Lucas 20

Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sɨ́á Jisaso aŋɨ́ Gorɨxo nánɨ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ nɨpáwirɨ ámáyo xwɨyɨ́á yayɨ́ winɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ uréwapɨyarɨŋɨ́ wɨyimɨ apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á xwéowa tɨ́nɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ mewegɨ́áwa tɨ́nɨ Judayɨ́ mebáowa tɨ́nɨ omɨ nɨwímearo
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 re urɨgɨ́awixɨnɨ, “ ‘Joxɨ nénɨ́ tɨ́ŋoxɨ imóneɨ.’ go rɨrɨ́agɨ joxɨ ámá aŋɨ́ riwámɨ makerɨ́á nimɨxɨro naŋwɨ́ rɨdɨyowá nánɨ bɨ́ yarɨgɨ́áyo mɨxɨ́dámɨ́ éɨnigɨnɨ?” urɨ́agɨ́a
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ enɨ yarɨŋɨ́ bɨ oseaimɨnɨ. Soyɨ́né áwaŋɨ́ nɨránáyɨ́, nionɨ yarɨŋɨ́ niarɨgɨ́ápɨ nánɨ enɨ ananɨ áwaŋɨ́ searɨmɨ́ɨnɨ.” nurɨrɨ
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Jono wayɨ́ nɨneameaia uŋo Ŋwɨ́á aŋɨ́namɨ ŋweaŋo urɨ́agɨ rɨ́a eŋɨnigɨnɨ? Xegɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ rɨ́a eŋɨnigɨnɨ?” urɨ́agɨ
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 wiwanɨŋowa yarɨŋɨ́ ninɨro re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “None ‘Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ eŋɨnigɨnɨ.’ uráná re nearɨnɨŋoɨ, ‘Soyɨ́né pí nánɨ o rɨŋɨ́pɨ nánɨ arɨ́á nɨwiro dɨŋɨ́ mɨkwɨ́ropa egɨ́árɨnɨ?’ nearɨnɨ eŋagɨ nánɨ wí e urɨpaxɨ́ menɨnɨ.” nɨrɨnɨro
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 ámɨ re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “E nerɨ aí none ‘Jono xegɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ wáɨ́ nurɨmerɨ wayɨ́ nɨseameaia uŋɨ́rɨnɨ.’ uránáyɨ́ ámá nɨ́nɨ ‘Jono Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ wɨ́á rókiamoŋɨ́ worɨnɨ.’ nɨyaiwiro nánɨ sɨ́ŋá nɨnearo neapɨkipɨ́rɨxɨnɨ. Apɨ enɨ wí murɨpa oyaneyɨ.” nɨrɨnɨro
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Jisasomɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “None majɨ́árɨnɨ. Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ yagɨ́rɨ́anɨ? Xegɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ yagɨ́rɨ́anɨ?” urɨ́agɨ́a
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né Jono nánɨ dɨŋɨ́ yaiwiarɨgɨ́ápɨ nánɨ áwaŋɨ́ mɨnɨrɨ́agɨ́a nánɨ nionɨ enɨ ‘Joxɨ e éɨrɨxɨnɨ.’ nɨrɨŋo nánɨ áwaŋɨ́ wí searɨmɨméɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 O ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá wo wainɨ́ uraxɨ́ omɨŋɨ́ bɨ ɨwɨ́á nura núɨsáná ámá wamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Gɨ́ omɨŋɨ́ rɨpɨ píránɨŋɨ́ sɨŋwɨ́ nuwɨnaxɨ́díɨ́rɨxɨnɨ.’ nurɨmɨ aŋɨ́ wímɨ urɨ́nɨmɨnɨrɨ nánɨ nurɨ emá obaxɨ́ nɨŋweaŋɨsáná
