2 Coríntios 2
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs BKJ
1 Ayɨnánɨ nionɨ seyɨ́né nánɨ dɨŋɨ́ yaŋɨ́ nɨmenɨrɨ re yaiwiárɨŋanigɨnɨ, “Nionɨ seyɨ́né tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨbɨrɨ mɨxɨ́ searɨ́ápimɨ dánɨ dɨŋɨ́ sɨpí seaipaxɨ́ mɨseaimɨxɨpa éɨmɨgɨnɨ.” yaiwiárɨŋanigɨnɨ.
1 Mas eu determinei isto comigo mesmo: que não irei outra vez a vós com tristeza.
2 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ e yaiwiárɨŋanigɨnɨ. Nionɨ nɨbɨrɨ mɨxɨ́ nɨsearɨrɨ dɨŋɨ́ sɨpí nɨseaimɨxɨrɨ́náyɨ́, ámá wí gɨyɨ́ nionɨ dɨŋɨ́ yayɨ́ nimopɨ́rɨ́árɨ́anɨ? Oweoɨ, seyɨ́né e nɨseairɨ́náyɨ́, ámá nionɨ dɨŋɨ́ yayɨ́ nimopɨ́rɨ́á wí menɨnɨ.
2 Porque se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão o mesmo que foi entristecido por mim?
3 Ayɨnánɨ nionɨ mɨbɨ́ payɨ́nɨ nearɨ wɨ́rénapɨŋanigɨnɨ. “Nionɨ báná yayɨ́ nimopaxɨ́yɨ́né mɨxɨ́ searɨ́ápimɨ dánɨ dɨŋɨ́ sɨpí mɨseaimɨxɨpa éɨmɨgɨnɨ.” nɨnimónɨrɨ nánɨ payɨ́nɨ nearɨ wɨ́rénapɨŋanigɨnɨ. “Nionɨ yayɨ́ ninarɨ́ná seyɨ́né enɨ seainarɨŋɨ́rɨnɨ.” yaiwiarɨŋápɨ “Apɨ aga nepa imónɨnɨ.” nipɨmónɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
3 E eu escrevi isto mesmo a vós, para que, ao chegar, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; tendo confiança em todos vós, que a minha alegria é a alegria de todos vós.
4 Ayɨ́ neparɨnɨ. Xámɨ nionɨ payɨ́ nearɨ nɨwɨ́rénapɨrɨ́ná dɨŋɨ́ rɨ́á samɨŋɨ́ mɨnɨxé ayá wí nɨxearɨ́ná ŋwɨ́ tɨ́nɨ eaŋanigɨnɨ. Payɨ́ ana dɨŋɨ́ sɨpí oseainɨrɨ meaŋanigɨnɨ. Seyɨ́né rɨpɨ nánɨ nɨjɨ́á oimónɨ́poyɨnɨrɨ eaŋanigɨnɨ, “Poro nene nánɨ dɨŋɨ́ sɨpí nɨwirɨ́ná xwapɨ́ ayá wí rɨ́a wiarɨnɨ?” oyaiwípoyɨnɨrɨ eaŋanigɨnɨ.
4 Porque em muita aflição e angústia do coração eu vos escrevi, com muitas lágrimas; não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que eu tenho mais abundantemente por vós.
5 Segɨ́ ámá xegɨ́ sɨpí nerɨŋɨ́pimɨ dánɨ dɨŋɨ́ sɨpí neaimɨxɨŋo nepa nionɨ dɨŋɨ́ sɨpí mɨnimɨxɨŋɨ́rɨnɨ. Seyɨ́né dɨŋɨ́ sɨpí seaimɨxɨŋɨ́rɨnɨ. Nɨyɨ́nénɨ dɨŋɨ́ sɨpí mɨseaimɨxɨpa nerɨ aí wiyɨ́nénɨ dɨŋɨ́ sɨpí seaimɨxɨŋɨ́rɨnɨ. Omɨ ayá rɨ́á wepaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ mɨrɨpa éɨmɨgɨnɨrɨ apɨnɨ seararɨŋɨnɨ.
5 Mas, se alguém causou tristeza, não causou tristeza a mim, senão em parte, para eu não sobrecarregar a todos vós.
6 Ámá omɨ sɨyikɨ́ nɨwearɨ́ná segɨ́yɨ́ nápɨ weagɨ́ápɨ “Ayɨ́ apánɨrɨnɨ.” nimónarɨnɨ.
6 Suficiente para tal homem é esta punição, a qual foi infligida por muitos.
7 Ayɨnánɨ dɨŋɨ́ sɨpí ɨ́wɨ́ xewanɨŋo nerɨŋɨ́pimɨ dánɨ winarɨŋɨ́pɨ anɨŋɨ́ rɨtɨ́ wiárɨnɨgɨnɨrɨ agwɨ seyɨ́né ámɨ sɨyikɨ́ bɨ mɨweá yokwarɨmɨ́ nɨwiiro mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ umɨrɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.
