Lucas 5

Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Gok ka ze Jesúsenꞌ lloaꞌ nisdaꞌo da nziꞌi Genesaret, naꞌ beꞌnn zan kwis llaꞌa, to llchiꞌd akeꞌ Leꞌe, lleꞌn akreꞌ wzenay akeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Naꞌ breꞌreꞌ awlloze lloaꞌ nisenꞌ, lliꞌ chop barco, naꞌ wxhen belyaꞌ kaꞌ, ba balloj akeꞌ loenꞌ, llayib yixj bel ke akeꞌn.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Naꞌ byoeꞌ to lo barco ke Simón naꞌ, naꞌ golleꞌ leꞌe, wlliꞌyeꞌn raꞌt kaꞌle lo nisenꞌ. Naꞌ bllieꞌ bzejnieꞌreꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌn.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Ka bayoll broeꞌreꞌ beꞌnn kaꞌ, lleꞌe Simón naꞌ:
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Naꞌll goll Simón naꞌ Leꞌe:
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Naꞌ bzaꞌl yixj bel ke akeꞌn lo nisenꞌ, ba zan belyaꞌ kaꞌ bzapen, to lleꞌne yixjenꞌ cheꞌzen.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Naꞌll goxh akeꞌ beꞌnn lwellj akeꞌ kaꞌ, llaꞌa lo barconꞌ ye to nench lljakrén akeꞌ leakeꞌ, naꞌ byej akeꞌ, naꞌ basllaꞌchochj akteꞌ barco kaꞌ, to llon aken da yiꞌch aken lo nisenꞌ.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Ka breꞌe Simón Pedronꞌ kanꞌ goken, bcheꞌk xhibeꞌn rao Jesúsenꞌ lleꞌe Leꞌe:
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Bne Simón naꞌ kaꞌ, le bllebeꞌ kwis ren beꞌnn kaꞌ yelaꞌ, ke nak danꞌ bxhen akeꞌ belyaꞌ zan kaꞌ.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Leskaꞌ Jacobo, naꞌ Juan xhiꞌnn beꞌnnenꞌ re Zebedeo, llabán akreꞌ kwis, le nak akeꞌ txhen toz ka llin llon akeꞌ ren Simón naꞌ. Naꞌll goll Jesúsenꞌ Simón naꞌ:
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Ka jalek akeꞌ barco kaꞌ yo billenꞌ, naꞌ bsanraꞌll xchinraz akeꞌn, naꞌ bnao akeꞌ Leꞌe.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Bixha gok ka dá Jesúsenꞌ to rao yell, byej to beꞌnn llen yillweꞌ danꞌ ne lepra raweꞌn. Ka breꞌe beꞌnnenꞌ Jesúsenꞌ, bcheꞌk xhibeꞌ, blleꞌktekzeꞌ rao yonꞌ, goꞌtyoereꞌ Leꞌe, lleꞌe Leꞌe:
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Naꞌll Jesúsenꞌ bli neꞌen, naꞌ bdaneꞌ leꞌe, naꞌ bneꞌe:
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Jesúsenꞌ goꞌtyoereꞌ leꞌe, ni to beꞌnn bi weꞌreneꞌ diꞌll kanꞌ bayoneꞌ leꞌen, lleꞌe leꞌe:
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Yeolol yell kaꞌ, yezikre bze ke Jesúsenꞌ. Naꞌ beꞌnn zan kwis lldop llzenay akeꞌ xtiꞌlleꞌn, naꞌ lljakeꞌ nench wakeꞌe biteze yillweꞌ llak akeꞌ.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Naꞌ Leꞌen ka llonkzeꞌ, llbeꞌyiꞌlleꞌ beꞌnn zan kaꞌ, llejeꞌ to latj dach, naꞌ lloeꞌreneꞌ Diosenꞌ diꞌlle.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Gok to lla ka llzejnieꞌ Jesúsenꞌ beꞌnne, naꞌ lliꞌ beꞌnn kaꞌ nziꞌi fariseo, naꞌ ren beꞌnn kaꞌ llroeꞌ ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, beꞌnn zaꞌk doxhen yell kaꞌ ganꞌ nbane Galilea, naꞌ Judea, naꞌ beꞌnn zaꞌk Jerusalén. Naꞌ yel wak ke Xanllo Dios zorenen Leꞌe nench llayoneꞌ beꞌnn llak yillweꞌ.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Bixha ka bllinkze txhonnj beꞌnn, noaꞌ akeꞌ to beꞌnn bi dá niaꞌneꞌe, nxoa akeꞌ leꞌe to rao bray. Lleꞌn akreꞌ choꞌ akeꞌ lo yoꞌn, lljwaꞌa akeꞌ beꞌnn weꞌen rao Jesúsenꞌ.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Naꞌ ziꞌtere beꞌnn zan llaꞌa, kere llak choꞌ akeꞌ, naꞌ byep akeꞌ yichjore, bkaꞌa akeꞌ dex kaꞌ, naꞌ bletj akeꞌ beꞌnn weꞌen do ka nakeꞌ, naꞌ bdixj akeꞌ leꞌe rao Jesúsenꞌ.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Ka breꞌe Jesúsenꞌ kanꞌ ben akeꞌn, gokbeꞌreꞌ nxenraꞌll akeꞌ Leꞌe, naꞌll lleꞌe beꞌnn weꞌen:
