Atos 10

Southern Rincon Zapotec NT (ZSR_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Zoëꞌ Cesarea bönniꞌ lëꞌ Cornelio, nacuꞌë lu nëꞌë tu gayuꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, nazíꞌ laquëꞌ Bönniꞌ Italia Rjaquëꞌ Gdil‑l.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Rej ladxëꞌë Dios Cornelio naꞌ len rádxinëꞌ Lëꞌ, atiꞌ nungac lëꞌ tsazxö́n yúguꞌtë bunách nacuáꞌ lidxëꞌ. Dumí zian runödzjëꞌ le raclen bunách yechiꞌ, len rulídzteczëꞌ Dios.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Gdu rdöd xhuö bléꞌinëꞌ Cornelio ca tu lu yël bëchcál, ryaziëꞌ ga zoëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, len rëꞌ lëꞌ: ―Cornelio.
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Gúdxinëꞌ Cornelio. Buyúëꞌ gbaz laꞌy naꞌ, len gudxëꞌ lëꞌ: ―¿Bizxa rnauꞌ, Xan? Gudxëꞌ lëꞌ gbaz laꞌy naꞌ, rnëꞌ: ―Dios ryönnëꞌ le rulidzuꞌ‑nëꞌ, len nözcznëꞌ ca runuꞌ, ráclenuꞌ bunách yechiꞌ.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Naꞌa, gsö́laꞌcuꞌ‑nëꞌ bönniꞌ tsjaquëꞌ yödz Jope tsajlidzquëꞌ bönniꞌ lëꞌ Simón, zoa yetú lëꞌ Pedro.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Bönniꞌ ni zoëꞌ lidxëꞌ bönniꞌ runëꞌ tsahuiꞌ guid zxa bëdx. Bönniꞌ ni, lëzcaꞌ lëꞌ Simón, atiꞌ zoa lidxëꞌ raꞌ nis zxön. Pedro naꞌ guiëꞌ liꞌ le ral‑laꞌ gunuꞌ.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Catiꞌ chbuzë́ꞌë gbaz laꞌy naꞌ bë́ꞌlenëꞌ lëꞌ didzaꞌ, bulidzëꞌ‑biꞌ Cornelio chopbiꞌ biꞌi huen dxin queëꞌ len tuëꞌ bönniꞌ rijëꞌ gdil‑l rej ladxëꞌë Dios, dzaguëꞌ bunách nacuáꞌ lidxëꞌ Cornelio.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Catiꞌ budx gdíxjöiꞌnëꞌ lequëꞌ yúguꞌtë le guc, bsölëꞌë lequëꞌ yödz Jope.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Dza buróp, tsal niꞌ yuꞌuquëꞌ nöz, len taꞌdxinëꞌ gal‑laꞌ ga dë Jope naꞌ, laꞌ niꞌz grenëꞌ Pedro cjuꞌu quië ulidzëꞌ Dios, niꞌ nac gdu huagbídz.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Laꞌ naꞌz rdunëꞌ Pedro len guꞌnnëꞌ gahuëꞌ, san tsal niꞌ tuꞌpë́ꞌë queëꞌ, bléꞌinëꞌ le nac ca tu lu yël bëchcál.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Bléꞌinëꞌ nayálj luzxbá len ruhuö́tj ga zoëꞌ tu le nac ca lariꞌ guitsaꞌ zxön, nagaꞌ idáp laꞌa.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Lahui lariꞌ naꞌ dxiacbaꞌ böaꞌ guixiꞌ gzaꞌa nacuáꞌ tap niꞌa naꞌcbaꞌ, len böaꞌ taꞌyj lëꞌcbaꞌ lyu, len böaꞌ zoa xilcbaꞌ.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Niꞌr byönnëꞌ chiꞌi nu rë lëꞌ: ―Pedro, gyas. Bdödi‑cbaꞌ len gdagu.
