Lucas 15

Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Naꞌ bdop no beꞌnn wachixhj, naꞌ yezikre no beꞌnn wen da xhinnj rao Jesúsenꞌ, naꞌ llzenay akeꞌ xtiꞌlleꞌn.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Naꞌ beꞌnn fariseo kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, ka breꞌe akreꞌ kaꞌ, naꞌll bne akeꞌ:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Naꞌll Jesúsenꞌ beꞌe to diꞌll, bneꞌe:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 —Chaꞌ reꞌ niꞌt to gayoa (100) xhiꞌr keré, naꞌ nnit tobaꞌ, ¿kere kwaꞌnnre ba tapralj twalj kaꞌ (99) lo reꞌj ke akbaꞌn, naꞌ chejre lljadirjre ba tiꞌchenꞌ kon ka wallélerebaꞌ?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Kate yellélerebaꞌn, yewere kwis waxoadorebaꞌ xhichjre.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Ka yellinre rillrenꞌ, yetopre beꞌnn wrill keré, ye akreꞌ: “Leyewé ren nadaꞌ, le ba ballélteraꞌ xhiꞌr kiaꞌn bnitenꞌ.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Ni niaꞌ reꞌ, leskaꞌ llawelle Diosenꞌ, naꞌ angl kaꞌ llaꞌa yebánꞌ, kate to beꞌnn wen da xhinnj llayatreꞌ ke da xhinnj ba beneꞌ, naꞌ llanaweꞌ Diosenꞌ, kerke tapralj twalj beꞌnn wen, beꞌnn bibi doꞌl ke akeꞌ de da wayat akreꞌ.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Naꞌ chaꞌ to noꞌr de chi mell plat keꞌe, naꞌ nnit ton, ¿kere naꞌ waꞌleꞌ to yiꞌ, naꞌ wloeꞌ kwasro lo yoꞌ keꞌen to walléltereꞌn?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Kate yellelen naꞌ, yetopeꞌ noꞌre nakeꞌ txhen, naꞌ no beꞌnn wrill keꞌe, naꞌ yeꞌe leakeꞌ: “Leyewé ren nadaꞌ, ba ballélteraꞌ mell kiaꞌn bnitenꞌ.”
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Ni niaꞌ reꞌ, leskaꞌ llawé angl ke Diosenꞌ kate to beꞌnn wen da xhinnj, llayatreꞌ bi da xhinnj beneꞌ.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Leskaꞌ bne Jesúsenꞌ:
11 Jesus continuou:
12 Naꞌ binꞌ naꞌchenꞌ gollbeꞌ xabeꞌn: “Xa, benntega nadaꞌ danꞌ llayaꞌlaꞌ siaꞌn.” Naꞌll xa akbeꞌn bleꞌe da de keꞌe beꞌen leakbeꞌ.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Ker gok scha kate binꞌ naꞌchenꞌ, batopbeꞌ yeolol da nake kebeꞌ, naꞌll broꞌbeꞌ nez byejbeꞌ to yell ziꞌte. Naꞌ benditjebeꞌ xhmellbeꞌn, benbeꞌ da ke nxhia.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Bixha kate bllin lla bayá xhmellbeꞌn, naꞌ le gokte to win xhen doxhen do ganꞌ zobeꞌn. Naꞌ billbi mell kebeꞌ de, siꞌbeꞌ da gaobeꞌ.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Naꞌ bdirjbeꞌ llin gonbeꞌ, naꞌ bllinbeꞌ ga zo to beꞌnn beꞌe xchinbeꞌ, naꞌ bseꞌlebeꞌ lyiꞌxe ga llaꞌa kuch zan keꞌe, naꞌ benbeꞌ gop kuch.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Naꞌ llebraz donbeꞌ, to lleꞌnebeꞌ gaobeꞌ danꞌ llao kuch kaꞌ, ni len nono lloeꞌ lebeꞌ.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Kate jadinraꞌllbeꞌ naꞌ bnebeꞌ: “Beꞌnn zan beꞌnn wen llin ke xaꞌ zjallaꞌa, deteze de da llao akeꞌ, naꞌ nadaꞌ lliꞌchkaꞌ ganni donaꞌ kwis.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 To da gonaꞌ nnaꞌ, wayaꞌllaꞌ ganꞌ zo xaꞌn, naꞌ yepeꞌ: Xa, ba benaꞌ da xhinnj rao Dios, naꞌ rao rweꞌ.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Bill zaꞌkaꞌ nench naꞌ nneꞌo nakaꞌ ka xhiꞌnnoꞌ, ben nadaꞌ ka to beꞌnn wen llin koꞌo.”
