Marcos 12
Yatee Zapotec NT & Psalms (ZTY_TBL) vs NVT
1 Naž wzó ḻaw Jesusen' ẕcháḻjḻene' benne' ka' žónḻengake' Ḻe' tẕen da' žsaka' ḻebe', na' wnné': —Wzóa to benne' beyaze' lba uba ka' gan nak ḻo yežlyó chie'. Bzoe' to le'je chen, na' bche'ne' to yežw yej gan wsíe' x̱is uba ka'. Bene' to yo'o gope gan nak ža'le gan wak to benne' wie' da' ka'. ’Naž bdie' yežlyó chien' ḻo na'gak benne' wen žin ka', nich sí'gake' gachje da' wneẕjwen, na' wyeje' yež zi'to'.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Kate' bžin ža wchíbgake' da' ẕbian, bseḻe'e to bi' wen žin chie' chejx̱i'be' ḻo na'gak benne' wen žin ka' dan' žeyaḻa' che x̱anbe' che da' wbíagak lba uba ka'.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Naž benne' wen žin ka' béx̱wgake' x̱kwiden', na' béngake'-be' zi'. Beséḻa'gake'-be' ká'zebe'.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Naž x̱an yežlyón' bseḻe'e yetó bi' wen žin chie', na' x̱kwide' ni bžé'egake'-be' yej, na' bḻá'gake' yichjbe'. Béngake'-be' zi'.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Naž x̱an yežlyón' bseḻe'e yetó bi' wen žin chie', na' x̱kwide' ni bétgake'-be'. Ḻezka' bseḻe'e x̱kwide' zanže bi' wen žin chie' ka', na' bénḻe'egake' baḻbe' zi', na' bétgake' yebaḻbe'.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 ’Biž wzóa no benne' nga'ne' che x̱an yežlyón'. Nga'nze to x̱kwide' byo chie', na' nží'iḻe'ele'-be'. Kate' wzé ḻawte bseḻe'e ẕi'ne', na' wnné': “Gápegake' ẕi'na' ba la'ne.”
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Naž benne' wen žin ka', ḻa' ḻégakze' wnnágake': “X̱kwide' ni žeyaḻa' chebe' yežlyó nga. Le cho'o, gotžo-be', na' ga'n yežlyó nga chežo.”
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Che ḻen béx̱wgake'-be', na' bétgake'-be'. Bžó'ngake'-be' na'le ḻo yežlyón' gan degak lba uba ka'.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Naž Jesusen' wnnable' benne' ka', benne' nníta'gake' dot kwite', na' wnné': —¿Nakx̱ gon benne' x̱an yežlyón'? Yide', na' gote' benne' wen žin ka', na' wdíe' yežlyón' ḻo na'gak benne' yoble.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 ’¿Bi beḻ-le da' nyejw ḻe'e yiche la'y? Ki ẕnnan:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 — ausente —
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Naž gónegekle' séngake' Jesusen' dan' nnézgekle' bsaka' ḻebe' ki kan nak chégake', san ẕžébegake' benne' yež ka', benne' nníta'gake' ga na', na' che ḻen belka'ne' Ḻe', na' beyéjgake'.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Wdé na' benne' yodo' wnná bia' ka' bséḻa'gake' gan zoa Jesusen' baḻe benne' yodo' fariseo ka' ḻen benne' ka' žónḻengake' Herodes tẕen, nich góngake' ga bi da' nna Jesusen' nich gak yesbága'gake' Ḻe' ẕia.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Benne' ka' bžíngake' gan zoa Jesusen', na' belyi'e Ḻe': —Benne' wsedle, nnezlto' ẕchaḻjo' da' naken dot da' li. Bi žeklo' da' želnnaze benách ka', dan' bi ẕwíazo' da' ẕḻoé'ezele kwingak benách ka', na' ḻo da' naken da' li žsedlo' da' žénele Dios gongak benách ka'. ¿Žonn da' bchi'le Moisés neto' latje chiẕjw lazto' da' ẕchíẕjwgake' ḻo wláz Benne' Sésar, benne' zi'to', bennen' ẕnná bi'e? ¿Wyíẕjwton' o bi chíẕjwton'?
