João 4
Southern Rincon Zapotec NT (ZSR_WBT) vs ARA
1 Gulayönnëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo ca naꞌ daꞌgac Jesús zianr bunách ca daꞌgac Juan, atiꞌ ruquilëꞌ caꞌ nis zianr bunách ca ruquilëꞌ nis Juan.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Cutu ruquilëꞌ bunách nis Jesúscz, san tuꞌquilëꞌ bunách nis bönniꞌ usë́d queëꞌ.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Catiꞌ gúquibeꞌinëꞌ lë ni Jesús, buzë́ꞌë luyú Judea, zijëꞌ leyúbl luyú Galilea.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ga niꞌ zijëꞌ, run bayúdx tödëꞌ luyú Samaria.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Cni guc, bdxinëꞌ Jesús tu yödzdauꞌ luyú Samaria, nazíꞌ lei Sicar, gal‑laꞌ ga dë yu naꞌ bunödzjëꞌ Jacob queëbiꞌ José queëꞌ dza niꞌtë.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Latj naꞌ zoa tu yeru nis nachöꞌnëꞌ ga rëꞌ Jacobo naꞌ. Catiꞌ bdxinëꞌ niꞌ Jesús, gröꞌë raꞌ yeru nis naꞌ le yajxáquiꞌnëꞌ yuꞌë nöz. Guc gdu huagbídz.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Niꞌr bdxinnu niꞌ ngul Samaria quië siꞌnu nis. Jesús rëꞌ‑nu: ―Benn le guiꞌjaꞌ.
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Tuzëꞌ zoëꞌ Jesús le chzjaquëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ lu yödz zajxiꞌquëꞌ le lahuëꞌ.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Niꞌr rënu Jesús ngul Samaria naꞌ, rnanu: ―¿Rnábtsanuꞌ nedaꞌ le guiꞌjuꞌ, len nacuꞌ bönniꞌ judío? Nedaꞌ ni nacaꞌ ngul Samaria. Cni gnanu le cutu taꞌdzág dxiꞌa bunách Samaria len bunách judío.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ‑nu: ―Laꞌnaruꞌ núnbëꞌu le runödzjëꞌ Dios, len nuzxa naꞌ rë liꞌ: “Benn le guiꞌjaꞌ”, liꞌ gnabuꞌ atiꞌ Lëꞌ gunnëꞌ quiuꞌ nis runn yöl‑laꞌ naꞌbán.
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Niꞌr rënu Lëꞌ ngul naꞌ, rnanu: ―Bönniꞌ, cutu nuꞌu le cuíajnuꞌ nis, atiꞌ yeru nis ni, dxiꞌtër röꞌ. ¿Gazx dë nis naꞌ runn yöl‑laꞌ naꞌbán?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 ¿Naruꞌ náctërtsuꞌ Liꞌ zxön ca xuzruꞌ gul gdöd Jacob, bönniꞌ niꞌ bennëꞌ queëtuꞌ yeru nis ni, ga ni gzxiꞌë nis guꞌë, len gliꞌjbiꞌ caꞌ zxiꞌnëꞌ, len glëꞌjbaꞌ caꞌ böaꞌ bëdx queëꞌ?
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ‑nu: ―Nútiꞌtëz nu guiꞌj nis ni, leyúbl ubídx nis,
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 san nu guiꞌj nis naꞌ unödzjaꞌ nedaꞌ, cutur gbidx icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ, le unödzjaꞌ queëꞌ nis naꞌ gac lu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ ca tu ga ralj nis, le güiꞌ queëꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán gdu.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Niꞌr rënu Lëꞌ ngul naꞌ, rnanu: ―Bönniꞌ, benn quiaꞌ nis naꞌ, quië cutur ubidxaꞌ, len cutur duxiꞌa nis ni.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Jesús rëꞌ‑nu: ―Gyeaj, yajlidzëꞌ bönniꞌ quiuꞌ, atiꞌ huöduꞌ ni.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Bubiꞌinu didzaꞌ ngul naꞌ, rënu Lëꞌ: ―Cutu nu zoa bönniꞌ quiaꞌ. Niꞌr Jesús rëꞌ‑nu: ―Ca nacz rnauꞌ, “cutu nu zoa bönniꞌ quiaꞌ”,
