Lucas 8
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs NTLH
1 Jisaso Saimono tɨ́nɨ aiwá nɨnɨrɨ nɨŋweaŋɨsáná rɨxa sɨ́á wí óráná o aŋɨ́ wíyɨ́ wíyo xwɨyɨ́á yayɨ́ winɨpaxɨ́ Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ píránɨŋɨ́ umeŋweanɨ́a nánɨ wáɨ́ nurɨmerɨ re urɨmeŋɨnigɨnɨ, “Seyɨ́né ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ rɨ́wɨ́mɨnɨ nɨmamoro nɨsanɨro ŋweáɨ́rɨxɨnɨ.” urɨmearɨ́ná xɨ́o xegɨ́ wiepɨsarɨŋɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú o tɨ́nɨ nawínɨ nemero
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 apɨxɨ́ wíwa enɨ o tɨ́nɨ nawínɨ nemero —Wíwa sɨmɨxɨ́ tɨ́gɨ́íwamɨ Jisaso naŋɨ́ imɨxɨrɨ wíwa imɨ́ó dɨŋɨ́ xɨxéroarɨŋɨ́ tɨ́gɨ́íwamɨ mɨxɨ́ umáɨnɨrɨ wiarɨŋíwa wigɨ́ yoɨ́ ríwarɨnɨ. Wí Mariaírɨnɨ. Aŋɨ́ yoɨ́ Magɨdara dáŋí eŋagɨ nánɨ ímɨ yoɨ́ Magɨdara dáŋɨ́ Mariaíyɨ wɨ́rɨnɨŋírɨnɨ. Í Jisaso imɨ́ó wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú dɨŋɨ́ xɨxéroarɨŋɨ́ mɨxɨ́ umáɨnowárɨŋírɨnɨ.
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 Apɨxɨ́ ámɨ wí Xusao —O mɨxɨ́ ináyɨ́ Xerotoyá bosɨwɨ́ worɨnɨ. Omɨ xiepí í xegɨ́ yoɨ́ Joanaírɨnɨ. Ámɨ wí Sasanaírɨnɨ. Íwa tɨ́nɨ ámɨ wíwa enɨ wigɨ́ nɨgwɨ́ tɨ́nɨ aiwá bɨ́ imɨmɨ́ ero Jisasomɨ tɨ́nɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowamɨ tɨ́nɨ míraŋɨ́ nɨwiayiro númɨ wagɨ́árɨnɨ.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Oxɨ́ apɨxɨ́ obaxɨ́ aŋɨ́ ayɨ́ ayo dánɨ Jisaso tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨbɨmiro awí eánarɨ́ná o ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ urɨŋɨnigɨnɨ,
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 “Ámá wo o xegɨ́ omɨŋɨ́yo witɨ́ siyɨ́ nɨwiáróa umɨnɨrɨ nánɨ nurɨ rɨxa xwɨ́á yunɨ́ ikɨxeárɨnɨŋe píránɨŋɨ́ nɨwiárorɨ aí wí óɨ́yo piéróɨ́yɨ́ ámá wí óɨ́yo nɨpurɨ́ná xwɨrɨŋwɨ́ osaxɨro iŋɨ́ nɨbɨrɨ mɨmánɨ́ erɨ eŋɨnigɨnɨ.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Ámɨ wí sɨ́ŋá ínɨmɨ yapɨnɨŋáná xwɨ́á seáyɨ e onɨmiápɨ eŋɨ́yo piéróɨ́yɨ́ apaxɨ́ mé nerápɨrɨ nɨyapɨrɨ aiwɨ iniɨgɨ́ mɨrúnɨŋagɨ nánɨ apaxɨ́ mé yɨweárɨŋɨnigɨnɨ.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Ámɨ wí emɨ́ pɨpɨŋɨ́ arɨ́kiárɨnɨŋe wiároŋɨ́yɨ́ emɨ́ pɨpɨŋɨ́yo dánɨ nawínɨ nerápɨmáná emɨ́ xeŋwɨrárɨŋagɨ nánɨ witɨ́ ayɨ́ urɨ́ eŋɨnigɨnɨ.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Ámɨ wí xwɨ́á naŋɨ́yo wiároŋɨ́yɨ́ nerápɨrɨ nɨyapɨrɨ ná nɨwerɨ́ná aga dɨŋɨ́ nɨmorɨ ɨ́á mɨropaxɨ́ weŋɨnigɨnɨ.” Ewayɨ́ xwɨyɨ́á e nurɨrɨ́ná re urayiŋɨnigɨnɨ, “Arɨ́á tɨ́gɨ́áyɨ́né ewayɨ́ xwɨyɨ́á rarɨŋá rɨpɨ nánɨ arɨ́á ókiarɨ́ nɨmónɨ́poyɨ.” urayiŋɨnigɨnɨ.
