João 13
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs NAA
1 Aiwá sɨ́á Aŋɨ́najo Neamúroagoɨ rɨnɨŋɨ́yi nánɨ sɨnɨ mimɨxɨpa eŋáná Jisaso xwɨ́á tɨ́yo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ xano tɨ́e nánɨ yinɨ aŋwɨ ayo eŋagɨ nánɨ o nɨjɨ́árɨnɨ. Ámá xɨ́o xegɨ́ imónɨgɨ́áyo dɨŋɨ́ sɨxɨ́ nuya nɨbɨ́ɨsáná xɨ́o pene nánɨ aí nuya uŋɨnigɨnɨ.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Sɨ́ápɨ tɨ́nɨ xɨ́o tɨ́nɨ wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ aiwá apɨ nanɨro nánɨ awí neánɨmáná Obo re eŋɨnigɨnɨ. Saimonomɨ xewaxo Isɨkariotɨ dáŋɨ́ Judaso nurɨ Jisaso nánɨ mɨyɨ́ ourɨnɨrɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rómáná eŋáná
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 Jisaso xegɨ́ xano amɨpí nɨ́nɨ ɨ́ánɨŋɨ́ wiepɨ́xɨ́niasiŋɨ́ eŋagɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨrɨ Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ bɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨrɨ ámɨ xɨ́o tɨ́ámɨnɨ unɨ́ápɨ nánɨ enɨ nɨjɨ́á imónɨrɨ nerɨ nánɨ
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 aiwá narɨgɨ́e dánɨ nɨwiápɨ́nɨmearɨ xegɨ́ rapɨrapɨ́ e pánɨŋɨ́yɨ́ nɨpírárɨmáná roarɨxɨ́ wú nɨmearɨ írɨŋɨ́yo nɨkɨ́kɨyinɨmáná
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 iniɨgɨ́ pɨrerɨxɨ́ wɨnamɨ niwayɨmorɨ wiepɨsarɨŋowamɨ sɨkwɨ́ sosɨ́áyo igɨ́á nɨweáa nurɨ roarɨxɨ́ kɨ́kɨyinɨŋú tɨ́nɨ nɨkwɨ́ra nurɨ
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 rɨxa Saimonɨ Pitaomɨ wimɨnɨrɨ yarɨ́ná re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, joxɨ gɨ́ sɨkwɨ́yo igɨ́á neámɨnɨrɨ rɨyarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ simɨ́pɨ nánɨ agwɨ joxɨ majɨ́á nimónɨrɨ aiwɨ rɨ́wéná ‘E níwapɨyimɨnɨrɨ rɨ́a eŋɨnigɨnɨ?’ nɨyaiwirɨ nɨjɨ́á imónɨrɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
7 Jesus respondeu:
8 Pitao re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ná rɨ́wɨ́yo aiwɨ joxɨ gɨ́ sɨkwɨ́yo wí igɨ́á nearɨ́á menɨnɨ.” urɨ́agɨ Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ dɨxɨ́ sɨkwɨ́yo igɨ́á mɨreapa nerɨ́náyɨ́, joxɨ nionɨ tɨ́nɨ nawínɨ kumɨxɨnɨpaxɨ́ mimónɨŋɨnɨ.” urɨ́agɨ
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Saimonɨ Pitao re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, sɨkwɨ́yonɨ igɨ́á mɨneapanɨ. Gɨ́ wéyo tɨ́nɨ mɨŋɨ́yo tɨ́nɨ aí igɨ́á neaɨ.” urɨ́agɨ
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Igɨ́á eánɨŋɨ́ go go kíyɨ́ bɨ meŋagɨ nánɨ sa sɨkwɨ́yonɨ igɨ́á eánɨpaxɨ́ imónɨnɨ. Soyɨ́né kíyɨ́ bɨ meŋagɨ aiwɨ noyɨ́nénɨ marɨ́á.” urɨŋɨnigɨnɨ.
