Marcos 12
Southern Rincon Zapotec NT (ZSR_WBT) vs BKJ
1 Niꞌr gzu lahuëꞌ Jesús ruíꞌlenëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ didzaꞌ yuguꞌ le runëꞌ lsaquiꞌ, rnëꞌ: ―Gzoëꞌ bönniꞌ, szxöni bdëꞌë lba uva ga nac laꞌ yël queëꞌ. Glequëꞌ liꞌaj qui, len gchöꞌnëꞌ rögaꞌ guiöj ga gsiëꞌ xisi uva naꞌ. Budxíëꞌ tu yuꞌu gup ga nac xtsaꞌ ga nu uyú laꞌ yël naꞌ. ’Niꞌr budödëꞌ lu naꞌquëꞌ huen dxin laꞌ yël queëꞌ naꞌ, laꞌziꞌë gatsj hueaj le unö́dzj, atiꞌ gyijëꞌ yödz ziꞌtuꞌ.
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 Catiꞌ bdxin dza luchibëꞌ le rbia, bsölëꞌë‑biꞌ biꞌi huen dxin queëꞌ tsajxiꞌbiꞌ lu naꞌquëꞌ huen dxin naꞌ le ral‑laꞌ siꞌë xanbiꞌ qui le gulabía lba uva naꞌ.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 Niꞌr gulaguel‑lëꞌë‑biꞌ biꞌi naꞌ yuguꞌ huen dxin naꞌ len glundëꞌ‑biꞌ ziꞌ, atiꞌ gulusölëꞌë‑biꞌ caꞌzbiꞌ.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 Niꞌr bsölëꞌë‑biꞌ yetubiꞌ biꞌi huen dxin queëꞌ bönniꞌ xan laꞌ yël naꞌ, atiꞌ biꞌi ni gululadxëꞌ‑biꞌ guiöj, gululë́ꞌë icjbiꞌ. Gluꞌë döꞌ queëbiꞌ.
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 Niꞌr bsölëꞌë‑biꞌ caꞌ yetubiꞌ biꞌi huen dxin queëꞌ bönniꞌ xan laꞌ yël naꞌ, atiꞌ biꞌi ni guludöddëꞌ‑biꞌ. Bsölëꞌë‑biꞌ caꞌ zianrbiꞌ atiꞌ laꞌcbiꞌ gluncdëꞌ‑biꞌ ziꞌ len yelaꞌcbiꞌ guludödcdëꞌ‑biꞌ.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 ’Nutur nu nagáꞌn queëꞌ xan laꞌ yël naꞌ. Nagaꞌnzbiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ atiꞌ nadxíꞌitsquinëꞌ‑biꞌ. Ga yajseytë, bsölëꞌë‑biꞌ zxiꞌnëꞌ, rnëꞌ: “Lunëꞌ ba laꞌn zxiꞌnaꞌ.”
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 Niꞌr gulanë́ꞌ laꞌ légaczëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ, taꞌnë́ꞌ: “Biꞌi ni ral‑laꞌ gaqui queëbiꞌ laꞌ yël ni. Gul‑dá, gdö́diruꞌ‑biꞌ atiꞌ gaqui queëruꞌ laꞌ yël ni.”
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Qui lë ni naꞌ gulazönëꞌ‑biꞌ len guludöddëꞌ‑biꞌ. Gularuꞌnëꞌ‑biꞌ niꞌl laꞌ yël qui lba uva naꞌ.
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 Niꞌr gnabnëꞌ bönniꞌ nacuꞌë niꞌ Jesús, rnëꞌ: ―¿Nacx gunëꞌ chquiꞌnuꞌ, bönniꞌ xan laꞌ yël naꞌ? Huidëꞌ len huadödcdëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ, atiꞌ udödëꞌ lu naꞌgac bunách yubl laꞌ yël naꞌ.