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Žákbe'ele Jesusen' ẕnnábgekle' Ḻe' ki dan' žénegekle' yesbága'gake' Ḻe' ẕia, na' gože' ḻégake': —¿Biẕ chen' ẕžix̱le neda'? Le wḻoé'el neda' to mežw da' ẕkónlele žin nich ḻe'elan'.
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Bḻoé'egekle' Ḻe' ton, na' Jesusen' wnnable' ḻégake', na' wnné': —¿Noẕ benne' da' ni ḻawe', na' le'? Beží'igake', na' wnnágake': —Che benne' Sésar da' ka'.
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Naž Jesusen' gože' ḻégake', na' wnné': —Le wneẕjw che benne' Sésar da' naken che benne' Sésar, na' che Dios da' naken che Dios. Bebán ḻáže'gekle' che dan' bechebe Jesusen'.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Naž bḻa'gak baḻe benne' yodo' saduseo ka' gan zoa Jesusen'. Benne' ki ẕnnágake' bi yebangak benne' gat ka'. Che ḻen belyi'e Jesusen',
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 na' wnnágake': —Benne' wsedle, Moisés bzoje' cheto' cha' gat to benne' byo, bi zoa x̱kwide' chie', na' cha' ga'n no'le chie', bi' biche' bennen' žaḻa' wchág ná'ḻenbe' no'le wzeben', nich wzoabe' to x̱kwide' gakbe' x̱kwide' che bíche'ben'.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Wnníta'gak gaže bi' bíche'gakbe'. X̱kwide' byo nežw bchag ná'ḻenbe' to no'le, san gotbe', bi wzóa x̱kwide' chebe'.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 X̱kwide' byo bežope bchag ná'ḻenbe' no'le wzeben', san ḻezka' gotbe', bi wzóa x̱kwide' chebe'. Ḻezka' goken che x̱kwide' byo beyonne.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Ka' goken, yógo'tebe' bchag ná'ḻenbe' no'len', na' bi wzóa no x̱kwide' chégakbe'. Kate' ze ḻawte, ḻezka' got no'len'.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Na'a, kate' yebangak benne' gat ka', ¿Nóẕlgakbe' gak no'len' chebe', dan' gážetebe' bchag ná'ḻengakbe' ḻe'?
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Bechebe Jesusen', na' gože' ḻégake': —Ẕchíx̱lele dan' bi nónbia'le da' nyejw ḻe'e yiche la'y, na' bi nnézlele kan nak yeḻa' wak che Dios.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Kate' yebangak benne' gat ka', bi wchág ná'gake', na' benne' byo ka' bi sóaḻengake' no'le ka', san gákgake' kan zej nak wbás la'y ka' che Dios, wbás ka' nníta'gake' ya'abá chie'.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Na'a, kan nak chegak benne' gat ka' cha' yebángake', ¿bi na' goḻ-le dan' bzoj Moisés? Ẕchaḻjen kan Dios bḻiže' ḻe' ḻo yag yéche'do' da' žeyen, na' gože' ḻe': “Neda' naka' Dios che Bran, na' Dios che Isaak, na' Dios che Jakob.” Dan' wnné' ki chégake', nak bia' zej nbane' ḻa'kze gótgake' zga'ale.
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Dios nake' Dios chegak benne' ban ka', kege chegak benne' gat ka', benne' ka' nátgake' to chi'ize. Ẕchíxḻe'elele.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Ḻezka' bžin to benne' yodo' wsedle gan zoa Jesusen'. Benle' che Jesusen' dan' bcháḻjḻene' ḻégake', na' nnezle' cháwe'do' bechebe'. Che ḻen wnnable' Jesusen', na' wnné': —¿Biẕ da' bchi'le Dios žo'o nakžen blo ka yógo'te da' ka' bchi'le' žo'o gonžo?
