João 18
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT
1 Catiꞌ budx bëꞌë yuguꞌ didzaꞌ ni Jesús, brujëꞌ niꞌ atiꞌ zéajlenëꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ. Gdödëꞌ yetsláꞌa yegu Cedrón len bdxinëꞌ ga niꞌ dë tu laꞌ yël, atiꞌ latj ni gyázlenëꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Lëzcaꞌ Judas, bönniꞌ naꞌ udödëꞌ Jesús, nunbëꞌë laꞌ yël naꞌ, le butubëꞌ niꞌ Jesús zian lzu yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Niꞌr bchëꞌë Judas tu cöꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l len yuguꞌ bönniꞌ niꞌa naꞌquëꞌ bxuz uná bëꞌ len niꞌa naꞌquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo, atiꞌ yjaquëꞌ ga niꞌ zoëꞌ Jesús, nuaꞌquëꞌ yuguꞌ guiꞌ yör, len yuguꞌ le taꞌneynëꞌ.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Niꞌr, le nözcznëꞌ Jesús yúguꞌtë le ral‑laꞌ gac queëꞌ, brujëꞌ ga niꞌ zoëꞌ len rëꞌ lequëꞌ:
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Gulubiꞌë didzaꞌ, tëꞌ Lëꞌ:
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Catiꞌ Jesús gudxëꞌ lequëꞌ: “Nédaꞌczaꞌ”, niꞌr gulubiguëꞌë guzcudzuꞌl len guladzöꞌë lyu.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Jesús gnabnëꞌ lequëꞌ leyúbl, rnëꞌ:
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Niꞌr bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rnëꞌ:
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Cni gnëꞌ Jesús quië butság didzaꞌ naꞌ bëꞌë, gnëꞌ: “Nup ni bennuꞌ quiaꞌ, nitúëꞌ cutu bunitiaꞌ‑nëꞌ.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Niꞌr, le nuꞌë guia tuchiꞌ Simón Pedro, gleycjëꞌ lei, len bentëꞌ huëꞌ Malco, huen dxin queëꞌ bxuz blau, bchuguëꞌ guid naguëꞌ yubél bönniꞌ naꞌ.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Niꞌr Jesús rëꞌ Pedro naꞌ:
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Gulazönëꞌ Jesús len glúguëꞌë Lëꞌ bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l len bönniꞌ naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë, lencaꞌ yuguꞌ bönniꞌ niꞌa naꞌquëꞌ bönniꞌ judío uná bëꞌ.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Niꞌr gulachë́ꞌë Lëꞌ ziꞌal lahuëꞌ Anás, le naquëꞌ xtauꞌ zxiꞌnëꞌ Caifás, bönniꞌ naquëꞌ bxuz blau iz naꞌ.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Naquëꞌ Caifás bönniꞌ naꞌ buzéjniꞌnëꞌ yuguꞌ bönniꞌ judío uná bëꞌ, buluiꞌinëꞌ lequëꞌ dxiꞌar gac gatiëꞌ tuzëꞌ bönniꞌ len clëg nit gdutë yödz quequëꞌ.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Yjaquëꞌ cúdzuꞌlëꞌ Jesús Simón Pedro len yetúëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, zajnauquëꞌ Lëꞌ. Bönniꞌ usë́d ni gyázlenëꞌ Jesús löꞌa qui lidx bxuz blau, le nunbëꞌë lëꞌ bxuz blau naꞌ.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Bugaꞌnëꞌ Pedro niꞌl ga nu ryaz löꞌa naꞌ. Qui lë ni naꞌ burujëꞌ bönniꞌ usë́d naꞌ nunbëꞌë lëꞌ bxuz blau, atiꞌ bë́ꞌlenëꞌ‑nu didzaꞌ ngul naꞌ run chiꞌinu ga nu ryaz löꞌa naꞌ, len benëꞌ ga gyaziëꞌ Pedro löꞌa.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Niꞌr rënu Pedro ngul naꞌ run chiꞌinu ga nu ryaz löꞌa, rnanu:
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Le run ziag, nabéquiquëꞌ guiꞌ yuguꞌ bönniꞌ huen dxin len yuguꞌ bönniꞌ niꞌa naꞌgac bunách gdauꞌ, atiꞌ zuicnëꞌ raꞌ guiꞌ naꞌ, tuꞌtsëꞌi cuinquëꞌ. Lëzcaꞌ zuílenëꞌ lequëꞌ Pedro, rutsëꞌi cuinëꞌ.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Niꞌr gnabi yudxnëꞌ Jesús bxuz blau quië gnöznëꞌ nupx daꞌgac Lëꞌ len nacx nac le rusëdnëꞌ bunách Jesús.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lëꞌ:
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 ¿Bizx quië rnabi yudxnuꞌ nedaꞌ? Gnabi yudxi nup niꞌ gulayöni didzaꞌ bë́ꞌlenaꞌ lequëꞌ. Byutscaꞌ, nözcnëꞌ didzaꞌ naꞌ bë́ꞌlenaꞌ lequëꞌ bönniꞌ naꞌ.