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 ’¿Naruꞌ cu nulábniliꞌ lë naꞌ nayúj lu guich laꞌy? Cni rna:
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 — ausente —
11 isso é obra do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Niꞌr gulazú gulaböꞌë laꞌzönëꞌ Jesús le táquibeꞌinëꞌ benëꞌ lsaquiꞌ ni ca nac quequëꞌ, san tádxinëꞌ bunách zian nacuáꞌ niꞌ len qui lë ni naꞌ gulucaꞌnëꞌ Lëꞌ, zhuöjquëꞌ.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 Gdöd lë ni yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ uná bëꞌ naꞌ gulasölëꞌë ga zoëꞌ Jesús laꞌquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo len bönniꞌ daꞌquëꞌ Herodes quië lunëꞌ ga bi gnëꞌ Jesús quië gac luquíëꞌ Lëꞌ.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 Guladxinëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús bönniꞌ ni, len tëꞌ Lëꞌ: ―Bönniꞌ Usëdi, nö́zituꞌ ruꞌu didzaꞌ gdutë li. Cutu ruiꞌ ladxuꞌu bi taꞌnáz bunách, le curuyuzuꞌ le tuꞌluíꞌz cuingac bunách, san rusëdnuꞌ ca nacz le rëꞌnnëꞌ Dios lun bunách. ¿I runn netuꞌ latj zxba queëꞌ Moisés quizxj laztuꞌ le tuꞌquizxjëꞌ uláz queëꞌ César? ¿Naruꞌ uguizxjtuꞌ o cutu quizxjtuꞌ?
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 Ráquibeꞌinëꞌ Jesús tuꞌë didzaꞌ lu yöl‑laꞌ rguilj ladxiꞌ quequëꞌ atiꞌ rëꞌ lequëꞌ: ―¿Bizx quië rubijliꞌ nedaꞌ didzaꞌ? Gul‑djuaꞌtscaꞌ quiaꞌ tu dumí rda quië gléꞌidaꞌ lei.
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 Djuaꞌquëꞌ lei atiꞌ gnabnëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ: ―¿Nuzxa lahui daꞌ lëꞌi ni len nuzxa lei ni? Gulubiꞌë didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ: ―Queëꞌ César naꞌ.
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Niꞌr Jesús gudxëꞌ lequëꞌ, rnëꞌ: ―Gul‑nö́dzj queëꞌ César le naqui queëꞌ César, atiꞌ queëꞌ Dios le naqui queëꞌ Dios. Gulubannëꞌ ca nac didzaꞌ bubiꞌë Jesús.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Niꞌr guladxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús laꞌquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ saduceo. Bönniꞌ ni taꞌnë́ꞌ cutu lubán nup chnatgac. Qui lë ni naꞌ glëꞌ Jesús,
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 taꞌnë́ꞌ: ―Bönniꞌ Usëdi, Moisés nuzujëꞌ queëtuꞌ lu guich chquiꞌ gatiëꞌ bönniꞌ cuzóa biꞌi queëꞌ, atiꞌ ugaꞌnnu ngul queëꞌ, ral‑laꞌ utság náꞌlenbiꞌ‑nu biꞌi böchëꞌë bönniꞌ naꞌ len uzoabiꞌ biꞌidauꞌ gacbiꞌ biꞌi queëbiꞌ bö́chiꞌbiꞌ.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 Gulacuaꞌbiꞌ gadxbiꞌ biꞌi nac bö́chiꞌcbiꞌ. Biꞌi ziꞌal naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul, atiꞌ gutbiꞌ, nutu nu gul‑laꞌ biꞌidauꞌ queëbiꞌ.
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 Biꞌi buróp naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul uzë́b naꞌ, atiꞌ gutbiꞌ caꞌ, nutu nu gul‑laꞌ biꞌidauꞌ queëbiꞌ. Lëzcaꞌ cni guc queëbiꞌ biꞌi bunn.