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 rɨxa wainɨ́ sogwɨ́ yóɨ́ éáná xegɨ́ omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́á wo xɨ́o xegɨ́ wí ourápauinɨnɨrɨ urowárɨ́agɨ aiwɨ omɨŋɨ́ sɨŋwɨ́ uwɨnaxɨ́diarɨgɨ́áwa omɨ ɨ́á nɨxero iwaŋɨ́ nɨmépero anɨ́omɨ wárɨgɨ́awixɨnɨ.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Omɨŋɨ́ xiáwo ámɨ xegɨ́ omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́á womɨ urowáráná omɨŋɨ́ sɨŋwɨ́ uwɨnaxɨ́diarɨgɨ́áwa omɨ enɨ iwaŋɨ́ nɨmépero o ayá owinɨnɨrɨ rɨperɨrɨ́ numero anɨ́omɨ wárɨgɨ́awixɨnɨ.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Omɨŋɨ́ xiáwo ámɨ omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́á womɨ urowáráná omɨ mɨŋɨ́ nɨroro bɨ́arɨwámɨnɨ moaigɨ́awixɨnɨ.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Omɨŋɨ́ xiáwo awa íníná xegɨ́ omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́áwamɨ iwaŋɨ́nɨ nɨmépero anɨ́owamɨ urowárarɨŋagɨ́a nánɨ re yaiwiŋɨnigɨnɨ, ‘Nionɨ arɨre emɨnɨréɨnɨ? Gɨ́ íwɨ́ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ uyiŋáomɨ ourowárɨmɨnɨ. “Omɨ xɨxenɨ arɨ́á wipɨ́rɨ́árɨnɨ.” nimónarɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ urowárɨ́agɨ aí
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 awa xegɨ́ xewaxo barɨŋagɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨro re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, ‘Xanoyá dɨŋɨ́ meanɨ́o jɨ́iwo barɨnɨ. Omɨŋɨ́ amɨpíyɨ́ negɨ́ imónɨnɨ́a nánɨ omɨ opɨkianeyɨ.’ nɨrɨnɨro
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 omɨ ɨ́á nɨxero bɨ́arɨwámɨnɨ nɨmoaimáná pɨkigɨ́awixɨnɨ.” Jisaso ewayɨ́ xwɨyɨ́á e nurɨrɨ yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Omɨŋɨ́ xiáwo xewaxomɨ pɨkíagɨ́a nánɨ awamɨ pí winɨ́árɨnɨ?” Yarɨŋɨ́ e nɨwirɨ
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Omɨŋɨ́ xiáwo nɨbɨrɨ omɨŋɨ́ sɨŋwɨ́ uwɨnaxɨ́diarɨgɨ́áwamɨ pɨpɨkímɨ́ nɨyárɨmáná omɨŋɨ́ ámɨ wa sɨŋwɨ́ onɨwɨnaxɨ́dípoyɨnɨrɨ mɨnɨ winɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ ámá e rówapɨgɨ́á arɨ́á e nɨwiro “Jisaso ‘Judayɨ́né omɨŋɨ́ sɨŋwɨ́ uwɨnaxɨ́diarɨgɨ́áyɨ́ yapɨ imónɨŋoɨ.’ rɨ́a neararɨnɨ?” nɨyaiwiro re rɨgɨ́awixɨnɨ, “ ‘Oweoɨ! Wí e enɨ́ámanɨ.’ neaimónarɨnɨ.” urɨ́agɨ́a aí
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 o sɨŋwɨ́ agwɨ́ nɨwɨnɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Seyɨ́né ‘Wí e epaxɨ́ menɨnɨ.’ yaiwiarɨŋagɨ́a aí pí nánɨ Bɨkwɨ́yo ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ eŋíná nɨrɨro eagɨ́awixɨnɨ, ‘Sɨ́ŋá aŋɨ́ mɨrarɨgɨ́áwa sɨ́ŋá awiaxɨ́ wo nánɨ pɨ́á nerɨ́ná wo “Sɨpíxɨnɨ.” nɨrɨro emɨ móɨ́o Gorɨxo “Awiaxorɨnɨ.” nɨrɨrɨ nɨmearɨ aŋɨ́ xɨ́o mɨrarɨŋiwámɨ iwamɨ́ó nɨtɨwayɨrorɨ mɨrɨŋɨ́rɨnɨ.’ xwɨyɨ́á wɨ́á rókiamoagɨ́áwa e nɨrɨro eagɨ́ápɨ pí nánɨ rɨnɨnɨ? Seyɨ́né dɨŋɨ́ rɨmoarɨŋoɨ?