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Naꞌll beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ beꞌnn fariseo kaꞌ, ka ben akreꞌ kanꞌ bne Jesúsenꞌ, ben akeꞌ xhbab, bne akeꞌ: “¿No beꞌnnenꞌ nezeꞌ kaꞌ? Llkadieꞌ ke Diosenꞌ, neꞌe kaꞌ. Nollno gak yeziꞌxhen da xhinnj ke beꞌnne, le zeraoze Dios.”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Naꞌ Jesúsenꞌ gokbeꞌreꞌ kanꞌ llake lo yichjraꞌlldaꞌo akeꞌn, naꞌll lleꞌe leakeꞌ:
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Llákere chaꞌ bi zaꞌk xtiꞌllaꞌ danꞌ llepaꞌ beꞌnnenꞌ: “Ni llaziꞌxhenaꞌ da xhinnj koꞌo naꞌn.” ¿Akxha gonre xhbab chaꞌ yepeꞌ: “Bayas naꞌ bayej”?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Zan ni wroeꞌraꞌ reꞌ, nadaꞌ Beꞌnnenꞌ Gorj Radj Beꞌnnach, napaꞌ yel wak nench wayonaꞌ beꞌnne, naꞌ leskaꞌ naptiaꞌ yel llnebiaꞌ nench yeziꞌxhenaꞌ da xhinnj ke beꞌnne.
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Le bayaste beꞌnn xhinnjenꞌ, llwiate beꞌnn kaꞌ bazieꞌ ganꞌ bxhoeꞌn, naꞌ zayejeꞌ rilleꞌ lloeꞌraweꞌ Dios.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Yeolol beꞌnn kaꞌ llabán akreꞌ kwis, naꞌ lloeꞌrao akeꞌ Dios, do llebtit akeꞌ ne akeꞌ:
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Bde naꞌ, blloj Jesúsenꞌ, naꞌ breꞌreꞌ to beꞌnn wachixhj beꞌnn re Leví. Llieꞌ ganꞌ llchixhjeꞌn, naꞌ goll Jesúsenꞌ leꞌe:
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Naꞌ le bzollaꞌteꞌ bsanraꞌlleꞌ yeolol xchinrazeꞌ, naꞌ bnaweꞌ Jesúsenꞌ.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Naꞌll ben Levínꞌ to lnni xhen, naꞌ jak beꞌnn zan beꞌnn wachixhje, naꞌ ren yezikre beꞌnne. Naꞌ blleꞌ akeꞌ llao akeꞌ.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Naꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ fariseo kaꞌ, llaꞌdyiꞌ akeꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, lle akeꞌ leakeꞌ:
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Naꞌll goll Jesúsenꞌ leakeꞌ:
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Kere zaꞌa zadyexhaꞌ beꞌnn wen akenꞌ, zan zaꞌa zadwiaꞌ beꞌnn wayatre ke da xhinnj ba ben akeꞌ.
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Naꞌll bal beꞌnn goll akeꞌ Jesúsenꞌ:
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Naꞌll lleꞌe leakeꞌ:
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Zan wllin lla kate wagaꞌa beꞌnn byionꞌ, kanaꞌllenꞌ gon akeꞌ was.
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Naꞌ beꞌreneꞌ leakeꞌ to diꞌll, bneꞌe:
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Ni to beꞌnn leskaꞌ bi kaꞌchaꞌozeꞌ xis uva kobenꞌ to lo blloy yid gore. Chaꞌ kaꞌ goneꞌ, wcheꞌz xis uva kobenꞌ blloy yid gorenꞌ, naꞌ kaꞌ larj xis uva keꞌen, naꞌ kweyiꞌte blloy yidenꞌ.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Zan xis uva kobenꞌ kaꞌchaꞌweꞌn lo blloy yid kobe, naꞌllenꞌ bibi gaken.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Naꞌ beꞌnnenꞌ bayoꞌraweꞌ lleꞌjeꞌ xis uva gorenꞌ, bill yeꞌnreꞌ yeꞌjeꞌ xis uva kobenꞌ, naꞌ nneꞌe: “Nakll xis uva gorenꞌ sia.”
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.