Lucas 15
Dižaʼ chaweʼ kub len Salmo kaʼ (ZTYNTPS) vs ARIB
1 Bdobgak yógo'te benne' wechiẕjw ka' ḻen benne' nex̱jw ka' gan zoa Jesusen', nich wzé nággake' chie'.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Che ḻen benne' yodo' fariseo ka' ḻen benne' yodo' wsedle ka' wnnégake' chie', na' wnnágake':
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Naž bsaka' ḻebe Jesusen', na' gože' ḻégake':
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 —Cha' zoa no benne' ládjwle ḻe'e, zej nnita' to gaywá' ẕila' chie', na' cha' nitlba' toba', ¿bi wka'ne' bia tapḻalj to galje ka' gan nak ḻo latje dachen', na' cheje' chejdilje' ẕilan', bia nnitlba', kate' yežéḻžele'-ba'?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Katen' ba bežeḻ-le'-ba', ḻo yeḻa' žebél chie' yex̱óe'-ba' ža'a yene',
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 na' kate' yežine' liže', wtobe' lježe' ka' ḻen benne' ẕjo'o ḻi'a chie' ka', na' yi'e ḻégake': “Le yebél tẕen ḻen neda', dan' ba bežeḻ-la' ẕila' chia', bian' wnitlba'.”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Žapa' ḻe'e: ḻezka' gáta'že yeḻa' žebél ya'abá che Dios ni'a che to benne' doḻa', benne' yeyát ḻaže'e, ka gata' ni'a chegak tapḻalj to galje benne' chawe' ka', benne' žékgekle' bi žon byenen yeyát ḻáže'gake'.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ḻezka' wnná Jesusen':
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Katen' yežeḻ-len', na' wtobe' no'le lježe' ka' ḻen no'le ẕjo'o ḻi'a chie' ka', na' yi'e ḻégake': “Le yebél tẕen ḻen neda', dan' ba bežeḻ-la' mežw plat na' dan' wnitlen.”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Neda' žapa' ḻe'e: ḻezka' yebéḻe'egekle wbás che ya'abá ka' ni'a che to benne' doḻa', benne' yeyát ḻaže'e.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Ḻezka' wnná Jesusen':
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 X̱kwide' nyache' gožbe' x̱abe', na' wnnabe': “X̱e, benn da' žeyaḻa' chia' che da' den chio'.” Naž x̱aben' wdise' chégakbe' da' nape'.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Wdé na', x̱kwide' nyachen' btobbe' yógo'te da' wẕi'be', na' wyejbe' to yež zi'to', gan ben ditjlbe' dot da' den chebe'. Benbe' da' kegle.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Katen' beyóž bdach dot dan' wẕi'be', na' gok wbín ḻo yež gan zoabe', na' byážjelbe'.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Naž wyejbe' wen žin che to benne' ḻo yežen', na' bennen' bseḻe'e-be' gan de to yežlyó chie' nich chejwawbe' koch chie' ka'.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Gok ḻáže'be' gawbe' yix̱e' ka'ze da' žawgak koch ka', san nitó benne' bi be bneẕjwen' gawbe'.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Naž beyát ḻáže'be', na' wnnabe': “Benne' zan nníta'gake' wen žin liž x̱a', na' deḻe'e da' že'j žáwgake', san neda' žatkza' ḻo yeḻa' ẕdon nga.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Yezá'a nga, na' yeyá'a gan zoa x̱a', na' yapa'-ne': X̱e, bena' doḻa' ḻaw Dios, zoe' ya'abá chie', na' ḻawo' le'.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Biž naka' neda' zi gaka' ẕi'no'. Ben neda' ka to benne' wen žin chio'.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Naž beyo'obe' nez, zeyejbe' gan zoa x̱abe'.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Naž ẕi'ne' na' gožbe'-ne': “X̱e, bena' doḻa' ḻaw Dios, zoe' ya'abá chie', na' ḻawo' le'. Biž naka' neda' zi gaka' ẕi'no'.”
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Naž x̱abe' gože' benne' wen žin chie' ka', na' wnné': “Le chejléj to laže' da' záka'ḻe'en, na' le wakw-be'. Le ko'o to da' záka'ḻe'e x̱ben na'be', na' le wléj-be' ẕelbe'.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Le chejx̱í' to beže, bia ženne', na' le got-ba'. Gawžo-ba', na' gonžo lni.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Ki gonžo dan' gok x̱kwide' byo chia' ni ka to bi' gat, na' bebanbe'. Wnitlbe', na' ba beḻa'be' na'a.” Naž wzó ḻáwgake' žebégekle'.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Kate' ne žak da' ki, x̱kwide' byo wak che bennen' žonbe' žin yix̱e'. Kate' ne zeza'be', na' bežinbe' gawze ža yo'o, benlbe' ža' we' kwež, na' žak wyá'a ḻo yo'on'.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Naž bḻižbe' to benne' wen žin, benne' zoe' ga na', na' wnnablbe' ḻe' biẕen' žaken.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Benne' wen žin na' gože'-be': “Bežín bi' bicho'on', na' x̱o' wnné' gótgake' to beže, bia ženne', dan' bežinbe' binlo ḻo ne'e.”
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Naž bža'a bi' waken', na' bi gónelebe' yeyo'obe' ḻo yo'on'. Naž bežój x̱aben', na' góta'yoele'-be' yeyo'obe'.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Beží'i bi' waken', na' gožbe' x̱abe', na' wnnabe': “Nnézkzelo' ba bena' x̱chino' zan yiz, na' nitó chi'i bi na' wži'a che x̱tižo'o, na' nitó chi'i bi na' gonno' to ẕíla'do', bia gáwḻena' lježa' ka'.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Na'a, kate' beḻá' x̱kwide' chio' ni, na' ben ditjlbe' da' ka' gota' chio', na' wdáḻenbe' no'le ḻe'e ka', beto' to beže, bia ženne', ni'a chebe'.”
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Naž x̱abe' gože'-be', na' wnné': “Ẕi'na', le' zóaḻentezo' neda', na' yógo'te da' den chia', chio' nakkzen.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Žon byenen gonžo lni, na' yebelžo, dan' gok bi' bicho'o ni ka to bi' gat, na' bebanbe'. Wnitlbe', na' ba beḻa'be'.”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.