Atos 28
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs NVI
1 Nene wo manɨ́nɨ́ nɨnenenɨ imaŋɨ́ e niwiékɨ́nɨmeámáná ámá e dáŋɨ́yɨ́ “Pɨrɨŋwɨ́ rɨyi xegɨ́ yoɨ́ Morɨtaɨ rɨnɨŋɨ́yirɨnɨ.” rarɨŋagɨ́a arɨ́á nɨwirane roŋáná
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 ayɨ́ none neaiapanɨro nánɨ ayá tɨ́nɨ nero iniá anɨŋɨ́ siyamɨ́ó erɨ imɨŋɨ́ rɨrɨ yarɨŋagɨ nánɨ rɨ́á nikeámáná nɨnenenɨ nɨneaipemeámɨ nuro rɨ́á tɨ́ŋɨ́ e neawárɨ́agɨ́a aí
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Poro rɨ́á kɨrɨŋɨ́ bia awí nearɨ sarɨ́wá nerɨ nɨmeáa nɨbɨrɨ rɨ́á ikeaárarɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ. Weaxɨ́á wo rɨ́á usínɨ́agɨ nɨrémɨmeámɨ nɨ́wiapɨrɨ Poroyá wéyo sidɨŋɨ́ norɨ rɨrɨwiŋɨnigɨnɨ.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Rɨrɨwíagɨ wé éɨ́ mɨxeááná sidɨro sɨnɨ yekwɨroŋagɨ ámá pɨrɨŋwɨ́ ayimɨ dáŋɨ́yɨ́ sɨŋwɨ́ e nɨwɨnɨro wiwɨnɨ re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá ro rawɨrawáyo mɨnamío aí ámá pɨkíxwɨrɨ́ó eŋɨ́ worɨ́anɨ? Ayɨnánɨ ŋwɨ́á aŋɨ́namɨ dáŋɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́ ‘Xe sɨŋɨ́ mupa oenɨ.’ yaiwiarɨgɨ́ápimɨ dánɨ weaxɨ́á sidɨŋɨ́ rɨ́a oŋoɨ?” rɨnɨ́agɨ́a aiwɨ
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Poro weaxɨ́áomɨ wɨwiɨ́á nɨrorɨ rɨ́á nikeaárɨmáná rɨ́nɨŋɨ́ bɨkwɨ onɨmiápɨ aí mɨwinɨŋɨnigɨnɨ.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Rɨ́nɨŋɨ́ bɨkwɨ onɨmiápɨ aí mɨwinɨ́agɨ aiwɨ ámá ayɨ́ “O xegɨ́ wé rɨxa nɨmɨnɨnɨŋoɨ.” yaiwiro “Rɨxa nɨpiérorɨ pɨyɨ́ nenɨŋoɨ.” yaiwiro nero nánɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨro nɨŋwearo ayá wí sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨro nɨŋweagɨ́asáná “Sɨpí apɨ wímeanɨŋoɨ.” yaiwiarɨgɨ́ápɨ mɨwímeáagɨ nɨwɨnɨróná ámɨ dɨŋɨ́ sɨŋɨ́ bɨ nɨmoro re nɨrɨga ugɨ́awixɨnɨ, “Ámá ro ŋwɨ́á aŋɨ́namɨ dáŋɨ́ imónɨŋɨ́yɨ́ worɨ́anɨ?” nɨrɨga ugɨ́awixɨnɨ.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 None iwiékɨ́nɨmeáwaé ámá pɨrɨŋwɨ́ apimɨ ámá nɨyonɨ seáyɨ e nimónɨrɨ meŋweaŋoyá omɨŋɨ́ bɨ inɨŋɨ́ erɨnɨ. O xegɨ́ yoɨ́ Pabɨriasoyɨ rɨnɨŋorɨnɨ. O yayɨ́ nɨneairɨ nɨneaipemeámɨ nurɨ none sɨ́á wɨyaú wɨyi o tɨ́nɨ nɨŋwearane míraŋɨ́ neaiarɨ́ná
