Lucas 20

Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Gok to lla ka llzejnieꞌ Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ yodaꞌo braonꞌ, llroeꞌreꞌ Diꞌll Wen ke Xanllo Diosenꞌ, kate bllin bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao ke beꞌnn Israel kaꞌ,
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 lle akeꞌ Leꞌe:
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Naꞌll balliꞌi Jesúsenꞌ xtiꞌll akeꞌn, bneꞌe:
3 Jesus respondeu:
4 ¿nonꞌ bseꞌl Juan beꞌnnenꞌ bchoa nis? ¿Diosenꞌ bseꞌl leꞌe o chaꞌ nollre beꞌnnachenꞌ?
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Naꞌ bzorao lloeꞌrén lwellj akeꞌ diꞌll, ne akeꞌ:
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Chaꞌ nnello lwellj beꞌnnkzllonꞌ bseꞌl leꞌe, nxholl wchekw beꞌnn ki lliꞌo yej, le ne akeꞌ Juan naꞌn gokeꞌ to beꞌnn bseꞌl Dios.
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Naꞌll goll akeꞌ Jesúsenꞌ bi nnez akreꞌ no bseꞌl Juan naꞌ.
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ:
8 E Jesus lhes disse:
9 Naꞌ bne Jesúsenꞌ to diꞌll llzejnieꞌreꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌa llzenay xtiꞌlleꞌn:
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Ka bllin lla llalis beꞌnn kaꞌ da kaꞌ llaz akeꞌn, beꞌnnenꞌ nak xaneꞌn bseꞌleꞌ to beꞌnn wen llin keꞌen, nench wazieꞌ ke to da llayaꞌleꞌ. Naꞌ ka bllin beꞌnnenꞌ, ben akeꞌ ziꞌ keꞌe, naꞌ bibi beꞌe akeꞌ leꞌe.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Naꞌll beꞌnnenꞌ bseꞌleꞌ ye to beꞌnn wen llin keꞌe beꞌnn yobre, leskaꞌ goꞌdyiꞌ akeꞌ leꞌe, naꞌ ben akeꞌ ziꞌ keꞌe, naꞌ bibi beꞌe akseꞌ leꞌe.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Naꞌll bseꞌlkzeꞌ beꞌnn yobre, naꞌ bentat akeꞌ ziꞌ keꞌe, ben akteꞌ leꞌe weꞌe, jazaꞌl akteꞌ leꞌe latj yobre.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 ’Naꞌll xan yellrionꞌ bneꞌe: “¿Akxha gonaꞌ nnaꞌ? Wseꞌlchekaꞌ xhiꞌnnaꞌ binꞌ nllieꞌraꞌ naꞌ, cheke gap akebeꞌ baraꞌnne.”
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Bixha beꞌnn wen llin kaꞌ, ka breꞌe akreꞌ xhiꞌnn beꞌnnenꞌ, lle lwellj akeꞌ: “Beꞌnn ninꞌ xhiꞌnn xan yellrionꞌ, leꞌen llayaꞌl siꞌi bien naꞌ, ledá gotlloeꞌ, naꞌ gak danꞌ kello.”
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Naꞌ brej akeꞌ leꞌe lo reꞌjenꞌ, naꞌ bet akeꞌ leꞌe.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Chejeꞌ, naꞌ lljeteꞌ leakeꞌ, naꞌ goneꞌ yellrionꞌ rallnaꞌa beꞌnn yobre.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Naꞌll Jesúsenꞌ llwiatezeꞌ leakeꞌ, bneꞌe:
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Beꞌnn bixe, naꞌ lljagoꞌnneꞌ rao yejenꞌ, gachjtineꞌ, naꞌ beꞌnnenꞌ chaꞌ yej naꞌ bixen wxejen leꞌe, wxhoxhjtinten leꞌe.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Bayoll bne Jesúsenꞌ kaꞌ, bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke leyenꞌ, le gokraꞌll akteꞌ goꞌx akeꞌ Leꞌe, le byejnieꞌ akreꞌ ni ke leakeꞌn beꞌe diꞌllenꞌ kaꞌ, naꞌ blleb akeꞌ beꞌnn yell.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Naꞌ bseꞌl akeꞌ beꞌnn blleꞌnao Leꞌe, beꞌnn ben ka llon Leꞌe txhenre, nench naꞌ kweꞌnao akeꞌ chaꞌ bi diꞌll lloj lloeꞌ, naꞌ saꞌke gon akeꞌ Leꞌe rallnaꞌa beꞌnn wnebiaꞌn.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Naꞌ beꞌnn kaꞌ goll akeꞌ Jesúsenꞌ:
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Lleꞌnetoꞌ nnézetoꞌ, ¿naken wen chixhjtoꞌ danꞌ llnnab beꞌnnenꞌ le zeraoze nak wnebiaꞌ, beꞌnnenꞌ llia Roma o chaꞌ bi naken wen?
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Naꞌ Jesúsenꞌ bayakbeꞌreꞌ kere do raꞌll akeꞌn llnnab akeꞌ, naꞌll lleꞌe leakeꞌ:
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 Lewroeꞌ nadaꞌ to xhmellrenꞌ.
