨ, “Rárɨ́awé mɨxɨ́ ináyɨ́ Depitoyáoxɨnɨ, wá nɨwianeɨ.” urayarɨŋagɨ
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi! tem misericórdia de mim.
49 Jisaso xegɨ́ pwarɨŋe nɨrómáná re rɨŋɨnigɨnɨ, “Omɨ rɨ́aiwá urɨ́poyɨ.” urɨ́agɨ ayɨ́ omɨ rɨ́aiwá nurɨro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “O wiárɨ́ nɨmúroarɨnɨrɨ ayá sɨ́wɨ́ mɨrɨropanɨ. Joxɨ nánɨ rɨ́aiwá rɨrarɨnɨ. Rɨxa Wiápɨ́nɨmeaɨ.” uráná
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 iyɨ́á nɨpánɨrɨ ŋweaŋɨ́ nɨpírɨrɨ emɨ nɨmómɨ nɨwiápɨ́nɨmeámɨ nurɨ Jisasomɨ wímeááná
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi ter com Jesus.
51 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ pí simɨ nánɨ nɨrarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ sɨŋwɨ́ supárɨŋo re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, nionɨ rɨxa sɨŋwɨ́ oanɨmɨnɨrɨ rɨrarɨŋɨnɨ.” urɨ́agɨ
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres que te faça? E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́rorɨ nánɨ dɨxɨ́ sɨŋwɨ́ rɨxa naŋɨ́ anɨ́ɨnɨ. Dɨxɨ́ aŋɨ́ uɨ.” uráná re eŋɨnigɨnɨ. Ámɨ rɨxa sɨŋwɨ́ noxoarɨ nanɨrɨ́ná óɨ́ e dánɨ Jisasomɨ rɨ́wɨ́yo númɨ uŋɨnigɨnɨ.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.