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Sɨxɨ́ botorɨxɨ́ sɨ́ŋáyo nɨpiérorɨ pɨ́rɨ́ miyeámɨ́ inarɨŋɨ́pa ámá gɨyɨ́ gɨyo sɨ́ŋáo nɨpiérorɨ xaíwɨ́ nearɨ́náyɨ́ axɨ́pɨ imónɨpɨ́rɨ́árɨnɨ. Xwasɨ́wɨ́ yeáyɨ́ bimɨ sɨ́ŋá nɨpiérorɨ nearɨ́ná yunɨ́ wárarɨŋɨ́pa sɨ́ŋáo ámá gɨyɨ́ gɨyo nɨpiérorɨ nearɨ́ná axɨ́pɨ xwasɨ́wɨ́ yunɨ́nɨŋɨ́ imɨxɨmɨ́árɨnɨ.” Jisaso xɨ́o sɨ́ŋáónɨŋɨ́ nimónɨrɨ nánɨ e urɨŋɨnigɨnɨ.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ mewegɨ́áwa tɨ́nɨ apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á xwéowa tɨ́nɨ awa “Jisaso ewayɨ́ xwɨyɨ́á nɨnearɨrɨ́ná ‘Soyɨ́né omɨŋɨ́ xiáwomɨ xewaxo pɨkíɨ́ánɨŋɨ́ imónɨŋoɨ.’ rɨ́a neararɨnɨ?” nɨyaiwiro axíná “Rɨxa ɨ́á oxɨraneyɨ.” nɨyaiwiro aiwɨ oxɨ́ apɨxɨ́ e epɨ́royɨ́ egɨ́áyɨ́ nánɨ wáyɨ́ nɨwiro ɨ́á mɨxɨrɨpa nero
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 sɨŋwɨ́ nɨwɨnaxɨ́da nemero ámá wa yapɨ́ nɨwíwapɨyiro sɨŋwɨ́ nɨwɨnaróa oúpoyɨnɨrɨ nurowárɨro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Soyɨ́né ámá naŋoyɨ́nénɨŋɨ́ nimónɨro yapɨ́ nɨwíwapɨya nurɨ́ná pasánɨŋɨ́ nɨméra úpoyɨ. Xwɨyɨ́á omɨ ananɨ gwɨ́ yipaxɨ́ wí ránáyɨ́, rɨxa omɨ ɨ́á xepɨ́rɨ nánɨ gapɨmanomɨ áwaŋɨ́ uranɨ nánɨ re urɨ́poyɨ, ‘Takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ émáyɨ́ nearáparɨgɨ́ápɨ sɨnɨ mɨnɨ wianɨréwɨnɨ? Mɨnɨ mɨwipa yanɨréwɨnɨ?’ urɨ́poyɨ. O ‘Oweoɨ, sɨnɨ mɨnɨ mɨwipa époyɨ.’ ránáyɨ́ émáyɨ́ omɨ ɨ́á nɨxero gwɨ́ yipɨ́ráoɨ.” urowárɨ́agɨ́a
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 awa nuro Jisasomɨ nɨwímearo pasánɨŋɨ́ nɨméra nurɨ́ná weyɨ́ re umearɨgɨ́awixɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, joxɨ xwɨyɨ́á nɨrɨrɨ nɨnearéwapɨyirɨ́ná náyonɨ nearéwapɨyarɨŋoxɨ eŋagɨ nánɨ nene nɨjɨ́árɨnɨ. Ámá gɨyɨ́ gɨyɨ́ símeáagɨ́a aí sɨ́mɨmaŋɨ́ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ nánɨ wáyɨ́ mé xwɨyɨ́á Gorɨxoyá nepánɨ urarɨŋɨ́pɨ nearéwapɨyarɨŋoxɨrɨnɨ.” nurɨro
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 yarɨŋɨ́ re wigɨ́awixɨnɨ, “Dɨŋɨ́ joxɨyá píoɨ yaiwiarɨŋɨnɨ? ‘Nene émáyɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Sisaomɨ takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ mɨnɨ nɨwiayiranéná apánɨ wiarɨŋwɨnɨ.’ rɨsimónarɨnɨ? ‘Nɨpɨkwɨnɨ mɨyarɨŋwɨnɨ.’ rɨsimónarɨnɨ?” urɨ́agɨ́a aiwɨ
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Jisaso yapɨ́ wíwapɨyanɨro yarɨgɨ́ápɨ nánɨ dɨŋɨ́ adadɨ́ nɨwirɨ nɨjɨ́á nimónɨrɨ nánɨ re urɨŋɨnigɨnɨ,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Émáyɨ́yá monɨ́ bɨ sɨwá nípoyɨ.” nurɨrɨ rɨxa sɨwá wíáná yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Nɨgwɨ́ rɨpimɨ yoɨ́ goyá eánɨrɨ sɨ́mɨmaŋɨ́ goyá ŋwɨrárɨnɨrɨ inɨnɨ?” urɨ́agɨ awa “Émáyɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Sisaoyá eánɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nɨgwɨ́ rɨpimɨ sɨ́mɨmaŋɨ́ Sisaoyá ŋwɨrárɨnɨŋagɨ nánɨ xewanɨŋomɨ mɨnɨ wíɨ́rɨxɨnɨ. Amɨpí nɨ́nɨ oyá imónɨŋɨ́yɨ́ enɨ xewanɨŋomɨ wíɨ́rɨxɨnɨ. E nerɨ aí amɨpí Gorɨxoyá imónɨŋɨ́yɨ́ xɨ́omɨ wíɨ́rɨxɨnɨ.” Jisaso Gorɨxo ámá xewanɨŋónɨŋɨ́ imɨxɨnɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ omɨ dɨŋɨ́ owɨkwɨ́rɨ́poyɨnɨrɨ e urɨ́agɨ
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 awa yapɨ́ nɨwíwapɨyiro pasánɨŋɨ́ e uméɨ́á aí ámáyá sɨŋwɨ́yo dánɨ Jisaso xwɨyɨ́á meárɨnɨpaxɨ́ wí mɨrarɨŋagɨ arɨ́á nɨwiro ámá nɨ́nɨ enɨ Jisaso píránɨŋɨ́ e reŋwɨpearɨŋagɨ arɨ́á nɨwiro nánɨ ududɨ́ nero xwɨyɨ́á bɨ murɨgɨ́awixɨnɨ.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Ámá Judayɨ́ wa, Sajusiyɨ rɨnɨŋɨ́ wa —Sajusiowa re rarɨgɨ́áwarɨnɨ, “Ámá nɨpémáná eŋánáyɨ́ wí nɨwiápɨ́nɨmeapɨ́rɨ́ámanɨ.” rarɨgɨ́áwarɨnɨ.