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Pabɨriasomɨ xano rɨ́á pɨrɨ́ wiayirɨ agwɨ́ xoxɨ́ urorɨ wiarɨŋagɨ nánɨ “O sɨmɨxɨ́ wenɨ.” rarɨŋagɨ́a Poro arɨ́á e nɨwirɨ o weŋe nánɨ nurɨ nɨpáwirɨ Gorɨxomɨ yarɨŋɨ́ nɨwimáná wé seáyɨ e nɨwikwiárɨrɨ naŋɨ́ imɨxɨŋɨnigɨnɨ.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Naŋɨ́ nimɨxɨmáná eŋáná ámá pɨrɨŋwɨ́ apimɨ ŋweagɨ́á sɨmɨxɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ nɨ́nɨ Poro omɨ naŋɨ́ imɨxɨ́ɨ́pɨ nánɨ arɨ́á nɨwiro o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ bayarɨ́ná naŋɨ́ imɨmɨxɨmɨ́ eŋɨnigɨnɨ.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 E yarɨ́ná ámá ayɨ́ wéyo nɨneamero aiwá amɨpí naŋɨ́ bɨ nɨneaiapa nuro none rɨxa pɨrɨŋwɨ́ apimɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ wanɨrɨ yarɨ́ná óɨ́ e sɨpɨxɨ́yo nuranéná aiwá nanɨ́wá nánɨ anɨpá bɨ neaiapowárɨgɨ́awixɨnɨ.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 None pɨrɨŋwɨ́ apimɨ emá waú wo ŋweaŋwáone sɨpɨxɨ́ Arekɨsadɨria dáŋɨ́ wo —Rawɨrawá xwiogwɨ́ nánɨ sɨwɨ́á yiŋagɨ nánɨ pɨrɨŋwɨ́ apimɨ e nɨŋweaŋɨsáná umɨnɨrɨ yarɨŋorɨnɨ. O sɨpɨxɨ́ sɨ́mɨ́ ikayɨ́wɨ́ tɨ́nɨ imɨxɨnɨŋɨ́pɨ ámá ayáɨ́ waúnɨŋɨ́ sɨpɨxomɨ sɨ́mɨ́ e imɨxɨnɨŋorɨnɨ. Sɨpɨxomɨ nɨpɨxemoánɨrane pɨrɨŋwɨ́ apimɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurane
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 aŋɨ́ yoɨ́ Sairakusɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ niwiékɨ́nɨmearane sɨ́á wɨyaú wɨyi e weŋwáone
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 ámɨ sɨpɨxomɨ nɨpɨxemoánɨrane nɨyakía nurane aŋɨ́ yoɨ́ Rijiamɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémorane e sá weŋwáone wɨ́ápɨ tɨ́nɨ imɨŋɨ́ rawɨrawá tɨ́ŋɨ́mɨ dánɨ yaparɨŋagɨ nɨwɨnɨrane sɨpɨxomɨ nɨmeámɨ nurane omɨ sá weŋwáone wɨ́ápɨ tɨ́nɨ sɨmɨnɨ́ rɨwoŋɨ́ yoɨ́ Putioraiyɨ rɨnɨŋɨ́wámɨ nɨrémorane nayoámáná
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 re yaiwiŋwanigɨnɨ, “Ámá Jisaomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́ aŋɨ́ rɨpimɨ re wí rɨ́a ŋweaŋoɨ?” nɨyaiwirane pɨ́á nerane wí tɨ́nɨ rɨxa nerɨmeánɨrane ayɨ́ “Sɨ́á wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú nene tɨ́nɨ ananɨ re ŋweapaxɨ́ranɨ?” nearɨ́agɨ́a ayɨ́ tɨ́nɨ wínɨyɨ́ nearɨ́ápa e ŋweaŋwanigɨnɨ. Apɨ apɨ néra nɨbɨ́wasáná Romɨ aŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ e rémoŋwanigɨnɨ.