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Cni guc, gulutság náꞌlenbiꞌ‑nu yúguꞌtëbiꞌ, nutu nu gul‑laꞌ biꞌidauꞌ quecbiꞌ. Ga yajseytë, gutnu caꞌ ngul naꞌ.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Naꞌa, catiꞌ lubán nup chnatgac, ¿núzxalbiꞌ gáquinu queëbiꞌ ngul naꞌ, le gulutság náꞌlenbiꞌ‑nu igádxtëbiꞌ?
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ: ―Rchíxiliꞌ le cunúnbëꞌliꞌ le nayúj lu guich laꞌy len cutu nö́ziliꞌ ca nac yöl‑laꞌ huac queëꞌ Dios.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 Catiꞌ lubán nup chnatgac, cutu caꞌ lutság naꞌquëꞌ, len cutu laꞌcuáꞌlenëꞌ‑nu ngul bönniꞌ, san lacquëꞌ ca nacquëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, nacuꞌë yehuaꞌ yubá.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 Naꞌa, ca nac quegac nup chnatgac chquiꞌ lubán, ¿naruꞌ cu nulábiniliꞌ le buzujëꞌ lu guich Moisés? Ruiꞌ didzaꞌ ca naꞌ bulidzëꞌ lëꞌ Dios lu yag yö́tsiꞌdauꞌ regui, rëꞌ lëꞌ: “Nedaꞌ nacaꞌ Dios queëꞌ Abraham len Dios queëꞌ Isaac, len Dios queëꞌ Jacob.” Le gnëꞌ cni quequëꞌ, nac bëꞌ nabanquëꞌ zal‑laꞌ glatiëꞌ ziꞌal.
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Dios naquëꞌ Dios quegac nup nabangac, clëg quegac nup natgac tsaz. Szxö́nitër rchíxiliꞌ.
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 Bidëꞌ caꞌ ga zoëꞌ Jesús bönniꞌ gdauꞌ usëdi. Byönnëꞌ ca naꞌ gluíꞌlenëꞌ Jesús didzaꞌ len nöznëꞌ dxíꞌadauꞌ bubiꞌë didzaꞌ Jesús. Qui lë ni naꞌ gnabnëꞌ Jesús, rnëꞌ: ―¿Bizxal le gna bëꞌë Dios nactër blau ca yúguꞌtë le gna bëꞌë?
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lëꞌ: ―Le gna bëꞌë nactër blau ca yúguꞌtë nac lë naꞌ rna: “Gul‑yöni bunách Israel. Xanruꞌ Dios, tuzëꞌ Lëꞌ naquëꞌ Xanruꞌ.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Ral‑laꞌ gdxiꞌinuꞌ Xanuꞌ Dios gdu ladxuꞌu, len lu gdu icj ládxiꞌdaꞌu len lu gdu yöl‑laꞌ rejniꞌi quiuꞌ len lu gdu yöl‑laꞌ huac quiuꞌ.” Lë ni nac le gna bëꞌë nactër blau.
30 e tu amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 Le gna bëꞌë nac buróp, tuz ca nac. Cni rna: “Ral‑laꞌ gdxiꞌinuꞌ lzaꞌu ca nadxíꞌi cuinuꞌ.” Cutu caꞌ zoa yetú le gna bëꞌë nacr blau ca chop ni gna bëꞌë.
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Niꞌr gudxëꞌ Jesús bönniꞌ gdauꞌ usëdi naꞌ, rnëꞌ: ―Dxíꞌadauꞌ gnauꞌ, Bönniꞌ Usëdi. Le nacz rnauꞌ. Tuzëꞌ naquëꞌ Dios, len nutur nu zoa nac Dios.
