Atos 15
Dižaʼ chaweʼ kub len Salmo kaʼ (ZTYNTPS) vs NVT
1 Naž baḻe benne' ka', benne' zej nžoje' gan nbab Judea, bžíngake' ḻo yež Antiokía. Bsédgekle' lježžo ka', na' wnnágake':
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Naž Pablo ḻen Bernabé beldíḻ diže'e ḻen ḻégake', na' gokḻe'e žo'osbé. Wdé na', benne' Antiokía ka' wžégake' Pablon' ḻen Bernabén', na' yebaḻe lježžo ka', nich chjake' ḻo yež Jerusalén, nich ḻá'gake' ḻawgak benne' wbás ka' bseḻa' Benne' Criston', na' ḻezka' ḻawgak benne' gole ka', benne' žape chí'igake' benách ka' che Benne' Criston', nich wcháḻjḻengake' ḻégake' kan nak da' ni da' žaken, na' kan nak da' yaḻze da' žsédgekle benne' ka'.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Naž benne' ka' che Benne' Criston', benne' Antiokía ka', wló'ogake' ḻégake' nez. Wdégake' gan nbab Fenisia, na' gan nbab Samaria, na' bzéngekle' lježžo ka', benne' nníta'gake' ga na', kan goken, beyakgak benne' zi'to' ka' che Benne' Criston'. Da' ni benen ga bebégekle yógo'te lježžo ka'.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Pablon' ḻen Bernabén' bžíngake' ḻo yež Jerusalén. Naž benne' ka' che Benne' Criston', benne' ka' nníta'gake' ga na' ḻen benne' wbás ka' bseḻe'e Ḻe', na' benne' gole ka', benne' žape chí'igake' benách ka' che Benne' Criston', wdápegake' ḻégake' ba la'ne. Pablon' ḻen Bernabén' bzéngekle' ḻégake' yógo'te da' ben Dios ḻo ná'gake'.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Naž baḻe benne' yodo' fariseo ka', benne' žejḻé'gake' che Benne' Criston', belzó ži'e, na' wnnágake':
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Naž benne' wbás ka' bseḻa' Benne' Criston' ḻen benne' gole ka', benne' žape chí'igake' benách ka' che Benne' Criston', bdóbgake' nich wchi'a ḻáže'gake' da' ni da' žaken.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Wdé bcháḻjgake' scha, na' wzé Bedw, na' gože' ḻégake':
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Dios, Bennen' nónbia'kze' da' yo'o ḻo yichj ḻáẕdo'gak benách ka', bzoe' da' nak bia' žape' ḻégake' ba la'ne, dan' bseḻe'e Dios Be' La'y chégake', kan bseḻe'e Ḻe' chežo žo'o.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Bi bche'e kan bene' chégake', na' chežo, na' ḻezka' beyón chawe'e yichj ḻáẕdo'gake' dan' žejḻé'gake' che Benne' Criston'.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Na'a, ¿biẕ chen' ẕži'ile che Dios, na' žesbága'le to ywa' zi'i yengak lježžo ka'? Ywa' na', da' naken da' bchi'le Moisés, bi gok wa'žon žo'o, na' bi gok wá'gaken x̱a x̱to'žo ka'.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Žejḻe'žo yelažo ni'a cheze da' ben X̱anžo Jesús ḻo wláz žo'o, na' kan yelažo žo'o, ḻezka' yelágake' ḻégake'.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Katen' beyóž bchaḻj Bedon' da' ni, na' yógo'tegake' wnníta'gake' žize, na' bze nággake' da' bchaḻjgak Bernabén', na' Pablon'. Benne' ki bzéngekle' ḻégake' da' ka' da' zej nak bian' da' žóngaken ga žebángekle benách ka', da' ka' ben Dios ḻo ná'gake' gan zej nnita' benách zi'to' ka'.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Katen' beyóž wnnagak Bernabén', na' Pablon' da' ni, bechebe Jakob, na' wnné':
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Smon Bedw ba bzenle' žo'o kan ben Dios, bḻoe'ele' ḻaw yeḻa' wak chie' da' nežw chi'i ḻawgak benách zi'to' ka' nich bebeje' benách ka' che Ḻeze', benne' ka' nníta'gake' ládjwgake'.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Kan nak da' ni naken tḻebe ḻen x̱tíža'gak benne' ka' bcháḻjgake' ḻo wláz Dios, kan nyejw ḻe'e yiche la'y, da' ẕnnan:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Kate' ža ka' te ža ki yeḻá'a, na' wchisa' to Benne' nna bi'e,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 na' nich chiljgak yezika' benách ka' X̱anžon'.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Ki wnnakze X̱anžo, Bennen'