10 Jesus respondeu:
11 Xɨ́o nánɨ mɨyɨ́ wurɨno nánɨ nɨjɨ́á nimónɨrɨ nánɨ “Noyɨ́nénɨ kíyɨ́ mayoyɨ́némanɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 Rɨxa sɨkwɨ́yo igɨ́á nɨweáa núɨsáná xegɨ́ rapɨrapɨ́ nɨmearɨ nɨyínɨrɨ aiwá narɨgɨ́e ámɨ éɨ́ nɨŋwearɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ seaíápɨ nánɨ dɨŋɨ́ ‘Ayɨ́ nánɨ rɨ́a neaiarɨnɨ?’ rɨmoŋoɨ?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 Soyɨ́né ‘Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ́ nɨrɨro ‘Ámɨnáoxɨnɨ́ nɨrɨro yarɨgɨ́árɨnɨ. E imónɨŋáonɨ eŋagɨ nánɨ e nɨnɨrɨróná xɨxenɨ nɨrarɨgɨ́árɨnɨ.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 Nionɨ Ámɨnáonɨ imónɨrɨ searéwapɨyarɨŋáonɨ imónɨrɨ eŋagɨ aiwɨ segɨ́ sɨkwɨ́ sosɨ́áyo igɨ́á seaeáɨnɨ. Ayɨnánɨ soyɨ́né enɨ segɨ́ sɨkwɨ́yo xɨxe igɨ́á eánɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Nionɨ rɨxa sɨŋwepɨgɨ́ seaíwapɨyíagɨ nánɨ nionɨ seaíápa soyɨ́né enɨ axɨ́pɨ e niga úɨ́rɨxɨnɨ.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Aga nepa seararɨŋɨnɨ. Ámá xɨnáínɨŋɨ́ nimónɨrɨ omɨŋɨ́ wiiarɨŋɨ́yɨ́ go xegɨ́ bosomɨ seáyɨ e wimónarɨŋɨ́rɨnɨ? Xwɨyɨ́á yaŋɨ́ wiowárɨŋo enɨ urowárɨŋomɨ seáyɨ e wimónarɨŋɨ́ranɨ?” nurɨrɨ
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né nionɨ sɨŋwepɨgɨ́ seaíwapɨyíá apɨ nánɨ nɨjɨ́á nimónɨro xɨxenɨ nerɨ́náyɨ́, yayɨ́ seainɨpaxɨ́ seaímeanɨ́árɨnɨ.
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 Nionɨ noyɨ́nénɨ nánɨ mɨseararɨŋɨnɨ. Searɨ́peárɨŋáoyɨ́né imónɨgɨ́ápɨ nánɨ nionɨ nɨjɨ́á aiwɨ Bɨkwɨ́yo re nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́ rɨpɨ, ‘Ámá nionɨ tɨ́nɨ aiwá nawínɨ narɨgwɨ́ío nionɨ xopɨrárɨ́ nimɨnɨrɨ sɨkwɨ́ nɨmɨ́eyoarɨ sosɨ́á neanɨ́árɨnɨ.’ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ xɨxenɨ imónɨ́wɨnɨgɨnɨrɨ noyɨ́nénɨ searɨ́peaŋárɨnɨ.
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 Soyɨ́né amɨpí rɨ́wɨ́yo imónɨnɨ́pɨ imónarɨŋagɨ nɨwɨnɨróná ‘Ayɨ́ orɨ́anɨ?’ niaiwipɨ́rɨ nánɨ agwɨ re dánɨ amɨpí sɨnɨ mimónɨpa éɨ́mɨ áwaŋɨ́ seararɨŋɨnɨ.
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Aga nepa seararɨŋɨnɨ. Ámá nionɨ urowárarɨŋáyo umímɨnɨpɨ́rɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ nionɨ enɨ nɨmímɨnarɨŋoɨ. Nionɨ nɨmímɨnɨpɨ́rɨ́áyɨ́ nɨrowárénapɨŋomɨ enɨ umímɨnarɨŋoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Jisaso e nurɨ́ɨsáná dɨŋɨ́ rɨ́á uxéagɨ sɨŋánɨ áwaŋɨ́ nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Aga nepa seararɨŋɨnɨ. Soyɨ́né woxɨ mɨyɨ́ nurɨnɨŋoɨ.” urɨ́agɨ
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa o rɨ́o nánɨ majɨ́á eŋagɨ́a nánɨ kɨ́kɨ́mí nimónɨro sɨŋwɨ́ nainega nuróná
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 wiepɨsarɨŋowa wo —O Jisaso xɨ́o dɨŋɨ́ sɨxɨ́ uyiŋorɨnɨ. O xɨ́o tɨ́ŋɨ́ e aŋwɨ e éɨ́ ŋweaŋagɨ nánɨ
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 Saimonɨ Pitao omɨ sɨ́mɨmajɨ́ó nɨwirɨ́ná rénɨŋɨ́ urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ yarɨŋɨ́ nɨwirɨ ámá xɨ́o rɨ́o nánɨ áwaŋɨ́ reɨ.” Énɨŋɨ́ urɨ́agɨ
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 wiepɨsarɨŋo xɨ́o tɨ́ámɨnɨ nɨkɨnɨmónaumáná yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ ‘Ámɨnáoxɨnɨ, joxɨ rɨ́o, ayɨ́ gorɨnɨ?’ urɨ́agɨ
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Aiwápimɨ múyo neagwirɨ wimo, ayɨ́ orɨnɨ.” nurɨmáná aiwápɨ múyo neagwirɨ Isɨkariotɨ dáŋɨ́ Saimonomɨ xewaxo Judasomɨ mɨnɨ wiŋɨnigɨnɨ.