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Catiꞌ budx bëꞌë didzaꞌ ni Jesús, gdapëꞌë ruꞌë Jesús bönniꞌ niꞌa naꞌgac bunách gdauꞌ zoëꞌ niꞌ, rnëꞌ:
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lëꞌ:
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Niꞌr bsölëꞌë Jesús náguëꞌë Anás naꞌ, atiꞌ guluschinëꞌ Lëꞌ lahuëꞌ Caifás, naquëꞌ gdu bxuz blau.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Catiꞌ niꞌ zuinëꞌ Pedro raꞌ guiꞌ rutsëꞌi cuinëꞌ, glëꞌ lëꞌ bönniꞌ nacuꞌë niꞌ, taꞌnë́ꞌ:
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Zoëꞌ niꞌ bönniꞌ huen dxin queëꞌ bxuz blau, naquëꞌ diꞌa dza queëꞌ bönniꞌ naꞌ Pedro bchuguëꞌ guid naguëꞌ, atiꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ rëꞌ Pedro:
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Leyúbl gdáꞌbaguëꞌë Pedro, atiꞌ laꞌ grö́dxtëbaꞌ zxiꞌn druz.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Niꞌr gulachë́ꞌë Jesús, guluzë́ꞌë lidxëꞌ Caifás naꞌ, len guladxinëꞌ yúlahuiꞌ queëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë, nazíꞌ lei Pretorio. Chzaꞌ reníꞌ dza naꞌ atiꞌ cutu gulayaziëꞌ yúlahuiꞌ naꞌ bönniꞌ judío, le táquinëꞌ laꞌbaguëꞌë zxguiaꞌ chquiꞌ laꞌyaziëꞌ niꞌ, le gun ga cugác lahuëꞌ xtsöꞌ Lni Pascua, lni naꞌ tuꞌspanëꞌ ca benëꞌ Dios, bubijëꞌ bunách Israel luyú Egipto.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Niꞌr brujëꞌ Pilato, bönniꞌ rna bëꞌë naꞌ, bdxinëꞌ ga naꞌ nacuꞌë, len rëꞌ lequëꞌ:
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Gulubiꞌë didzaꞌ, tëꞌ lëꞌ:
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Niꞌr rëꞌ lequëꞌ Pilato, rnëꞌ:
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Cni guc quië butság xtidzëꞌë Jesús, le bëꞌë nac ral‑laꞌ gatiëꞌ.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Niꞌr buaziëꞌ yúlahuiꞌ naꞌ Pilato, atiꞌ bulidzëꞌ Jesús len rëꞌ Lëꞌ:
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lëꞌ:
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Pilato rëꞌ Lëꞌ:
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Niꞌr bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lëꞌ:
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Niꞌr Pilato rëꞌ Lëꞌ:
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Pilato rëꞌ Lëꞌ:
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Lbiꞌiliꞌ dë tu le nalë́biliꞌ runliꞌ catiꞌ rac Lni Pascua ni, rnabliꞌ lahuaꞌ usanaꞌ‑nëꞌ queëliꞌ tuëꞌ bönniꞌ nadzunëꞌ. ¿I rë́ꞌniliꞌ usanaꞌ‑nëꞌ queëliꞌ Bönniꞌ Rna Béꞌinëꞌ Bönniꞌ Judío?
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Niꞌr gluꞌë zidzj didzaꞌ leyúbl yúguꞌtëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.