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 le chgzóalenuꞌ gayuꞌ bönniꞌ, atiꞌ bönniꞌ naꞌ zóalenuꞌ‑nëꞌ naꞌa, cutu naquëꞌ bönniꞌ quiuꞌ. Didzaꞌ ni ruꞌu, ca nacz rnauꞌ.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Niꞌr rënu Lëꞌ ngul naꞌ, rnanu: ―Bönniꞌ, runi nedaꞌ nacuꞌ bönniꞌ ruꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Gulayíj ládxiꞌquëꞌ Dios xuz xtauꞌruꞌ lu guiꞌa ni, san rnaliꞌ lbiꞌiliꞌ Jerusalén nac ga ral‑laꞌ laꞌyíj ládxiꞌgac Dios bunách.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jesús rëꞌ‑nu: ―Ngul, gyejlëꞌ nedaꞌ. Zaꞌ dza catiꞌ tsej ládxiꞌliꞌ‑nëꞌ Dios Xuz zal‑laꞌ cutu dusoaliꞌ guíꞌadauꞌ ni, len cutu tsajsoaliꞌ Jerusalén.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Lbiꞌiliꞌ rej ládxiꞌliꞌ Nu cu núnbëꞌliꞌ, san netuꞌ núnbëꞌtuꞌ Nu naꞌ rej ládxiꞌtuꞌ, le benëꞌ queëꞌ Dios glaꞌ lahui yöl‑laꞌ ruslá niꞌa quequëꞌ bönniꞌ judío.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Naꞌa, zaꞌ dza, len chrdxin dza naꞌ, catiꞌ nup le nactë taꞌyíj ládxiꞌgac Dios, laꞌyíj ládxiꞌquëꞌ Lëꞌ, zóalenëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy len le nac gdutë li, le rëꞌnnëꞌ Dios Xuz lacquëꞌ queëꞌ bönniꞌ laꞌyíj ládxiꞌquëꞌ Lëꞌ cni.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Dios naquëꞌ Böꞌ, atiꞌ nup taꞌyíj ládxiꞌgac Lëꞌ, run bayúdx laꞌyíj ládxiꞌquëꞌ Lëꞌ, zóalenëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy len le nac gdutë li.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Niꞌr rënu Lëꞌ ngul naꞌ, rnanu: ―Nözdaꞌ ral‑laꞌ guidëꞌ Mesías, Bönniꞌ naꞌ lëꞌ Cristo. Catiꞌ guidrëꞌ Lëꞌ quíxjöiꞌnëꞌ rëꞌu yúguꞌtë.
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jesús rëꞌ‑nu: ―Lëczëꞌ, ruíꞌlenëꞌ liꞌ didzaꞌ.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ractë cni guludxinëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, atiꞌ gulubannëꞌ le ruíꞌlenëꞌ‑nu ngul didzaꞌ, san cutu burúguinëꞌ gnabnëꞌ Lëꞌ nitúëꞌ, cugnë́ꞌ: “¿Bizxa rnabnuꞌ lënu?” o: “¿Bizxa didzaꞌ ruíꞌlenuꞌ‑nu?”
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Niꞌr bucaꞌnnu niꞌ xchöꞌnu ngul naꞌ, atiꞌ böajnu laꞌ yödz, zjödxnu nup nacuáꞌ niꞌ,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 rnanu: ―Gul‑dá, gléꞌiliꞌ‑nëꞌ bönniꞌ gudxëꞌ nedaꞌ yúguꞌtë le chnunaꞌ. ¿Naruꞌ cunactsëꞌ Lëꞌ Cristo?
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Niꞌr gularúj bunách yödz naꞌ, guladxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Tsal niꞌ zhuöjnu ngul naꞌ, glunëꞌ bayúdx bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, tëꞌ Lëꞌ: ―Bönniꞌ Usëdi, gdagu.
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Jesús rëꞌ lequëꞌ: ―Dë tu le rahuaꞌ, le cunö́ziliꞌ.
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Niꞌr gulanabi lzaꞌquëꞌ tuëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, taꞌnë́ꞌ: ―¿Nuzxa chdguaꞌtsa le gdahuëꞌ?
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ: ―Le nabánidaꞌ nac gunaꞌ ca rëꞌnnëꞌ Xuzaꞌ nasölëꞌë nedaꞌ, len udx gunaꞌ xchinëꞌ.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Cni rnaliꞌ lbiꞌiliꞌ: “Yetáp beoꞌ huadxín dza lapruꞌ.” Nedaꞌ rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Gul‑chís lauliꞌ uyuliꞌ bunách nacgac ca gap naduzgac, le chnabidxgac quië tsajlapruꞌ.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Bönniꞌ naꞌ rlapëꞌ rziꞌë lazxjëꞌ, atiꞌ lë naꞌ rlapëꞌ bönniꞌ naꞌ, nac quië gataꞌ quegac bunách yöl‑laꞌ naꞌbán gdu, quië gac ludziji tsazxö́n nu raz len nu rlap.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Nac gdutë li lë naꞌ rna cni: “Tu nu raz, len yetú nu rlap.”