7 Assim que, ao contrário, vós deveis antes perdoar-lhe e confortá-lo, para que talvez o tal não seja consumido por excessiva tristeza.
8 Ayɨnánɨ eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ rɨpɨ oseaimɨnɨ. O “Ámá tɨ́yɨ́ nionɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ nɨyarɨgɨ́áyɨ́rɨ́anɨ?” oyaiwinɨrɨ naŋɨ́ wí wiíɨ́rɨxɨnɨ.
8 Por isso vos rogo que confirmeis o vosso amor para com ele.
9 Payɨ́ ana nionɨ nearɨ nɨwɨ́rénapɨrɨ́ná re nɨyaiwirɨ eaŋárɨnɨ, “Nionɨ payɨ́ nearɨ urɨ́ápɨ nɨpɨnɨ nánɨ arɨ́á yɨ́mɨgɨ́ epɨ́rɨréoɨ? Aríkwɨ́kwɨ́ nipɨ́rɨréoɨ?” nɨyaiwimáná iwamɨ́ó seaíwapɨyimɨnɨrɨ nánɨ payɨ́ ana eaŋárɨnɨ.
9 E para esse fim também vos escrevi, para saber de vós por esta prova, se sois obedientes em todas as coisas.
10 Seyɨ́né ámá xegɨ́ sɨpí éɨ́pɨ nánɨ yokwarɨmɨ́ wiíánáyɨ́, nionɨ enɨ ananɨ yokwarɨmɨ́ wiiarɨŋárɨnɨ. Ayɨnánɨ nionɨ ámá omɨ nepa yokwarɨmɨ́ wiipaxɨ́ imónɨŋɨ́ bɨ eŋánáyɨ́, yokwarɨmɨ́ nɨwiirɨ́ná seyɨ́né nánɨ “Arɨge nerɨ arɨrá wiimɨ́árɨ́anɨ?” nɨyaiwirɨ Kiraisoyá sɨŋwɨ́ tɨ́ŋɨ́ e dánɨ yokwarɨmɨ́ wiiŋárɨnɨ.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, eu também perdoo; porque se eu perdoei alguma coisa, a quem perdoei, por causa de vós o perdoei na presença de Cristo;
11 None xɨxe yokwarɨmɨ́ minɨpa nerɨŋɨ́pimɨ dánɨ Seteno yapɨ́ nɨneaiepɨsimáná xopɨrárɨ́ neainɨgɨnɨrɨ nánɨ ámá ɨ́wɨ́ éomɨ yokwarɨmɨ́ wiiŋárɨnɨ. Obo yapɨ́ neaiepɨsimɨnɨrɨ yarɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨŋagwɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
11 para que Satanás não obtenha vantagem sobre nós, porque não ignoramos os seus objetivos.
12 Xámɨ nionɨ xwɨyɨ́á Kiraiso nánɨ yayɨ́ neainarɨŋɨ́pɨ wáɨ́ urɨmɨnɨrɨ nánɨ aŋɨ́ Tɨrowasɨyo nánɨ nurɨ nɨrémorɨ́ná Ámɨnáo ówaŋɨ́nɨŋɨ́ nɨ́kwiíɨ́pimɨ dánɨ ananɨ e epaxɨ́ imónɨŋáonɨ nainenɨrɨ aiwɨ
12 Além disso, quando eu cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta foi aberta para mim pelo Senhor,
13 negɨ́ nɨrɨxɨ́meá Taitaso segɨ́ tɨ́ámɨnɨ dánɨ sɨnɨ mɨbɨpa éagɨ nánɨ pɨ́á nɨmegɨnɨrɨ dɨŋɨ́ sɨpí niarɨŋagɨ nánɨ iwieánɨŋanigɨnɨ. Ayɨnánɨ nionɨ Tɨrowasɨ ŋweáyo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ Masedonia pɨropenɨsɨ́yo nánɨ bɨŋanigɨnɨ.
13 eu não tive descanso no meu espírito, porque eu não encontrei Tito, meu irmão; mas ausentando-me deles, parti dali para a Macedônia.
