Lucas 8
Southern Rincon Zapotec NT (ZSR_WBT) vs NVT
1 Gdöd glac lë ni, gdëꞌ Jesús gap nacuáꞌ zian yödz zxön len yuguꞌ yödzdauꞌ, atiꞌ niꞌ benëꞌ lban len gdíxjöꞌë didzaꞌ dxiꞌa ca rna bëꞌë Dios, dzagquëꞌ Lëꞌ idxínnutëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Dzagcnu caꞌ Lëꞌ laꞌcnu ngul bunëꞌ lecnu Jesús, bubijëꞌ böꞌ xöhuiꞌ yuꞌugac lecnu, len bugǘëꞌ yuguꞌ guidzhuë́ꞌ quecnu. Nútsaꞌnu ladjcnu María, lënu caꞌ Magdalena, ngul naꞌ bubijëꞌ gadx böꞌ xöhuiꞌ yuꞌugac lënu.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Nútsaꞌnu caꞌ ladjcnu Juana, ngul queëꞌ Chuza, bönniꞌ dë lu nëꞌë le dë lidxëꞌ Herodes, len nútsaꞌnu caꞌ ladjcnu Susana. Taꞌguꞌnu le tahuëꞌ Jesús len yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ ngul ni len zianrnu caꞌ, tuꞌnödzjnu le dë quecnu.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Gularúj yuguꞌ yödz niꞌ bunách zian, guladxín ga naꞌ zoëꞌ Jesús. Catiꞌ guludubëꞌ ga naꞌ zoëꞌ, Lëꞌ benëꞌ lsaquiꞌ, rëꞌ lequëꞌ:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 ―Brujëꞌ bönniꞌ guz, zjësiëꞌ xseydauꞌ. Catiꞌ niꞌ zjësiëꞌ, guluhuö́xj ga nac laꞌ nöz laꞌgac xseydauꞌ naꞌ, atiꞌ gululíb leygac bunách. Guladxinbaꞌ caꞌ bguindauꞌ, glëꞌjbaꞌ xseydauꞌ naꞌ dzöꞌ laꞌ nöz.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Guluhuö́xj yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ lyu ga röꞌ guiöj. Catiꞌ gulalén xseydauꞌ naꞌ, laꞌ gulabidxtë le cunalupaꞌ yu naꞌ.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Guluhuö́xj yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ ga gululén lba yötsiꞌ. Tsazxö́n gulazxö́n lba yötsiꞌ naꞌ len xseydauꞌ naꞌ, atiꞌ gularöli xseydauꞌ naꞌ gulalén, lba yötsiꞌ naꞌ, len glun ditj leygac.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Guluhuö́xj yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ ga nac luyú dxiꞌa. Catiꞌ chgulazxö́n, gulunö́dzj. Tu dxiguꞌ naꞌ bunö́dzj yetú gayuaꞌtër xseydauꞌ caꞌ. Catiꞌ budx gnëꞌ cni Jesús, bëꞌë zidzj didzaꞌ, rnëꞌ: ―Nu zoa nag len ryöni ral‑laꞌ uzë́ nag.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Niꞌr gulanabnëꞌ Jesús bönniꞌ usë́d queëꞌ, taꞌnë́ꞌ: ―¿Bizxa rëꞌni gna lë naꞌ benuꞌ lsaquiꞌ?
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Jesús gudxëꞌ lequëꞌ: ―Dios ruzéjniꞌnëꞌ lbiꞌiliꞌ le nagachiꞌ ca rna bëꞌë Lëꞌ, san yezicaꞌ bunách ni, ruíꞌlenaꞌ lequëꞌ didzaꞌ le runaꞌ lsaquiꞌ quië catiꞌ luyúëꞌ, cutu laꞌléꞌinëꞌ, len catiꞌ laꞌyönnëꞌ, cutu laꞌyéjniꞌnëꞌ.