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa ewayɨ́ xwɨyɨ́á apɨ mɨ́kɨ́pɨ nánɨ yarɨŋɨ́ wíáná
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Xwɨyɨ́á eŋíná dánɨ ‘Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ seameŋweanɨ́árɨnɨ.’ nɨrɨrɨ ínɨmɨ imónɨŋɨ́pɨ nionɨ wɨ́á searókiamoarɨŋɨnɨ. E nerɨ aiwɨ ámá nionɨ dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ró wigɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ néra warɨgɨ́áyɨ́ nionɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á nuréwapɨyirɨ́ná wɨ́á rókiamoagɨ́ Aisaiaoyɨ rɨnɨŋo nɨrɨrɨ rɨ́wamɨŋɨ́ eaŋɨ́pa sɨŋwɨ́ nanɨro arɨ́á niro nero aiwɨ mɨ́kɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨpɨ́rɨxɨnɨrɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́ánɨ uréwapɨyarɨŋɨnɨ.
10 Jesus respondeu:
11 “Ewayɨ́ xwɨyɨ́á mɨ́kɨ́pɨ rɨpɨrɨnɨ. Witɨ́ siyɨ́ nánɨ rɨnɨŋɨ́pɨ ayɨ́ xwɨyɨ́á Gorɨxoyánɨŋɨ́ imónɨnɨ.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Ámá wí siyɨ́ óɨ́ maŋɨ́pámɨ piéróɨ́yɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Ayɨ́ xwɨyɨ́á Gorɨxoyá arɨ́á nɨwiro aiwɨ axíná obo nɨbɨrɨ ayɨ́ xwɨyɨ́á oyápɨ dɨŋɨ́ móáná o yeáyɨ́ uyimɨxemeanɨgɨnɨrɨ mɨrɨrakɨ́ nɨwirɨ xwɨyɨ́á oyá wigɨ́ xwioxɨ́yo dánɨ emɨ mɨmeámɨ́ yárarɨŋɨ́rɨnɨ.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Ámá wí witɨ́ siyɨ́ sɨ́ŋá ínɨmɨ yapɨnɨŋáná seáyɨ e xwɨ́á onɨmiápɨ eŋáná wiároŋɨ́yɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Ayɨ́ xwɨyɨ́á Gorɨxoyá arɨ́á nɨwiróná yayɨ́ nɨwinɨrɨ xɨ́danɨro yarɨ́ná xwɨyɨ́á ná ínɨmɨ pɨpɨŋɨ́nɨŋɨ́ mɨwárɨŋagɨ nánɨ anɨŋɨ́ xɨ́darɨgɨ́ámanɨ. Xwɨyɨ́á oyápɨ xɨ́danɨro yarɨŋagɨ́a nánɨ ámá wí nɨbɨro nepa eŋɨ́ neánɨro rɨ́a xɨ́darɨŋoɨnɨrɨ iwamɨ́ó wíwapɨyíáná pɨ́nɨ wiárarɨgɨ́árɨnɨ.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Ámá wí witɨ́ siyɨ́ emɨ́ pɨpɨŋɨ́ arɨ́kiárɨnɨŋe wiároŋɨ́yɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Ayɨ́ enɨ xwɨyɨ́á Gorɨxoyá arɨ́á nɨwiro aiwɨ wigɨ́ yarɨgɨ́ápa sɨnɨ nɨxɨ́dɨróná amɨpí xwɨ́áyo dáŋɨ́ nánɨ dɨŋɨ́ obɨbaxɨ́ moro ‘Amɨpí wí nionɨ mɨnɨmúropa oninɨ.’ yaiwiro amɨpí wí nánɨ nɨwimónɨro ‘Arɨge meámɨ́árɨ́anɨ?’ yaiwiro néra nurɨ́náyɨ́ witɨ́ emɨ́ nerápɨrɨ xeŋwɨrárɨŋɨ́ yapɨ nimónɨro aiwá ná nɨyínɨrɨ aiwɨ wí yóɨ́ yarɨŋɨ́manɨ.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Ámá wí siyɨ́ xwɨ́á naŋɨ́ imónɨŋe wiároŋɨ́yɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Ayɨ́ xwɨyɨ́á Gorɨxoyá nánɨ arɨ́á nɨwiro dɨŋɨ́ sɨpí wí mɨmaxɨrɨŋagɨ́a nánɨ mɨwáramó anɨŋɨ́ dɨŋɨ́ nɨkwɨ́roro xaíwɨ́ ɨ́á nɨxɨrɨro nerɨ́ná aiwá ná wearɨŋɨ́pɨ́nɨŋɨ́ imónarɨgɨ́árɨnɨ.” Wiepɨsarɨŋowamɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á mɨ́kɨ́pɨ nánɨ áwaŋɨ́ e urɨŋɨnigɨnɨ.
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 Awa “Jisaso ámá ayo anɨŋɨ́ yumɨ́í winɨ́árɨnɨ.” yaiwipɨ́rɨxɨnɨrɨ ámɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá wo re yarɨŋɨ́manɨ. Xegɨ́ ramɨxɨ́ nɨmɨxárorɨ sɨxɨ́ xwé wá nɨmearɨ upɨkákwiárarɨŋɨ́manɨ. Nɨmɨxárorɨ xegɨ́ sá íkwiaŋwɨ́yo ínɨmɨ éxwɨroárarɨŋɨ́manɨ. Nɨmɨxárómáná ámá gɨyɨ́ gɨyɨ́ nɨ́wiapɨrɨ́ná ananɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨpɨ́rɨ nánɨ aiwá íkwiaŋwɨ́yo seáyɨ e tarɨŋɨ́rɨnɨ.” nurɨrɨ
16 Jesus continuou:
17 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Amɨpí nɨ́nɨ ínɨmɨ imónɨŋɨ́ aiwɨ wɨ́á ókíáná nɨ́nɨ sɨŋánɨ imónáná ámá nɨ́nɨ ‘Tɨ́ ayɨ́rɨ́anɨ?’ yaiwipɨ́rɨ́árɨnɨ.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 Ayɨnánɨ seyɨ́né pɨ́né arɨ́á nɨnirónáyɨ́ arɨ́á píránɨŋɨ́ nirɨ́ɨnɨ. Ámá gɨyɨ́ gɨyɨ́ nionɨ xwɨyɨ́á rarɨ́ná arɨ́á niro dɨŋɨ́ nɨkwɨ́roro nero nɨjɨ́á bɨ nimónɨrɨ́náyɨ́ Gorɨxo ámɨ wí mɨnɨ winɨŋoɨ. Gɨyɨ́ gɨyɨ́ arɨ́á mɨnipa ero dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ropa ero nerɨ́náyɨ́ ‘Nɨjɨ́á rɨpɨ imónɨŋɨnɨ.’ yaiwinarɨgɨ́ápɨ aí Gorɨxo apɨ aí ámɨ nurápɨnɨŋoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Jisasomɨ xɨnáí tɨ́nɨ xogwáowa tɨ́nɨ o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨbɨro ámá xwé obaxɨ́ omɨ epɨ́royɨ́ wiárɨŋagɨ́a epówa mɨpáwipaxɨ́ eŋagɨ