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Romɨyo ŋweagɨ́á nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́ wí none nánɨ “Awa óɨ́yimɨ barɨŋoɨ.” rɨnarɨŋagɨ́a arɨ́á nɨwiro óɨ́ e owirɨmeaaneyɨnɨro nɨbɨróná wí aŋɨ́ Apiasɨ tɨ́ŋɨ́ e makerɨ́á imɨxarɨgɨ́e awí roro wí Ámá Aŋɨ́ Mɨdáŋɨ́ Nɨbɨro Sá Wearɨgɨ́iwá Wíkaú Wiwáyɨ rɨnɨŋɨ́pɨ tɨ́ŋɨ́ e awí roro egɨ́áyo Poro sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨ́ná Gorɨxomɨ yayɨ́ numerɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ ínɨŋɨnigɨnɨ.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 None rɨxa Romɨ náyo rémóáná gapɨmanowa Poromɨ gwɨ́ aŋɨ́yo mɨŋwɨrárɨ́ aŋɨ́ wiwámɨ xegɨ́pɨ ŋweaŋáná porisɨ́ awí mearoarɨŋo xe awí omearonɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨgɨ́awixɨnɨ.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Poro sɨ́á wɨyaú wɨyi rɨxa nóráná “Judayɨ́ ámɨná imónɨgɨ́á Romɨyo re ŋweagɨ́áyɨ́ obɨ́poyɨ.” nɨrɨrɨ awa rɨxa o tɨ́ŋɨ́ e awí eánáná re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ Judayɨ́né, nionɨ negɨ́ Judayo xwɨrɨ́á wikɨxémɨnɨrɨ wí mepa erɨ sɨwɨ́ eŋíná dánɨ negɨ́ arɨ́owa érowiápɨ́nɨgɨ́ápɨ pɨ́rɨ́ wiaíkímɨnɨrɨ wí mepa erɨ éagɨ aiwɨ Jerusaremɨyo dánɨ gwɨ́ nɨyigɨ́onɨ negɨ́ Judayɨ́ Romɨyo mɨnɨ nɨwigɨ́árɨnɨ.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Romɨyo mɨnɨ nɨwíagɨ́a ayɨ́ xwɨrɨxɨ́ nɨnɨmero yarɨŋɨ́ nɨniayiróná ɨ́wɨ́ nionɨ nɨpɨkipaxɨ́ bɨ meŋáonɨ imónɨŋagɨ nɨnanɨro nánɨ rɨxa Poromɨ kikiɨ́á owáraneyɨnɨrɨ éagɨ́a aiwɨ
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 negɨ́ Judayɨ́ pɨ́rɨ́ wiaíkímɨ́ nero ‘Wárɨpaxomanɨ.’ rɨgɨ́awixɨnɨ. E rarɨŋagɨ́a nionɨ sɨŋwɨ́ e nɨwɨnɨrɨ ‘Go arɨ́á eŋe dánɨ ráná xe kikiɨ́á ounɨrɨ nimɨxɨpɨ́rɨ́árɨ́anɨ?’ nɨyaiwirɨ nánɨ re urɨŋanigɨnɨ, ‘Romɨyɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Sisao gɨ́ xwɨrɨxɨ́ arɨ́á níwɨnɨgɨnɨ.’ urɨŋanigɨnɨ. Nionɨ negɨ́ Judayɨ́ nánɨ xwɨyɨ́á bɨ uxekwɨ́mómɨ́a nánɨ mɨrarɨŋɨnɨ.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 E nigɨ́á apɨ nánɨ áwaŋɨ́ searɨmɨnɨrɨ nánɨ ‘Awamɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨ xwɨyɨ́á urɨmɨ nánɨ obɨ́poyɨ.’ rɨ́anigɨnɨ. Ámá Isɨrerene yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ dɨŋɨ́ ukɨkayoarɨŋwáomɨ nionɨ dɨŋɨ́ ukɨkayoŋagɨ nánɨ gwɨ́ ainɨxɨ́ rɨrí nɨyinɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 E urɨ́agɨ awa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Judia pɨropenɨsɨ́yo dánɨ joxɨ nánɨ payɨ́ bɨ mɨmeaŋwárɨnɨ. Negɨ́ wo e dánɨ enɨ nɨbɨrɨ repɨyɨ́ nɨneairɨ́náranɨ, áwaŋɨ́ nɨnearɨrɨ́náranɨ, joxɨ nánɨ sɨpí bɨ mɨnearɨŋɨ́rɨnɨ.