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 Awa nɨbɨro Jisasomɨ yarɨŋɨ́ wianɨro nánɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, eŋíná Moseso ŋwɨ́ ikaxɨ́ nɨnearɨrɨ́ná nene nánɨ nɨrɨrɨ rɨ́wamɨŋɨ́ re eaŋɨ́rɨnɨ, ‘Ámá go go apɨxɨ́ nɨmearɨ niaíwɨ́ memeá péánáyɨ́ ámɨ xexɨrɨ́meáo apɨxɨ́ anímɨ nɨmearɨ peŋoyá niaíwɨ́ wo wiemeaíwɨnɨgɨnɨ.’ Moseso e nɨrɨrɨ eaŋɨ́rɨnɨ.” nurɨro
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ urɨgɨ́awixɨnɨ, “Xɨráxogwá wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú egɨ́áwa xɨráo apɨxɨ́ wí nɨmearɨ niaíwɨ́ memeá péáná
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 xogwáo wo anímɨ nɨmearɨ niaíwɨ́ memeá péáná
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 ámɨ wo nɨmearɨ niaíwɨ́ memeá péáná wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú imónɨgɨ́áwa nowanɨ o o ímɨ nɨmeaayiro aiwɨ niaíwɨ́ wí memeá nowanɨ rɨxa péáná
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 apɨxí enɨ xɨráxogwá nowamɨnɨ nɨmeánɨrɨ nɨpemɨxárɨmáná xɨ́í enɨ peŋɨnigɨnɨ.” Ewayɨ́ xwɨyɨ́á Jisasomɨ e nurɨmáná
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 omɨ majɨ́á wikɨxeáranɨro nánɨ yarɨŋɨ́ re wigɨ́awixɨnɨ, “Gorɨxo ámá nɨyonɨ mí ómómɨxɨmɨ́ winɨ́a nánɨ pegɨ́á nɨ́nɨ nɨwiápɨ́nɨmearɨ́ná í xɨráxogwá wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú nowanɨ meagɨ́í eŋagɨ nánɨ goyáí imónɨnɨ́árɨ́anɨ?” urɨ́agɨ́a
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ríná ámá apɨxɨ́ ŋwɨrárɨro mearo inarɨgɨ́árɨnɨ.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 E nerɨ aí rɨ́wéná Gorɨxo meŋweaŋáná ámá oyá sɨŋwɨ́yo dánɨ ananɨ nɨwiápɨ́nɨmearo ŋweapɨ́rɨ́áyɨ́ apɨxɨ́ ŋwɨrárɨnɨro meánɨro inɨpɨ́rɨ́ámanɨ.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Íná ámɨ bɨ nɨpepaxɨ́ imónɨpɨ́rɨ́ámanɨ. Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Aŋɨ́najowa yarɨgɨ́ápa nero ŋweapɨ́rɨ́árɨnɨ. Gorɨxoyá dɨŋɨ́yo dánɨ xwárɨpáyo dánɨ wiápɨ́nɨmeapɨ́rɨ́á eŋagɨ nánɨ ayɨ́ Gorɨxoyá niaíwɨ́ nimónɨro anɨŋɨ́ íníná ŋweapɨ́rɨ́árɨnɨ.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Soyɨ́né dɨŋɨ́ ‘Pegɨ́áyɨ́ wí nɨwiápɨ́nɨmeapaxɨ́ menɨnɨ.’ yaiwiarɨŋagɨ́a aiwɨ ananɨ nɨwiápɨ́nɨmeapɨ́rɨ́árɨnɨ. Xwɨyɨ́á eŋíná Moseso íkɨ́á onɨmiánáɨna ɨwɨ́ rɨ́á mɨnɨ́ ápiáwɨ́ wearɨŋagɨ wɨnɨŋɨ́pɨ nánɨ rɨ́wamɨŋɨ́ nearɨ́ná Gorɨxo xewanɨŋo nánɨ urɨnɨŋɨ́pɨ re nɨrɨrɨ eaŋɨ́rɨnɨ, ‘Gorɨxonɨ dɨxɨ́ ráwowa Ebɨrɨ́amo tɨ́nɨ Aisako tɨ́nɨ Jekopo tɨ́nɨ awayá Ŋwɨ́áonɨrɨnɨ.’ Moseso rɨ́wamɨŋɨ́ e nearɨ́ná xiáwowa rɨxa pegɨ́á aiwɨ o rɨ́wamɨŋɨ́ e nɨrɨrɨ eaŋɨ́rɨnɨ.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Gorɨxo omɨ e nurɨrɨ́ná omɨ xiáwowa rɨxa pegɨ́ámɨ aiwɨ Gorɨxoyá sɨŋwɨ́yo dánɨ wigɨ́ dɨŋɨ́ sɨnɨ sɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ e rɨpaxɨ́rɨnɨ. Gorɨxo ámá pegɨ́áyɨ́ nánɨ Ŋwɨ́áomanɨ. Sɨŋɨ́ egɨ́áyɨ́ nánɨ Ŋwɨ́áorɨnɨ. Oyá sɨŋwɨ́yo dánɨ ámá nɨ́nɨ wí pegɨ́á aiwɨ, wigɨ́ dɨŋɨ́ sɨnɨ sɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ nɨ́nɨ sɨnɨ sɨŋɨ́rɨnɨ.” urarɨ́ná
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 — ausente —
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 — ausente —
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá pí nánɨ re rarɨgɨ́árɨnɨ, ‘Ámá nene yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́o sa mɨxɨ́ ináyɨ́ Depitoyá xiáwo imónɨnɨ́árɨnɨ.’ pí nánɨ rarɨgɨ́árɨnɨ?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 — ausente —
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 xegɨ́ xiáwo nánɨ ‘Gɨ́ Ámɨnáorɨnɨ.’ nɨrɨrɨ nánɨ arɨge xegɨ́ xiáwo imónɨnɨ?” Jisaso ámá nɨ́nɨ “Ámá yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨŋwáo ananɨ Depitomɨ seáyɨ e nimónɨrɨ nepa Gorɨxoyá xewaxorɨ́anɨ?” oyaiwípoyɨnɨrɨ e urɨŋɨnigɨnɨ.
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Ámá nɨ́nɨ o e rarɨŋagɨ arɨ́á wiarɨ́ná xegɨ́ wiepɨsarɨŋowamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ mewegɨ́áwa yarɨgɨ́ápa mepa éɨ́rɨxɨnɨ. Awa ámá weyɨ́ oneamépoyɨnɨrɨ rapɨrapɨ́ sepiánɨ nɨyínɨmɨ aŋɨ́ emero ámá makerɨ́á imɨxarɨgɨ́e dánɨ ‘Ámɨnáoxɨnɨ.’ onearɨ́poyɨnɨrɨ emero rotú aŋɨ́yo nɨpáwirónáranɨ, aiwá imɨxarɨgɨ́e nɨrémorónáranɨ, ‘Ámá nɨyɨ́yá sɨ́mɨ́ sɨ́mɨ́ e oŋweaaneyɨ.’ nɨyaiwiro ero
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 sɨ́wí yáɨ́ rɨ́kínɨŋɨ́yɨ́ yapɨ ámáyá aiwá pɨrɨ́ nɨ́nɨ ɨ́wɨ́ manarɨgɨ́ápa apɨxɨ́ aníwayá amɨpí ɨ́wɨ́ urápanɨro nánɨ ero ámáyá sɨŋwɨ́yo dánɨ Gorɨxomɨ xwɨyɨ́á rɨrɨmɨ́ nɨwiróná anɨŋɨ́ minɨ́ nɨra uro yarɨgɨ́ápa soyɨ́né enɨ axɨ́pɨ mepa éɨ́rɨxɨnɨ. Rɨ́wéná Gorɨxo ámá nɨyonɨ mí ómómɨxɨmɨ́ yarɨ́ná awa xwɨyɨ́á xwé meárɨnɨpɨ́rɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.