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Naꞌ netebeꞌ kaꞌn, bazollaꞌbeꞌ bagoꞌbeꞌ nez, zayejbeꞌ ganꞌ zo xabeꞌn.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Naꞌll gollbeꞌ xabeꞌn: “Xa, ba benaꞌ da xhinnj rao Dios, naꞌ rao rweꞌ, bill zaꞌkaꞌ gonlloꞌ nadaꞌ ka xhiꞌnnoꞌ.”
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Naꞌ xabeꞌn le gollteꞌ beꞌnn wen llin keꞌe kaꞌ: “Lekwej chkweꞌ raꞌll chaꞌo lewakbeꞌ, lekoꞌ to da chaꞌo xhbenbeꞌ, naꞌ lewdé chkweꞌ xherbeꞌ.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Naꞌ lelljaxhiꞌi to bell banꞌ zerao llaꞌraꞌll, naꞌ legotbaꞌ gaollobaꞌ, gonllo lnni.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Le xhiꞌnnaꞌn llakraꞌ chaꞌ ba gotbeꞌn, zan nbanbeꞌ; llakraꞌ chaꞌ ba bnitbeꞌn, naꞌ ba ballerbeꞌ.” Naꞌ bzorao llon akeꞌ lnni.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 ’Xhiꞌnneꞌ bi wakenꞌ, datebeꞌ lyiꞌxe ke naken llak kaꞌ, naꞌ ka zazaꞌbeꞌ lyiꞌxenꞌ, ka le yellintebeꞌ yoꞌ naꞌn, bénebeꞌ llak llakia, llak wakwell, naꞌ llak wayaꞌa.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Naꞌ goxhbeꞌ to beꞌnn wen llin kaꞌ, naꞌ bnnabbeꞌ bixchen llak lnni.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Naꞌ beꞌnnenꞌ lleꞌebeꞌ: “Bi biꞌchoꞌn baraꞌ, naꞌ xaꞌon ba beteꞌ to bell ba zerao llaꞌraꞌll, danꞌ baraꞌbeꞌ wen naꞌ.”
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Naꞌ gokllaꞌbeꞌ kwis, naꞌ bi gokraꞌllbeꞌ wayoꞌbeꞌ yoꞌ, naꞌ blloj xabeꞌn, goꞌtyoerebeꞌ wayoꞌbeꞌ.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Naꞌ bi ni gollbeꞌ xabeꞌn: “Ba gok scha zorenaꞌ rweꞌ, llonaꞌ xchinoꞌn, naꞌ llzenayaꞌ koꞌo, naꞌ ni to gaz to chiv daꞌo bi nna gonnoꞌ nadaꞌ, nench gonaꞌ lnni gaorenaꞌ beꞌnn kaꞌ nakaꞌ txhen.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Naꞌ kate baraꞌ xhiꞌnnoꞌn binꞌ benditja da de koꞌo, naꞌ bdarenbeꞌ noꞌr wen da xhinnj ak, betteꞌo to bell ba llaꞌraꞌll kebeꞌ.”
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Naꞌll lle xabeꞌn lebeꞌ: “Xhiꞌnnaꞌ, zorenkzoꞌ rweꞌ nadaꞌ, yeolol da de kiaꞌ koꞌkzoꞌn.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Zan llayaꞌl yewello ke bibiꞌchoꞌn, le za baraꞌbeꞌn, gokraꞌ chaꞌ ba gotbeꞌn, zan nbanbeꞌ, llakraꞌ chaꞌ ba bnitkzbeꞌn, naꞌ nnaꞌ ba ballerbeꞌ.”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.