Lucas 20
Southern Rincon Zapotec NT (ZSR_WBT) vs NVI
1 Tu dza, catiꞌ niꞌ rusëdnëꞌ bunách Jesús ga nac nchil gdauꞌ, len rguíxjöꞌë didzaꞌ dxiꞌa, guladxinëꞌ ga naꞌ zoëꞌ yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi, len bönniꞌ gul tuꞌzejniꞌi,
1 Certo dia, quando Jesus estava ensinando o povo no templo e pregando as boas novas, chegaram-se a ele os chefes dos sacerdotes, juntamente com os mestres da lei e os líderes religiosos,
2 atiꞌ tëꞌ Jesús: ―Gdixjöiꞌ netuꞌ. ¿Bizxa yöl‑laꞌ uná bëꞌ dë lu naꞌu runuꞌ cni? ¿Nuzxa caz budö́d lu naꞌu yöl‑laꞌ uná bëꞌ ni?
2 e lhe perguntaram: "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? Quem te deu esta autoridade? "
3 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ: ―Huanabdaꞌ caꞌ lbiꞌiliꞌ tu didzaꞌ, atiꞌ ubiꞌiliꞌ gnaliꞌ.
3 Ele respondeu: "Eu também lhes farei uma pergunta: Digam-me:
4 ¿Nuzxa bsölaꞌ Juan buquilëꞌ bunách nis? ¿Naruꞌ Dios, o bunách?
4 O batismo de João era do céu, ou dos homens? "
5 Glun xtídzaꞌquëꞌ laꞌ légaczëꞌ bönniꞌ gdauꞌ naꞌ, taꞌnë́ꞌ: ―Chquiꞌ gnaruꞌ: Bsölëꞌë lëꞌ Dios, guiëꞌ rëꞌu: “¿Bizx quië cutu gyéjlëꞌliꞌ‑nëꞌ?”
5 Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’
6 Chquiꞌ guiëruꞌ‑nëꞌ: Gulasölëꞌë lëꞌ bönniꞌ, luladxiꞌ rëꞌu guiöj bunách lu yödz ni, le nö́zgaccznëꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios Juan naꞌ.
6 Mas se dissermos: ‘dos homens’, todo o povo nos apedrejará, porque convencidos estão de que João era um profeta".
7 Niꞌr gulubiꞌë didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ: ―Cutu nö́zituꞌ nuzxa naꞌ bsölaꞌ Juan.
7 Assim, responderam: "Não sabemos de onde era".
8 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ: ―Nedaꞌ caꞌ cutu gyëpaꞌ lbiꞌiliꞌ bi yöl‑laꞌ uná bëꞌ rúnidaꞌ cni.
8 Disse então Jesus: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".
9 Niꞌr laꞌ gzu lautëꞌ Jesús ruíꞌlenëꞌ bunách nacuáꞌ niꞌ didzaꞌ, runëꞌ lsaquiꞌ, rnëꞌ: ―Zoëꞌ bönniꞌ bdëꞌë laꞌ yël queëꞌ yuguꞌ lba uva, atiꞌ budödëꞌ laꞌ yël naꞌ lu naꞌquëꞌ bönniꞌ huen dxin lun gatsjëꞌ len lëꞌ le luziꞌë, atiꞌ gyijëꞌ ziꞌtuꞌ ga niꞌ bugaꞌnëꞌ xtsey.
9 Então Jesus passou a contar ao povo esta parábola: "Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a alguns lavradores e ausentou-se por longo tempo.
10 Catiꞌ bdxin dza luchibëꞌ laꞌ yël naꞌ, bsölëꞌë tuëꞌ bönniꞌ gbaz queëꞌ ga naꞌ nacuꞌë huen dxin naꞌ quië siꞌë uláz queëꞌ qui le luziꞌë, san glundëꞌ lëꞌ ziꞌ huen dxin naꞌ, len gulusölëꞌë lëꞌ caꞌz.
10 Na época da colheita, ele enviou um servo aos lavradores, para que lhe entregassem parte do fruto da vinha. Mas os lavradores o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
11 Leyúbl bsölëꞌë yetúëꞌ gbaz queëꞌ, atiꞌ lequëꞌ glundëꞌ lëꞌ caꞌ ziꞌ, len gluꞌë döꞌ queëꞌ, atiꞌ gulusölëꞌë lëꞌ caꞌz.
11 Ele mandou outro servo, mas a esse também espancaram e o trataram de maneira humilhante, mandando-o embora de mãos vazias.