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Mɨnɨ wíáná Seteno Judasomɨ dɨŋɨ́ xɨxéróagɨ Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ erɨ́pɨ aŋɨ́nɨ eɨ.” urɨ́agɨ aí
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 xɨ́o tɨ́nɨ aiwá narɨgɨ́áwa o Judaso e oenɨrɨ urɨ́ɨ́pɨ nánɨ majɨ́á nero
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 wí dɨŋɨ́ re yaiwigɨ́awixɨnɨ, “Judaso nɨgwɨ́ wowɨ́ xɨrɨŋo eŋagɨ nánɨ re rɨ́a urɨŋoɨ, ‘Aiwá Aŋɨ́najɨ́ Neamúroagɨ́ rɨpɨ nánɨ nanɨ́pɨ joxɨ bɨ́ neaiɨ.’ rɨ́a urɨŋoɨ? ‘Uyípeayɨ́yo arɨrá wimɨnɨrɨ nánɨ amɨpí bɨ mɨnɨ wiɨ.’ rɨ́a urɨŋoɨ?” yaiwiarɨ́ná
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 Judaso, múyo neagwirɨ wíɨ́pɨ nurápanɨmo árɨ́wɨyimɨ peyeaŋɨnigɨnɨ.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 O rɨxa peyeááná Jisaso re rɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá imónɨŋáonɨ rɨxa seáyɨ e imónɨ́agɨ ámáyɨ́ sɨŋwɨ́ nanɨpɨ́rɨ rɨxa rínárɨnɨ. Nionɨ e éagɨ nɨnanɨrɨ́ná Gorɨxoyá eŋɨ́ sɨxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ nánɨ enɨ nɨjɨ́á imónɨpɨ́ráoɨ.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Nionɨ e nimónɨrɨŋɨ́pimɨ dánɨ Gorɨxoyá eŋɨ́ eánɨŋɨ́ sɨŋánɨ nimónɨrɨ́náyɨ́, nionɨ enɨ seáyɨ e nɨnimɨxɨrɨ nɨniinɨŋoɨ.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 Gɨ́ niaíwoyɨ́né, sɨnɨ soyɨ́né tɨ́nɨ bɨ onɨmiápɨ ŋweámɨ́ɨnɨ. Soyɨ́né nionɨ nánɨ pɨ́á nipɨ́rɨ́á eŋagɨ aiwɨ negɨ́ Judayo re urɨŋápa, ‘Nionɨ umɨ́aé soyɨ́né enɨ wí upaxɨ́ menɨnɨ.’ urɨŋápa agwɨ soyɨ́né enɨ axɨ́pɨ seararɨŋɨnɨ.” nurɨrɨ
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ sɨŋɨ́ bɨ osearɨmɨnɨ. Nionɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ seayarɨŋápa soyɨ́né enɨ axɨ́pɨ xɨxe dɨŋɨ́ sɨxɨ́ yinɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 Sewanɨŋoyɨ́né dɨŋɨ́ sɨxɨ́ xɨxe nɨyinɨrɨ́náyɨ́, ámá sɨŋwɨ́ nɨseanɨro re seaiaiwipɨ́rɨ́árɨnɨ, ‘Oyá wiepɨsiŋowarɨ́anɨ?’ seaiaiwipɨ́rɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 Saimonɨ Pitao re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, joxɨ gɨmɨ umɨnɨrɨ nánɨ neararɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Agwɨ nionɨ ume agwɨ joxɨ wí mɨnɨxɨ́dɨpaxɨ́ eŋagɨ aí rɨ́wéná joxɨ ananɨ nɨxɨ́dɨrɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 Pitao re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, pí nánɨ ‘Agwɨ joxɨ mɨnɨxɨ́dɨpaxɨ́rɨnɨ.’ nɨrarɨŋɨnɨ? Joxɨ éɨ́ rɨmínɨmɨnɨrɨ nánɨ yarɨ́ná nionɨ nɨpɨkirɨ́náyɨ́, ananɨrɨnɨ.” urɨ́agɨ
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ nepa nionɨ éɨ́ nɨmínɨrɨ nánɨ rɨpɨkipaxoxɨranɨ? Aga nepa rɨrarɨŋɨnɨ, ‘Karɨ́karɨ́ sɨnɨ rɨ́aiwá mɨrɨpa eŋáná joxɨ biaú bɨ nionɨ nánɨ “O nánɨ nionɨ majɨ́árɨnɨ.” rɨrɨ́ɨnɨ.’ rɨrarɨŋɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
38 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.