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Gnëꞌ caꞌ Jesús: ―Cni nac le ruluíꞌ lë naꞌ benaꞌ lsaquiꞌ: Xseydauꞌ naꞌ nac xtidzëꞌë Dios.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Xseydauꞌ naꞌ guluhuö́xj laꞌ nöz tuꞌluíꞌ ca rac quegac nup ni taꞌyöni didzaꞌ naꞌ san laꞌ zaꞌtë tuꞌ xöhuiꞌ len rgua didzaꞌ naꞌ bdxin lu icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ bönniꞌ naꞌ, cui laꞌyejlëꞌë len cui lulë́ꞌ.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Xseydauꞌ naꞌ guluhuö́xj lyu ga röꞌ guiöj tuꞌluíꞌ ca rac quegac nup ni taꞌyöni didzaꞌ naꞌ len tuꞌdzijnëꞌ taꞌziꞌë lei, san nacquëꞌ ca xseydauꞌ naꞌ cutu ben lui. Tu chiꞌz taꞌyejlëꞌë, le rdxin le rziꞌ bëꞌ lequëꞌ, atiꞌ laꞌ tuꞌhuöatë ládxiꞌquëꞌ.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Xseydauꞌ naꞌ guluhuö́xj ga gululén lba yötsiꞌ tuꞌluíꞌ ca rac quegac nup taꞌyöni didzaꞌ naꞌ, len catiꞌ chgulayönnëꞌ, tun nigui lequëꞌ yuguꞌ le tuiꞌ ládxiꞌquëꞌ yödzlyú ni, len yuguꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ qui, len yuguꞌ le taꞌdzág ládxiꞌquëꞌ tac ni, atiꞌ cutu run dxin didzaꞌ naꞌ lu icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Xseydauꞌ naꞌ guluhuö́xj ga nac luyú dxiꞌa tuꞌluíꞌ ca rac quegac nup ni, gdu ládxiꞌquëꞌ taꞌyönnëꞌ didzaꞌ naꞌ len taꞌguꞌë tsutsu lei lu icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ, atiꞌ lu yöl‑laꞌ rböz zxön ladxiꞌ tunëꞌ ca rna didzaꞌ naꞌ.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Gnëꞌ caꞌ Jesús: ―Cutu caꞌ ruquel‑lëꞌë guiꞌ bönniꞌ atiꞌ laꞌ rudúsiꞌtëꞌ lei guiꞌn, len cutu rguꞌë lei zxani le rátiꞌnëꞌ, san ruzóëꞌ lei xlatj ga nac lnaꞌ lu yuꞌu, atiꞌ luzíꞌ xbey guiꞌ naꞌ nup laꞌyáz niꞌ.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Glaꞌ lahui yúguꞌtë le nagachiꞌ, atiꞌ gac bëꞌ len gruj ga lnaꞌ yúguꞌtë le rac balánz.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 ’Qui lë ni naꞌ, gul‑zë́ nagliꞌ, le huadél‑liꞌnëꞌ yelatiꞌ bönniꞌ ruzóëꞌ tsutsu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ didzaꞌ ryönnëꞌ, huaziꞌrëꞌ xtidzëꞌë Dios, san bönniꞌ curuzóëꞌ tsutsu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ didzaꞌ ryönnëꞌ, huadúa didzaꞌ naꞌ byönnëꞌ.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Niꞌr guladxinëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús xnëꞌë len yuguꞌ bönniꞌ böchëꞌë, san cutu guc laꞌbiguëꞌë gal‑laꞌ ga zoëꞌ le nacuáꞌ niꞌ bunách zian.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Zoa niꞌ nu bulídz Jesús, rna: ―Nacuꞌë löꞌa xnaꞌu len yuguꞌ bönniꞌ böchuꞌu, tëꞌnnëꞌ luíꞌlenëꞌ Liꞌ didzaꞌ.
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ: ―Nup ni taꞌyöni xtidzëꞌë Dios len tun ca rna, bönniꞌ ni nacquëꞌ ca xnaꞌczaꞌ len yuguꞌ bönniꞌ bö́chiꞌczaꞌ.