12 Leyúbl bsölëꞌë quequëꞌ bönniꞌ bunn gbaz queëꞌ, atiꞌ guludxíëꞌ caꞌ lëꞌ huëꞌ, len gulubijëꞌ lëꞌ niꞌl laꞌ yël naꞌ.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram da vinha.
13 ’Niꞌr gzaꞌ ladxëꞌë xani laꞌ yël naꞌ, gnëꞌ: “¿Nacx guntsaꞌ? Gsölaꞌa quequëꞌ zxiꞌnczaꞌ nadxiꞌidaꞌ‑biꞌ. Catiꞌ laꞌléꞌinëꞌ‑biꞌ, nazx caꞌ lunëꞌ‑biꞌ ba laꞌn.”
13 "Então o proprietário da vinha disse: ‘Que farei? Mandarei meu filho amado; quem sabe o respeitarão’.
14 Niꞌr, catiꞌ gulaléꞌinëꞌ‑biꞌ huen dxin naꞌ, glun xtídzaꞌquëꞌ laꞌ légaczëꞌ, taꞌnë́ꞌ: “Biꞌi ni gaqui queëbiꞌ laꞌ yël ni. Gul‑dá, gdö́diruꞌ‑biꞌ, quië gaqui queëruꞌ le ral‑laꞌ gaqui queëbiꞌ.”
14 "Mas quando os lavradores o viram, combinaram entre si dizendo: ‘Este é o herdeiro. Vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
15 Gulubijëꞌ‑biꞌ niꞌl laꞌ yël naꞌ, guludöddëꞌ‑biꞌ. ’Naꞌa, ¿nacxcz gunëꞌ quequëꞌ xani laꞌ yël naꞌ?
15 Assim, lançaram-no fora da vinha e o mataram. "O que lhes fará então o dono da vinha?
16 Guidëꞌ len gdöddëꞌ yuguꞌ huen dxin naꞌ, atiꞌ udödëꞌ laꞌ yël queëꞌ lu naꞌgac bunách yubl. Catiꞌ gulayöni lë ni bunách nacuáꞌ niꞌ, gulanë́ꞌ: ―Dios cugnë́ꞌ gac cni.
16 Virá, matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros". Quando o povo ouviu isso, disse: "Que isso nunca aconteça! "
17 Niꞌr buyúëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ: ―¿Bizxa rëꞌni gna lë naꞌ nayúj lu guich laꞌy, rna:
17 Jesus olhou fixamente para eles e perguntou: "Então, qual é o significado do que está escrito? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular’.
18 Nútiꞌtëz nu gbix lahui guiöj ni, quitsj nu naꞌ, atiꞌ nu bönniꞌ tsajbagaꞌ lëꞌ guiöj ni, uzxúzxj lëꞌ.
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó".
19 Laꞌ dza niꞌz, gulazú gulaböꞌë laꞌzönëꞌ Jesús yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi, le táquibeꞌinëꞌ gnëꞌ quequëꞌ lë naꞌ benëꞌ lsaquiꞌ, san gládxinëꞌ bunách zian nacuáꞌ niꞌ.
19 Os mestres da lei e os chefes dos sacerdotes procuravam uma forma de prendê-lo imediatamente, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado essa parábola. Todavia tinham medo do povo.
20 Niꞌr guluyutsquëꞌ Jesús, len gulasölëꞌë bönniꞌ lubijëꞌ Lëꞌ didzaꞌ, luluíꞌ cuinquëꞌ ca bönniꞌ tsahuiꞌ, quië lunëꞌ ga bi gnëꞌ Jesús, quië gac ludödëꞌ Lëꞌ lu nëꞌë bönniꞌ rna béꞌinëꞌ lequëꞌ.
20 Pondo-se a vigiá-lo, eles mandaram espiões, que se fingiam justos, para apanhar Jesus em alguma coisa que ele dissesse, de forma que o pudessem entregar ao poder e à autoridade do governador.