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Bubiꞌë didzaꞌ Pedro, rnëꞌ: ―Cutu, Xan. Gatga gdahuaꞌ le cural‑laꞌ gágutuꞌ o le cunác dxiꞌa.
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Le buróp lzu byönnëꞌ chiꞌi nu naꞌ gudx lëꞌ: ―Le nunëꞌ dxiꞌa Dios, cutu gnauꞌ qui: “Cunác dxiꞌa”.
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Tsonn lzu guc cni, atiꞌ niꞌr laꞌ buëptë luzxbá lariꞌ zxön naꞌ.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Tsal niꞌ röꞌë baguíꞌi Pedro, rzaꞌ ladxëꞌë bizxa rëꞌni gna lë naꞌ bléꞌinëꞌ ca tu lu yël bëchcál, guladxinëꞌ raꞌ yuꞌu bönniꞌ naꞌ nasölëꞌë lequëꞌ Cornelio, taꞌnabëꞌ gazx zoa lidxëꞌ Simón naꞌ.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Catiꞌ guladxinëꞌ niꞌ, gululidzëꞌ nup nacuáꞌ yuꞌu naꞌ, len gulanabnëꞌ lequëꞌ chquiꞌ zoëꞌ niꞌ bönniꞌ lëꞌ Simón, zoa yetú lëꞌ Pedro.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Tsal niꞌ rzaꞌ ladxëꞌë Pedro ca nac lë naꞌ bléꞌinëꞌ, gudxëꞌ lëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, gnëꞌ: ―Byutscaꞌ. Chguladxinëꞌ ni tsonnëꞌ bönniꞌ, tuꞌguiljëꞌ liꞌ.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Gyasch naꞌa. Bötj zxan yuꞌu. Cutu gac chop ladxuꞌu tséajlenuꞌ lequëꞌ, le nasölaꞌa lequëꞌ nedaꞌ.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Niꞌr bötjëꞌ Pedro zxan yuꞌu ga naꞌ nacuꞌë bönniꞌ naꞌ nasölëꞌë Cornelio, len gudxëꞌ lequëꞌ: ―Nedaꞌ bönniꞌ ruguiljliꞌ. ¿Bizxa huen zaꞌliꞌ ni?
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Gulubiꞌë didzaꞌ, tëꞌ lëꞌ: ―Nasölëꞌë netuꞌ Cornelio, bönniꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l. Naquëꞌ bönniꞌ tsahuiꞌ, len rádxinëꞌ Dios. Tunëꞌ ba laꞌn bönniꞌ ni len nadxiꞌicnëꞌ lëꞌ yúguꞌtë bönniꞌ judío. Yetú caꞌ le guc, bë́ꞌlenëꞌ lëꞌ didzaꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, gudxëꞌ lëꞌ gsölëꞌë nu dulídz liꞌ guiduꞌ lidxëꞌ quië yönnëꞌ didzaꞌ guꞌu.
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Niꞌr gluꞌë lequëꞌ lu yuꞌu Pedro len bëꞌë ga laꞌcuꞌë. Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, gyasëꞌ Pedro, atiꞌ gyéajlenëꞌ lequëꞌ. Glunëꞌ lëꞌ tsazxö́n laꞌquëꞌ bö́chiꞌruꞌ nacuꞌë Jope naꞌ.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Dza bunn niꞌ, guladxinëꞌ Cesarea. Chzoëꞌ rbözëꞌ lequëꞌ Cornelio, len chnutubëꞌ lidxëꞌ yuguꞌ diꞌa dza queëꞌ, len yuguꞌ böchiꞌ lzëꞌë nadxiꞌirnëꞌ.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Catiꞌ gyaziëꞌ Pedro löꞌa, brujëꞌ yuꞌu Cornelio, yajtsaguëꞌ lëꞌ. Byechuëꞌ xniꞌë Pedro len gyij ladxëꞌë lëꞌ ca runruꞌ queëꞌ Dioscz.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Pedro buchisëꞌ lëꞌ, len gudxëꞌ lëꞌ: ―Gyas. Lëz bunách yödzlyú nacaꞌ ca nacuꞌ liꞌ.