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 ámá wí áwaŋɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Dɨxɨ́ rɨnáí tɨ́nɨ rɨgwáowa tɨ́nɨ sɨŋwɨ́ rananɨro nánɨ bɨ́amɨ bɨraiyɨ́ roŋoɨ.” urɨ́agɨ́a aí
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá re ŋwɨxapɨgɨ́á tɨyɨ́, xwɨyɨ́á Gorɨxoyá arɨ́á wiro xɨxenɨ ero yarɨgɨ́áyɨ́, ayɨ́ gɨ́ inókíwánɨŋɨ́ nɨrɨxɨ́meáowánɨŋɨ́ imónɨŋoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Íná sɨ́á wɨyimɨ Jisaso tɨ́nɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ ewéyo nɨpɨxemoánɨro o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ipíyo jɨ́arɨwámɨnɨ dánɨ oxemoaneyɨ.” nurɨrɨ nɨmeámɨ nuro
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 ipíyo nɨmeámɨ warɨ́ná Jisaso rɨxa sá winɨ́agɨ sá weŋáná re eŋɨnigɨnɨ. Rɨ́wɨpí xwé wí nɨweapɨrɨ ipíyo nɨxemɨ nurɨ ewéyo iniɨgɨ́ mɨmeámɨ́ yarɨ́ná awa rɨxa iniɨgɨ́ namipaxɨ́ yarɨŋagɨ nainenɨmɨ
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 nuro saiwiárɨ́ nɨwimáná re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Neamemearɨŋoxɨnɨ, neamemearɨŋoxɨnɨ, rɨxa iniɨgɨ́ namianɨ aŋwɨ ayorɨnɨ.” uráná Jisaso nɨwiápɨ́nɨmearɨ imɨŋɨ́ yarɨŋɨ́pimɨ tɨ́nɨ iniɨgɨ́ reakɨ́kwɨ́í yaparɨŋɨ́pimɨ tɨ́nɨ mɨxɨ́ nurɨrɨ “Pɨ́nɨ wiáreɨ.” uráná re eŋɨnigɨnɨ. Pɨ́nɨ nɨwiárɨrɨ́ná imɨŋɨ́ mé nerɨ iniɨgɨ́ samɨŋɨ́ weárɨrɨ eŋɨnigɨnɨ.
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Rɨxa imɨŋɨ́ mé nerɨ iniɨgɨ́ samɨŋɨ́ weárɨrɨ éáná o wiepɨsarɨŋowamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ropa pí nánɨ yarɨŋoɨ?” urɨ́agɨ awa wáyɨ́ ero ududɨ́ ero nero re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá royɨ́ imɨŋɨ́ tɨ́nɨ iniɨgɨ́ tɨ́nɨ sekaxɨ́ uráná ámánɨŋɨ́ arɨ́á wíɨ́ royɨ́ gorɨ́anɨ?” rɨnɨgɨ́awixɨnɨ.
