Marcos 5

Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Naꞌ bllin Jesúsenꞌ ren beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, chlaꞌ nisdaꞌo ganꞌ nak rall beꞌnn Gadara kaꞌ.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Bixha ka ballojeꞌ lo barconꞌ, le bllinte to beꞌnn jatileꞌ Leꞌe, beꞌnn blloj latj ganꞌ lljakwaꞌch akeꞌ beꞌnn wat kaꞌ, beꞌnn yoꞌ daxiꞌo yichjraꞌlldaꞌweꞌ.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Beꞌnn naꞌ ba zotekzeꞌ latj ganꞌ lljakwaꞌch akeꞌ beꞌnn wat kaꞌ, naꞌ nono llakse wchej leꞌe, ni kon no gden.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Da zan ras ba bchej akeꞌ niaꞌneꞌe kone gden, naꞌ ka bize llaleꞌe gden naꞌ, naꞌ llxhoxhjteꞌn, ni to nono zoekze leꞌe.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Do lla do yere deꞌe llosieꞌ do rao yaꞌ kaꞌ, naꞌ do radj ba ke beꞌnn wat kaꞌ, llayón ziꞌ kwineꞌ kone yej.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Kate breꞌreꞌ Jesúsenꞌ ziꞌtre, naꞌll zejdoeꞌ jacheꞌk xhibeꞌ raweꞌn.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Naꞌll besieꞌ zillj, lleꞌe Jesúsenꞌ:
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Neꞌe kaꞌ, le Jesúsenꞌ ba golleꞌ daxiꞌon:
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Naꞌll bnnab Jesúsenꞌ lleꞌen:
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Naꞌll goꞌtyoereꞌ Jesúsenꞌ bi wrayeꞌ daxiꞌo kaꞌ ziꞌt ganꞌ llaꞌa aken naꞌ.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Naꞌ awlloze gannaꞌ zo to yaꞌ ga zjallaꞌa kuch zan ake, llao akbaꞌ yiꞌxe.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Daxiꞌo kaꞌ llaꞌa beꞌnnenꞌ, goꞌtyoe aken Jesúsenꞌ lle aken Leꞌe:
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Naꞌll beꞌe Jesúsenꞌ latj. Ka ballach daxiꞌo kaꞌ yichjraꞌlldaꞌo beꞌnnenꞌ, jallaꞌa aken lo kuch kaꞌ. Naꞌ nake ka chop mir akbaꞌ. To gokllejlaꞌllze kuch kaꞌ, naꞌ bzorao bix dol akbaꞌ to le bdinnj, jabix aktebaꞌ lo nisdaꞌon, naꞌ wasaꞌtbaꞌ, weꞌj akbaꞌ nis.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Naꞌ beꞌnn kaꞌ llap kuch kaꞌ, baxhonnjdo akeꞌ zayejdo akeꞌ, jadixjweꞌ akreꞌ beꞌnn llaꞌa lyell, naꞌ beꞌnn llaꞌa lyiꞌxe kanꞌ goken. Naꞌ bllach beꞌnn kaꞌ jawiá akeꞌ.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Ka bllin akeꞌ ganꞌ ze Jesúsenꞌ, naꞌ breꞌe akreꞌ beꞌnnenꞌ bllaꞌa daxiꞌo kaꞌ, ba babieꞌ wen, ba bayak xharaꞌneꞌ. Naꞌ blleb akeꞌ.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Naꞌ beꞌnn kaꞌ breꞌe kanꞌ goken, beꞌrén akeꞌ beꞌnn kaꞌ bdop naꞌ diꞌlle, kanꞌ gok bayak beꞌnnenꞌ bllaꞌa daxiꞌo kaꞌ, naꞌ kanꞌ gok ke kuch kaꞌ.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Naꞌ bzorao beꞌnn kaꞌ llaꞌtyoe akreꞌ Jesúsenꞌ wayejeꞌ ga yobre.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Naꞌ ka bayoeꞌ lo barconꞌ, beꞌnnenꞌ byoꞌ daxiꞌon bnnabeꞌ weꞌe Jesúsenꞌ latjeꞌ lljannaweꞌ Leꞌe.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Naꞌ bi beꞌe Jesúsenꞌ latjeꞌ, naꞌ golleꞌ leꞌe:
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Naꞌ zayej beꞌnnenꞌ, naꞌ yell kaꞌ ganꞌ nbane Decápolis bzoraweꞌ lloeꞌreneꞌ beꞌnn kaꞌ diꞌll kanꞌ ben Jesúsenꞌ broeꞌreꞌ leꞌe yel wak xhen keꞌen; naꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ llabán akreꞌ kwis.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Ka ballín Jesúsenꞌ ye chlaꞌ nisdaꞌon zayoeꞌ lo barconꞌ, naꞌ jazeꞌe lloaꞌ nisdaꞌon, naꞌ bdope beꞌnn zan kwis.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Naꞌ bllin to beꞌnn re Jairo, nakeꞌ beꞌnn wnebiaꞌ ke yodaꞌo ke yellenꞌ. Ka breꞌreꞌ Jesúsenꞌ le bcheꞌkte xhibeꞌ raweꞌn.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Naꞌ goꞌtyoereꞌ Leꞌe, lleꞌe Leꞌe:
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Naꞌll zejreneꞌ leꞌe, leskaꞌ beꞌnn zan kwis nao, to llchiꞌd akeꞌ Jesúsenꞌ.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Bixha radj beꞌnn kaꞌ ren to noꞌre, ba gok chllinn (12) iz llzoeꞌ waꞌa.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Naꞌ da xhen ba ballayraweꞌ ba bdeꞌe rao wen rmell kaꞌ, gaxt xhen ba beneꞌ bi llayakseꞌ, yezikre llak yillweꞌ keꞌen.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Bixha ka bénkzereꞌ lloeꞌ akeꞌ xtiꞌll Jesúsenꞌ, naꞌll zejeꞌ jannaweꞌ radj beꞌnn zan kaꞌ, naꞌ jataneꞌ xha Jesúsenꞌ.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Le kanꞌ bzaꞌraꞌlleꞌ lo raꞌlldaꞌweꞌn bneꞌe: “Laꞌ xheꞌe naꞌze lljatanaꞌ wayaktiaꞌ.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Bixha ka jataneꞌ xheꞌen, le brexhte waꞌan llzoeꞌn, naꞌ le gokbeꞌtereꞌ ba bayakeꞌ.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Naꞌ Jesúsenꞌ le gokbeꞌtereꞌ ka ben yel wak keꞌen llin, naꞌll bayechjeꞌ llnnabreꞌ beꞌnn zan kaꞌ:
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Naꞌ beꞌnn kaꞌ nak Leꞌe txhen naꞌ, lle akeꞌ Leꞌe:
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Naꞌll bayechjeꞌ llwieꞌ noxhanꞌ bdankze xheꞌen.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Naꞌll lleb noꞌrenꞌ do xhiztiteꞌ, le ba bayakbeꞌreꞌ bayakeꞌ kwasro, naꞌll zejeꞌ jacheꞌk xhibeꞌ rao Jesúsenꞌ, naꞌ beꞌe diꞌll doxhente kanꞌ goken.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leꞌe:
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Naꞌ zete Jesúsenꞌ lloeꞌ diꞌllenꞌ, ka bllindokze bal beꞌnn zaꞌa rill Jaironꞌ, beꞌnnenꞌ nak beꞌnn wnebiaꞌ ke yodaꞌon, naꞌll lle akeꞌ Jaironꞌ:
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Bixha Jesúsenꞌ, ka benreꞌ kanꞌ bne beꞌnn kaꞌ, naꞌ lleꞌe Jaironꞌ:
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Naꞌ bi beꞌe latj no nnao Leꞌe, Pedro naꞌze, naꞌ Jacobo, naꞌ Juan, beꞌnnenꞌ nak biꞌch Jacobo.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Naꞌ byej akeꞌ rill beꞌnnenꞌ; ka bllineꞌn, benreꞌ llak llakia, llaꞌa beꞌnn llasbell akeꞌ llak akreꞌ.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Ka byoeꞌ lo yoꞌn lleꞌe leakeꞌ:
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Naꞌll lltitje beꞌnn kaꞌ Leꞌe. Naꞌll bachacheꞌ leakeꞌ liaꞌre, naꞌ bcheꞌe xaxhnaꞌ bidaꞌon, naꞌ ren beꞌnn kaꞌ nao Leꞌe naꞌ, naꞌll byoeꞌ ganꞌ xhoa bidaꞌon.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Naꞌ beꞌxeꞌ taꞌkbeꞌ, naꞌ lleꞌebeꞌ:
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Le bayaste bidaꞌo noꞌrenꞌ, naꞌ le badatebeꞌ, naꞌ bidaꞌo noꞌrenꞌ nakebeꞌ chllinn (12) iz. Naꞌ beꞌnn kaꞌ llabán akreꞌ kwis.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Naꞌ Jesúsenꞌ goꞌtyoereꞌ leakeꞌ notno ye akeꞌ kaꞌ, naꞌ golleꞌ leakeꞌ weꞌe akeꞌ da gao bidaꞌo noꞌrenꞌ.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.