21 Quië lunëꞌ cni, gulanabnëꞌ Jesús, taꞌnë́ꞌ: ―Bönniꞌ Usëdi, nö́zituꞌ le nacz rnauꞌ, len le nacz rusëdnuꞌ, len cutu rbequi xbeynuꞌ ca nac le tuꞌluíꞌz lahui bunách, san gdutë li nac ca rusëdnuꞌ zxba queëꞌ Dios.
21 Assim, os espiões lhe perguntaram: "Mestre, sabemos que falas e ensinas o que é correto, e que não mostras parcialidade, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade.
22 Gdixjöiꞌ netuꞌ. ¿Naruꞌ run bayúdx quizxj laztuꞌ queëꞌ César, bönniꞌ Roma rna bëꞌë, o cutu?
22 É certo pagar imposto a César ou não? "
23 Ráquibeꞌinëꞌ Jesús le tëꞌnnëꞌ lunëꞌ queëꞌ, atiꞌ rëꞌ lequëꞌ: ―¿Bizx quië rziꞌ bëꞌliꞌ nedaꞌ?
23 Ele percebeu a astúcia deles e lhes disse:
24 Gul‑luiꞌitsquiꞌ nedaꞌ tu dumí rda. ¿Nuzxa lahui daꞌ lëꞌi ni, len nuzxa lei nayúj ni? Gulubiꞌë didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ: ―Queëꞌ César naꞌ.
24 "Mostrem-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que há nele? "
25 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ: ―Gul‑nö́dzj queëꞌ César le naqui queëꞌ César, atiꞌ queëꞌ Dios le naqui queëꞌ Dios.
25 "De César", responderam eles. Ele lhes disse: "Portanto, dêem a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus".
26 Cutu guc lunëꞌ bi gnëꞌ Jesús quië gac luquíëꞌ Lëꞌ laugac bunách zian naꞌ, san gulubannëꞌ ca nac didzaꞌ bubiꞌë, atiꞌ guluséyj rúꞌaquëꞌ.
26 E não conseguiram apanhá-lo em nenhuma palavra diante do povo. E, admirados com a sua resposta, ficaram em silêncio.
27 Niꞌr guladxinëꞌ bönniꞌ gdauꞌ saduceo, nup naꞌ taꞌná cutu lubán nup chnatgac, atiꞌ gulanabnëꞌ Jesús,
27 Alguns dos saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se de Jesus com a seguinte questão:
28 taꞌnë́ꞌ: ―Bönniꞌ Usëdi, Moisés buzujëꞌ queëruꞌ lu guich, le rna: “Chquiꞌ gatiëꞌ bönniꞌ, atiꞌ ugaꞌnnu ngul queëꞌ, len chquiꞌ nutu nu zoa biꞌi queëꞌ, niꞌr ral‑laꞌ siꞌbiꞌ‑nu ngul queëꞌ naꞌ biꞌi böchëꞌë, quië uzoabiꞌ biꞌi queëꞌ bönniꞌ bö́chiꞌbiꞌ naꞌ gutiëꞌ.”
28 "Mestre", disseram eles, "Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
29 Gulacuaꞌbiꞌ gadx biꞌi bönniꞌ naccbiꞌ bö́chiꞌbiꞌ, atiꞌ biꞌi ziꞌal naꞌ butság náꞌlenbiꞌ biꞌi ngul, len gutbiꞌ, cuzoabiꞌ biꞌi queëbiꞌ.
29 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
30 Niꞌr butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul naꞌ biꞌi buróp naꞌ, atiꞌ gutbiꞌ caꞌ biꞌi ni, cuzoabiꞌ biꞌi queëbiꞌ.
30 O segundo
31 Butság náꞌlenbiꞌ‑nu biꞌi bunn naꞌ, atiꞌ laꞌ tuz ca glunbiꞌ igádxtëbiꞌ, len glatbiꞌ, cuzoabiꞌ biꞌi quecbiꞌ.
31 e o terceiro e depois também os outros casaram-se com ela; e morreram os sete sucessivamente, sem deixar filhos.
32 Ga budxtë, gutnu caꞌ ngul naꞌ.
32 Finalmente morreu também a mulher.
33 Naꞌa, catiꞌ lubán nup chnatgac, ¿núzxalbiꞌ gáquinu queëbiꞌ ngul naꞌ, le gulutság náꞌlenbiꞌ‑nu igádxtëbiꞌ?
33 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
34 Niꞌr bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ: ―Tuꞌtság naꞌgac bunách dza ni zoaruꞌ naꞌa, len tuꞌnödzjëꞌ‑biꞌ zxiꞌnquëꞌ quië lutság naꞌcbiꞌ.