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Awa ewépá nɨmeáa nuro ipí Gaririyo jɨ́arɨwámɨnɨ aŋɨ́ bɨ xegɨ́ yoɨ́ Gegesayɨ rɨnɨŋɨ́pɨ tɨ́ŋɨ́ e niwiékɨ́nɨmearo
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Jisaso nayoarɨ rɨxa xwɨ́áyo éɨ́ roŋáná ámá aŋɨ́ apimɨ dáŋɨ́ wo —Omɨ imɨ́ó wí xɨxéroarɨŋorɨnɨ. Eŋíná dánɨ iyaxɨ́ aikɨ́ mɨyínɨ́ néra urɨ aŋɨ́ wíyo mɨŋweapa erɨ ámá xwárɨpá tɨ́ŋɨ́ enɨ ŋwearɨ yarɨŋorɨnɨ.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 O Jisasomɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨ́ná xwamiánɨ́ nɨrɨrɨ Jisasomɨ agwɨ́ rɨwámɨnɨ nɨpɨ́kínɨmearɨ ímɨ́ tɨ́nɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Jisasoxɨ, niaíwɨ́ Ŋwɨ́á seáyɨ émɨ ŋweaŋoyáoxɨ, pí neaimɨnɨrɨ barɨŋɨnɨ? Nionɨ waunɨ́ re rɨrarɨŋɨnɨ, ‘Xeanɨŋɨ́ wí mɨneaikárɨpanɨ.’ rɨrarɨŋɨnɨ.” nurɨrɨ
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Jisaso sekaxɨ́ “Imɨ́oyɨ́né ámá romɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ úpoyɨ.” urɨ́ɨ́ eŋagɨ nánɨ Jisasomɨ e nurɨrɨ —O imɨ́ó íníná dɨŋɨ́ xɨxéroarɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ xegɨ́ ámá omɨ ɨ́á nɨxero gwɨ́ wɨrí tɨ́nɨ ainɨxɨ́ ikasɨ́á inɨŋɨ́ wɨrí tɨ́nɨ nɨjiro awí meŋweaŋagɨ́a aiwɨ gwɨ́ jíɨ́ápɨ narɨ́kiárɨmɨ imɨ́ó ámá dɨŋɨ́ meaŋe nánɨ sayá nɨméra wayarɨŋorɨnɨ.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Omɨ Jisaso yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Segɨ́ yoɨ́ píxɨnɨ?” urɨ́agɨ imɨ́owa xwé obaxɨ́ mɨrónɨŋagɨ́a nánɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Negɨ́ yoɨ́ Rijonɨyɨ —Yoɨ́ mɨ́kɨ́ ayɨ́ mɨxɨ́ nánɨ xwé obaxɨ́ gwɨ́ mónarɨgɨ́á nánɨrɨnɨ. Yoɨ́ e rɨnɨŋwɨnɨ.” nurɨro
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 waunɨ́ rɨxɨŋɨ́ re urayigɨ́awixɨnɨ, “Joxɨ none mɨxɨ́ nɨneamáɨnowárɨrɨ́ná sirɨrɨkɨ́ yoparɨ́ bɨ mimónɨŋɨ́yi tɨ́ŋɨ́ e Gorɨxo xeanɨŋɨ́ neaikárɨnɨ́e nánɨ mɨxɨ́ mɨneamáɨnowárɨpanɨ.” nurɨro
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 odɨpí xwé obaxɨ́ dɨ́wɨ́yo wiároárɨnɨŋagɨ́a nɨwɨnɨro waunɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Imɨ́one odɨpíyo rɨ́wɨ́mɨnɨ oxɨxérópoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ neanɨrɨréɨnɨ?” urɨ́agɨ́a o xe oépoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnáná
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 imɨ́owa ámá omɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nuro ámɨ odɨpíyo xɨxéróáná re eŋɨnigɨnɨ. Odɨpí ayɨ́ imegɨ́ aŋɨ́nɨ omíɨ́áyɨ́ sapɨpaŋɨ́mɨ sɨwá néra ipíyo nɨpáwiro pɨyɨ́ egɨ́awixɨnɨ.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Ámá odɨpí awí mearoarɨgɨ́áyɨ́ wigɨ́ odɨpí e éagɨ́a nɨwɨnɨro wigɨ́ aŋɨ́ apimɨ nánɨ éɨ́ nuro ámá e ŋweagɨ́áyo áwaŋɨ́ urɨro ámá omɨŋɨ́yo yarɨgɨ́áyo áwaŋɨ́ urɨmero wíáná