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Niꞌ tuiꞌzëꞌ caꞌ didzaꞌ, gyaztëꞌ yuꞌu Pedro, len yajxaquëꞌë nudubgac niꞌ bunách zian.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Niꞌr gudxëꞌ lequëꞌ Pedro, rnëꞌ: ―Lbiꞌiliꞌ nö́ziczliꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés, cural‑laꞌ gunëꞌ bönniꞌ judío tsazxö́n o tsázlenëꞌ bönniꞌ gzaꞌa. Naꞌa, Dios buluiꞌinëꞌ nedaꞌ cutu ral‑laꞌ gniaꞌ queëꞌ nitúëꞌ bönniꞌ naquëꞌ caꞌz o cunaquëꞌ dxiꞌa.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Qui lë ni naꞌ catiꞌ bulidzliꞌ nedaꞌ, laꞌ bidteaꞌ, len cutu guc chop ladxaꞌa. Rnabaꞌ naꞌa, ¿bizx quië naꞌ bulidzliꞌ nedaꞌ?
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Niꞌr bubiꞌë didzaꞌ Cornelio, gnëꞌ: ―Chguc tap dza ca hora zoaruꞌ naꞌa, gdu rdöd xhuö, catiꞌ niꞌ runaꞌ gubás len rulidzaꞌ‑nëꞌ Dios lu yuꞌu lidxaꞌ ni, bléꞌidaꞌ‑biꞌ biꞌi bönniꞌ raꞌbán nácubiꞌ lariꞌ ryëp yös yeníꞌ, duluíꞌ laubiꞌ nedaꞌ.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Cni gudxbiꞌ nedaꞌ: “Cornelio. Dios ryönnëꞌ le rulidzuꞌ‑nëꞌ, len nöznëꞌ ca runuꞌ, ráclenuꞌ bunách yechiꞌ.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Naꞌa, gsöluꞌu lu yödz Jope nu tsajlídz bönniꞌ lëꞌ Simón, zoa yetú lëꞌ Pedro. Bönniꞌ ni zoëꞌ lidxëꞌ bönniꞌ runëꞌ tsahuiꞌ guid zxa bëdx, len lëꞌ caꞌ Simón. Zoa raꞌ nis zxön lidxëꞌ bönniꞌ ni. Catiꞌ gdxinëꞌ ga zuꞌ Pedro naꞌ, güíꞌlenëꞌ liꞌ didzaꞌ.”
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Cni guc, laꞌ bsö́laꞌteaꞌ nu tsajtílj liꞌ, atiꞌ dxiꞌa benuꞌ biduꞌ ga zoatuꞌ ni. Qui lë ni naꞌ zoatuꞌ ni yúguꞌtëtuꞌ, nudubtuꞌ lahuëꞌ Dios quië uzë́ nagtuꞌ yúguꞌtë le gna béꞌinëꞌ liꞌ Dios guiꞌu netuꞌ.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Niꞌr gzu lahuëꞌ Pedro ruꞌë didzaꞌ, rnëꞌ: ―Le nactë réjniꞌdaꞌ naꞌa, cutu ruyuzëꞌ yöl‑laꞌ rnëz quegac bunách Dios, san tuz nunëꞌ rëꞌu.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Rdzag ladxëꞌë bunách gdutë yödzlyú Dios, nup naꞌ tadxi Lëꞌ len tun le nac dxiꞌa.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Bsölëꞌë xtidzëꞌë Dios ga nacuáꞌ bunách Israel, len bsölëꞌë nu ben lban qui didzaꞌ dxiꞌa, le run ga rac dxiꞌa quegac bunách, lë naꞌ bdxin queëruꞌ lu nëꞌë Jesucristo. Lëczëꞌ naquëꞌ Xanruꞌ yúguꞌtëruꞌ.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Lbiꞌiczliꞌ nö́ziliꞌ lë naꞌ guc luyú Judea, le gzu lau guc luyú Galilea gdöd benëꞌ lban Juan quië laꞌdíl bunách nis.