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 E nerɨ aí ‘Dɨŋɨ́ joxɨ yaiwiarɨŋɨ́ rɨpɨ, “Gorɨxomɨ píránɨŋɨ́ xɨ́darɨgɨ́áyɨ́ apɨ apɨ nerɨŋɨ́pimɨ dánɨ píránɨŋɨ́ xɨ́darɨgɨ́árɨnɨ.” yaiwiarɨŋɨ́pɨ arɨ́á osianeyɨ.’ neaimónarɨnɨ. Ayɨ́ none rɨpɨ nánɨ arɨ́á nɨwirane nɨjɨ́á imónɨŋagwɨ nánɨ rɨrarɨŋwɨnɨ. Ámá Óɨ́ Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ inɨŋɨ́yiyɨ rɨnɨŋɨ́yimɨ nɨxɨ́dɨro gwɨ́ mónɨgɨ́áyɨ́ nánɨ ámá amɨ amɨ ŋweagɨ́áyɨ́ ‘Ayɨ́ naŋɨ́ mɨyarɨŋoɨ.’ rɨnarɨgɨ́á nánɨ none nɨjɨ́árɨnɨ.” urɨgɨ́awixɨnɨ.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Judayɨ́ ámɨná awa “Sɨ́á ayimɨ Poro xwɨyɨ́á nearɨnɨ́a nánɨ awí eánɨ́wanɨgɨnɨ.” nɨrɨnárɨro sɨ́á ayi rɨxa imónáná obaxɨ́ aŋɨ́ xɨ́o ŋweaŋiwámɨ nánɨ báná wɨ́á mónɨŋɨ́mɨ dánɨ sɨ́ápɨ tɨ́nɨ nánɨ Gorɨxo ámáyɨ́ xegɨ́ xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ umeŋweanɨ́ápɨ nánɨ áwaŋɨ́ nurɨrɨ́ná repɨyɨ́ nɨwiéra urɨ nionɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨŋápa ayɨ́ enɨ owɨkwɨ́rɨ́poyɨnɨrɨ o nánɨ nuréwapɨyirɨ́ná ŋwɨ́ ikaxɨ́ Moseso nɨrɨrɨ eaŋɨ́pimɨ dánɨ tɨ́nɨ wɨ́á rókiamoagɨ́áwa nɨrɨro eagɨ́ápimɨ dánɨ tɨ́nɨ mɨŋɨ́ niróa urɨ nerɨ nura warɨ́ná
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 wa xɨ́o urarɨŋɨ́pɨ arɨ́á nɨwiro “Neparɨnɨ.” wipɨmónɨ́agɨ aiwɨ wa arɨ́á nɨwiro dɨŋɨ́ mɨkwɨ́rogɨ́awixɨnɨ.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 — ausente —
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 — ausente —
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 — ausente —
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Ayɨnánɨ seyɨ́né aga nɨjɨ́á re imónɨ́poyɨ, ‘Gorɨxo xɨ́o nene yeáyɨ́ neayimɨxemeámɨnɨrɨ eŋɨ́pɨ nánɨ wáɨ́ urarɨgɨ́áwa rɨxa émáyo ourɨ́poyɨnɨrɨ nánɨ urowárɨŋɨ́rɨnɨ. Ayɨ́ arɨ́á wipɨ́rɨ́árɨnɨ.’ yaiwípoyɨ.”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 [Poro e uráná Judayɨ́ mɨxɨmɨxeawiámɨ́ niga nuro omɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ ugɨ́awixɨnɨ.]
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 — ausente —
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 — ausente —
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.