14 Taitaso nánɨ dɨŋɨ́ sɨpí niarɨŋagɨ nánɨ iwieánɨŋáonɨ aiwɨ agwɨ Gorɨxomɨ yayɨ́ wiarɨŋɨnɨ. Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ yayɨ́ wiarɨŋɨnɨ. O Kiraiso pí pí imónɨŋɨ́pimɨ xopɨrárɨ́ wipaxo oimónɨrɨ wimɨxɨŋɨ́rɨnɨ. Apɨnɨ marɨ́áɨ, o ge ge nɨneaipemeámɨ umɨnɨrɨ nerɨ́ná xopɨrárɨ́ wipaxɨ́yɨ́ oimónɨ́poyɨnɨrɨ nɨneaimɨxɨrɨ nɨneaipemeámɨ warɨŋɨ́rɨnɨ. Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ enɨ yayɨ́ wiarɨŋɨnɨ. Gorɨxo none wáɨ́ wurɨmeiarɨŋwápimɨ dánɨ aŋɨ́ nɨmɨnɨ xwɨyɨ́á Kiraiso nánɨ rɨnɨŋɨ́pɨ “Ayɨ́ apɨrɨ́anɨ?” oyaiwípoyɨnɨrɨ yarɨŋɨ́rɨnɨ. Xwɨyɨ́á o nánɨpɨ awɨ́í dɨŋɨ́ eaarɨŋɨ́ bɨ́nɨŋɨ́ aŋɨ́ nɨmɨnɨ rɨnárɨmeŋɨ́pɨrɨnɨ.
14 Agora, graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e faz manifesto o cheiro de seu conhecimento por meio de nós em todo o lugar.
15 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Sinadɨŋɨ́ Kiraiso Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ naŋɨ́ oweanɨrɨ rɨ́á ikeaáráná naŋɨ́ weaarɨŋɨ́pɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ none imónɨŋwɨnɨ. None sinadɨŋɨ́ Gorɨxo yayɨ́ winarɨŋɨ́pɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋwápɨ neáa nurɨ́ná ámá Gorɨxo yeáyɨ́ oneayimɨxemeanɨrɨ yarɨgɨ́áyɨ́ tɨ́ŋɨ́ e neáa urɨ ámá nanɨ́nanɨrɨ yarɨgɨ́áyɨ́ tɨ́ŋɨ́ e neáa urɨ yarɨŋɨ́rɨnɨ.
15 Porque somos para Deus uma doce fragrância de Cristo, nos que são salvos e nos que perecem;
16 Ámá maiwí nanɨ́nanɨro yarɨgɨ́áyɨ́ xwɨyɨ́á wáɨ́ rɨmearɨŋwápɨ arɨ́á nɨwiróná “Anɨ́nanɨ́wárɨ́anɨ?” yaiwipɨ́rɨ nánɨ pɨyaŋɨ́ pearɨgɨ́ápɨ́nɨŋɨ́ weaarɨŋɨ́rɨnɨ. E nerɨ aí ámá Gorɨxo yeáyɨ́ neayimɨxemeáwɨnɨgɨnɨrɨ wimónarɨgɨ́áyɨ́ xwɨyɨ́á apɨ arɨ́á nɨwiróná “Dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ tɨ́ŋwaéne imónanɨ́wárɨ́anɨ?” yaiwipɨ́rɨ nánɨ sinadɨŋɨ́ sɨŋɨ́ ŋweapɨ́rɨ́ápɨ́nɨŋɨ́ weaarɨŋɨ́rɨnɨ. Xwɨyɨ́á apɨ wáɨ́ nɨrɨmerɨ́ná e epaxɨ́yɨ́ gɨyɨ́rɨnɨ?
16 para um, nós somos o cheiro da morte para morte, e para o outro, o cheiro da vida para vida. E quem é suficiente para estas coisas?
17 E epaxɨ́ imónɨŋwáyɨ́, ayɨ́ nonerɨnɨ. Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Ámá obaxɨ́ xwɨyɨ́ápɨ wáɨ́ nɨrɨmerɨ́ná “Negɨ́ yarɨŋwápimɨ dánɨ nɨgwɨ́ meaanɨ nánɨ rɨ́a yarɨŋwɨnɨ?” nɨyaiwiro úrapí yarɨgɨ́ápa wí mɨyarɨŋwáonerɨnɨ. Xwɨyɨ́ápɨ wáɨ́ nɨrɨmerɨ́ná nepánɨ nimónɨrɨ Gorɨxo apɨ e éɨ́rɨxɨnɨrɨ nearɨ́peaŋɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ nɨrɨrɨ yarɨŋwárɨnɨ. Kiraiso tɨ́nɨ nikárɨnɨmáná Gorɨxoyá sɨŋwɨ́ tɨ́ŋɨ́ e dánɨ rarɨŋwá eŋagɨ nánɨ “E epaxɨ́ imónɨŋwáyɨ́, ayɨ́ nonerɨnɨ.” seararɨŋɨnɨ.
17 Porque nós não somos como muitos, os quais corrompem a palavra de Deus, mas com sinceridade, como de Deus, à vista de Deus, nós falamos de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.