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Tu dza grenëꞌ Jesús tu lëꞌi bárcodauꞌ, dzagquëꞌ Lëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, atiꞌ Jesús rëꞌ lequëꞌ: ―Huadö́dtscaꞌruꞌ yetsláꞌa nis zxön ni. Niꞌr zjactëꞌ.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Tsal niꞌ taꞌdödëꞌ lu nis zxön naꞌ, rasiëꞌ Jesús. Niꞌr gzu lau reycj böꞌ bdunuꞌ lu nis zxön naꞌ, atiꞌ chraqui huötj zxan nis bárcodauꞌ naꞌ len zoa banádx quequëꞌ.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Niꞌr gulabiguëꞌë ga dëꞌ Jesús len guluspanëꞌ Lëꞌ, taꞌnë́ꞌ: ―¡Bönniꞌ Usëdi! ¡Bönniꞌ Usëdi! Chraqui huötjruꞌ lu nis. Catiꞌ bubanëꞌ Jesús, bulidzëꞌ böꞌ naꞌ reycj len nis naꞌ ryas rdxiatsca, atiꞌ gzoa dxi böꞌ naꞌ reycj len gröꞌ dxi lu nis zxön naꞌ.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Niꞌr gudxëꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, rnëꞌ: ―¿Naruꞌ cu réjlëꞌliꞌ Dios? Gládxinëꞌ lequëꞌ len tuꞌbannëꞌ. Glë lzaꞌquëꞌ, tuëꞌ yetúëꞌ: ―¿Nuzxa caz bönniꞌ ni? Rna béꞌinëꞌ böꞌ reycj len nis zxön, atiꞌ tun ca rna xtidzëꞌë.
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Niꞌr guladxinëꞌ lu xyuquëꞌ bönniꞌ Gadara, le dë yetsláꞌa nis zxön ca dödl ga dë luyú Galilea.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Catiꞌ brujëꞌ lëꞌi bárcodauꞌ naꞌ Jesús ga nac lu yu naꞌ, dutsaguëꞌ lëꞌ bönniꞌ yödz naꞌ. Chgdzey yuꞌu lëꞌ böꞌ xöhuiꞌ, len cutur racuëꞌ lariꞌ len cutur rzoëꞌ lu yuꞌu, san nun xlatjëꞌ lu bloj ga nadjgac yeru ba.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Catiꞌ bléꞌinëꞌ Jesús bönniꞌ naꞌ yuꞌu lëꞌ böꞌ xöhuiꞌ, grödxyëꞌë zidzj, atiꞌ buzechu zxibëꞌ lahuëꞌ Jesús len bëꞌë zidzj didzaꞌ, rnëꞌ: ―¿Bizxa ral‑laꞌa quiuꞌ, Jesús, Zxiꞌnëꞌ Dios náctërëꞌ blau? Rátaꞌyuaꞌ lauꞌ cui usacaꞌ ziꞌu nedaꞌ.
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Cni gnëꞌ le chgna béꞌinëꞌ Jesús böꞌ xöhuiꞌ naꞌ urúj lu bönniꞌ naꞌ. Zian lzu zíꞌatël brix butultsca bönniꞌ naꞌ böꞌ xöhuiꞌ naꞌ, atiꞌ glúguëꞌë lëꞌ du guia bönniꞌ yödz niꞌ len gulusijnëꞌ breguiꞌ guia niꞌa nëꞌë, san blëꞌë yuguꞌ du guia naꞌ, atiꞌ bchëꞌ lëꞌ lu latj caꞌz böꞌ xöhuiꞌ naꞌ yuꞌu lëꞌ.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Niꞌr gnabnëꞌ böꞌ xöhuiꞌ naꞌ Jesús, rnëꞌ: ―¿Bi leuꞌ? Böꞌ xöhuiꞌ naꞌ gudx Lëꞌ: ―Le Zian leaꞌ. Cni gna le yuꞌugac lëꞌ böꞌ xöhuiꞌ zian.