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Bechebe Jesusen', na' gože' ḻe': —Da' bchi'le Dios ḻe'e da' nakžen blo ka yógo'te naken da' ẕnnan:
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Da' ni naken da' bchi'le Dios ḻe'e da' naken blo.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Da' bchi'le Dios ḻe'e da' naken bežope, toze kan naken. Ki ẕnnan:Bi zoa yetó da' bchi'le Dios ḻe'e da' nakžen blo ka da' chope ki da' wnnakze' Ḻe'.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Naž benne' yodo' wsedlen' gože' Jesusen', na' wnné': —Cháwe'do' wnnó', benne' wsedle. Da' nak dot da' li ẕnno'. Toze nak Dios, na' bi zoa nitože no nak Dios.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Na' cha' nži'ilžo Dios dot ḻáže'žo, na' ḻen dot yeḻa' žejní'il chežo, na' ḻen dot yichj ḻáẕdo'žo, na' ḻen dot yeḻa' wak chežo, na' cha' nži'ilžo lježžo kan nži'il kwinžo, da' ki záka'žegaken ka yógo'te biado' ka' žotžo-ba' ḻo bkog la'y che Dios, na' ḻezka' ka yógo'te biado' ka' ẕzeyžo-ba' ḻo bkogen'.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Kate' benle Jesusen' ka cháwe'do' bechebe bennen', gože' ḻe', na' wnné': —Yeláte'ze žiažje chio' nich si'o da' ẕnna bia' Dios. Bi bežogle nitože benne' bi da' nnable' Jesusen'.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Kate' ne žsedle Jesusen' benách ka' gan nak ḻo ẕchil yodo', wnné': —¿Biẕ chen' ẕnnagak benne' yodo' wsedle ka' Benne' Criston' nake' ẕa'só Dabí?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Ḻekze Dabín' bchaḻje', zoaḻen Dios Be' La'y ḻe', na' wnné':
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 ¿Nak Benne' Criston' ẕa'só Dabí cha' ḻekze Dabín' wnné' nake' X̱ane'? Benne' zan, benne' ka' nníta'gake' ga na' wyáz ḻáže'gake' da' ni, na' bze nággake' chie'.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Kate' ne žsedle Jesusen' benne' ka' žónḻengake' Ḻe' tẕen, gože' ḻégake': —Le gape chi'i kwinle chegak benne' yodo' wsedle ka'. Ẕdan ḻáže'gake' ẕdágake' nile na'le, zej nakwe' laže' tonn ka'. Ḻezka' ẕdan ḻáže'gake' wḻižgak benách ka' ḻégake' cháwe'do' gan nak ḻawe' ya'a.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Ẕbé'gake' latje blo ka' ḻo yo'o gan ẕdobgak benách ka' nich yéngekle' x̱tiža' Dios, na' gan že'j žawgake' tẕen.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Ẕká'agake' ližgak no'le wzebe ka', na' nich wḻoé'ezele chawe' kwíngake', scha ẕcháḻjgake' ḻaw Dios. Benne' ki, wsaka' zi'že Dios ḻégake'.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Kate' ne že' Jesusen' ḻo ẕchil yodo' gan zoa kak gan ẕgo'ogak benách ka' mežw che yodo', ẕwie' kan žongak benne' ka' ẕgó'ogake' mežw ḻo kaken'. Benne' ka' deḻe'e yeḻa' wnni'a chégake' ẕgó'ogake' mežw zan.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Naž bžin to no'le wzebe yache' ga na', na' wloé'e chope mežw lasdo' ḻo kaken', da' ka' záka'gaken láte'do'ze.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Naž Jesusen' bḻiže' benne' wsedle chie' ka', na' gože' ḻégake': —Da' li žapa' ḻe'e, no'le wzebe yache' ni wlo'ože' ka dan' wlo'ogak yógo'te benne' ka' wló'ogake' mežw ḻo kak che yodo'.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Yógo'te benne' ka' ẕgó'ogake' che da' nga'nze chégake', san no'le ni, ḻo yeḻa' yache' chie' wloé'e dot da' do' deze chie', dan' žaḻa' gáwḻene'.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.