Marcos 12

Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesúsenꞌ bzorao llzejnieꞌreꞌ leakeꞌ, llsaꞌkrebreꞌ da kaꞌ neꞌe:
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Kate bllin lla wachib akeꞌ uvas kaꞌ, baseꞌleꞌ to beꞌnn wen llin keꞌen nench lljaxhieꞌ ka to da llayaꞌleꞌ naꞌ.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Naꞌ beꞌnn wen llin kaꞌ beꞌx akeꞌ leꞌe, ben akeꞌ ziꞌ keꞌe, naꞌ baseꞌl akeꞌ leꞌe bibi bayoeꞌ akeꞌ leꞌe.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Naꞌll xan yellrionꞌ bseꞌleꞌ beꞌnn yobre; leskaꞌ bdaꞌa akeꞌ leꞌe yej, ben akteꞌ weꞌe yichjeꞌ, ye to chiꞌi bchachrén akeꞌ leꞌe.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Naꞌll baseꞌlkzeꞌ beꞌnn yobre, naꞌ leskaꞌ bet akteꞌ leꞌe. Naꞌll baseꞌleꞌ beꞌnn zan, leskaꞌ bal beꞌnn kaꞌ ben akeꞌ ziꞌ ke akeꞌ, naꞌ ye baleꞌ basoꞌt akeꞌ.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 ’Naꞌ zo ye to xhiꞌnn kwineꞌ bi tiꞌche nllieꞌreꞌ kwis, naꞌ bayoll naꞌ, lleꞌn ke lleꞌnreꞌ bseꞌlebeꞌ neꞌe: “Xhiꞌnnaꞌ ni wap akjebeꞌ baraꞌnne.”
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Bixha beꞌnn kaꞌ nlan lba uvas kaꞌ, ka breꞌe akreꞌ xhiꞌnneꞌn, naꞌll lle lwellj akeꞌ: “Beꞌnn ninꞌ xhiꞌnn xan reꞌjenꞌ, lebeꞌ yegaꞌnn ren danꞌ de ke xabeꞌn, ledá gotllobeꞌ naꞌ gak danꞌ kello.”
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Naꞌll bzap akebeꞌ, bet akebeꞌ, brej akebeꞌ lo reꞌjenꞌ jazaꞌl aktebeꞌ koꞌllre.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Naꞌll Jesúsenꞌ bnnabreꞌ leakeꞌ:
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 ’¿Bi nna wrabre kanꞌ nyoj xtiꞌll Diosenꞌ? Nen:
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Da ni ben Xanllo Diosenꞌ, naꞌ naken zi yebánello.
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Naꞌll gokraꞌll akeꞌ goꞌx akeꞌ Leꞌe, ka bayejnieꞌ akreꞌ ke leakeꞌn beꞌe diꞌllenꞌ nak kaꞌ; naꞌ blleb akeꞌ beꞌnn yell, naꞌ bsan akeꞌ bibi ben akreꞌ Leꞌe, naꞌ zjayakeꞌ.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Naꞌ bseꞌl akeꞌ bal beꞌnn fariseo kaꞌ, naꞌ ye bal beꞌnn kaꞌ non txhen Herodes naꞌ, nench lljalej akeꞌ diꞌll lloaꞌ Jesúsenꞌ, naꞌ gaꞌt da lljataorén akeꞌ xhia.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ka bllin akeꞌ ganꞌ zoeꞌn, naꞌll lle akeꞌ Leꞌe:
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Naꞌ le bayakbeꞌtereꞌ kere do raꞌll akeꞌn llnnab akreꞌ Leꞌe, naꞌll lleꞌe leakeꞌ:
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Naꞌll broeꞌ akreꞌ Leꞌe ton, ka breꞌreꞌ mellenꞌ, naꞌll lleꞌe leakeꞌ:
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ:
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Naꞌll beꞌnn saduceo kaꞌ jakeꞌ raweꞌn. Naꞌ beꞌnn ki ne akeꞌ bi de yebán beꞌnn watenꞌ, naꞌll bnnab akreꞌ Leꞌe:
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 —Maestro, da Moisésenꞌ bzojeꞌ chaꞌ to beꞌnn byio gateꞌ, naꞌ bagaꞌnn noꞌr keꞌe, naꞌ nono xhiꞌnn akeꞌ bzo, naꞌ beꞌnn biꞌch beꞌnn wat naꞌ, llayaꞌl yezieꞌ noꞌr wazeb naꞌ, nench nniꞌt xhiꞌnn dialla ke biꞌcheꞌn.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Naꞌ bzo gall biꞌch ake, beꞌnn nelle bchayneꞌe, naꞌ le gotteꞌ nono xhiꞌnneꞌ bzo.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Beꞌnn wllope naꞌ, le baziꞌteꞌ noꞌrenꞌ, naꞌ leskaꞌ le gotteꞌ nono xhiꞌnneꞌ bzo. Naꞌll baziꞌi beꞌnn wyonne naꞌ leꞌe, lekze kaꞌ gok keꞌe.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Naꞌ kaꞌ gok ke toto beꞌnn kaꞌ bzorén noꞌrenꞌ bayate beꞌnn gall kaꞌ, naꞌ ni toeꞌ bi bzo xhiꞌnn akeꞌ wasaꞌt akeꞌ, bayoll naꞌ gotrén noꞌrenꞌ.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Bixha kat yebán beꞌnn wat kaꞌ, ¿noreꞌ gak xhyio noꞌrenꞌ, le yeolol beꞌnn gall kaꞌn bzoreneꞌ?