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Niꞌr glátaꞌyu lahuëꞌ Jesús böꞌ xöhuiꞌ naꞌ cutu gsölëꞌë leygac latj chul quegac nup natgac.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Nacuaꞌbaꞌ caꞌ niꞌ tu cöꞌbaꞌ cuch zian taꞌdabaꞌ tágubaꞌ lu guíꞌadauꞌ niꞌ, atiꞌ gulanáb yechiꞌ Jesús böꞌ xöhuiꞌ naꞌ guꞌë leygac latj tsajtsuꞌugac cuch zian naꞌ. Jesús bëꞌë leygac latj.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Gulurúj lu bönniꞌ naꞌ böꞌ xöhuiꞌ, len yajtsuꞌugac cuch zian naꞌ, atiꞌ yjacbaꞌ cuch zian naꞌ ga nac lëꞌi guiöj. Yajbixcbaꞌ lu nis zxön, atiꞌ niꞌ gulayë́pibaꞌ nis.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Catiꞌ gulaléꞌinëꞌ ca naꞌ guc quecbaꞌ bönniꞌ tuꞌyuquëꞌ‑baꞌ cuch zian naꞌ, gladxi guladzöbnëꞌ. Gulazxundjëꞌ niꞌ, atiꞌ yhuöjquëꞌ yajtíxjöiꞌcnëꞌ nup nacuáꞌ yödz naꞌ len nup nacuáꞌ ladj guixiꞌ niꞌ.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Niꞌr gularujëꞌ bönniꞌ yödz naꞌ, yajyuquëꞌ lë naꞌ guc. Catiꞌ guladxinëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús, gulaléꞌinëꞌ bönniꞌ naꞌ gulayúꞌu lëꞌ böꞌ xöhuiꞌ, röꞌë xniꞌë Jesús. Nacuëꞌ lariꞌ len dxíꞌadauꞌ chzoëꞌ, atiꞌ gládxinëꞌ.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Gulaguixjöiꞌ lequëꞌ ca guc nup naꞌ gulaleꞌi lë naꞌ guc, böaquëꞌ bönniꞌ naꞌ gulayúꞌu lëꞌ böꞌ xöhuiꞌ.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Niꞌr glátaꞌyu lahuëꞌ Jesús urujëꞌ lu xyugac yúguꞌtë bunách zian naꞌ quegac yödz nababgac Gadara naꞌ, le tádxinëꞌ. Bubenëꞌ Jesús lëꞌi bárcodauꞌ naꞌ zhuöjëꞌ.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Gútaꞌyuëꞌ lahuëꞌ Jesús bönniꞌ naꞌ gulurúj lëꞌ böꞌ xöhuiꞌ naꞌ guꞌë lëꞌ latj tséajlenëꞌ Lëꞌ tsazxö́n. Gna béꞌinëꞌ lëꞌ Jesús ugaꞌnëꞌ niꞌ, rnëꞌ:
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 ―Böaj lidxuꞌ. Yajtixjöiꞌ bunách uládz quiuꞌ yuguꞌ le zxön benëꞌ quiuꞌ Dios. Böjëꞌ lidxëꞌ bönniꞌ naꞌ, atiꞌ buzë́ꞌ didzaꞌ gdu lu yödz niꞌ ca nac le zxön benëꞌ queëꞌ Jesús.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Catiꞌ budxinëꞌ Jesús yetsláꞌa nis zxön naꞌ, guludziji queëꞌ bunách zian nacuáꞌ niꞌ, le taꞌbözëꞌ Lëꞌ yúguꞌtëꞌ.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Niꞌr bdxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús Jairo, bönniꞌ blau qui yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío. Byechuëꞌ xniꞌë Jesús len gútaꞌyuëꞌ lahuëꞌ tsijëꞌ lidxëꞌ.