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Nö́ziliꞌ ca benëꞌ Dios le guc queëꞌ Jesús, bönniꞌ Nazaret. Bsölëꞌë queëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy len yöl‑laꞌ huac queëꞌ. Nö́ziliꞌ ca naꞌ gdëꞌ Jesús, runëꞌ le nac dxiꞌa, len ruúnëꞌ yúguꞌtë nup gulazacaꞌ gulaguíꞌi lu naꞌ tuꞌ xöhuiꞌ. Cni benëꞌ, le gzóalenëꞌ Lëꞌ Dios.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Naꞌa, netuꞌ runtuꞌ lnaꞌ lau qui yúguꞌtë lë naꞌ benëꞌ Jesús luyú Judea len lu yödz Jerusalén, len ca naꞌ guc, guludöddëꞌ Jesús, guludë́ꞌë Lëꞌ lëꞌi yag cruz.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Niꞌr Dios buspanëꞌ Lëꞌ catiꞌ guc tsonn dza natiëꞌ, len benëꞌ ga buluíꞌ lahuëꞌ ga zoatuꞌ netuꞌ.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Cutu buluíꞌ lahuëꞌ laugac yúguꞌtë bunách, san lautuꞌ netuꞌ buluíꞌ lahuëꞌ. Dios gröëꞌ netuꞌ dza niꞌtë quië guntuꞌ lnaꞌ lau queëꞌ Jesús, atiꞌ güiꞌ gdágulentuꞌ Lëꞌ tsazxö́n gdöd bubanëꞌ lu yöl‑laꞌ gut.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Gna béꞌinëꞌ netuꞌ Dios guntuꞌ lban laugac bunách, atiꞌ runtuꞌ lnaꞌ lau queëꞌ Cristo, naquëꞌ Nu buzoaczëꞌ Dios quië cuequi xbeynëꞌ nup nabangac len nup chnatgac.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Lëzcaꞌ glunëꞌ lnaꞌ lau queëꞌ Jesús yúguꞌtë bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, gulanë́ꞌ: “Yúguꞌtë nup laꞌyejlëꞌ Lëꞌ, Dios unít lahuëꞌ dul‑laꞌ nabágaꞌquëꞌ niꞌa qui le benëꞌ Lëꞌ.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Niꞌ ruiꞌzëꞌ cni didzaꞌ Pedro, laꞌ bdxintëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, dusóalenëꞌ lequëꞌ, yúguꞌtë nup niꞌ taꞌyöni lban runëꞌ Pedro.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Gulanáꞌ badxëꞌ bönniꞌ judío taꞌyejlëꞌë Cristo, nup naꞌ guladxín niꞌ tsazxö́n len Pedro, le dusóalenëꞌ bunách niꞌ cunacgac judío Dios Böꞌ Laꞌy, nasölëꞌë Lëꞌ Dios Xuz.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Cni glunëꞌ le gulayönnëꞌ tuꞌë didzaꞌ yubl, len tunëꞌ Dios zxön bönniꞌ gzaꞌa naꞌ.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Niꞌr bëꞌë didzaꞌ Pedro, gnëꞌ: ―¿Naruꞌ huactsa nu gna beꞌi bunách ni cui laꞌdíl nis? Nac bëꞌ dusóalenëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, ca naꞌ dusóalenëꞌ caꞌ netuꞌ.
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Gna bëꞌë Pedro laꞌdilëꞌ nis le nazíꞌ lu naꞌquëꞌ lëꞌ Xanruꞌ Jesús. Niꞌr glátaꞌyuëꞌ lahuëꞌ Pedro bönniꞌ niꞌ ugáꞌnlenëꞌ lequëꞌ ca chop tsonn dza.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.