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 ámá ayɨ́ “Pí rɨ́a eŋoɨ?” nɨyaiwiro sɨŋwɨ́ wɨnanɨro nánɨ nɨbɨro Jisaso tɨ́ŋɨ́ e nɨrémoro wenɨŋɨ́ éɨ́áyɨ́ wɨnɨgɨ́awixɨnɨ. Ámá imɨ́ó xɨxéroarɨŋo riwo aikɨ́ yínɨrɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ yínɨrɨ nemáná Jisasoyá sɨkwɨ́ tɨ́ŋɨ́ e éɨ́ ŋweaŋagɨ nɨwɨnɨro wáyɨ́ nero yarɨ́ná
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 ámá Jisaso imɨ́ó mɨxɨ́ umáɨnowárɨ́agɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨ́áyɨ́ Jisaso imɨ́ó sayá mearɨŋomɨ píránɨŋɨ́ wimɨxɨ́ɨ́ nánɨ repɨyɨ́ nɨwiróná
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 ámá ayɨ́ nɨ́nɨ aŋɨ́ Gegesa dáŋɨ́yɨ́ tɨ́nɨ ámá aŋɨ́ apimɨ mɨdɨmɨdánɨ ŋweagɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ wáyɨ́ xwé nikárɨnɨro nánɨ Jisasomɨ waunɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “ ‘Nene pɨ́nɨ nɨneawiárɨmɨ ounɨ.’ neaimónarɨnɨ.” urɨ́agɨ́a o ámɨ ewéyo nɨpɨxemoánɨrɨ umɨnɨrɨ yarɨ́ná
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 ámá imɨ́ó mɨxɨ́ umáɨnɨ́o waunɨ́ rɨxɨŋɨ́ “ ‘Nionɨ tɨ́nɨ owaiyɨ.’ nimónarɨnɨ.” urarɨŋagɨ aí Jisaso xegɨ́ aŋɨ́ e nánɨ nurowárɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ,
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Dɨxɨ́ aŋɨ́ e nánɨ nurɨ Gorɨxo siíɨ́pɨ nánɨ dɨxɨ́ ámáyo repɨyɨ́ nɨwirɨ ŋwearɨ uɨ.” urɨ́agɨ o Jisasomɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurɨ aŋɨ́ apimɨ nɨpimɨnɨ Jisaso wiíɨ́pɨ nánɨ repɨyɨ́ wiemeŋɨnigɨnɨ.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Jisaso ámɨ ipíyo jɨ́arɨwámɨnɨ iwiékɨ́nɨmeááná ámá obaxɨ́ e epɨ́royɨ́ ero o nánɨ xwayɨ́ nanɨrɨ ŋwearo egɨ́áyɨ́ omɨ yayɨ́ nɨwiro yarɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 — ausente —
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 — ausente —
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 apɨxɨ́ wí —Í xegɨ́ ragɨ́ anɨŋɨ́ pwarɨ́ná xwiogwɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú múroŋírɨnɨ. Ámá obaxɨ́ naŋɨ́ imɨxanɨro nɨyayirɨŋɨ́ aí naŋɨ́ wí mimónɨŋírɨnɨ.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Í “Jisasoyá iyɨ́áyonɨ amáɨ́ nɨrónɨrɨ́náyɨ́, ámɨ naŋɨ́ imónɨmɨ́ɨnɨ.” nɨyaiwia nɨxɨ́dɨrɨ rɨ́wɨ́mɨ dánɨ oyá iyɨ́á sírɨ́wɨ́yo amáɨ́ rónáná re eŋɨnigɨnɨ. Ragɨ́ anɨŋɨ́ pwarɨŋɨ́pɨ yeáyɨ́ sɨkiárɨŋɨnɨgɨnɨ.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Yeáyɨ́ sɨkiáráná Jisaso re rɨŋɨnigɨnɨ, “Amáɨ́ go nɨrónɨgoɨ?” rɨ́agɨ ámá nɨ́nɨ “Oweoɨ, nionɨmanɨ. Nionɨmanɨ.” nɨra warɨ́ná xegɨ́ wiepɨsarɨŋɨ́ wo Pitaoyɨ rɨnɨŋo re urɨŋɨnigɨnɨ, “Neamemearɨŋoxɨnɨ, ámá epɨ́royɨ́ nɨsiro ɨkwɨkwierɨ́ nɨsiga warɨŋoɨ.” urɨ́agɨ aiwɨ