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Nedaꞌ bsölaꞌa lbiꞌiliꞌ tsajlapliꞌ ga cutu guzliꞌ. Glun dxin glaz bunách yubl, atiꞌ lbiꞌiliꞌ ruziꞌliꞌ xbey dxin naꞌ nunquëꞌ.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Gulayejlëꞌë Jesús zian bunách Samaria nacuáꞌ yödz Sicar naꞌ niꞌa qui xtídzaꞌnu ngul naꞌ, bennu lnaꞌ lau queëꞌ, gnanu: “Gudxëꞌ nedaꞌ yúguꞌtë le chnunaꞌ.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Catiꞌ guladxinëꞌ bönniꞌ Samaria ga niꞌ zoëꞌ Jesús, glátaꞌyuëꞌ lahuëꞌ ugáꞌnlenëꞌ lequëꞌ. Yechóp dza bugaꞌnëꞌ niꞌ Jesús.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Cni guc, gulayejlëꞌë Lëꞌ ziántërëꞌ caꞌ bönniꞌ niꞌ niꞌa qui didzaꞌ bëꞌë Jesús.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Niꞌr glëꞌ‑nu ngul naꞌ bönniꞌ niꞌ, taꞌnë́ꞌ: ―Naꞌa réjlëꞌtuꞌ Lëꞌ, clëgz niꞌa qui didzaꞌ bëꞌu liꞌ, san lëzcaꞌ le byö́nituꞌ Lëꞌ netuꞌ, len nö́zituꞌ le nactë naquëꞌ Cristo, Nu ruslá bunách yödzlyú, bönniꞌ ni.
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yechóp dza caꞌ, buzë́ꞌë Jesús luyú Samaria, zijëꞌ luyú Galilea.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Cni benëꞌ, le gdíxjöꞌë Lëczëꞌ Jesús, gnëꞌ: “Cutu tun ba laꞌn bönniꞌ ruꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, bunách uládz queëꞌ.”
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Catiꞌ bdxinëꞌ Jesús luyú Galilea, glunëꞌ Lëꞌ ba laꞌn bönniꞌ Galilea naꞌ le yjaquëꞌ caꞌ Jerusalén catiꞌ guc Lni Pascua len gulaléꞌinëꞌ le benëꞌ niꞌ Jesús.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Niꞌr böjëꞌ Jesús yödz Caná luyú Galilea, ga niꞌ benëꞌ ga böac xisi uva nis. Lu yödz Capernaum naꞌ zoëꞌ bönniꞌ dë lu nëꞌë uláz queëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë, atiꞌ réꞌibiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ bönniꞌ naꞌ dë lu nëꞌë.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Catiꞌ byönnëꞌ bönniꞌ ni chbuzë́ꞌë Jesús luyú Judea len budxinëꞌ luyú Galilea naꞌ, niꞌr gyijëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús, len gútaꞌyuëꞌ lahuëꞌ guidëꞌ lidxëꞌ, duhuenëꞌ‑biꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ naꞌ, le chraqui gatbiꞌ.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Niꞌr Jesús rëꞌ lëꞌ: ―Cutu caꞌ tséjlëꞌliꞌ chquiꞌ cutu gléꞌiliꞌ le nacgac bëꞌ len yuguꞌ yöl‑laꞌ huac gunaꞌ.
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Niꞌr gudxëꞌ Jesús bönniꞌ naꞌ dë lu nëꞌë uláz queëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë, rnëꞌ: ―Bönniꞌ, diaꞌtë qui nadxi gatbiꞌ biꞌi quiaꞌ.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Niꞌr Jesús rëꞌ lëꞌ: ―Böaj lidxuꞌ. Nabanbiꞌ biꞌi quiuꞌ. Gyejlëꞌë didzaꞌ bëꞌë Jesús bönniꞌ ni, atiꞌ zhuöjëꞌ.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Tsal niꞌ yuꞌë nöz zhuöjëꞌ, duxíꞌgal‑laꞌquëꞌ lëꞌ bönniꞌ huen dxin queëꞌ atiꞌ gulaguíxjöiꞌnëꞌ lëꞌ, taꞌnë́ꞌ: ―Nabanbiꞌ biꞌi quiuꞌ.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Gnabnëꞌ lequëꞌ bat cal gzu lau ruhuöác ládxiꞌbiꞌ. Tëꞌ lëꞌ: ―Baꞌy, gdu huagbídz, burúj tu xla yuꞌubiꞌ.
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Niꞌr gúquibeꞌinëꞌ xuzbiꞌ biꞌi naꞌ, böacbiꞌ catiꞌ niꞌ bë́ꞌlenëꞌ lëꞌ didzaꞌ Jesús, gudxëꞌ lëꞌ: “Nabanbiꞌ biꞌi quiuꞌ.” Qui lë ni naꞌ gyejlëꞌë Jesús atiꞌ gulayejlëꞌ caꞌ Lëꞌ bunách nacuáꞌ lidxëꞌ.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Yöl‑laꞌ huac ni nac le buróp benëꞌ Jesús catiꞌ niꞌ zoëꞌ luyú Galilea, gdöd buzë́ꞌë luyú Judea.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.