34 Jesus respondeu: "Os filhos desta era casam-se e são dados em casamento,
35 Naꞌa, nup nacgac lsacaꞌ lubán lu yöl‑laꞌ gut len tsajcuáꞌ yödzlyú ziꞌa gataꞌ, cutu lunëꞌ yöl‑laꞌ rzoalen ngul len cutu lutság naꞌquëꞌ.
35 mas os que forem considerados dignos de tomar parte na era que há de vir e na ressurreição dos mortos não se casarão nem serão dados em casamento,
36 Cni gac, le cutur latiëꞌ, san lacquëꞌ ca nacquëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, len lacquëꞌ zxiꞌnëꞌ Dios, nup naꞌ lubán lu yöl‑laꞌ gut.
36 e não podem mais morrer, pois são como os anjos. São filhos de Deus, visto que são filhos da ressurreição.
37 Ca naꞌ ral‑laꞌ lubán nup chnatgac, ruluiꞌinëꞌ rëꞌu Moiséscz ga naꞌ nayúj lu guich ca nac qui yag yötsiꞌ regui, ga niꞌ ruꞌë didzaꞌ Xanruꞌ, rnëꞌ naquëꞌ Dios queëꞌ Abraham, len Dios queëꞌ Isaac, len Dios queëꞌ Jacob.
37 E que os mortos ressuscitam, já Moisés mostrou, no relato da sarça, quando ao Senhor ele chama ‘Deus de Abraão, Deus de Isaque e Deus de Jacó’.
38 Dios naquëꞌ Dios, clëg quegac nup natgac tsaz, san quegac nup nabangac, le nabangac lahuëꞌ Lëꞌ yúguꞌtë bunách, zal‑laꞌ glat luyú ni.
38 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos, pois para ele todos vivem".
39 Niꞌr gulubiꞌë didzaꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ usëdi, taꞌnë́ꞌ: ―Bönniꞌ Usëdi, dxíꞌadauꞌ gnauꞌ.
39 Alguns dos mestres da lei disseram: "Respondeste bem, Mestre! "
40 Cutur gulurúguinëꞌ laꞌnabnëꞌ Lëꞌ didzaꞌ.
40 E ninguém mais ousava fazer-lhe perguntas.
41 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ: ―¿Nacxcz naꞌ taꞌnë́ꞌ: “Cristo naquëꞌ zxiꞌnëꞌ David.”?
41 Então Jesus lhes perguntou: "Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Davidcz bëꞌë didzaꞌ le nayúj lu guich laꞌy ga nayujgac salmo, rna:
42 "O próprio Davi afirma no Livro dos Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos como estrado para os teus pés" ’.
44 Davidcz naꞌ gnëꞌ queëꞌ naquëꞌ Xanëꞌ. ¿Nacxcz nac, rnaliꞌ lbiꞌiliꞌ naquëꞌ zxiꞌnëꞌ?
44 Portanto Davi o chama ‘Senhor’. Então, como é que ele pode ser seu filho? "
45 Tsal niꞌ tuꞌzë́ naggac Jesús yúguꞌtë bunách nacuáꞌ niꞌ, rëꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ:
45 Estando todo o povo a ouvi-lo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 ―Gul‑gún chiꞌi cuinliꞌ quequëꞌ bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi, le taꞌdzág ládxiꞌquëꞌ taꞌdë́ꞌ nácuquëꞌ lariꞌ tunn, len tëꞌnnëꞌ lulídz lequëꞌ zxön bunách gap nac lu yëꞌy, len taꞌdzág ládxiꞌquëꞌ caꞌ taꞌböꞌë latj blau gap tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios, len gap taꞌböꞌë tahuëꞌ.
46 "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, e gostam muito de receber saudações nas praças e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
47 Taꞌgǘëꞌ lidxcnu ngul uzëbdauꞌ, len quië luluíꞌ tsahuiꞌ cuinquëꞌ, xtsey tuꞌlidzëꞌ Dios. Yuguꞌ bönniꞌ ni, szxö́nitër gunëꞌ Dios ga laꞌzacaꞌ laꞌguiꞌë.
47 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses homens serão punidos com maior rigor! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.