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Jisaso re rɨŋɨnigɨnɨ, “Nepa ámá wo amáɨ́ nɨrónɨgoɨ. Nɨgɨ́ eŋɨ́ eánɨŋɨ́ bɨ nɨnɨwárɨmɨ ámá womɨ naŋɨ́ imɨxɨ́agɨ nainenɨrɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.” rɨ́agɨ
46 Mas Jesus disse:
47 apɨxɨ́ í yumɨ́í mepaxɨ́ wimónɨ́agɨ nɨwɨnɨrɨ óɨ́ néra aŋwɨ e nɨbɨrɨ oyá sɨ́mɨmaŋɨ́rɨwámɨnɨ nɨpɨ́kínɨmearɨ oxɨ́ apɨxɨ́ nɨ́nɨ sɨŋwɨ́yo dánɨ wɨ́á re rókiamónɨŋɨnigɨnɨ, “Niínɨ gɨ́ ragɨ́ anɨŋɨ́ pwarɨŋagɨ nánɨ Jisasomɨ amáɨ́ rónɨ́ɨnɨ. Omɨ amáɨ́ nɨrónɨrɨ́ná rɨxa naŋɨ́ imónɨ́ɨnɨ.” urɨ́agɨ
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Miaé, jíxɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́rorɨ nánɨ naŋɨ́ imónɨ́ɨnɨ. Ámɨ ayá mɨsinɨpa nerɨ kikiɨ́á néra uɨ.” nurɨrɨ
48 Aí Jesus disse:
49 sɨnɨ ímɨ e urarɨ́ná ámá wo rotú aŋɨ́ meŋweaŋoyá aŋɨ́ e dánɨ nɨbɨrɨ omɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Uréwapɨyarɨŋomɨ sɨnɨ ayá wí murɨŋweapanɨ. Dɨxɨ́ miáí rɨxa péɨnigɨnɨ.” urɨ́agɨ
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Jisaso arɨ́á e nɨwirɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Dɨxɨ́ miáí péɨ́ aiwɨ wáyɨ́ mepanɨ. Nionɨ dɨŋɨ́ nɨkwɨ́róánáyɨ́, í ámɨ naŋɨ́ imónɨnɨŋoɨ.” nurɨmɨ nurɨ
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 aŋɨ́yo nɨpáwirɨ́ná ámá wí nawínɨ opáwianeyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ mɨwɨnɨpa nerɨ sa xegɨ́ wiepɨsarɨŋɨ́ Pitao tɨ́nɨ Jono tɨ́nɨ Jemiso tɨ́nɨ miáímɨ xɨnáí tɨ́nɨ xano tɨ́nɨ ayɨ́ tɨ́nɨnɨ nɨpáwiro
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 ámá nɨ́nɨ ŋwɨ́ earo ámɨxɨ́á mero yarɨŋagɨ́a nánɨ Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ŋwɨ́ eaarɨgɨ́á pɨ́nɨ wiárɨ́poyɨ. Nɨperɨ mɨwenɨnɨ. Sa sá wenɨ.” uráná
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 ayɨ́ “Í rɨxa pɨyɨ́xɨnɨ.” nɨyaiwiro nánɨ rɨpɨ́á urɨ́agɨ́a aí
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 o íyá wépámɨ ɨ́á nɨmaxɨrɨmáná ímɨ́ tɨ́nɨ “Miá ríxɨnɨ, wiápɨ́nɨmeaɨ.” uráná re eŋɨnigɨnɨ.
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Miáí ámɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ wínáná apaxɨ́ mé wiápɨ́nɨmeaŋɨnigɨnɨ. Rɨxa wiápɨ́nɨmeááná Jisaso xanɨyaúmɨ “Aiwá bɨ umeaípiyɨ.” urɨ́agɨ
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 ayaú ududɨ́ ikárɨnɨ́agɨ́i Jisaso ŋwɨ́ ikaxɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Aípagwí nionɨ éápɨ nánɨ ámá wíyo áwaŋɨ́ murɨpanɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.