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 ’Che ḻen žekla' neda' bi žaḻa' wséjwžo x̱nezgak benách zi'to' ka', benne' ka' žeyákgake' che Dios.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Žaḻa' wzojžo chégake' nich wká'ngake' da' ka' da' bi žaḻa' gáwgake', da' bdegak benách ka' ḻawgak lo'a ka', na' bi góngake' da' sban ka', na' bi gáwgake' beḻa' chegak bia yix̱e' ka' ḻen x̱chéngakba', na' bi gáwgake' x̱chen nóte'teze bia yix̱e'.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Ža ni'te, na' zejte na'a ža zej nnita' benne' ka' ẕcháḻjgake' ḻo yo'o gan ẕdobgak benne' judío ka' nich yéngekle' x̱tiža' Dios yógo'te yež ka', na' ẕcháḻjgake' che da' bzoj Moisés. Žóḻgakkzen' ža la'y ka'.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Naž benne' wbás ka' bseḻa' Benne' Criston' ḻen benne' gole ka', na' yógo'te benne' ka' che Benne' Criston', wyáz ḻáže'gake' wžégake' baḻe benne' ka' ládjwgake' nich séḻa'gake' ḻégake' ḻo yež Antiokía, tẕen ḻen Pablon', na' Bernabén'. Chope' ka' wžégake' zej nake' Judas ḻen Silas. Judas na' ḻezka' lie' Barsabás. Chope' ki zej nake' benne' blo ládjwgak lježžo ka'.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Bzójgake' to ḻe'e yiche da' bdégake' ḻo ná'gake', nich chjwá'gaken', dan' ẕnnan ki: “Neto', benne' wbás ka' bseḻa' Benne' Criston' ḻen benne' gole ka', na' lježžo ka', žapto' ḻe'e: “Padiox̱” lježto' ka', nakle benách zi'to' ka', na' zoale ḻo yež Antiokía, na' ḻo yež ka' zej nbaben Siria, na' Silicia.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Benlto' kan žongak baḻe benne' ka', benne' bžójgake' ga ni zoato', san bi bséḻa'to' ḻégake'. Žedjchá'gake' ḻe'e ḻen da' ka' ẕnnágake', na' ẕchíx̱gake' yichj ḻáẕdo'le, dan' ẕnnágake' žon byenen chog ḻo beḻa' chele, benne' byo ka', na' žaḻa' gonle kan ẕnna da' bchi'le Moisés.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Che ḻen wyáz ḻáže'to' katen' ba ben toze x̱tíža'to', wžeto' chope benne', na' séḻa'to' ḻégake' nich yedjwíagake' ḻe'e. Yídḻengake' tẕen Bernabé ḻen Pablo, benne' ka' nži'ilžo.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Bernabén', na' Pablon' ba jake' gan wzóa da' ben ẕož gátgake' dan' zej nži'ile' X̱anžo Jesús, Benne' Criston'.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ki naken, žséḻa'to' Judas ḻen Silas gan zoale. Chope' ki wzejní'igekle' ḻe'e da' ni da' ẕzojto' chele ḻe'e yiche ni.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Dios Be' La'y bḻoe'ele' neto' da' žaz ḻaže'e, na' ḻezka' žaz ḻáže'to' neto', bi yesbága'žeto' ḻe'e ywa', da' naken da' bchi'le Moisés, san toze da' ki da' žon byenen gonlen.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Bi gawle da' wdé ḻawgak lo'a ka'.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Ka' goken, benne' ka' bséḻa'gake' bžíngake' ḻo yež Antiokía. Katen' bḻá'gake' ga na', btóbgake' benách ka' che Benne' Criston', benne' ka' nníta'gake' ga na', na' wló'ogake' yichen' ḻo ná'gake'.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Katen' beyóž béḻgaken', bebégekle' ni'a che da' nyejw ḻe'e yichen', da' žeyón ẕenen ḻégake'.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Judas na' ḻen Sílasen' ḻezka' zej nake' benne' ẕcháḻjgake' ḻo wláz Dios. Che len bkóngekle' žin diža' zan, da' ka' bcháḻjḻengake' lježžo ka', nich beyón ẕéngake' ḻégake', na' ben chóchgake' ḻégake'.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Wdé bžégekle' chope' ka' ga na' baḻe ža, naž lježžo ka' bzégake' ḻégake' diža' nich yeyéjgake' ḻo yež Jerusalén gan zej nnita' benne' ka' bséḻa'gake' ḻégake'.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Wyáz ḻaže' Sílasen' bga'ne' ḻo yež Antiokían'.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Ḻezka' Pablon', na' Bernabén' bgá'ngake' ḻo yežen', na' bsédgekle' benách ka', na' bzoa lígake' che x̱tiža' X̱anžon'. Ḻezka' bengak benách zanže ka'.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Kate' ba wdé baḻe ža Pablo gože' Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Gónele Bernabén' wché'gake' x̱kwide' Ẕwa Markos, nich chéjḻenbe' ḻégake',
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 san bi wyáz ḻaže' Pablon' wché'gake'-be' nich chéjḻenbe' ḻégake' dan' bḻá'aḻenbe' ḻégake' gan nbab Panfilia, na' biž yjénḻenbe' ḻégake' žin che X̱anžon'.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Bi gok toze x̱tíža'gak Bernabén', na' Pablon', ga bžinte bḻa'a ḻázgake' toe' yetóe'. Bernabén' bchi'e x̱kwide' Markos, na' belbene' to ḻo barkw, na' jake' ḻo yežlyó Chipre.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Pablon' wžíe' Silas nich chéjḻene' ḻe' tẕen. Naž lježžo ka' wló'ogake' ḻégake' ḻo na' X̱anžon', na' wnnábgekle' Ḻe' gon chawe'e ḻégake'. Naž Pablon' ḻen Sílasen' wyó'ogake' nez.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Wdégake' ḻo yež ka' gan nbab Siria, na' gan nbab Silisia, na' ben chóchgake' benách ka' che Benne' Criston' nníta'gake' ḻo yež ka'.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.