Lucas 16
Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs VC
1 Naꞌll leskaꞌ goll Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen:
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Naꞌ beꞌnn wniaꞌn goxheꞌ beꞌnnenꞌ, naꞌ lleꞌe leꞌe: “Ba benraꞌ doxhen kanꞌ llonoꞌn. Llayaꞌl wiaꞌ bixhanꞌ llonkzoꞌ, zerao nnaꞌ gonnaꞌ xchinoꞌ chet kaꞌ.”
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Naꞌll beꞌnnenꞌ bayoneꞌ xhbab, naꞌ bneꞌe: “¿Akxha gonaꞌ nnaꞌ, ba bne xanaꞌn bill gonneꞌ xchinaꞌ? Naꞌ kere llak gonaꞌ llin war, naꞌ llayeꞌraꞌ wnnabaꞌ lmoxh.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Ba nnezraꞌ to da gonaꞌ nench kate xanaꞌn bill gonneꞌ xchinaꞌn, ba zjallaꞌa beꞌnn wreb akeꞌ nadaꞌ rill akeꞌn.”
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Naꞌ goxheꞌ toto beꞌnn kaꞌ llbaꞌy xhmell xaneꞌn, naꞌll lleꞌe beꞌnn nellenꞌ bllin naꞌ: “¿Arke llbaꞌyoꞌ ke xanaꞌn?”
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Naꞌ bne beꞌnnenꞌ: “To gayoa (100) yeꞌs ceitenꞌ llbaꞌyaꞌ.” Naꞌll bne beꞌnn wen llin naꞌ, nak rallnaꞌa da kaꞌ: “Blleꞌkeroꞌ, naꞌ de yich koꞌon, bzoj da yobre ke chiyonzen naꞌ (50), llbaꞌyoꞌ.”
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Naꞌll lleꞌe beꞌnn wllope: “¿Bixha rweꞌ, arkenꞌ llbaꞌyoꞌ ke xanaꞌn?” Naꞌ bne beꞌnnenꞌ: “To gayoa (100) rrob trigonꞌ llbaꞌyaꞌ.” Le bnete beꞌnnenꞌ nak rallnaꞌa da kaꞌ: “Naꞌ de yich koꞌon, bzoj ganni tapraljzen naꞌ (80), llbaꞌyoꞌ.”
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Naꞌ beꞌnn wniaꞌn, ka gokbeꞌreꞌ kanꞌ ben beꞌnn wen llin keꞌen, llabanreꞌ kwis katek llejnieꞌreꞌ, laꞌkze nake to beꞌnn wen llin ke nxhia, lleꞌe xhbab beneꞌ kaꞌ.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 ’Naꞌ llniaꞌ reꞌ, legonrenteze llin mell danꞌ de rao yellrionꞌ, nench gakrenre beꞌnne, naꞌ kate llin lla bill gon mellenꞌ llin, ba nllaꞌre beꞌnn wreb akeꞌ reꞌ yebá ga sore ke chnare.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 ’Beꞌnnenꞌ lloneꞌ da lixhej kone da daꞌo raꞌt da de keꞌe, naꞌ llroeꞌn kaꞌkze goneꞌ chaꞌ de da xhen keꞌe. Naꞌ beꞌnnenꞌ bi goneꞌ da lixhej kon ren da daꞌo raꞌten, kaꞌkze goneꞌ chaꞌ gaꞌt da xhen keꞌe.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Naꞌ chaꞌ reꞌ, bi gonre da nak lixhej kon ren da de kere rao yellrionꞌ da te chelteze, ¿akxha gon Diosenꞌ rallnaꞌre da zaꞌkll da bi te ke?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Naꞌ chaꞌ ke nollre beꞌnn yobre, bi gaprenꞌ baraꞌnn, ¿akxha wxenraꞌll no beꞌnne gonneꞌ reꞌ da nak keré?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Nono gak gon llin ren chopre xaneꞌ to chiꞌze, le chaꞌ kaꞌ goneꞌ, wiereꞌ to xan llin naꞌ, naꞌ llieꞌreꞌ beꞌnnenꞌ ye to; naꞌ goneꞌ llin ke toeꞌ do yichj do raꞌlleꞌ, naꞌ ke beꞌnnenꞌ ye to, goneꞌn kaꞌze raꞌlleꞌ. Kaꞌkze ke reꞌ bi gak gonre xchin Diosenꞌ, naꞌ waráltere gonre llin seraꞌllre gakre beꞌnn wniaꞌ.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Beꞌnn fariseo kaꞌ, nak akeꞌ beꞌnn llzeraꞌll mell, ka ben akreꞌ kanꞌ bne Jesúsenꞌ, bzorao lltitj akreꞌ Leꞌe.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Naꞌll goll Jesúsenꞌ leakeꞌ:
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 ’Ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ, benen llin zerao ka braꞌ Juan beꞌnnenꞌ bchoa nis. Bzoraozen kanꞌ braꞌ Juan naꞌ, ba llnneze beꞌnne kanꞌ nak yel llnebiaꞌ ke Diosenꞌ, naꞌ beꞌnn zan llon akeꞌn ga zerao zaꞌk akreꞌ, nench nnebiaꞌ Diosenꞌ yichjraꞌlldaꞌo akeꞌ.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 ’Ka nak yellrionꞌ, naꞌ da kaꞌ llia leꞌ yebánꞌ, wllin lla kwiayiꞌ aken, zan ke nak doxhen kanꞌ ne ley ke Diosenꞌ, dekz de gak kanꞌ nen naꞌ.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 ’Noteze beꞌnn chaꞌ wsanraꞌll xhoꞌreꞌ, naꞌ sieꞌ ye to noꞌr yobre, llonkzeꞌ ka beꞌnn zo xto. Naꞌ noteze beꞌnn yechaynaꞌreneꞌ to noꞌre beꞌnn bsan xhyiweꞌn leꞌe, rebze llonkzeꞌ ka llon beꞌnnenꞌ darén xhoꞌr beꞌnne.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 ’Bzo to beꞌnn wniaꞌ zre raꞌll chaꞌo llakeꞌ, naꞌ yeo lla llontekzeꞌ ka to lnnire danꞌ llaochaꞌweꞌ.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Naꞌ leskaꞌ bzo to beꞌnn yaꞌch re Lázaro, naꞌ blleꞌtezeꞌ bllieꞌ lloaꞌ yoꞌ ke beꞌnn wniaꞌn, naꞌ le llieꞌ yeꞌlle.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 To lleꞌne Lázaronꞌ lljatopeꞌ blaꞌa kaꞌ, llexj ganꞌ lliꞌ beꞌnn wniaꞌn llaweꞌ, naꞌ beꞌkw ake lljaleꞌ akbaꞌ weꞌe keꞌen.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Bixha kate got beꞌnn yaꞌchenꞌ, naꞌ angl kaꞌ bacheꞌe akeꞌ leꞌe ganꞌ nak to latj wen ganꞌ zo Abraham naꞌ. Naꞌ leskaꞌ got beꞌnn wniaꞌn, naꞌ bkwaꞌch akeꞌ leꞌe.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Lo gabil ganꞌ ballín beꞌnn wniaꞌn llallayraweꞌ, kate blis raweꞌn, naꞌ breꞌreꞌ Abraham naꞌ, ren Lázaronꞌ, llaꞌa akeꞌ to latj naꞌ naken ziꞌte.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Naꞌll besiaꞌ beꞌnn wniaꞌn zillj bneꞌe: “Xa Abraham, bayaꞌchraꞌll nadaꞌ, bseꞌl Lázaronꞌ wasbis xhbeneꞌn, naꞌ wakoleꞌ raꞌt rollaꞌn, le llallayrawaꞌ lo yiꞌn.”
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Naꞌll Abraham naꞌ, golleꞌ leꞌe: “Xhiꞌnnaꞌ, jadinraꞌlle, bxhiꞌo rweꞌ banez bzoꞌo yellrionꞌ, naꞌ Lázaronꞌ ballayraweꞌ bxhaꞌkzieꞌ, naꞌ nnaꞌ llazieꞌ banez, naꞌ rweꞌ llallayraoꞌ.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Naꞌ leskaꞌ to bdinnj xhen, nlaꞌn lliꞌo, naꞌ ni ke gakze yedtoꞌ ganꞌ llaꞌrenꞌ, ni reꞌ bi gak yedre ganꞌ llaꞌtoꞌ ni.”
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Naꞌll bne beꞌnnenꞌ: “Ben gokre chaꞌ, xa Abraham, baseꞌleꞌ rill xaꞌn,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Le nna zo gaꞌy beꞌnn biꞌchaꞌ, naꞌ chixjweꞌreꞌ leakeꞌ nench ke wayed akeꞌ ganni yellayrao akeꞌ.”
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Naꞌll lle Abraham naꞌ leꞌe: “Naꞌ dekze yich danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ, len wzenay akeꞌ ke chet kaꞌ.”
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Naꞌll bne beꞌnnenꞌ: “Bi wzenay akeꞌ kaꞌ, xa Abraham, zan chaꞌ to beꞌnn yebaneꞌ radj beꞌnn wat kaꞌ, naꞌ weꞌreneꞌ leakeꞌ diꞌlle, naꞌll chejleꞌ akeꞌ, naꞌ wayechj akeꞌ.”
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Naꞌll goll Abraham naꞌ leꞌe: “Chaꞌ bi chejleꞌ akeꞌ xtiꞌll Dios danꞌ ba dekze, leskaꞌ ni ke chejleꞌ akzeꞌ, laꞌkze yebán to beꞌnn wat.”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.