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Jesúsenꞌ ballieꞌ xtiꞌll akeꞌn:
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Kat yebán beꞌnn wat kaꞌ, bill wchaynaꞌa akeꞌ, ni ke weꞌe akzeꞌ xhiꞌnn akeꞌ wchaynaꞌa akbeꞌ, le gak akeꞌ ka angl beꞌnn llaꞌa yebá.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Ka nak danꞌ nnabre chaꞌ yebán beꞌnn wat kaꞌ, ¿bi nna golre danꞌ bzoj da Moisésenꞌ ganꞌ llian kanꞌ balwill Diosenꞌ leꞌe to lo yay yeꞌche da lleye? Lleꞌe leꞌe: “Nadaꞌ nakaꞌ Dios beꞌnn lloeꞌrao Abraham, naꞌ Dios beꞌnn lloeꞌrao Isaac, naꞌ Dios beꞌnn lloeꞌrao Jacob.”
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Le Diosenꞌ bi nakeꞌ Dios ke beꞌnn wat, nakseꞌ Dios ke beꞌnn ban. Naꞌllenꞌ niaꞌ, ni ke llejnieꞌzere danꞌ nerenꞌ.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 To beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ zeꞌe llzenayeꞌ ka lloeꞌrén Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ diꞌlle, naꞌ gokbeꞌreꞌ kwasro balliꞌi Jesúsenꞌ xtiꞌll akeꞌn, naꞌ bnnabreꞌ Leꞌe:
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Naꞌll goll Jesúsenꞌ leꞌe:
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Naꞌ llieꞌroꞌ Xanllo Diosenꞌ do yichj do raꞌlloꞌ.” Da naꞌn da nakll lliarao gonllo.
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Naꞌ da wllopenꞌ ka rebze naksen: “Llieꞌroꞌ beꞌnn lwelljoꞌ kanꞌ nllieꞌ kwinoꞌ.” Billre bi de da nakll lliarao ka da ki.
31 O segundo é:
32 Naꞌll ne beꞌnnenꞌ llsedre ke leyenꞌ:
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Naꞌ llieꞌlloeꞌ do yichj do raꞌll-llo, naꞌ llieꞌllo lwelljllo ka nllieꞌ kwinllo, zaꞌkllen kerke da gotllo no bayiꞌx, naꞌ wzeyllobaꞌ weꞌraollo Dios.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Jesúsenꞌ gokbeꞌreꞌ ballieꞌ xtiꞌlleꞌn kwasro, naꞌll lleꞌe leꞌe:
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Jesúsenꞌ llzejnieꞌreꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌa llyoꞌ yodaꞌon, lleꞌe leakeꞌ:
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Renchaꞌ kwinkze Davidenꞌ bneꞌe kon ka bzejnieꞌ Spíritu ke Diosenꞌ leꞌe:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Chaꞌ kwinkze Davidenꞌ neꞌe nakeꞌ Xaneꞌ, ¿akxha gak nello Cristonꞌ nakeꞌ xhiꞌnn dialla ke Davidenꞌ? Le kwin Davidenꞌ golleꞌ leꞌe: “Xanaꞌ.”
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Rawe llzejnieꞌ Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ, naꞌll lleꞌe leakeꞌ:
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Naꞌ leakeꞌ ll-lan akeꞌ kweꞌ akeꞌ ga llbeꞌ beꞌnn brao lo yodaꞌo kaꞌ, naꞌ leskaꞌ llon akeꞌ do ga llak wao.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Naꞌ llkaꞌa akeꞌ rill noꞌr wazebe, naꞌ da lldeꞌ akreꞌ, scha llze akeꞌ kate llalwill akeꞌ Diosenꞌ nechkze ten kaꞌze. Da xhen da de saꞌkziꞌ beꞌnn kaꞌ kanꞌ llon akeꞌn.
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Ka lliꞌ Jesúsenꞌ kwite ga llia ganꞌ llgoꞌ akeꞌ mell ke yodaꞌon, naꞌ llwieꞌ ka llgoꞌ beꞌnn kaꞌ mell, beꞌnn zan beꞌnn wniaꞌ kaꞌ llgoꞌ akeꞌ da xhen.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ka bllin to noꞌr wazebe, naꞌ nakeꞌ noꞌr yaꞌche, broeꞌ chop mell daꞌo da bibi zaꞌktek.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Naꞌll goxh Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌen txhen naꞌ, lleꞌe leakeꞌ:
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Le beꞌnn kaꞌ broꞌ akeꞌ da ba bagoꞌnne, zan ka nak noꞌrenꞌ, rao yel yaꞌch keꞌen beꞌe ka da lallibe de keꞌe.
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.