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Naꞌll lleꞌe leakeꞌ:
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Naꞌ bi llakse gon akeꞌ lloj to diꞌll krere lloaꞌ Jesúsenꞌ rao beꞌnn kaꞌ llaꞌn, naꞌ llabán akreꞌ kanꞌ llallieꞌ xtiꞌll akeꞌn, llazé akteꞌ llize.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Naꞌll bllin bal beꞌnn kaꞌ nziꞌi saduceo, beꞌnn kaꞌ bi llejleꞌ yebán beꞌnn wat kaꞌ. Naꞌ goll akeꞌ Leꞌe:
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 —Maestro, danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, gannaꞌ nllian biaꞌa, chaꞌ to beꞌnn wchayneꞌe, naꞌ gateꞌ, naꞌ nono xhiꞌnneꞌ bzo, to beꞌnn biꞌcheꞌ wazieꞌ noꞌrenꞌ nench wazó lo raz beꞌnn watenꞌ.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Ki gok bzo gall beꞌnne, beꞌnn nellenꞌ bxhieꞌ noꞌrenꞌ, naꞌ goteꞌ bi bzo xhiꞌnneꞌ.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Naꞌll biꞌcheꞌ, beꞌnn wllopenꞌ bazieꞌ noꞌrenꞌ, naꞌ leskaꞌ goteꞌ nono xhiꞌnn akeꞌ bzokze.
30 o segundo
31 Naꞌll beꞌnn wyonne bazieꞌ noꞌrenꞌ, leskaꞌ goteꞌ, naꞌ kaꞌ yeolol akeꞌ bzorén noꞌrenꞌ, naꞌ yeolol akeꞌ got, ni to xhiꞌnn akeꞌ bi bzo.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Naꞌll got ren noꞌrenꞌ.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Kate llin lla yebán beꞌnn wat kaꞌ, ¿nore beꞌnn ki gakse beꞌnn ke noꞌrenꞌ, le yeololeꞌn bzorén leꞌe?
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Naꞌ goll Jesúsenꞌ leakeꞌ:
34 Jesus respondeu:
35 Zan ka nak beꞌnn kaꞌ ba nbej Diosenꞌ nench yebán akeꞌ, naꞌ yellín akeꞌ yebánꞌ, kere wchaynaꞌll beꞌnn kaꞌ, naꞌ nollno wchaynaꞌkze.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Le kere naꞌ gat akeꞌ da yobrenꞌ, ka angl ke Diosenꞌ wayak akeꞌ, gak akeꞌ xhiꞌnn Dios dogarje, le ke len naꞌ ba basbaneꞌ leakeꞌ.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ka nak danꞌ de yebán beꞌnn wat kaꞌ, kwin da Moisésenꞌ bzejnieꞌreꞌn ka nak bzojeꞌ kanꞌ balwill Diosenꞌ leꞌe to lo xhis yeꞌche, naꞌ bne Diosenꞌ nakeꞌ Dios ke Abraham, Dios ke Isaac naꞌ Dios ke Jacob, le nban beꞌnn kinꞌ, naꞌllenꞌ bneꞌe kaꞌ.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Ka nak Diosenꞌ, bi nakeꞌ Dios ke beꞌnn wat, Dios ke beꞌnn ban naꞌ nakeꞌ, naꞌ yeolol beꞌnn nxenraꞌlleꞌ Diosenꞌ, laꞌkze ba got akeꞌ, nban akseꞌ rao Leꞌe.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Naꞌ bal beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, goll akeꞌ Leꞌe:
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Naꞌ bill bayaxhj akreꞌ wnnab akllreꞌ Leꞌe billre da yobre.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Naꞌ lle Jesúsenꞌ leakeꞌ:
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Renchaꞌ kwin Davidenꞌ bzojeꞌ leꞌ yich ke Salmos ki:
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 llinte lla ka gonaꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ llwie rweꞌn,
43 até que eu ponha
44 Chaꞌ Davidenꞌ bneꞌe Cristonꞌ nakeꞌ Xaneꞌ, ¿akxha gakze Cristonꞌ xhiꞌnn dialla ke Davidenꞌ chet kaꞌ?
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Beꞌnn zan llaꞌa llzenay xtiꞌll Jesúsenꞌ, naꞌll golleꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ:
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 —Lewiayaꞌnn kanꞌ llon beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, llawé akreꞌ llak akeꞌ to raꞌll tonn, naꞌ llawé akreꞌ gap beꞌnn leakeꞌ baraꞌnne do tnez, do lao yaꞌa, naꞌ do lo yodaꞌo. Leskaꞌ ga llak no wao, ll-lan akeꞌ ga ba nak kweꞌ beꞌnn brao.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Naꞌ llkaꞌa akeꞌ rill noꞌr wazebe, naꞌ da lldeꞌ akreꞌ, scha llze akeꞌ kate llalwill akeꞌ Diosenꞌ nechkze ten kaꞌze. Da xhen da de saꞌkziꞌ beꞌnn kaꞌ kanꞌ llon akeꞌn.
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.