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 Cni benëꞌ le zoabiꞌ tubiꞌ biꞌi ngul queëꞌ, chraqui gatbiꞌ. Nacbiꞌ biꞌi tuticz queëꞌ len yuꞌubiꞌ ca chinnu iz. Tsal niꞌ zijëꞌ Jesús, naugac Lëꞌ bunách zian, tuꞌquír Lëꞌ.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Nútsaꞌnu ladj bunách zian naꞌ ngul, chguc chinnu iz rzacaꞌ rguiꞌnu, cutu ruhuíꞌi rön queënu qui huëꞌ quégaccznu ngul, atiꞌ chbutönu dëra le dë queënu, rguizxjnu nup tuꞌún bunách, san cutu guc nu bönniꞌ unëꞌ‑nu.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Gbígaꞌnu zacaꞌ cúdzuꞌlëꞌ Jesús len gdannu ruiꞌi lariꞌ nacuëꞌ, atiꞌ laꞌ buiꞌtë huëꞌ rön queënu.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Niꞌr gnabnëꞌ nup nacuáꞌ niꞌ Jesús, rnëꞌ: ―¿Nuzxa naꞌ gdan nedaꞌ? Guladáꞌbaguëꞌë yúguꞌtëꞌ. Niꞌr glëꞌ Lëꞌ Pedro len nup nacuaꞌlen lëꞌ, taꞌnë́ꞌ: ―Bönniꞌ Usëdi, nacuáꞌ ni bunách zian, tuꞌquír Liꞌ, len tuꞌdxiguëꞌë Liꞌ, atiꞌ ¿rnatsuꞌ: “¿Nuzxa naꞌ gdan nedaꞌ”?
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Niꞌr Jesús gnëꞌ: ―Zoa nu gdan nedaꞌ, le gúquibeꞌidaꞌ bruj nedaꞌ yöl‑laꞌ huac le ruún bunách.
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Catiꞌ ráquibeꞌinu ngul naꞌ nöznëꞌ Jesús le bennu, niꞌr gzxiznu. Byéchunu xniꞌë Jesús len gdíxjöiꞌnu Lëꞌ laugac bunách zian naꞌ bizx quië naꞌ gdannu lariꞌ nacuëꞌ len ca naꞌ guc, laꞌ böáctënu.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Niꞌr Jesús gudxëꞌ‑nu: ―Zxiꞌnaꞌ, le réjlëꞌu nedaꞌ chböacuꞌ. Böaj lidxuꞌ, zoa dxi ladxuꞌu.
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Catiꞌ niꞌ ruꞌë didzaꞌ ni Jesús, bdxinëꞌ niꞌ bönniꞌ zëꞌë lidxëꞌ bönniꞌ blau naꞌ qui yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios, atiꞌ gudxëꞌ bönniꞌ blau naꞌ: ―Chgutbiꞌ biꞌi nguldauꞌ quiuꞌ. Cutur upizxjnuꞌ‑nëꞌ Bönniꞌ Usëdi.
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Catiꞌ byönnëꞌ lë ni Jesús, bubiꞌë didzaꞌ, rëꞌ bönniꞌ blau naꞌ: ―Cutu gádxinuꞌ. Gyejlëꞌz Dios. Huöacbiꞌ biꞌi nguldauꞌ quiuꞌ.
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Catiꞌ gyaziëꞌ Jesús yuꞌu naꞌ, cutu bëꞌë latj nu tsazlen Lëꞌ san légaczëꞌ Pedro len Jacobo len Juan, lencaꞌ xuz xnaꞌbiꞌ nguldauꞌ naꞌ.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Taꞌbö́dx nup nacuáꞌ niꞌ. Taꞌbö́dx yechëꞌë queëbiꞌ biꞌi nguldauꞌ naꞌ, atiꞌ rëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ: ―Cutur cödxliꞌ. Cutu natbiꞌ nguldauꞌ niꞌ. Raszbiꞌ.
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Gulutitjëꞌ Lëꞌ le nözcnëꞌ chnatbiꞌ.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Niꞌr gdel‑lëꞌë naꞌbiꞌ Jesús len bëꞌë zidzj didzaꞌ, rnëꞌ: ―Biꞌi nguldauꞌ, gyasch.
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Niꞌr buꞌu böꞌ nacczbiꞌ, bubanbiꞌ, atiꞌ laꞌ gyástëbiꞌ. Gna béꞌinëꞌ lequëꞌ Jesús luꞌë le gágubiꞌ.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Gulubannëꞌ xuz xnaꞌbiꞌ, san Jesús gna béꞌinëꞌ lequëꞌ nutu nu lëꞌ ca naꞌ guc.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.