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 Quië gdxiꞌiruꞌ‑nëꞌ Dios gdu ládxiꞌruꞌ, len lu gdu yöl‑laꞌ rejniꞌi queëruꞌ len lu gdu icj ládxiꞌdauꞌruꞌ len lu gdu yöl‑laꞌ huac queëruꞌ, len quië gdxiꞌiruꞌ lzaꞌruꞌ ca nadxíꞌi cuinruꞌ, nacr lsacaꞌ ca yúguꞌtë böaꞌ bëdxdauꞌ rudö́dicruꞌ‑baꞌ lu bcugu laꞌy queëꞌ Dios, lencaꞌ ca yúguꞌtë böaꞌ bëdxdauꞌ ruzéguiꞌcruꞌ‑baꞌ lu bcugu naꞌ.
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 Catiꞌ byönnëꞌ Jesús dxíꞌadauꞌ rubiꞌë didzaꞌ bönniꞌ ni, niꞌr gudxëꞌ lëꞌ, rnëꞌ: ―Yelatiꞌz ryadzj quiuꞌ gúnbëꞌu le rna bëꞌë Dios. Nutur nu burugui bi gnabi Jesús.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 Catiꞌ niꞌ rusëdnëꞌ Jesús bunách ga nac nchil gdauꞌ, rnëꞌ: ―¿Bizx quië taꞌnë́ꞌ bönniꞌ gdauꞌ usëdi naquëꞌ Cristo zxiꞌn xsoëꞌ David?
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Lëczëꞌ David naꞌ bëꞌë didzaꞌ, zóalenëꞌ lëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, gnëꞌ:
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 ¿Naruꞌ nactsëꞌ Cristo zxiꞌn xsoëꞌ David chquiꞌ lëczëꞌ David naꞌ rnëꞌ queëꞌ naquëꞌ Xanëꞌ? Guladzág ládxiꞌgac didzaꞌ ni bunách zian nacuáꞌ niꞌ tuꞌzë́ naggac Lëꞌ.
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 Niꞌ rusëdnëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ: ―Gul‑gún chiꞌi cuinliꞌ quequëꞌ bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi. Taꞌdzág ládxiꞌquëꞌ taꞌdë́ꞌ niꞌl naꞌl, nácuquëꞌ lariꞌ tunn. Taꞌdzág ládxiꞌquëꞌ caꞌ tuꞌlídz tsahuiꞌ lequëꞌ bunách gap nac lu yëꞌy.
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 Taꞌböꞌë yuguꞌ latj blau lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bunách lencaꞌ gap tuꞌdubëꞌ tiꞌj tahuëꞌ.
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 Tuꞌgǘëꞌ lidxcnu ngul uzë́b len quië luluíꞌz tsahuiꞌ cuinquëꞌ, xtsey tuꞌlidzëꞌ Dios. Yuguꞌ bönniꞌ ni, gúntscarëꞌ lequëꞌ zxguiaꞌ Dios.
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 Tsal niꞌ röꞌë Jesús nchil gdauꞌ ga zoa guiꞌn ga taꞌgúꞌu bunách dumí gun, ruyúëꞌ ca tun bunách taꞌgúꞌu dumí lu guiꞌn. Dumí zian taꞌguꞌë bönniꞌ dë yöl‑laꞌ tsahuiꞌ quequëꞌ.
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Niꞌr bdxinnu niꞌ ngul yechiꞌ uzëbdauꞌ, gluꞌnu chop dumí lasdauꞌ, le zácaꞌgac látiꞌdauꞌz.
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 Niꞌr bulidzëꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ: ―Le nactë rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ, ngul yechiꞌ uzëbdauꞌ ni gluꞌrnu ca yúguꞌtë nup bi taꞌgúꞌu lu guiꞌn qui gdauꞌ.
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 Taꞌguꞌë qui le nagáꞌnz quequëꞌ yúguꞌtë bönniꞌ ni, san ngul ni, lu yöl‑laꞌ yéchiꞌdauꞌ queënu gluꞌnu gdutë laꞌz dui tsca le dëz queënu, le ral‑laꞌ gáhuinu.
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.